Sukta 102

Mantra 1

त्वमग्ने बृहद्वयो दधासि देव दाशुषे । कविर्गृहपतिर्युवा ॥

ಓ ಅಗ್ನಿ, ಓ ದೇವ, ನೀನು ದಾನಶೀಲನೊಳಗೆ ವಿಶಾಲ ಜೀವಶಕ್ತಿ (ಬೃಹದ್ವಯಃ) ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೀಯ; ನೀನು ಕವಿ, ಗೃಹಪತಿ, ಯುವನು.

Mantra 2

स न ईळानया सह देवाँ अग्ने दुवस्युवा । चिकिद्विभानवा वह ॥

ಸ್ತುತಿಯ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯೊಂದಿಗೆ, ಓ ಅಗ್ನಿ, ನಮ್ಮ ಸೇವಾರ್ಥವಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ತರು; ಓ ಚಿಕಿತ್ವಿಭಾನವ (ವಿವೇಕಿ, ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನೇ), ಅವರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತು ತರು.

Mantra 3

त्वया ह स्विद्युजा वयं चोदिष्ठेन यविष्ठ्य । अभि ष्मो वाजसातये ॥

ಹೇ ಯವಿಷ್ಠ (ಅತಿಕಿರಿಯ) ಅಗ್ನಿಯೇ, ನೀನು ನಮ್ಮ ಯುಗಬಂಧುವಾಗಿ—ನಿನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೇರಕ ಬಲದಿಂದ—ನಾವು ವಾಜಸಾತಿಗೆ, ವಾಜ (ಶಕ್ತಿ-ಸಮೃದ್ಧಿ)ಯ ಜಯದತ್ತ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತೇವೆ.

Mantra 4

और्वभृगुवच्छुचिमप्नवानवदा हुवे । अग्निं समुद्रवाससम् ॥

ನಾನು ಶುಚಿ (ಪವಿತ್ರ) ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೂವೇನು—ಔರ್ವನಂತೆ, ಭೃಗುಗಳಂತೆ—ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವವನಂತೆ; ಸಮುದ್ರವಾಸಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಸಮುದ್ರದ ಆಳಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನನ್ನು.

Mantra 5

हुवे वातस्वनं कविं पर्जन्यक्रन्द्यं सहः । अग्निं समुद्रवाससम् ॥

ನಾನು ಸಮುದ್ರವಾಸಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೂವೇನು—ವಾತಸ್ವನ, ಗಾಳಿಯಂತೆ ಧ್ವನಿಸುವ ಕವಿ; ಪರ್ಜನ್ಯಕ್ರಂದ್ಯ, ಮಳೆ-ಗುಡುಗಿನಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುವ—ಸಹಃ, ಬಲಸ್ವರೂಪ.

Mantra 6

आ सवं सवितुर्यथा भगस्येव भुजिं हुवे । अग्निं समुद्रवाससम् ॥

ಸವಿತೃನ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಮಂತ್ರಿಸುವರೋ, ಭಗನ ಭೋಗವನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಮಂತ್ರಿಸುವರೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಸಮುದ್ರದ ಗಹನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಾನು ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಋತಗತಿಯನ್ನು ಜಾಗ್ರತಗೊಳಿಸುವವನೂ, ಆನಂದವನ್ನು ಹಂಚುವವನೂ ಆದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು.

Mantra 7

अग्निं वो वृधन्तमध्वराणां पुरूतमम् । अच्छा नप्त्रे सहस्वते ॥

ಅಧ್ವರಗಳಲ್ಲಿ (ಯಜ್ಞಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ) ಸದಾ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವ, ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೃದ್ಧನಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೇರವಾಗಿ ಬನ್ನಿರಿ—ಸಹಸ್ವಂತ ನಪ್ತೃ, ಆ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ಸಂತಾನದ ಬಳಿಗೆ.

