Adhyaya 7

Verse 1

सूत उवाच । इत्युक्ता मुनिना साध्वी सा विप्रवनिता पुनः । तं प्रणम्याथ पप्रच्छ शिवपूजाविधेः क्रमम्

សូត្រ បាននិយាយថា៖ ពេលមុនីបាននិយាយដូច្នេះ ស្ត្រីព្រាហ្មណ៍ដ៏សុចរិតនោះបានក្រាបបង្គំទៀតម្តង ហើយសួរអំពីលំដាប់វិធីនៃការបូជាព្រះសិវៈ។

Verse 2

शांडिल्य उवाच । पक्षद्वये त्रयोदश्यां निराहारो भवेद्यदा । घटीत्रयादस्तमयात्पूर्वं स्नानं समाचरेत्

ឝាណ្ឌិល្យ បាននិយាយថា៖ នៅថ្ងៃត្រ័យោទសី នៃទាំងពីរពាក់កណ្តាលខែ ពេលអ្នកកាន់វ្រតអត់អាហារ គួរធ្វើស្នានឲ្យត្រឹមត្រូវ មុនព្រះអាទិត្យលិចបីឃដី។

Verse 3

शुक्लांबरधरो धीरो वाग्यतो नियमान्वितः । कृतसंध्याजपविधिः शिवपूजां समारभेत्

ដោយស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់ពណ៌ស មានចិត្តមាំមួន ស្ងប់ស្ងាត់ និងសំរួលពាក្យសម្តី ប្រកបដោយវត្តនិយម ហើយបានបំពេញពិធីសន្ធ្យា និងជបៈតាមវិធីសាស្ត្ររួចរាល់ នោះគួរចាប់ផ្តើមបូជាព្រះសិវៈ។

Verse 4

देवस्य पुरतः सम्यगुपलिप्य नवांभसा । विधाय मंडलं रम्यं धौतवस्त्रादिभिर्बुधः

នៅមុខព្រះទេវតា អ្នកបូជាដែលមានប្រាជ្ញា គួរលាប និងសម្អាតទីកន្លែងឲ្យបានត្រឹមត្រូវដោយទឹកស្រស់ថ្មី; បន្ទាប់មកបង្កើតមណ្ឌលដ៏ស្រស់ស្អាត ដោយប្រើក្រណាត់ដែលបានលាងស្អាត និងវត្ថុបរិសុទ្ធផ្សេងៗ។

Verse 5

वितानाद्यैरलंकृत्य फलपुष्पनवांकुरैः । विचित्रपद्ममुद्धृत्य वर्णपंचकसंयुतम्

តុបតែងដោយវិតាន (មួកពិធី/ក្រណាត់គ្រប) និងអ្វីៗផ្សេងទៀត ជាមួយផ្លែឈើ ផ្កា និងពន្លកថ្មីៗ ហើយរៀបចំលំនាំផ្កាឈូកដ៏អស្ចារ្យ ប្រកបដោយពណ៌ទាំងប្រាំ។

Verse 6

तत्रोपविश्य सुशुभे भक्तियुक्तः स्थिरासने । सम्यक्संपादिताशेष पूजोपकरणः शुचिः

អង្គុយនៅទីនោះលើអាសនៈដែលស្រស់ស្អាត និងមាំមួន ដោយមានភក្តី ស្អាតបរិសុទ្ធ ហើយបានរៀបចំឧបករណ៍បូជាទាំងអស់ឲ្យបានត្រឹមត្រូវរួច នោះគួរត្រៀមខ្លួនដើម្បីបន្តពិធី។

Verse 7

आगमोक्तेन मंत्रेण पीठमामंत्रयेत्सुधीः । ततः कृत्वात्मशुद्धिं च भूतशुद्ध्यादिकं क्रमात्

