Sarga 39

Verse 1

विश्वामित्रवचश्श्रुत्वा कथाऽन्ते रघुनन्दन:।उवाच परमप्रीतो मुनिं दीप्तमिवानलम्।।1.39.1।।

ເມື່ອຣະຄຸນັນທະນະ (ພຣະຣາມ) ໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງວິສວາມິດຣະ ໃນທ້າຍເລື່ອງ ກໍມີຄວາມປິຕິຍິ່ງ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ມຸນີ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດໄຟລຸກໂຊນ.

Verse 2

श्रोतुमिच्छामि भद्रं ते विस्तरेण कथामिमाम्।पूर्वको मे कथं ब्रह्मन् यज्ञं वै समुपाहरत्।।1.39.2।।

ຂໍຄວາມສຸກສະຫວັດດີຈົ່ງມີແດ່ທ່ານ ພຣາຫມະນ. ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງເລື່ອງນີ້ໂດຍລະອຽດ—ຂ້າແຕ່ພຣາຫມະນ ບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຈັດຕຽມ ແລະເລີ່ມຍັຊະນັ້ນແນວໃດ?

Verse 3

विश्वामित्रस्तु काकुत्स्थमुवाच प्रहसन्निव।श्रूयतां विस्तरो राम सगरस्य महात्मन:।।1.39.3।।

ແລ້ວ ວິສະວາມິດຕະ ປານດັ່ງຍິ້ມ ໄດ້ກ່າວແກ່ພຣະຣາມ ຜູ້ເປັນກາກຸດສະຖະວ່າ: “ໂອ ຣາມ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງລາວໂດຍພິສະດານ ຂອງພຣະຣາຊາສະຄະຣະ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່”

Verse 4

शङ्करश्वशुरो नाम हिमवानचलोत्तम:।विंध्यपर्वतमासाद्य निरीक्षेते परस्परम्।।1.39.4।।

ຫິມະວານ ພູອັນສູງສຸດ ທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າເປັນພໍ່ເຂີຍຂອງພຣະສັງກະຣະ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ເທືອກພູວິນທະຍະ ແລ້ວພູທັງສອງກໍຈ້ອງມອງກັນ

Verse 5

तयोर्मध्ये प्रवृत्तोऽभूद्यज्ञ स्सपुरुषोत्तम।स हि देशो नरव्याघ्र प्रशस्तो यज्ञकर्मणि।।1.39.5।।

ລະຫວ່າງພູທັງສອງນັ້ນ ໄດ້ເລີ່ມປະກອບພິທີຍັຊະນະ ໂອ ບຸຣຸສົດຕະມະ; ເພາະດິນແດນນັ້ນ ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ ເປັນສະຖານທີ່ອັນປະເສີດ ເໝາະສົມສໍາລັບກິດແຫ່ງຍັຊະນະກຳ

Verse 6

तस्याश्वचर्यां काकुत्स्थ दृढधन्वा महारथ:।अंशुमानकरोत्तात सगरस्य मते स्थित:।।1.39.6।।

ໂອ ກາກຸດສະຖະ ລູກອັນເປັນທີ່ຮັກ—ອັງຊຸມານ ມະຫາຣະຖີຜູ້ຖືຄັນທະນູແຂງກ້າ ຍຶດຕາມພຣະບັນຊາຂອງສະກະຣະ ໄດ້ຮັບໜ້າທີ່ເຝົ້າຮັກສາ ແລະ ຕິດຕາມມ້າແຫ່ງຍັຊະນັ້ນ

Verse 7

तस्य पर्वणि तं यज्ञं यजमानस्य वासव:।राक्षसीं तनुमास्थाय यज्ञीयाश्वमपाहरत्।।1.39.7।।

ໃນວັນປະວັນອັນສັກສິດທີ່ເປັນວາລະສິ້ນສຸດພິທີ ເມື່ອສະຄະຣະເປັນຍະຊະມານກຳລັງປະກອບຍັດຍະ ວາສະວະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ຮັບຮູບເປັນດັ່ງຣາກສະ ແລ້ວລັກເອົາມ້າຍັດຍະໄປ

Verse 8

ह्रियमाणे तु काकुत्स्थ तस्मिन्नश्वे महात्मन:।उपाध्यायगणास्सर्वे यजमानमथाब्रुवन्।।1.39.8।।

ໂອ ກາກຸດສະຖະ ເມື່ອມ້າຂອງພຣະມະຫາຈິດນັ້ນກຳລັງຖືກພາໄປ ບັນດາອຸປາທະຍາຍ ແລະຫມູ່ພຣາຫມະນ໌ຜູ້ປະກອບພິທີທັງປວງ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ຍະຊະມານ

Verse 9

अयं पर्वणि वेगेन यज्ञियाश्वोऽपनीयते।हर्तारं जहि काकुत्स्थ हयश्चैवोपनीयताम्।।1.39.9।।