Mantra 8

अयं यथा न आभुवत्त्वष्टा रूपेव तक्ष्या । अस्य क्रत्वा यशस्वतः ॥

ಈ ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮಿಗೆ ತ್ವಷ್ಟೃನಂತೆ ಆಗಲಿ—ಶಿಲ್ಪಿ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವಂತೆ ರೂಪವನ್ನು ತಕ್ಕಿಸುವುದು; ಅವನ ಕ್ರತು (ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಇಚ್ಛೆ) ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಕೌಶಲದಿಂದ, ಸತ್ಯಯಶಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸುವವನು.

Mantra 9

अयं विश्वा अभि श्रियोऽग्निर्देवेषु पत्यते । आ वाजैरुप नो गमत् ॥

ಈ ಅಗ್ನಿಯು ಎಲ್ಲ ಶ್ರೀ-ಶೋಭೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ದೇವರ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ವಾಜ—ಬಲ ಮತ್ತು ವಿಜಯವರ್ಧಕ ಸಮೃದ್ಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಸೇರಲಿ.

Mantra 10

विश्वेषामिह स्तुहि होतॄणां यशस्तमम् । अग्निं यज्ञेषु पूर्व्यम् ॥

ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಹೋತೃಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿರಿ—ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೀನನಾಗಿ, ಅರ್ಪಣಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗನಾಗಿ ಇರುವವನನ್ನು.

Mantra 11

शीरं पावकशोचिषं ज्येष्ठो यो दमेष्वा । दीदाय दीर्घश्रुत्तमः ॥

ವೇಗವಂತನಾಗಿ, ಪಾವಕ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ—ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠನಾಗಿ—ಅವನು ಗೃಹಗಳಲ್ಲಿ ದೀಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅಗ್ನಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಶ್ರುತಿಯಾದ, ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ ಅಂತರಂಗ ಆಹ್ವಾನ.

Mantra 12

तमर्वन्तं न सानसिं गृणीहि विप्र शुष्मिणम् । मित्रं न यातयज्जनम् ॥

ಓ ವಿಪ್ರ (ಋಷಿ), ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸು—ಜಯಶಾಲಿ ಅಶ್ವದಂತೆ, ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾಗಿ; ಮಿತ್ರನಂತೆ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವವನು, ವೈರವನ್ನೂ ಅಕ್ರಮವನ್ನೂ ದೂರ ಓಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 13

उप त्वा जामयो गिरो देदिशतीर्हविष्कृतः । वायोरनीके अस्थिरन् ॥

ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಜಾಮಯಃ (ಸಗಾ-ಶಕ್ತಿಗಳು) ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಗಿರಃ (ವಚನಗಳು)ನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತವೆ, ಹವಿಷ್ಕೃತಃ (ಹವಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವವರಾಗಿ) ಆಗಿ; ವಾಯುವಿನ ಅನೀಕೇ (ಅಗ್ರಭಾಗದಲ್ಲಿ) ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ—ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಲೆಂದು.

Mantra 14

यस्य त्रिधात्ववृतं बर्हिस्तस्थावसंदिनम् । आपश्चिन्नि दधा पदम् ॥

ಯಸ್ಯ ತ್ರಿಧಾತು (ತ್ರಿ-ಆಧಾರಿತ) ಆಸನ—ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಬರ್ಹಿಸ್ (ಪವಿತ್ರ ಆಸನ/ವೇದಿ-ಪಾತ)—ಅಖಂಡವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ; ಆಪಃ (ಜಲಗಳು) ಸಹ ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪದವನ್ನು ಇಡುತ್ತವೆ: ಆ ಸ್ಥಾಪಿತ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಚೇತನ್ಯದ ಚಲನೆಗೆ ನೆಲೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

Mantra 15

पदं देवस्य मीळ्हुषोऽनाधृष्टाभिरूतिभिः । भद्रा सूर्य इवोपदृक् ॥

ಉದಾರ ದೇವನ ಪದವು ಅಜೇಯ ಸಹಾಯಗಳಿಂದ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದೆ; ಅದು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಮಂಗಳಕರ ದರ್ಶನ—ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ನೋಡುವ, ಯಥಾರ್ಥ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ದೃಷ್ಟಿ.