ដោយមន្តដែលបានបង្រៀនក្នុងអាគមៈ អ្នកអនុវត្តដែលមានប្រាជ្ញា គួរអញ្ជើញពិឋៈ (pīṭha) ដ៏សក្ការៈ; បន្ទាប់មកតាមលំដាប់ គួរធ្វើអាត្មសុទ្ធិ និងពិធីដែលចាប់ផ្តើមដោយភូតសុទ្ធិ (bhūtaśuddhi) ជាដើម។

Verse 8

प्राणायामत्रयं कृत्वा बीजवर्णैः सबिंदुकैः । मातृका न्यस्य विधिवद्ध्यात्वा तां देवतां पराम्

ក្រោយធ្វើប្រាណាយាមបីប្រការ ហើយប្រើព្យាង្គពូជ (bīja) ជាមួយសំឡេងបិណ្ឌុ (bindu) តាមវិធីការ គួរដាក់ន្យាសៈអក្សរមាត្រឹកា​លើរាងកាយឲ្យត្រឹមត្រូវ បន្ទាប់មកធ្វើសមាធិលើទេវតាពរំ (អធិទេវ) នោះតាមក្រម។

Verse 9

समाप्य मातृका भूयो ध्यात्वा चैव परं शिवम् । वामभागे गुरुं नत्वा दक्षिणे गणपं नमेत्

ក្រោយបញ្ចប់មាត្រឹកា-ន្យាសៈហើយ គួរធ្វើសមាធិលើព្រះសិវៈដ៏អធិឧត្តមម្ដងទៀត។ បន្ទាប់មក កោតគោរពគ្រូ (គុរុ) នៅខាងឆ្វេង ហើយថ្វាយបង្គំព្រះគណបតិ (គណេស) នៅខាងស្តាំ។

Verse 10

अंसोरुयुग्मे धर्मादीन्न्यस्य नाभौ च पार्श्वयोः । अधर्मादीननंतादीन्हृदि पीठे मनुं न्यसेत्

លើស្មាទាំងពីរ និងភ្លៅទាំងគូ គួរដាក់ធម្មៈជាដើម; នៅផ្ចិត និងចំហៀងទាំងពីរ គួរដាក់អធម្មៈជាដើម និងអនន្តៈជាដើម។ បន្ទាប់មក ដាក់មន្ត្រ (មនុ) លើទីអាសនៈនៃបេះដូង (ពីឋៈ)។

Verse 11

आधारशक्तिमारभ्य ज्ञानात्मानमनुक्रमात् । उक्तक्रमेण विन्यस्य हृत्पद्मे साधुभाविते

ចាប់ផ្តើមពីអាធារ-សក្តិ ហើយបន្តតាមលំដាប់រហូតដល់តត្ត្វៈនៃចំណេះដឹងខ្លួនឯង គួររៀបចំន្យាសៈតាមលំដាប់ដែលបាននិយាយ ក្នុងផ្កាឈូកនៃបេះដូងដែលបានបណ្តុះបណ្តាលដោយសាធនាឲ្យល្អ។

Verse 12

नवशक्तिमये रम्ये ध्यायेद्देवमुमापतिम् । चन्द्रकोटिप्रतीकाशं त्रिनेत्रं चन्द्रशेखरम्

ក្នុងអាណាចក្រខាងក្នុងដ៏រម្យ ដែលបង្កប់ដោយសក្តិទាំង៩ គួរធ្វើសមាធិលើព្រះអុមាបតិ—ភ្លឺរលោងដូចព្រះចន្ទរាប់កោដិ ជាព្រះត្រីនេត្រ និងចន្ទ្រសេករៈ (ព្រះសិវៈ) អ្នកពាក់ព្រះចន្ទជាមកុដ។

Verse 13

आपिंगलजटाजूटं रत्नमौलिविराजितम् । नीलग्रीवमुदारांगं नागहारोपशोभितम्

សូមសមាធិលើព្រះអង្គ ដែលមានជតាពណ៌លឿងត្នោតរុំជាកំពូល ក្បាលព្រះអង្គភ្លឺរលោងដោយមកុដប្រដាប់រត្ន; ព្រះកណ្តាលកពណ៌ខៀវ ព្រះវรกាយឧត្តម និងតុបតែងដោយខ្សែពស់ជាមាលា។

