Adhyaya 4

Verse 1

। सूत उवाच । त्रिशंकुरिति संचिन्त्य विश्वामित्रं महामुनिम् । मनसा सुचिरं कालं ततश्चक्रे विनिश्चयम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຄິດຄໍານຶງເຖິງ ຕຣິຊັງກຸ ແລະ ມະຫາມຸນີ ວິສວາມິດຣະ ຢູ່ໃນໃຈເປັນເວລາດົນນານ ແລ້ວຈຶ່ງບັນລຸການຕັດສິນໃຈອັນໝັ້ນຄົງ।

Verse 2

विश्वामित्रं परित्यज्य नान्योस्ति भुवनत्रये । यः कुर्यान्मे परित्राणं दुःखादस्मात्सुदारुणात्

“ນອກຈາກ ວິສວາມິດຣະ ແລ້ວ ໃນສາມໂລກທັງປວງ ບໍ່ມີຜູ້ໃດອື່ນທີ່ຈະຊ່ວຍກູ້ຂ້ອຍ ຈາກຄວາມທຸກອັນນ່າສະພຶງກົວນີ້ໄດ້।”

Verse 3

कुरुक्षेत्रं समुद्दिश्य प्रतस्थे स ततः परम् । सुश्रांतः क्षुत्पिपासार्तो मार्गपृच्छापरायणः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ລາວມຸ່ງໜ້າໄປຫາ ກຸຣຸເກສຕຣະ ແລ້ວອອກເດີນທາງ. ເມື່ອເຫນື່ອຍລ້າ ແລະຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍ ລາວເດີນໄປໂດຍຖາມທາງຢູ່ເລື້ອຍໆ।

Verse 4

ततः कालेन संप्राप्य कुरुक्षेत्रं स पार्थिवः । यत्नेनान्वेषयामास विश्वामित्राश्रमं ततः

ຕໍ່ມາຕາມການເວລາ ພະຣາຊານັ້ນໄດ້ເຖິງ ກຸຣຸເກດຕຣະ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ພະອົງເລີ່ມຊອກຫາ ອາສຣົມຂອງ ວິສວາມິຕຣະ।

Verse 5

एवं चान्वेषमाणेन तेन भूमिभृता तदा । सुदूरादेव संदृष्टं नीलद्रुमकदम्बकम्

ເມື່ອພະອົງຊອກຫາຢ່າງນັ້ນ ຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນນັ້ນໄດ້ເຫັນແຕ່ໄກ ກຸ່ມຕົ້ນກະດຳບະ ລໍາຕົ້ນສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມ।

Verse 6

उपरिष्टाद्बकैर्हंसैर्भ्रममाणैः समंततः । आटिभिर्मद्गुभिश्चैव समन्ताज्जलपक्षिभिः

ທົ່ວທັງເທິງແລະຮອບດ້ານ ມີນົກກະສາ ແລະນົກຫົງ ບິນວົນວຽນ; ພ້ອມດ້ວຍນົກນ້ຳອື່ນໆ ເຊັ່ນ ອາຕິ ແລະ ມັດກຸ ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ທົ່ວພື້ນທີ່ສັກສິດນັ້ນ।

Verse 7

स मत्वा सलिलं तत्र पिपासार्तो महीपतिः । प्रतस्थे सत्वरो हृष्टो जलवातहृतक्लमः

ພະຣາຊານັ້ນເຫັນວ່າມີນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອຖືກຄວາມຫິວນ້ຳທຸກທ້ອນ ພະອົງຈຶ່ງອອກເດີນທາງທັນທີ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ; ຄວາມເມື່ອຍລ້າຖືກພັດພາໄປໂດຍລົມເຢັນ ແລະຄວາມໃກ້ຊິດຂອງນ້ຳ।

Verse 8

अथापश्यन्मनोहारि सौम्यसत्त्वनिषेवितम् । आश्रमं नदितीरस्थं मनःशोकविनाशनम्

ແລ້ວພະອົງໄດ້ເຫັນອາສຣົມອັນງາມຕາ ນ່າຊົມຊື່ນ ທີ່ບັນດາສັດຜູ້ອ່ອນໂຍນເຂົ້າໄປອາໄສ; ຕັ້ງຢູ່ຂ້າງຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ເປັນທີ່ດັບຄວາມໂສກໃນໃຈ।

Verse 9

पुष्पितैः फलितैर्वृक्षैः समंतात्परिवारितम् । विविधैर्मधुरारावैर्नादितं विहगोत्तमैः

ສະຖານນັ້ນຖືກລ້ອມຮອບທຸກທິດໂດຍຕົ້ນໄມ້ອອກດອກແລະອອກໝາກ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຫວານຫຼາກຫຼາຍຂອງນົກອັນປະເສີດ।

