Indrajit in the Ramayana

(ທ່ານເລົ່າວ່າ:) ການຮ່ວມພັນທະກັບ ວິພີສະນະ, ການເປີດເຜີຍອຸບາຍເພື່ອທຳລາຍ (ຣາວະນະ), ການຕາຍຂອງ ກຸມພະກັນ, ແລະການປາບປະຫານ ເມກະນາດ.

ຜູ້ນຳກອງວານອນຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງນັ້ນໄດ້ໄປຕໍ່ ເຖິງເຮືອນຂອງ ສຸກະ ເຖິງເຮືອນຂອງ ສາຣະນະ ຜູ້ມີປັນຍາ ແລະຍັງໄປຮອດທີ່ພັກຂອງ ອິນທຣະຊິດ ດ້ວຍ.

ຣາວະນະ ຜູ້ມີສິບຄໍ (ທະສະກຣີວະ) ປາກົດວ່າຂີ່ໝູປ່າ; ອິນທຣະຈິດ ຂີ່ສິṁສຸມາຣ (ສັດຄ້າຍຈະເຂ້/ໂລມາ); ແລະ ກຸມພະກັນ ຂີ່ອູດ—ອອກເດີນທາງມຸ່ງໄປທາງທິດໃຕ້.

ຕໍ່ມາ ຈອມລາຊາແຫ່ງຣາກສະ ຜູ້ມີອານຸພາບຍິ່ງໃຫຍ່ ເມື່ອກຸມານອັກສະຖືກຮານຸມານສັງຫານ ກໍເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນ; ພຣະອົງຈຶ່ງຮວບຮວມຈິດໃຈ ແລະ ມີພຣະບັນຊາໃຫ້ອິນທຣະຊິດ ຜູ້ດຸດດັ່ງເທວະ

ທ່ານເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນອາສະຕຣ ແລະ ເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ຈັກອາວຸດ. ທ່ານໄດ້ນໍາເອົາຄວາມໂສກເສົ້າມາສູ່ເທບະດາ ແລະ ອະສູຣະທັງຫຼາຍ. ຄວາມສາມາດຂອງທ່ານໄດ້ປາກົດໃນສົງຄາມ ແມ້ນກັບເທບະດາທີ່ມີອິນທຣະເປັນຜູ້ນໍາ; ແລະ ໂດຍການບູຊາພະບຣະຫມາ…

ເມື່ອປະຈັນໜ້າກັບພະລັງແຫ່ງອັສຕຣາຂອງທ່ານ ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມຫມູ່ມາຣຸດ—ແມ່ນຈະອາໄສພະອິນທຣາ ຈອມເທວະ—ກໍບໍ່ອາດຢືນຢັນຕ້ານທ່ານໄດ້ໃນສົງຄາມ

ໃນສະໜາມຮົບ ບໍ່ມີກິດການໃດທີ່ທ່ານຈະເຮັດບໍ່ໄດ້; ດ້ວຍປັນຍາອັນລຶກຊຶ້ງ ແລະຄໍາປຶກສາອັນຮອບຄອບ ກໍບໍ່ມີວຽກໃດເກີນກໍາລັງ. ແທ້ຈິງ ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີໃຜທີ່ບໍ່ຮູ້ເດດອັດສະຕຣາຂອງທ່ານ ແລະພະລັງຂອງທ່ານເອງ

ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດານັກຮູ້ອາວຸດອັສຕຣາ! ເມື່ອເຈົ້າເຂົ້າໃກ້ ຈົ່ງປະເມີນພະລັງຂອງສັດຕູ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາຖືກປະຫັດປະຫານໂດຍບໍ່ເກີດຄວາມພິນາດເພີ່ມ. ເມື່ອຊັ່ງຕວງພະລັງຂອງຕົນ ແລະ ຂອງຄູ່ຕໍ່ສູ້ແລ້ວ ຈຶ່ງເລີ່ມການຮົບ

ຢ່າໄດ້ລະດົມກອງທັບວິລະຊົນເປັນຝູງໃຫຍ່; ຕໍ່ໜ້າວານອນຜູ້ມີກຳລັງມະຫາສານນີ້ ຈະເປັນການສູນເປົ່າ. ແມ່ນແຕ່ວັຊຣະຟ້າຜ່າກໍບໍ່ອາດຊະນະ; ຄວາມໄວຂອງເຂົາດຸດດັ່ງພະຍຸລົມ ບໍ່ອາດວັດໄດ້, ແລະເຂົາດຸດດັ່ງໄຟ—ອາວຸດທົ່ວໄປບໍ່ອາດສັງຫານໄດ້