Verse 14

वरदाभयहस्तं च धारिणं च परश्वधम् । दधानं नागवलयकेयूरांगदमुद्रिकम्

ព្រះហស្តព្រះអង្គប្រទានពរ និងប្រទានអភ័យ; ហើយកាន់ព្រះបរហ្សុ (ពូថៅ)។ ព្រះអង្គពាក់វល័យនាគ កេយូរ អង្គទ និងមុទ្រិកា—កងដៃ កងដៃលើ និងចិញ្ចៀន—ជាគ្រឿងអលង្ការ។

Verse 15

व्याघ्रचर्मपरीधानं रत्नसिंहासने स्थितम् । ध्यात्वा तद्वाम भागे च चिंतयेद्गिरिकन्यकाम्

ក្រោយសមាធិលើព្រះអង្គដែលស្លៀកស្បែកខ្លា និងគង់លើសីហាសន៍ប្រដាប់រត្នា រួចហើយ សូមគិតគូរនៅខាងឆ្វេងព្រះអង្គអំពីកូនស្រីភ្នំ គឺព្រះម៉ែបារវតី។

Verse 16

भास्वज्जपाप्रसूनाभामुदयार्कसमप्रभाम् । विद्युत्पुंजनिभां तन्वीं मनोनयननंदिनीम्

សូមសមាធិលើព្រះទេវីរាងស្ដើង ដែលភ្លឺរលោងដូចផ្កាជបា ក្រហមចែងចាំង ដូចព្រះអាទិត្យរះ ដូចកញ្ចប់រន្ទះ និងជាអំណរ​ដល់ចិត្ត និងភ្នែក។

Verse 17

बालेंदु शेखरां स्निग्धां नीलकुंचितकुन्तलाम् । भृंगसंघातरुचिरां नीलालकविराजिताम्

សូមសមាធិលើព្រះនាងដែលមានព្រះចន្ទអឌ្ឍចន្ទវ័យក្មេងជាមកុដ ល្អិតល្អន់ភ្លឺរលោង; មានសក់ខ្មៅខៀវរួញៗ ស្រស់ស្អាតដូចហ្វូងឃ្មុំ និងរុងរឿងដោយចង្រ្កានសក់ពណ៌ខៀវចាស់តុបតែង។

Verse 18

मणिकुंडलविद्योतन्मुखमंडलविभ्रमाम् । नवकुम्कुमपंकांक कपोलदलदर्पणाम्

ព្រះមុខរបស់នាងភ្លឺរលោងដោយពន្លឺពីក្រវិលបញ្ចូលរតនៈ; ថ្ពាល់ទាំងពីរដូចស្លឹកផ្កាដែលភ្លឺដូចកញ្ចក់ មានស្នាមលាបកុង្គុមថ្មីពណ៌ក្រហមស្រស់។

Verse 19

मधुरस्मितविभ्राजदरुणाधरपल्लवाम् । कंबुकंठीं शिवामुद्यत्कुचपंकजकुड्मलाम्

ស្នាមញញឹមផ្អែមរបស់នាងធ្វើឲ្យបបូរមាត់ក្រហមភ្លឺរលោងដូចពន្លកទន់; ករបស់នាងដូចស័ង្ខ ហើយព្រះសិវា​ដ៏មង្គលមានទ្រូងលើកខ្ពស់ដូចកុមុទកំពុងពន្លក។

Verse 20

पाशांकुशाभयाभीष्टविल सत्सु चतुर्भुजाम् । अनेकरत्नविलसत्कंकणांकितमुद्रिकाम्

នាងមានបួនដៃ កាន់បាស អង្គុស មុទ្រាអភ័យ និងសញ្ញាប្រទានពរ​ដោយលេងល្អ; ដៃរបស់នាងតុបតែងដោយកងដៃ និងចិញ្ចៀនដែលភ្លឺរលោងដោយរតនៈជាច្រើន។

