Adhyaya 170
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ಮಹಾದೇವಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ—ವಿವೇಕಿ ಸಾಧಕನು ಮಾತೃಗಣಗಳ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತೆರಳಿ, ಅದರ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ಬಲಾದೇವಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳ-ಕಾಲ-ವಿಧಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ಸಣ್ಣ ವಿಧಿಚಾರ್ಟರ್ನಂತೆ ಈ ಉಪದೇಶವು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ರಾವಣೀ ವ್ರತದಿನದಲ್ಲಿ, ಬಲಾದೇವಿಯ ಪೂಜೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪಾಯಸ, ಮಧು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ದೇವಿಯ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬೇಡಬೇಕು. ಫಲಶ್ರುತಿಯಾಗಿ—ಇಂತೆ ಪೂಜಿಸುವ ಭಕ್ತನಿಗೆ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಸುಖ, ಕ್ಷೇಮ ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಿತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र मातृगणान्सुधीः । तत्रैव बलदेवीं च नातिदूरे व्यवस्थिताम्
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ನಂತರ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಯಾತ್ರಿಕನು ಅಲ್ಲಿ ಮಾತೃಗಣಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಅತಿದೂರವಲ್ಲದೆ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವ ಬಲಾದೇವಿಯನ್ನೂ ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು.
Verse 2
श्रावण्यां श्रावणे मासि यस्तां पूजयते नरः । पायसैर्मधुना वापि दिव्यपुष्पोपहारकैः
ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದ ಶ್ರಾವಣೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅವಳನ್ನು ಪಾಯಸ, ಮಧು ಅಥವಾ ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪೋಪಹಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ—
Verse 3
तस्य वर्षं महादेवि सुखं गच्छेत्सुपूजितम्
ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಅಂಥ ಉಪಾಸಕನ ವರ್ಷ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಸುಪೂಜಿತವಾಗಿ ಸುಖದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತದೆ।
Verse 170
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मातृगणबलदेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्युत्तरशततमोध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಮಾತೃಗಣ-ಬಲದೇವೀ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।