Mantra 16

अग्ने घृतस्य धीतिभिस्तेपानो देव शोचिषा । आ देवान्वक्षि यक्षि च ॥

ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಘೃತ-ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಪೋಷಿತ ಧೀತಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಜ್ವಲಿತನಾಗಿ, ಹೇ ದೇವ, ನಿನ್ನ ಶೋಚಿಷದಿಂದ ದೀಪ್ತನಾಗಿ—ದೇವರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತರು; ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸು; ಅಂತರಂಗ ವಿನಿಮಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸು.

Mantra 17

तं त्वाजनन्त मातरः कविं देवासो अङ्गिरः । हव्यवाहममर्त्यम् ॥

ಮಾತೃಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಜನ್ಮಕೊಟ್ಟರು—ಹೇ ಅಂಗಿರಸ್, ದೇವರಲ್ಲಿ ಕವಿ; ಹವ್ಯವಾಹ, ಅಮರ—ಅಂತರಂಗ ಅಗ್ನಿ, ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ದೈವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವವನು.

Mantra 18

प्रचेतसं त्वा कवेऽग्ने दूतं वरेण्यम् । हव्यवाहं नि षेदिरे ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಕವಿಯೇ, ಪ್ರಚೇತಸ (ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ)ನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು—ವರೇಣ್ಯ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ವರಿಸಬೇಕಾದ—ದೂತನಾಗಿ, ಹವ್ಯವಾಹ (ಹವಿಯನ್ನು ಹೊರುವವ)ನಾಗಿ, ಅವರು ಒಳಗೆ ಆಸೀನಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Mantra 19

नहि मे अस्त्यघ्न्या न स्वधितिर्वनन्वति । अथैतादृग्भरामि ते ॥

ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಅಘ್ನ್ಯಾ (ಅಹಿಂಸ್ಯ) ಗೋವು ಇಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ವನವನ್ನು ಚೀರಿ ಜಯ ತರುವ ಸ್ವಧಿತಿ (ಕೊಡಲಿ)ಯೂ ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ನೀನೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟೇ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ—ನಾನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ನನ್ನ ಅಭಿಲಾಷೆಯ ಹವಿ.

Mantra 20

यदग्ने कानि कानि चिदा ते दारूणि दध्मसि । ता जुषस्व यविष्ठ्य ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ನಾವು ನಿನಗಾಗಿ ಯಾವ ಯಾವ—ಅತಿ ಚಿಕ್ಕದಾದರೂ—ದಾರು (ಇಂಧನ)ಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತೇವೋ, ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಓ ಯವಿಷ್ಠ್ಯ (ಅತ್ಯಂತ ಯುವನ), ಅವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಂಗೀಕರಿಸು.

Mantra 21

यदत्त्युपजिह्विका यद्वम्रो अतिसर्पति । सर्वं तदस्तु ते घृतम् ॥

ಚಿಕ್ಕ ನಾಲಿಗೆಯುಳ್ಳ ಚಾಟುವ ಜೀವಿ (ಉಪಜಿಹ್ವಿಕಾ) ಏನು ತಿನ್ನಿ ಕಳೆಯುತ್ತದೋ, ಮತ್ತು ಇರುವೆ (ವಮ್ರ) ಏನು ಸರಿದು ಹಾದುಹೋಗುತ್ತದೋ—ಅದೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಘೃತವಾಗಲಿ; ಎಲ್ಲ ನಷ್ಟವೂ ಅಶುದ್ಧಿಯೂ ಅಗ್ನಿಗಾಗಿ ಶುದ್ಧ ಘೃತರೂಪ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗಲಿ.

Mantra 22

अग्निमिन्धानो मनसा धियं सचेत मर्त्यः । अग्निमीधे विवस्वभिः ॥

ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಧೀ (ಧಿಯಂ) ಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ವಿವಸ್ವಾನ್‌ನ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಇಂಧಿಸುತ್ತೇನೆ—ಚೇತನ ಇಚ್ಛೆಯ ಜ್ವಾಲೆ, ಅದು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಋತದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುತ್ತದೆ.