Mandodari

ເມື່ອນາງມັນໂດທະຣີ ເຫັນທະສະກຣີວະ (ຣາວະນະ) ຜົວຂອງນາງ ຖືກພຣະຣາມຜູ້ມີກິດຈະກຳອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ສັງຫານ ນາງກໍຈົ່ມຢູ່ໃນຄວາມໂສກ ແລະຄໍາຄວນຮ້ອງໄຫ້ອາໄລຜົວຢູ່ທີ່ນັ້ນ

ວານອນໄດ້ເຫັນນາງມັນໂທດະຣີຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນອນຫຼັບຢ່າງສະຫງົບ—ສ່ອງປະກາຍ ເປັນສີທອງ ແລະປະດັບຢ່າງປະນີດດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນຝັງມຸກແລະແກ້ວມະນີ ດັ່ງວ່າຄວາມສະຫງ່າງາມຂອງນາງເອງກຳລັງເພີ່ມພູນຄວາມງາມໃຫ້ແກ່ຄະຫາສະຖານອັນປະເສີດນັ້ນ…

ມັນໂດທະຣີໄດ້ກ່າວດ້ວຍວາຈາອ່ອນຫວານ ແມ່ນແຕ່ເຂົາຖືກກາມຕັນຫາເຜົາຜານຢູ່ກໍຕາມ: “ໂອ ຜູ້ມີວິກຣະມະເທົ່າມະເຫນທຣາ ເຈົ້າຈະຕ້ອງການນາງສີຕາໄປເພື່ອອັນໃດ?”

ເມື່ອມັນໂທດາຣີເຫັນຫົວຂອງຜົວຂອງນາງ, ນາງກໍຫົວວຽງເປັນລົມແລະລົ້ມລົງເທິງພື້ນດິນ. ຝູງຍິງສາວໄດ້ລຸກຂຶ້ນມາຮ້ອງໄຫ້ແລະແລ່ນໄປຫານາງ, ຍົກນາງຂຶ້ນແລະພານາງໄປຫາຣາວັນ. ເຫັນສະຖານະຂອງນາຍຂອງຕົນ, ພວກນາງກໍຮ້ອງອອກສຽງດັງ; ຜົມສູບອອກ, ຮ່າງກາຍບໍ່ສາຄວບຄຸມໄດ້.…

ພະພົມປະທານພອນໃຫ້ພວກເຂົາແລ້ວເດີນກັບ ພວກເຂົາກໍກັບໄປຍັງຖານຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ນາງມາຍາມີບຸດີຊື່ວ່າມັນໂທດຣີ ເປັນຍິງງາມເດັດ ເປັນອັນລະຄອນແຫ່ງເພດຍິງ ມາຍານຳນາງມາມອບໃຫ້ຣາວັນ ໂດຍຮູ້ວ່າພະອົງຈະເປັນຈອມອສູຣ ພະອົງຍິນດີເດັດທີ່ໄດ້ພັນລະຍາທີ່ດີ…

ຫຸນຸມານ ໄດ້ຫລົງໂຕຢູ່ທ່າມກາງໃບໄມ້ຂອງຕົ້ນໄມ້ ແລ້ວຄິດວ່າ "ອ້າຍນ້ອງເອີຍ ເຮົາຄວນຈະເຮັດແນວໃດດີ?" ໃນເວລານັ້ນ ຣາວັນ ໄດ້ມາເຖິງບ່ອນນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍແມ່ຍິງຫຼາຍຄົນທີ່ຕົກແຕ່ງປະດັບສົດງາມ ຄົນຊົ່ວໄດ້ພະຍາຍາມໂນ້ມນວາຍນາງສີດາ ດ້ວຍວິທີຫຼາຍຢ່າງ ສະແດງທັງການປອງດອງ…

ວຢາສະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າຂອງລາວ, ທິດາແຫ່ງວິເທຫະ (ສີດາ), ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈຜິດວ່າຜົວຂອງນາງມົນໂທທະລີເປັນນັກບວດຜູ້ສັກສິດ, ຈຶ່ງໄດ້ຕອບໄປດັ່ງນີ້.

ໂອ້ຜູ້ນາງທີ່ມີກາຍອ້ອນແອ້ນ ເຊັ່ນດຽວກັບນາງມົນໂທຜູ້ປະຕິເສດກະສັດອັນເປັນມົງຄຸນແລະສາມີທີ່ດີ ແລະຕໍ່ມາໄດ້ເລືອກສາມີທີ່ຄົດໂກงເມື່อนາງຖືກຄອບງຳດ້ວຍກາມມະລາຄະແລະຫົວໃຈວຸ່ນວາຍດ້ວຍຄວາມຫລົງຜິດ.

ມັນໂທທະລີ, ເກົາສັນຍາ, ສຸພັດທຣາ, ເກົາຣະວี, ເຣວະຕີ, ສັດຍະພາມາ, ກາລິນທີ ແລະ ລັກສະມະນາ.

ຕໍ່ມາ ໃນປ່າອັນງາມຊື່ນ ແລະຕາມຫາດຊາຍຂອງຝັ່ງນ້ຳ ພະບາຍມິໄດ້ເລີນຫຼິ້ນກັບນາງ—ດັ່ງຣາວະນະກັບມັນໂດດະຣີ.

ນາງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ມັນໂທດະຣີ” ແລະບຳເນັດຕະປະເພື່ອເຫດແຫ່ງການໄດ້ຄູ່ຄອງ. ນາງບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ໂດຍຍຶດພຣະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງອຸມາ—ພຣະສິວະຜູ້ເປັນມງຄົລ—ເປັນຄູ່ຄອງທີ່ນາງເລືອກ

ຄົນບາບນັ້ນຖືກຫ້າມປາມຊ້ຳໆ—ໂດຍ ກຸມພະກັນ, ໂດຍ ວິພີຊະນະ, ແລະ ໂດຍ ມັນໂດດະຣີ ອີກແລ້ວອີກ—(ວ່າ) “ປ່ອຍສີຕາ, ປ່ອຍເຖີດ!”