Verse 10

क्रीडंति नकुलाः सर्पैरूलूका यत्र वायसैः । मूषकैर्वृषदंशाश्च द्वीपिनो विविधैर्मृगैः

ທີ່ນັ້ນ ນາຄຸລາ (mongoose) ຫຼິ້ນກັບງູ, ນົກຮູກຫຼິ້ນກັບນົກກາ, ໜູຫຼິ້ນກັບສັດວຶຣສະດັມຊະ, ແມ່ນກະທັ້ງເສືອດາວກໍຫຼິ້ນກັບກວາງຫຼາກຊະນິດ—ຄວາມອາຄາດຖືກສະງົບໃນເຂດທີ່ສັກສິດນັ້ນ।

Verse 11

अथापश्यन्नदीतीरे स तपस्विगणावृतम् । स्वाध्यायनिरतं दांतं विश्वामित्रं तपोनिधिनम्

ຕໍ່ມາ ທີ່ຝັ່ງນ້ຳ ລາວໄດ້ເຫັນ ວິສວາມິດຣະ—ຄັງແຫ່ງຕະປະ—ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຫມູ່ນັກບຳເນັດ, ຜູ້ມີວິໄນ ແລະຄວບຄຸມຕົນ, ມຸ່ງໝັ້ນໃນສະວາດຫຍາຍ (ການສຶກສາພຣະເວດ).

Verse 12

तेजसा तपसातीव दीप्यमानमिवानलम् । चीरवल्कलसंवीतं शालवृक्षं समाश्रितम्

ລາວສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເຕຊະແຫ່ງຕະປະອັນແຮງກ້າ ດັ່ງໄຟເອງ, ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າເປືອກໄມ້ແລະຜ້າຂາດ, ແລະນັ່ງພຶ່ງພາຢູ່ໃກ້ຕົ້ນສາລາ।

Verse 13

अथ गत्वा स राजेन्द्रो दूरस्थोऽपि प्रणम्य तम् । अष्टांगेन प्रणामेन स्वनाम परिकीर्तयन्

ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊາຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງກະສັດ ໄດ້ເດີນເຂົ້າໄປ; ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໄກກໍກົ້ມກາບທ່ານ, ຖວາຍອັດຖາງຄະປຣະນາມ (ກາບດ້ວຍອະວະຍະ 8) ແລະເອີ້ນຊື່ຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 14

तथान्यानपि तच्छिष्यान्कृताञ्जलिपुटः स्थितः । यथाक्रमं यथाज्येष्ठं श्रद्धया परया युतः

ເຊັ່ນນັ້ນເທິງ ທ່ານຢືນດ້ວຍຝາມືປະນົມ (ອັນຈະລິ) ນົບນ້ອມບູຊາຕໍ່ສິດອື່ນໆ ຕາມລໍາດັບ ແລະຕາມຄວາມເປັນຜູ້ໃຫຍ່ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ។

Verse 15

धूलिधूसरितांगं तं ते तु दृष्ट्वा महीपतिम् । चंडाल इति मन्वानाश्चिह्नैर्गात्रसमुद्भवैः

ແຕ່ເມື່ອເຂົາເຫັນກະສັດນັ້ນ ທີ່ອະວະກາຍຖືກຝຸ່ນປົກຄຸມຈົນເປັນສີເທົາ ພວກເຂົາອາໄສເຄື່ອງໝາຍທີ່ເກີດຂຶ້ນຕາມກາຍ ແລ້ວເຂົາເຂົ້າໃຈວ່າເປັນ “ຈັນດາລາ”.

Verse 16

भर्त्सयामासुरेवाथ वचनैः परुषाक्षरैः । धिक्छब्दैश्च तथैवान्ये याहियाहीति चासकृत्

ແລ້ວພວກເຂົາກໍເລີ່ມດ່າທໍ່າທ່ານດ້ວຍຄໍາຫຍາບຄາຍ; ຄົນອື່ນໆກໍຮ້ອງ “ນ່າອັບອາຍ!” ແລະຕະໂກນຊໍ້າໆວ່າ “ໄປເສຍ! ໄປເສຍ!”

Verse 17

कस्त्वं पापेह संप्राप्तो मुनीनामाश्रमोत्तमे । वेदध्वनिसमाकीर्णे साधूनामपि दुर्लभे

“ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ໂອ້ຜູ້ບາບ ທີ່ມາຮອດບ່ອນນີ້ ໃນອາສຣົມອັນປະເສີດຂອງມຸນີ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍສຽງແຫ່ງເວດ ແມ່ນບ່ອນທີ່ແມ່ນກະທັ້ງຜູ້ດີງາມກໍຍາກຈະໄດ້ມາ?”