Verse 21

वलित्रयेण विलसद्धेमकांचीगुणान्विताम् । रक्तमाल्यांबरधरां दिव्यचंदनच र्चिताम्

នាងតុបតែងដោយរង្វង់បត់បីយ៉ាងស្រស់ស្អាត និងខ្សែក្រវាត់មាសភ្លឺរលោង; នាងពាក់មាលាក្រហម និងសម្លៀកបំពាក់ក្រហម ហើយត្រូវបានលាបចន្ទន៍ទិព្វ។

Verse 22

सर्वसंगीतविद्यासु न मत्तोऽन्यास्ति काचन । मम योगेन तुष्यंति सर्वा अपि सुरस्त्रियः

ក្នុងវិជ្ជាសិល្បៈតន្ត្រីទាំងអស់ គ្មានអ្នកណាស្មើខ្ញុំឡើយ; ដោយអานุភាពយោគៈរបស់ខ្ញុំ ភរិយានៃទេវតាទាំងអស់ក៏រីករាយពេញចិត្ត។

Verse 23

एवं ध्यात्वा महादेवं देवीं च गिरि कन्यकाम् । न्यासक्रमेण संपूज्य देवं गंधादिभिः क्रमात्

ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីសមាធិគិតដល់មហាទេវ និងទេវីកញ្ញានៃភ្នំ (បារវតី) ហើយ គួរធ្វើបូជាតាមលំដាប់ពិធី ដោយអនុវត្ត ន្យាសៈ តាមវិន័យ រួចថ្វាយចន្ទន៍ និងឧបចារៈផ្សេងៗ ជាបន្តបន្ទាប់។

Verse 24

पंचभिर्ब्रह्मभिः कुर्यात्प्रोक्तस्थानेषु वा हृदि । पृथक्पुष्पांजलिं देहे मूलेन च हदि त्रिधा

ដោយប្រើព្រះមន្ត្រ ប្រាហ្មៈ ទាំងប្រាំ គួរធ្វើពិធីនៅតាមទីកន្លែងដែលបានបញ្ជាក់—ឬនៅក្នុងបេះដូង។ ក្នុងរាងកាយ គួរថ្វាយពុះផ្កា (ពុស្ពាណ្ជលី) ដាច់ដោយឡែកៗ; ហើយដោយមូលមន្ត្រ គួរថ្វាយក្នុងបេះដូងបីដង។

Verse 25

पुनः स्वयं शिवो भूत्वा मूलमंत्रेण साधकः । ततः संपूजयेद्देवं बाह्यपीठे पुनः क्रमात्

បន្ទាប់មក សាធកៈ ដោយមូលមន្ត្រ ធ្វើខ្លួនឲ្យក្លាយជាព្រះសិវៈផ្ទាល់ ហើយបន្ទាប់ពីនោះ គួរបូជាព្រះទេវតាម្តងទៀតតាមលំដាប់ នៅលើពិឋៈខាងក្រៅ (អាសនៈ/វេទិកា)។

Verse 26

संकल्पं प्रवदेत्तत्र पूजारंभे समाहितः । कृतांजलिपुटो भूत्वा चिंतयेद्धृदि शंकरम्

នៅដើមពិធីបូជា ដោយចិត្តសមាធិ គួរប្រកាសសង្គល្បៈនៅទីនោះ។ បន្ទាប់មក ដោយប្រណមដៃ (ក្រឹតាណ្ជលី) គួរគិតគូរព្រះសង្គរ ក្នុងបេះដូង។

Verse 27

ऋणपातकदौर्भाग्यदारिद्र्यविनिवृत्तये । अशेषाघविनाशाय प्रसीद मम शंकर

ដើម្បីបំបាត់បំណុល បាប សំណាងអាក្រក់ និងភាពក្រីក្រ—ហើយដើម្បីបំផ្លាញអំពើអាក្រក់ទាំងអស់—សូមព្រះសង្គរ មេត្តាប្រោសខ្ញុំផង។

