ದೇವಿ in the Skanda Purana

ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾಸ್ವರೂಪಳಾದ ಏಕ ಪರಾಶಕ್ತಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಗಣೇಶನು ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟನಾಗಿ ಅವಳ ದರ್ಶನದಲ್ಲೇ ತತ್ಪರನಾಗಿದ್ದನು.

ಆಗ ಪರಾಶಕ್ತಿಯು ಪರಂತಪನಾದ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಳು. ಮಹಾದೇವನು ಆ ಪರಾಶಕ್ತಿಗೆ—“ಹೇ ಶೋಭನೆ, ವರವನ್ನು ಬೇಡು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಆಗ ಮಹಾದೇವನ ಬಳಿ ಪರಮ ವರವನ್ನು ಬೇಡಲಾಯಿತು—“ಹೇ ದೇವಾ, ನೀವು ಸಂಹರಿಸಿದ ಈವನು ನನ್ನ ಪುತ್ರನೇ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.”

ಈ ಮೂಢನು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಂಶದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವನು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ನನ್ನ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಈ ಪುತ್ರನನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸು.

ಅವಳು ಮಹಾವಿದ್ಯೆ, ಮಹಾಮಾಯೆ, ಪರಮ ಮೇಧೆಯ ಸ್ವರೂಪಿಣಿ; ಅವಳೇ ರುದ್ರಕಾಳಿ, ಅವಳೇ ಅಂಬಾ—ಪರಾ ಸತಿ ದಾಕ್ಷಾಯಣಿ.

ಅವನು ಹಿಮಾಲಯನು ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಗೌರವದಿಂದ ಮಹಾಸತಿಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು—“ಓ ಮಹಾದೇವಿ, ಓ ಕಾಂತಿಮಯಿ, ಈ ತಪಸ್ಸಿನ ಕಾರಣ ದುಃಖಿಸಬೇಡ।”

ಪಾರ್ವತಿಯ ದರ್ಶನಾರ್ಥವಾಗಿ, ತನ್ನ ಪುತ್ರರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನು, ಸಖಿಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಮಹಾದೇವಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.

‘ನಾನು ಯಾರು? ನೀನು ಯಾರು? ಮತ್ತು ಇತರರು ಎಲ್ಲಿಂದ—ಮಹಾಮಾಯೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು?’ ಈ ಪ್ರಪಂಚವು ಆಡುಮೇಕೆಯ ಹಾಲಿಲ್ಲದ ಸ್ತನದಂತೆ ನಿರರ್ಥಕವಾಗಿದೆ।

ಓ ಮಹಾದೇವಿ, ನೀನು ಭಕ್ತಳಾಗಿರುವೆ—ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠೆ. ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಸೇವಿಸಿ ಗೌರವಿಸು.

ಕಂಬಲ ಮತ್ತು ಅಶ್ವತರ ಎಂಬ—ಮಹೇಶನು ಭೂಷಣಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಆ ಎರಡು ನಾಗಗಳನ್ನು—ಮಹಾದೇವಿ ಹಾಸ್ಯವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತ ನಗುತ್ತಲೇ ಹರಣಮಾಡಿದಳು।

ಹಾಸ್ಯವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತ ನಗುತ್ತಲೇ ಅವಳು ಅವನ ಕೌಪೀನಾವರಣವನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಂಡಳು; ಆಗ ಗಣರೂ ಅವಳ ಸಖಿಯರೂ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದರು।

ಅವನು ಅನೇಕ ಮಂತ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು, ವೈದ್ಯರನ್ನು ಹಾಗೂ ಇತರ ಉಪಾಯಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಿದನು; ಮಹಾಮಾಯೆಯಿಂದ ಬಂಧಿತಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ನನ್ನ ತಂದೆತಾಯಿಯರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು।

ಯಾವನು ತಂದೆ ರುದ್ರನನ್ನೂ ತಾಯಿ ಅಂಬಿಕೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನೇ ತ್ಯಜಿಸಿದವನಂತೆ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪಿಂಡ-ತರ್ಪಣ ನೀಡದವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ರುದ್ರನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪರಮ ‘ಶತರುದ್ರೀಯ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ.

ಜಗನ್ಮಾತೆಗೆ ಜನ್ಮದಾತ್ರೀ ಆಗಲು ವಿಭಾವರೀ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಗರ್ಭಾಂತರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಆ ದೇವಿ—ಗುಹನ ಭವಿಷ್ಯತ್ ತಾಯಿ—ಯ ಕಾಂತಿ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು।

ಪೌರಾಣಿಕ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ, ಸಾಮಗಾನದ ಸ್ವರಗಳಿಂದ, ವೈದಿಕ ಪ್ರಶಂಸೆಯಿಂದ ಹಾಗೂ ಗುಹ್ಯ ನಾಮಗಳಿಂದ—ಹೇ ಮಹಾದೇವ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮಹಾದೇವಿಗೂ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಉಮಾ ಮಹಾದೇವಿ ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯೇ ಆದರೂ ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆವು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅಸುರರು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಯುಕ್ತವೇ.

ಹೇ ಅಂಬಿಕೇ, ಅವನು ನಾನಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಗುಣಗಳ ಆಧಾರ; ಪ್ರತಿಹಾರ (ದ್ವಾರಪಾಲಕ) ಎಂದು ಪರಿಗಣಿತನು. ದೇವಿ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪುರಾಂತಕ, ಇಂತಹ ಪುತ್ರನಿಗಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಆಸೆ ಅಣಕವಿಲ್ಲದೆ ಉಕ್ಕುತ್ತದೆ.

‘ಪಾಂಚಾಲ’ ಎಂಬ ಈ ಯಕ್ಷನು, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯಕ್ಷರ ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ; ಹೇ ದೇವಿ, ನಿನಗೆ ದಾಸನಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು—ಮಹಾಮಾಯೆಯ ಶತಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನು.

ಅವನಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಅದು ವಿಘ್ನಗಳಿಂದ ನಾಶವಾಗದಿದ್ದರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಾಂಬಿಕಾ ಮಹಾದೇವಿ ಸನ್ನಿಹಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಜ್ಞಾನ ಅಲ್ಪ; ನಿನ್ನ ವೇದಾಧ್ಯಯನವೂ ವ್ಯರ್ಥ—ಏಕೆಂದರೆ ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಜನನಿಯಾದ ಅಂಬಿಕೆಯನ್ನು ನೀನು ತಾಯಿಯಾಗಿ ಮನಸಲ್ಲಿಡುವುದಿಲ್ಲ।