Verse 18

तस्माद्गच्छ द्रुतं यावन्न कश्चित्तापसस्तव । दत्त्वा शापं करोत्याशु प्राणानामपि संक्षयम्

“ດັ່ງນັ້ນ ໄປໃຫ້ໄວ ກ່ອນທີ່ຕາປະສະຄົນໃດຄົນໜຶ່ງຈະສາບແຊ່ງເຈົ້າ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ແມ່ນແຕ່ລົມຫາຍໃຈຊີວິດຂອງເຈົ້າສູນສິ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ.”

Verse 19

त्रिशंकुरुवाच । त्रिशंकुर्नाम भूपोऽहं सूर्यवंशसमुद्भवः । शप्तो वसिष्ठपुत्रैश्च चंडालत्वे नियोजितः

ຕຣິຊັງກຸ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າເປັນກະສັດນາມ ຕຣິຊັງກຸ ເກີດຈາກວົງສາສຸລິຍະ. ຖືກບຸດຂອງ ວະສິດຖະ ສາບແຊ່ງ ແລະຖືກກໍານົດໃຫ້ເປັນສະພາບຈັນດາລາ»។

Verse 20

सोऽहं शरणमापन्नः शापमुक्त्यै द्विजोत्तमाः । विश्वामित्रं जगन्मित्रं नान्या मेऽस्ति गतिः परा

«ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າໄດ້ມາຂໍພຶ່ງພາ ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ເພື່ອພົ້ນຈາກຄໍາສາບ. ວິສະວາມິດຕະ—ມິດແຫ່ງໂລກ—ແມ່ນທີ່ພຶ່ງດຽວຂອງຂ້າ; ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງອື່ນອັນສູງກວ່າ»។

Verse 21

विश्वामित्र उवाच । वसिष्ठस्य भवान्याज्यस्तत्पुत्राणां विशेषतः । तत्कस्मादीदृशे पापे तैस्त्वमद्य नियोजितः

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: «ທ່ານເປັນຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບການນັບຖືບູຊາຈາກ ວະສິດຖະ ແລະໂດຍພິເສດຈາກບຸດຂອງທ່ານ. ເຫດໃດຈຶ່ງມື້ນີ້ ພວກເຂົາຈຶ່ງນໍາທ່ານໄປສູ່ສະພາບບາບເຊັ່ນນີ້?»

Verse 22

कोऽपराधस्त्वया तेषां कृतः पार्थिवसत्तम । प्राणद्रोहः कृतः किं वा दारधर्षणसंभवः

«ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ທ່ານໄດ້ກະທໍາຜິດອັນໃດຕໍ່ພວກເຂົາ? ທ່ານໄດ້ກໍ່ການທໍາຮ້າຍຊີວິດຫຼື? ຫຼືເປັນການລ່ວງລະເມີດເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ?»

Verse 23

त्रिशंकुरुवाच । अनेनैव शरीरेण स्वर्गाय गमनं प्रति । मया संप्रार्थितो यज्ञो वसिष्ठान्मुनिसत्तमात्

ຕຣິຊັງກຸ ກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍຮ່າງກາຍນີ້ເອງ ຂ້າປາຖະໜາຈະໄປສະຫວັນ. ເພາະສະນັ້ນ ຂ້າໄດ້ຂໍຕໍ່ ວະສິດຖະ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ໃຫ້ຈັດພິທີຍັດຍະ ເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ»។

Verse 24

तेनोक्तं न स यज्ञोऽस्ति येन स्वर्गे प्रगम्यते । अनेनैव शरीरेण मुक्त्वा देहांतरं नृप

ລາວໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: «ບໍ່ມີຍັດຍາບູຊາໃດທີ່ຈະນໍາໄປສູ່ສະຫວັນດ້ວຍກາຍນີ້ໂດຍບໍ່ລະທິ້ງມັນ ແລະບໍ່ຮັບກາຍໃໝ່, ໂອ ພະຣາຊາ»។

Verse 25

तच्छ्रुत्वा स मया प्रोक्तो यदि मां न नयिष्यति । स्वर्गं चानेन कायेन सद्यो यज्ञप्रभावतः

ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງກ່າວກັບລາວວ່າ: «ຖ້າເຈົ້າບໍ່ນໍາຂ້ອຍໄປສູ່ສະຫວັນດ້ວຍກາຍນີ້—ໃນທັນທີ ໂດຍອໍານາດແຫ່ງຍັດຍາບູຊາ—(ແລ້ວ …)»។

Verse 26

तदन्यं गुरुमेवाद्य कर्ताहं नास्ति संशयः । एतज्ज्ञात्वा मुनिः प्राह यत्क्षेमं तत्समाचर

«ມື້ນີ້ ຂ້ອຍຈະຮັບເອົາທ່ານນັ້ນເທົ່ານັ້ນເປັນຄູບາ (ກູຣູ) —ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»। ເມື່ອມຸນີຮູ້ຈິດຕັ້ງໃຈນັ້ນ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງປະພຶດສິ່ງທີ່ນໍາໄປສູ່ຄວາມສະຫງົບປອດໄພ ແລະຄວາມຈະເລີນທາງທຳ»។