ໃນວັນປະວັນນີ້ ມ້າຍັດຍະກຳລັງຖືກຊິງໄປດ້ວຍຄວາມໄວ ໂອ ກາກຸດສະຖະ ຈົ່ງປະຫານຜູ້ລັກ ແລະໃຫ້ນຳມ້ານັ້ນກັບຄືນມາ

Verse 10

यज्ञच्छिद्रं भवत्येतत्सर्वेषामशिवाय न:।तत्तथा क्रियतां राजन् यथाऽच्छिद्र: क्रतुर्भवेत्।।1.39.10।।

ນີ້ເປັນຮອຍບົກພ່ອງໃນຍັຊະ ນຳອັປະມົງຄົນມາແກ່ພວກເຮົາທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະຣາຊາຈັດການໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ພິທີກຣະຕຸດຳເນີນໄປໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງ.

Verse 11

उपाध्यायवच श्श्रुत्वा तस्मिन् सदसि पार्थिव:।षष्टिं पुत्रसहस्राणि वाक्यमेतदुवाच ह।।1.39.11।।

ເມື່ອພຣະຣາຊາໄດ້ຟັງຄຳຂອງອຸປາທະຍາຍໃນສະພາຍັຊະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວແກ່ພຣະຣາຊະບຸດຫົກໝື່ນ ແລະຕຣັດດັ່ງນີ້.

Verse 12

गतिं पुत्रा: न पश्यामि रक्षसां परुषर्षभा:।मन्त्रपूतैर्महाभागैरास्थितो हि महाक्रतु:।।1.39.12।।

ລູກເອີຍ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ມະນຸດ, ພໍ່ບໍ່ເຫັນທາງໃດໃຫ້ພວກຣາກຊະສາຈະເຂົ້າມາໄດ້; ເພາະມະຫາຍັຊະນີ້ໄດ້ຮັບການຊຳລະດ້ວຍມັນຕຣາ ແລະຖືກຄຸ້ມຄອງໂດຍພຣາຫມະນຜູ້ມີຄຸນທຳສູງ.

Verse 13

तद्गच्छत विचिन्वध्वं पुत्रका: भद्रमस्तु व:।समुद्रमालिनीं सर्वां पृथिवीमनुगच्छत।।1.39.13।।

ດັ່ງນັ້ນ ລູກໆຂອງພໍ່ ຈົ່ງໄປຄົ້ນຫາເຖີດ; ຂໍໃຫ້ສິຣິມົງຄຸນຈົ່ງມີແກ່ເຈົ້າ. ຈົ່ງເດີນທາງກວດຄົ້ນທົ່ວແຜ່ນດິນທັງປວງ ທີ່ຖືກມະຫາສະໝຸດລ້ອມຮອບ.

Verse 14

एकैकयोजनं पुत्रा विस्तारमधिगच्छत।यावत्तुरगसन्दर्श: तावत् खनत मेदिनीम्।तं चैव हयहर्तारं मार्गमाणा ममाज्ञया।।1.39.14।।

ລູກໆທັງຫຼາຍ ຈົ່ງກວດຄົ້ນຜືນດິນແບບເປັນລະບົບ ທີລະໂຍຊະນາ. ຈົນກວ່າຈະເຫັນມ້າ ຈົ່ງຂຸດຄົ້ນແຜ່ນດິນ; ແລະຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າ ຈົ່ງສືບຫາຜູ້ລັກມ້າບູຊານັ້ນໃຫ້ພົບ.

Verse 15

दीक्षित: पौत्रसहितस्सोपाध्यायगणो ह्यहम्।इह स्थास्यामि भद्रं वो यावत्तुरगदर्शनम्।।1.39.15।।

ຂ້າເຈົ້າຜູ້ໄດ້ຮັບດິກຊາແລ້ວ ຈະຢູ່ທີ່ນີ້ ພ້ອມກັບຫຼານ ແລະຄະນະອາຈານທັງຫຼາຍ. ຂໍໃຫ້ຄວາມສຸກສະຫງົບຈົ່ງມີແກ່ເຈົ້າ ຈົນກວ່າຈະເຫັນແລະໄດ້ມ້າຄືນ.

Verse 16

इत्युक्ता हृष्टमनसो राजपुत्रा महाबला:।जग्मुर्महीतलं राम पितुर्वचनयन्त्रिता:।।1.39.16।।

ເມື່ອໄດ້ຮັບຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ບັນດາພະຣາຊະບຸດຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍມີໃຈປິຕິ—ໂອ ຣາມາ—ແລ້ວອອກເດີນທາງໄປຕາມຜືນແຜ່ນດິນ ໂດຍຖືຄໍາສັ່ງຂອງພະບິດາເປັນຫຼັກ.