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາເລື່ອງນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ ແລະ ດຸນພິນິດອັນດີແລ້ວ, ຈົ່ງລະລຶກອານຸພາບທິບຂອງຄັນທະນູ ແລະ ພະລັງອາວຸດອັສຕຣາ; ແລ້ວຈົ່ງອອກໄປເລີ່ມກິດຈະການນັ້ນ ໃຫ້ເປັນໄປໂດຍບໍ່ໃຫ້ຕົນເອງພິນາດກາງທາງ

ແທ້ຈິງແລ້ວ ນີ້ບໍ່ແມ່ນຄວາມຄິດອັນດີທີ່ສຸດທີ່ຂ້າຈະສົ່ງເຈົ້າໄປ; ແຕ່ຕາມຣາຊະທັມ ນີ້ແມ່ນມະຕິອັນຄວນຂອງກະສັດນັກຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ)

ໂອ ຜູ້ປາບສັດຕູ ເຈົ້າຊໍານານໃນສົງຄາມດ້ວຍອາວຸດຫຼາຍປະເພດ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຮູ້ໃຫ້ແນ່ນອນວ່າ ໃນສົງຄາມນີ້ ຂ້າປາຖະໜາແຕ່ຊັຍຊະນະຂອງເຈົ້າໃນສະໜາມຮົບ

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງບິດາແລ້ວ ວີຣະບຸລຸດຜູ້ບໍ່ຫວາດຫວັນ ມີອານຸພາບດັ່ງບຸດແຫ່ງທັກສະ ໄດ້ເວັນປະທັກສິນຮອບອົງບິດາຜູ້ເປັນເຈົ້ານາຍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວຕັ້ງໃຈມຸ່ງສູ່ສົງຄາມ

ຈາກນັ້ນ ອິນທຣະຈິດ ໄດ້ຮັບການນັບຖືບູຊາຈາກພວກພ້ອມອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຕົນ; ເມື່ອຮຸນແຮງດ້ວຍໃຈສູ້ສົງຄາມ ແລະປຸກພະລັງໃຈແລ້ວ ກໍ່ກ້າວໄປສູ່ສະໜາມຮົບ

ພຣະບຸດຂອງຈອມນາຍແຫ່ງຣາກສະ ຜູ້ມີສິຣີສົດໃສ ມີດວງຕາດັ່ງກີບບົວ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເທຊະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ອອກມາ ດັ່ງມະຫາສະໝຸດທີ່ພອງຄື້ນໃນການບຸນວັນເພັງ

ອິນດຣະຈິດ ດຸດດັ່ງພຣະອິນທຣາ ໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ລົດສົງຄາມທີ່ຜູກເທົ່າດ້ວຍສັດດຸຮ້າຍສີຂາວສີ່ຕົວ ມີເຂົ້ວແຫຼມ ໄວດັ່ງຄຣຸດ; ລົດນັ້ນພຸ່ງໄປດ້ວຍຄວາມໄວທີ່ບໍ່ອາດຕ້ານທານໄດ້

ນັກຮົບຜູ້ຂີ່ລົດນັ້ນ—ເປັນຍອດໃນຫມູ່ນັກທະນູ ຊໍານານອາວຸດ ແລະເປັນເລີດໃນວິຊາອັສຕຣາ—ໄດ້ຂັບລົດພຸ່ງໄປຢ່າງວ່ອງໄວຫາບ່ອນທີ່ຫນຸມານຢູ່

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງກຶກກ້ອງຂອງລົດສົງຄາມ ແລະສຽງສາຍທະນູສັ່ນກັງວານ ວິລະຊົນວານອນນັ້ນ ຜູ້ນໍາໝູ່ຫຣິ ກໍຍິ່ງປິຕິຍິນດີ ແລະຮຸ້ນເຮືອງຂຶ້ນ

ນັກຮົບຜູ້ຊໍານານສົງຄາມນັ້ນ ໄດ້ຈັບທະນູອັນມີພະລັງຍິ່ງ ແລະລູກທະນູປາຍແຫຼມຄົມກິບ; ເຫັນຫນຸມານຢູ່ຂ້າງໜ້າ ກໍກ້າວໜ້າເຂົ້າສູ່ການຮົບ

ເມື່ອນັ້ນ ເມື່ອລາວອອກໄປສູ່ສົງຄາມດ້ວຍໃຈຮື້ນເຮືອງ ຖືຄັນທະນູໃນມື ທິດທັງປວງກໍມືດມົນວຸ້ນວາຍ; ສັດປ່າທັງຫຼາຍກໍຮ້ອງຫອນນ່າຢ້ານຫຼາຍຢ່າງ.