Verse 27

ततोऽहं तेन संत्यक्तस्तत्पुत्रान्प्राप्य निष्ठुरान् । प्रोक्तवानथ तत्सर्वं यद्वसिष्ठस्य कीर्तितम्

ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍຖືກລາວລະທິ້ງ; ແລະເມື່ອໄດ້ພົບລູກຊາຍທີ່ແຂງກະດ້າງຂອງລາວ ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຂົາຟັງທຸກຢ່າງທີ່ວະສິດຖະ (Vasiṣṭha) ໄດ້ກ່າວແລະປະກາດໄວ້।

Verse 28

ततस्तैः शोकसंतप्तैः शप्तोस्मि मुनिसत्तम । नीतश्चेमां दशां पापां चंडालत्वे नियोजितः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາຜູ້ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂສກ ໄດ້ສາບແຊ່ງຂ້ອຍ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ; ແລະຂ້ອຍຖືກນໍາໄປສູ່ສະພາບອັນບາບນີ້—ຖືກກໍານົດໃຫ້ເປັນຈັນດາລາ (caṇḍāla)។

Verse 29

सोऽहं त्वां मनसा ध्यात्वा सुदूरादिहरागतः । आशां गरीयसीं कृत्वा कुरुक्षेत्रे मुनीश्वर

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພິຈາລະນາພຣະອົງໃນໃຈ ແລະເດີນທາງມາຈາກທີ່ໄກຫຼາຍ ໂດຍວາງຄວາມຫວັງອັນສູງສຸດໄວ້ໃນພຣະອົງ—ໂອ ຈອມມຸນີ—ທີ່ກຸຣຸເກສຕຣານີ້.

Verse 30

नासाध्यं विद्यते किंचित्त्रिषु लोकेषु ते मुने । तस्मात्कुरु प्रतीकारं दुःखितस्य ममाधुना

ໂອ ທ່ານມຸນີ, ໃນສາມໂລກນີ້ ສໍາລັບທ່ານ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ທໍາບໍ່ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານຈັດຫາວິທີແກ້ໄຂໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ທຸກທ້ອນໃນບັດນີ້.

Verse 31

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा विश्वामित्रो मुनीश्वरः । वसिष्ठस्पर्धयोवाच मुनिमध्ये व्यवस्थितः

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ວິສວາມິດຕະ ຈອມມຸນີ—ຢືນຢູ່ທ່າມກາງບັນດາມຸນີ—ກໍໄດ້ເວົ້າ ໂດຍຖືກກະຕຸ້ນດ້ວຍຄວາມແຂ່ງຂັນກັບວະສິດຖະ.

Verse 32

अहं त्वां याजयिष्यामि तेन यज्ञेन पार्थिव । गच्छसि त्रिदिवं येन इष्टमात्रेण तत्क्षणात्

ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ທ່ານປະກອບພິທີຍັດຍະດ້ວຍພິທີນັ້ນ; ໂດຍຍັດຍະນັ້ນ ທ່ານຈະໄປສູ່ສະຫວັນ—ແມ່ນແທ້ ໃນທັນທີເມື່ອການຖວາຍບູຊາສໍາເລັດ.

Verse 33

त्वमेवं विहितो भूप वासिष्ठैरंत्यजस्तु तैः । मया भूयोऽपि भूपालः कर्तव्यो नात्र संशयः

ໂອ ພະຣາຊາ, ແມ່ນແທ້ວ່າ ທ່ານຖືກພວກຂອງວະສິດຖະເຮັດໃຫ້ຕົກຕໍ່າເຖິງສະຖານະຄົນຖືກຂັບອອກ, ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ທ່ານເປັນກະສັດອີກຄັ້ງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 34

तस्मादागच्छ भूपाल तीर्थयात्रां मया सह । कुरु तीर्थप्रभावेण येन त्वं स्याः शुचिः पुनः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ພະຣາຊາ ຈົ່ງມາຮ່ວມທຳທີຣະທະຍາດຕາກັບຂ້າພະເຈົ້າ. ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງທີຣະທະອັນສັກສິດ ຈົ່ງປະພຶດໃຫ້ດີ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານກັບຄືນບໍລິສຸດອີກຄັ້ງ.

Verse 35

तथा यज्ञक्रियार्हश्च चंडालत्वविवर्जितः । नास्ति तत्पातकं यच्च तीर्थस्नानान्न नश्यति

ເຊັ່ນນັ້ນ ທ່ານຈະກັບຄືນເປັນຜູ້ຄວນແກ່ພິທີຍັດຍະ ແລະພົ້ນຈາກສະພາບຈັນດາລາ. ບໍ່ມີບາບໃດເລີຍ ທີ່ບໍ່ສູນໄປໂດຍການອາບນ້ຳໃນທີຣະທະອັນສັກສິດ.