Verse 17

योजनायामविस्तारमेकैको धरणीतलम्।बिभिदु: परुषव्याघ्र वज्रस्पर्शसमैर्नखै:।।1.39.17।।

ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ, ແຕ່ລະອົງໄດ້ຮັບຜືນດິນຍາວໜຶ່ງໂຍຊະນາ ແລ້ວສະກິດສະກາດແຜ່ນດິນດ້ວຍເລັບອັນແຂງຄົມ ດຸດັ່ງການສຳຜັດຂອງວັຊຣະ.

Verse 18

शूलैरशनिकल्पैश्च हलैश्चापि सुदारुणै:।भिद्यमाना वसुमती ननाद रघुनन्दन।।1.39.18।।

ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມປິຕິແຫ່ງວົງສ໌ຣະຄຸ! ເມື່ອແຜ່ນດິນຖືກຜ່າແຍກດ້ວຍໄຖອັນນ່າຢ້ານ ແລະຫອກດຸດຟ້າຜ່າ ພື້ນດິນກໍກຶກກ້ອງດັງສະນັ່ນ

Verse 19

नागानां मथ्यमानानामसुराणां च राघव ।राक्षसानां च दुर्धर्षस्सत्त्वानां निनदोऽभवत्।।1.39.19।।

ໂອ ຣາຆະວະ! ເມື່ອພວກເຂົາກວນຄົນແລະຂຸດຈີກລົງໄປໃນຄວາມເລິກ ກໍເກີດສຽງອື້ອອຶກອັນທົນບໍ່ໄດ້ ຈາກນາຄາ, ອະສຸຣາ, ຣາກສະສາ ແລະສັດອື່ນໆທີ່ຖືກລົບກວນຢູ່ນັ້ນ

Verse 20

योजनानां सहस्राणि षष्टिं तु रघुनन्दन ।बिभिदुर्धरणीं वीरा: रसातलमनुत्तमम्।।1.39.20।।

ໂອ ຣະຄຸນັນທະນະ ບຸດວີຣະຂອງສະກະຣະ ໄດ້ຜ່າແຜ່ນດິນລົງໄປຮອດຫົກໝື່ນໂຍຊະນະ ແລະ ເຖິງດິນແດນຣະສາຕະລະ ອັນປະເສີດໃນພາຕານ

Verse 21

एवं पर्वतसम्बाधं जम्बूद्वीपं नृपात्मजा:।खनन्तो नरशार्दूल सर्वत: परिचक्रमु:।।1.39.21।।

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ ໃນຂະນະທີ່ຂຸດຄົ້ນຊັມບູທະວີປະ ອັນແອດອັດດ້ວຍພູເຂົາ ບຸດຂອງພະຣາຊາໄດ້ເດີນວຽນໄປທົ່ວທຸກທິດ

Verse 22

ततो देवास्सगन्धर्वास्सासुरास्सहपन्नगा:।सम्भ्रान्तमनसस्सर्वे पितामहमुपागमन्।।1.39.22।।

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍ ຄັນທັຣວະ, ອະສຸຣະ ແລະ ນາຄາ ທຸກພວກມີໃຈຕື່ນຕົກ ໄດ້ເຂົ້າໄປເຝົ້າ ປິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ

Verse 23

ते प्रसाद्य महात्मानं विषण्णवदनास्तदा। ऊचु: परमसन्त्रस्ता पितामहमिदं वच:।।1.39.23।।

ເມື່ອໄດ້ບູຊາອ້ອນວອນມະຫາຕະມະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໃຫ້ທຣົງໂປຣດແລ້ວ ພວກເຂົາມີໃບໜ້າເສົ້າໝອງ ແລະ ຫວາດຫວັ່ນຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ຕໍ່ ປິຕາມະຫະ

Verse 24

भगवन् पृथिवी सर्वा खन्यते सगरात्मजै:।बहवश्च महात्मानो हन्यन्ते तलवासिन:।।1.39.24।।

ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ບຸດທັງຫຼາຍຂອງສະຄະຣະກຳລັງຂຸດຄົ້ນພື້ນດິນທົ່ວທັງປະຖະວີ ແລະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍຕົນທີ່ຢູ່ໃນພາຕານກໍຖືກສັງຫານ

Verse 25

अयं यज्ञहरोऽस्माकमनेनाश्वोऽपनीयते।इति ते सर्वभूतानि निघ्नन्ति सगरात्मजा:।।1.39.25।।

“ນີ້ແຫຼະແມ່ນຜູ້ທຳລາຍຍັດຍະຂອງພວກເຮົາ ໂດຍມັນມ້າຂອງພວກເຮົາຖືກພາໄປ!”—ຄິດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບຸດຂອງສະຄະຣະກໍຂ້າຟັນສັດມີຊີວິດທັງປວງ