Verse 36

सूत उवाच । एवं स निश्चयं कृत्वा गाधिपुत्रो मुनीश्वरः । त्रिशंकुं पृष्ठतः कृत्वा तीर्थयात्रामथाव्रजत्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອທ່ານໄດ້ຕັ້ງໃຈແນ່ນອນແລ້ວ ພະມຸນີຜູ້ຍິ່ງ ວິສະວາມິດຕະ ບຸດແຫ່ງກາທິ ກໍອອກເດີນທາງທີຣະທະຍາດຕາໄປຫາທີຣະທະອັນສັກສິດ ໂດຍໃຫ້ຕຣິຊັງກຸ ຕາມຫຼັງໄປ.

Verse 37

कुरुक्षेत्रं सरस्वत्यां प्रभासे कुरुजांगले । पृथूदके गयाशीर्षे नैमिषे पुष्करत्रये

ທ່ານໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມ ກຸຣຸເກສະຕຣະ, ແດນສະຣະສະວະຕີ, ປຣະພາສະ, ແລະ ກຸຣຸຈາງກະລະ; ອີກທັງ ປຣຶທູດະກະ, ກະຍາຊີຣະສະ, ໄນມິສະ, ແລະ ປຸສະກະຣະສາມປະການ.

Verse 38

वाराणस्यां प्रयागे च केदारे श्रवणे नदे । चित्रकूटे च गोकर्णे शालिग्रामेऽचलेश्वरे

ທ່ານໄດ້ໄປຫາ ວາຣານະສີ ແລະ ປຣະຍາກະ; ໄປຫາ ເກດາຣະ; ໄປຫາແມ່ນ້ຳ ສຣະວະນະ; ໄປຫາ ຈິດຣະກູຕະ ແລະ ໂກກັນນະ; ແລະໄປຫາ ຊາລິກຣາມະ ແລະ ອະຈະເລສະວະຣະ.

Verse 39

शुक्लतीर्थे सुराज्याख्ये दृषद्वति नदे शुभे । अथान्येषु सुपुण्येषु तीर्थेष्वायतनेषु च

ທີ່ ສຸກລະຕີຣຖະ, ທີ່ສະຖານທີ່ຊື່ ສຸຣາຊະຍະ, ແລະທີ່ແມ່ນ້ຳ ດຣິສັດວະຕີ ອັນເປັນມົງຄຸນ—ພຣະອົງຍັງໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມຕີຣຖະອັນບຸນສູງ ແລະສະຖານບູຊາອື່ນໆອີກດ້ວຍ।

Verse 40

एवं तस्य नरेंद्रस्य सार्धं तेन महात्मना । अतिक्रांतो महान्कालो भ्रममाणस्य भूतले

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພຣະຣາຊານັ້ນ ພ້ອມກັບມຸນີຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ພາກັນພະເດີນພາຍໃນໂລກ—ເວລາອັນຍາວນານກໍຜ່ານໄປ।

Verse 41

मुच्यते न च पापेन चंडालत्वेन स द्विजाः । एवंविधेषु तीर्थेषु स्नातोपि च पृथक्पृथक्

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງເອີຍ, ເຖິງແມ່ນວ່າລາວໄດ້ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະປະເພດນີ້ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ, ກໍບໍ່ພົ້ນຈາກບາບ ແລະບໍ່ພົ້ນຈາກສະພາບເປັນ ຈັນດາລາ ເລີຍ।

Verse 42

ततः क्रमात्समायातः सोऽर्बुदं पर्वतं प्रति । तत्रारुह्य समालोक्य पापघ्नमचलेश्वरम्

ຕໍ່ມາ ຕາມລຳດັບ ລາວໄດ້ມາເຖິງພູ ອັຣບຸດະ. ເມື່ອຂຶ້ນໄປແລ້ວ ກໍໄດ້ເຫັນ ອະຈະເລສະວະຣະ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ຜູ້ທຳລາຍບາບ।

Verse 43

यावदायतनात्तस्मान्निर्गच्छति मुनीश्वरः । तावत्तेनेक्षितो नाममार्कंडो मुनिसत्तमः

ເມື່ອມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລະສີ ກຳລັງຈະອອກຈາກສະຖານບູຊານັ້ນ, ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ນາມວ່າ ມາຣະກັນດະ ກໍໄດ້ເຫັນລາວ។

Verse 44

सोऽपि दृष्ट्वा जगन्मित्रं विश्वामित्रं मुनीश्वरम् । प्रोवाचाथ कुतः प्राप्तः सांप्रतं त्वं मुनीश्वर

ເມື່ອມາຣະກັນເດຍເຫັນມຸນີເຈົ້າ ວິສະວາມິດຕະ ມິດແຫ່ງໂລກ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ ທ່ານມາຈາກໃສ ໂອ ມຸນີຜູ້ສູງ?»

Verse 45

कोऽयं तवानुगो रौद्रो दृश्यते चांत्यजाकृतिः । एतत्सर्वं समाचक्ष्व पृच्छतो मम सन्मुने

«ແລ້ວຜູ້ຕິດຕາມອັນດຸຮ້າຍນີ້ ທີ່ເຫັນເປັນຮູບອັນຕະຍະຊະ (ຄົນນອກວັນນະ) ແມ່ນໃຜ? ຂໍທ່ານບອກທຸກຢ່າງໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ ໂອ ມຸນີຜູ້ດີ ເພາະຂ້ອຍຖາມ»

Verse 46

विश्वामित्र उवाच । एष पार्थिवशार्दूलस्त्रिशंकुरिति विश्रुतः । वसिष्ठस्य सुतैर्नीतश्चंडालत्वं प्रकोपतः

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ນີ້ແມ່ນເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ ມີນາມລືຊາວ່າ ຕຣິຊັງກຸ. ເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດຂອງລູກໆວະສິດຖະ ລາວຖືກນໍາໄປສູ່ສະພາບຈັນດາລາ»

Verse 47

मया चास्य प्रतिज्ञातं सप्तद्वीपवतीं महीम् । प्रभ्रमिष्याम्यहं यावन्मेध्यत्वं त्वमुपेष्यसि

«ແລະຂ້ອຍໄດ້ປະຕິຍານແກ່ລາວວ່າ ຂ້ອຍຈະທ່ອງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນທີ່ມີເຈັດທະວີບ ຈົນກວ່າເຈົ້າຈະເຖິງຄວາມບໍລິສຸດ ອັນຄວນແກ່ພິທີສັກສິດ»

Verse 48

भ्रांतोऽहं भूतले यानि तीर्थान्यायतनानि च । नचैष मेध्यतां प्राप्तः परिश्रांतोस्मि सांप्रतम्

«ຂ້ອຍໄດ້ທ່ອງໄປໃນພື້ນດິນ ໄປຫາທີ່ທິດສັກສິດ (ຕີຣຖະ) ແລະສະຖານບູຊາທັງຫມົດ; ແຕ່ລາວກໍຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ. ບັດນີ້ຂ້ອຍເມື່ອຍລ້າຢ່າງຫນັກ»

Verse 49

तस्मात्सर्वां महीं त्यक्त्वा लज्जया परया युतः । द्वीपान्महार्णवांस्त्यक्त्वा संप्रयास्याम्यतः परम्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມອາຍອັນເລິກຊຶ້ງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະທິ້ງແຜ່ນດິນທັງປວງ ແລະປະຖິ້ມບັນດາທະວີບກັບມະຫາສະໝຸດໃຫຍ່ ແລ້ວຈະຈາກທີ່ນີ້ໄປສູ່ບ່ອນທີ່ເກີນກວ່ານັ້ນ।

Verse 50

मा वसिष्ठस्य पुत्राणामुपहासपदं गतः । प्रतिज्ञारहितो विप्र सत्यमेद्ब्रवीम्यहम्

ຂໍຢ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນເລື່ອງເຢາະເຍີ້ຍຂອງບຸດທັງຫຼາຍຂອງວະສິດຖະເລີຍ. ໂອ ພຣາຫມະນ, ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວຄວາມຈິງນີ້ວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໃຫ້ຖືກພົບວ່າຂາດຄໍາປະຕິຍານຂອງຕົນ।

Verse 51

श्रीमार्कंडेय उवाच । यद्येवं मुनिशार्दूल कुरुष्व वचनं मम । सप्तद्वीपवतीं पृथ्वीं मा त्यक्त्वा कुत्रचिद्व्रज

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຍາເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ, ຈົ່ງເຮັດຕາມຄໍາຂ້າພະເຈົ້າ. ຢ່າລະທິ້ງແຜ່ນດິນນີ້ອັນມີທະວີບເຈັດ ແລ້ວໄປບ່ອນອື່ນເລີຍ.”

Verse 52

एतस्मात्पर्वतात्क्षेत्रं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । अस्ति नैरृतदिग्भागे देशे चानर्तसंज्ञके

ຈາກພູນີ້ໄປ ໃນທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້ ມີເຂດສັກສິດຊື່ “ຮາຕະເກສະວະຣະ” ຢູ່ໃນປະເທດທີ່ເອີ້ນວ່າ “ອະນັຣຕະ”.

Verse 53

तत्राद्यं स्थापितं लिंगं हाटकेन सुरोत्तमैः । यत्तत्संकीर्त्यते लोके पाताले हाटकेश्वरम्

ທີ່ນັ້ນ ຮາຕະກະ ພ້ອມດ້ວຍເທວະດາຜູ້ສູງສຸດ ໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະເປັນຄັ້ງທໍາອິດ. ສະຖານບູຊານັ້ນ ຖືກສັນລະເສີນໃນໂລກວ່າ “ຮາຕະເກສະວະຣະ” ໃນປາຕາລະ.

Verse 54

पातालजाह्नवीतोयं यत्रैवास्ति द्विजोत्तम । उद्धृते शंभुना लिंगे विनिष्क्रांतं रसातलात्

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ນ້ຳທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປາຕາລ-ຈາຫນະວີ» ມີຢູ່ທີ່ນັ້ນແທ້. ເມື່ອພຣະສັມພູ (ສິວະ) ຍົກລິງຄະຂຶ້ນ, ນ້ຳນັ້ນໄຫຼອອກຈາກ ຣະສາຕະລາ.

Verse 55

तत्र प्रविश्य यत्नेन पातालं वसुधाधिपः । करोतु जाह्नवीतोये स्नानं श्रद्धासमन्वितः

ທີ່ນັ້ນ ເຂົ້າໄປສູ່ປາຕາລາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ, ໃຫ້ຈອມແຜ່ນດິນ ອາບນ້ຳໃນນ້ຳຈາຫນະວີ ດ້ວຍສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ.

Verse 56

पश्चात्पश्यतु तल्लिंगं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । भविष्यति ततः शुद्धश्चंडालत्वविवर्जितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ເຂົາເບິ່ງລິງຄະນັ້ນ ທີ່ມີນາມວ່າ «ຮາຕະເກສະວະຣະ». ແລ້ວເຂົາຈະບໍລິສຸດ ພົ້ນຈາກສະພາບຄວາມເປັນຈັນດາລາ.

Verse 57

त्वमपि प्राप्स्यसि श्रेयः परं हृदयसंस्थितम् । ततोन्यदपि यत्किंचित्तत्रैव तपसि स्थितः

ເຈົ້າກໍຈະໄດ້ຮັບຄຸນຄ່າອັນສູງສຸດ ທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ສິ່ງໃດອື່ນທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ, ເມື່ອຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງໃນຕະປະສະຍາ, ເຈົ້າຈະໄດ້ມາ.

Verse 58

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा विश्वामित्रो मुनीश्वरः । त्रिशंकुना समायुक्तो गतस्तत्र द्रुतं ततः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ, ວິສະວາມິດຕະ ຈອມມຸນີ, ມີຕຣິສັງກຸ ຮ່ວມດ້ວຍ, ກໍໄດ້ໄປຍັງສະຖານທີ່ນັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 59

पाताले देवमार्गेण प्रविश्य नृपसत्तमम् । त्रिशंकुं स्नापयामास विधिदृष्टेन कर्मणा

ເຂົ້າສູ່ປາຕາລາດ້ວຍເສັ້ນທາງເທວະ ທ່ານໄດ້ອາບນ້ຳຊຳລະໃຫ້ຕຣິຊັງກຸ—ກະສັດຜູ້ປະເສີດ—ຕາມພິທີກຳທີ່ຖືກກົດລະບຽບ।

Verse 60

स्नातमात्रोथ राजा स हाटकेश्वदर्शनात् । चंडालत्वेन निर्मुक्तो बभूवार्कसमद्युतिः

ທັນທີທີ່ກະສັດນັ້ນອາບນ້ຳແລ້ວ ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນຮາຕະເກສະວະຣາ ກໍພົ້ນຈາກຄວາມເປັນຈັນດາລາ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ।

Verse 61

ततस्तं स मुनिः प्राह प्रणतं गतकल्मषम् । दिष्ट्या मुक्तोसि राजेंद्र चंडालत्वेन सांप्रतम्

ແລ້ວມຸນີນັ້ນໄດ້ກ່າວກັບພຣະອົງຜູ້ກົ້ມກາບ ແລະພົ້ນມົນທິນວ່າ: “ໂຊກດີແທ້ ໂອ ຣາເຈນທຣາ, ບັດນີ້ເຈົ້າພົ້ນຈາກຄວາມເປັນຈັນດາລາແລ້ວ.”

Verse 62

दिष्ट्या प्राप्तः परं तेजो दिष्ट्या प्राप्तः परं तपः । तस्माद्यजस्व सत्रेण विधिवद्दक्षिणावता

ໂຊກດີແທ້ ເຈົ້າໄດ້ບັນລຸເຕໂຊອັນສູງສຸດ; ໂຊກດີແທ້ ເຈົ້າໄດ້ບັນລຸຕະປະອັນສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງປະກອບສັດຣະຍັດຍະຕາມພິທີ ພ້ອມດ້ວຍທານດັກຊິນາອັນຄວນຄ່າ।

Verse 63

येन संप्राप्स्यसे सिद्धिं नित्यं या हृदये स्थिता । त्वत्कृते प्रार्थयिष्यामि स्वयं गत्वा पितामहम्

ໂດຍພິທີນັ້ນ ເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸສິດທິຜົນ ອັນສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈຕະຫຼອດການ. ເພື່ອເຈົ້າ ຂ້ອຍຈະໄປເອງ ແລະວິນວອນພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 64

मखांशं सर्वदेवाद्यो येन गृह्णाति ते मखे । तस्मादत्रैव संभारान्सर्वान्यज्ञसमुद्भवान् । आनय ब्रह्मलोकाच्च यावदागमनं मम

ຜູ້ໃດເປັນຜູ້ໃຫ້ເທວະທັງປວງຜູ້ເປັນປະທານ ໄດ້ຮັບສ່ວນຂອງພຣະອົງໃນຍັດຂອງເຈົ້າ—ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງນຳເຄື່ອງບູຊາຍັດທັງປວງທີ່ເກີດຈາກຍັດມາທີ່ນີ້ ແລະນຳມາຈາກພຣະພຣະມະໂລກ ຈົນກວ່າຂ້າຈະກັບຄືນມາ।

Verse 65

बाढमित्येव सोऽप्याह स मुनिः संशितव्रतः । पितामहमुपागम्य प्रणिपत्याब्रवीद्वचः

“ດີແທ້” ເຂົາກໍຕອບດັ່ງນັ້ນ—ມຸນີຜູ້ມີວັດຕະປະຕິບັດໝັ້ນຄົງ. ເຂົາເຂົ້າໄປໃກ້ພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະມະ) ແລ້ວກົ່ມກາບ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້।

Verse 66

याजयिष्याम्यहं भूपं त्रिशंकुं प्रपितामह । मानुषेण शरीरेण येन गच्छति ते पदम्

“ໂອ ປຣະຕິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະມະ) ເອີຍ, ຂ້າຈະໃຫ້ພຣະຣາຊາ ຕຣິຊັງກຸ ປະກອບຍັດ; ໂດຍຍັດນັ້ນ ເຖິງຈະຍັງມີກາຍມະນຸດ ກໍຈະໄປຮອດພຣະສະຖານຂອງພຣະອົງໄດ້.”

Verse 67

तस्मादागच्छ तत्र त्वं यज्ञवाटं पितामह । सर्वैः सुरगणैः सार्धं शिवविष्णुपुरःसरैः

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະມະ) ເຈົ້າຈົ່ງມາທີ່ນັ້ນ ສູ່ລານຍັດ; ມາພ້ອມກັບໝູ່ເທວະທັງປວງ ໂດຍມີພຣະສິວະ ແລະ ພຣະວິສະນຸ ເປັນຜູ້ນຳໜ້າ.”

Verse 68

प्रगृहाण स्वहस्तेन यज्ञभागं यथोचितम् । सशरीरो दिवं याति येनासौ त्वत्प्रसादतः

“ຈົ່ງຮັບສ່ວນຍັດຕາມຄວາມສົມຄວນ ດ້ວຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເອງ. ໂດຍສິ່ງນັ້ນ ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ເຂົາຈະໄປສູ່ສະຫວັນພ້ອມກັບກາຍຂອງເຂົາ.”

Verse 69

ब्रह्मोवाच । न यज्ञकर्मणा स्वर्गःस्वेन कायेन लभ्यते । मुक्त्वा देहांतरं ब्रह्मंस्तस्मान्मैवं वदस्व माम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ສະຫວັນບໍ່ອາດໄດ້ມາດ້ວຍກິດຍັດຍະ ໃນຂະນະທີ່ຍັງຮັກສາກາຍເດີມນີ້. ຕ້ອງລະກາຍ ແລະໄດ້ກາຍໃໝ່ຈຶ່ງຈະເຖິງ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ ຢ່າເວົ້າກັບຂ້າແບບນັ້ນ»។

Verse 70

वयमग्निमुखाः सर्वे हविर्गृह्णामहे मखे । वेदोक्तविधिना सम्यग्यजमानहिताय वै

«ພວກເຮົາທັງປວງ ມີພຣະອັກນິເປັນປາກ ຮັບເອົາຂອງບູຊາໃນພິທີຍັດຍະ; ດ້ວຍວິທີທີ່ພຣະເວດກໍານົດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ບູຊາແທ້ໆ»។

Verse 71

तस्माद्वह्निमुखे भूयः स जुहोति हविर्द्विज । ततः संप्राप्स्यति स्वर्गं त्वत्प्रसादादसंशयम्

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ໃຫ້ເຂົາຖວາຍຂອງບູຊາອີກຄັ້ງ ໃສ່ປາກແຫ່ງໄຟ. ແລ້ວເຂົາຈະເຖິງສະຫວັນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຈົ້າ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។