Verse 28

दुःखशोकाग्निसंतप्तं संसारभयपीडितम् । बहुरोगाकुलं दीनं त्राहि मां वृषवाहन

ខ្ញុំត្រូវបានភ្លើងនៃទុក្ខ និងសោកសៅដុតឆេះ ត្រូវបានភ័យខ្លាចសង្សារវដ្តបង្ខំទុក្ខ រងរោគជាច្រើន និងអស់សង្ឃឹម—សូមព្រះសិវៈ វೃಷភវាហន (អ្នកជិះគោ) សង្គ្រោះខ្ញុំផង។

Verse 29

आगच्छ देवदेवेश महादेवाभयंकर । गृहाण सह पार्वत्या तव पूजां मया कृताम्

សូមព្រះអង្គស្តេចមក ព្រះជាម្ចាស់លើទេវទាំងអស់ ព្រះមហាទេវៈ អ្នកប្រទានអភ័យ; សូមទទួល—ជាមួយព្រះបារវតី—នូវពិធីបូជាដែលខ្ញុំបានធ្វើថ្វាយព្រះអង្គ។

Verse 30

इति संकल्प्य विधिवद्ब्राह्मपूजां समाचरेत् । गुरुं गणपतिं चैव यजेत्सव्यापसव्ययोः

ក្រោយពេលកំណត់សង្កల్పដូច្នេះហើយ គួរធ្វើពិធីបូជាប្រាហ្មៈតាមវិធីដ៏ត្រឹមត្រូវ។ ហើយគួរបូជាគ្រូ (គុរុ) និងព្រះគណបតិផង ដោយរៀបតាមលំដាប់នៅខាងសុភមង្គល និងខាងបញ្ច្រាស (ស្តាំ/ឆ្វេង)។

Verse 31

क्षेत्रेशमीशकोणे तु यजेद्वास्तोष्पतिं क्रमात् । वाग्देवीं च यजेत्तत्र ततः कात्यायनीं यजेत्

នៅមុំឥសាន គួរបូជាព្រះក្សេត្រេស; បន្ទាប់មកតាមលំដាប់ បូជាព្រះវាស្តុបតិ។ នៅទីនោះគួរបូជាព្រះនាងវាគទេវីផង ហើយបន្ទាប់មកបូជាព្រះនាងកាត្យាយនី។

Verse 32

धर्मं ज्ञानं च वैराग्यमैश्वर्यं च नमोंऽतकैः । स्वरैरीशादिकोणेषु पीठपादाननुक्रमात् । आभ्यां बिंदुविसर्गाभ्यामधर्मादीन्प्रपूजयेत्

ដោយព្យាង្គ ‘នមោ’ និងស្រៈទាំងឡាយ គួរបូជាធម្មៈ ជ្ញានៈ វៃរាគ្យៈ និងអៃស្វរ្យៈ ដោយដាក់នៅមុំឥសាន និងមុំផ្សេងៗ តាមលំដាប់នៃពិឋៈ និងចំណែករបស់វា។ ដោយសញ្ញាពីរគឺ បិណ្ឌុ និងវិសರ್ಗៈ គួរបូជាអធម្មៈ និងអ្វីៗផ្សេងទៀត (ផ្ទុយគ្នា) ឲ្យបានត្រឹមត្រូវតាមវិធី។

Verse 33

सत्त्वरूपैश्चतुर्दिक्षु मध्येऽनंतं सतारकम् । सत्त्वादींस्त्रिगुणांस्तं तु रूपान्पीठेषु विन्यसेत्

នៅទិសទាំងបួន គួរដាក់រូបសត្តវៈ ហើយនៅកណ្ដាល ដាក់អនន្តៈជាមួយតារកៈ។ បន្ទាប់មក លើពិឋៈទាំងឡាយ គួររៀបចំរូបដែលបង្កប់ដោយត្រីគុណ ចាប់ពីសត្តវៈជាដើម។

Verse 34

अत ऊर्ध्वच्छदे मायां सह लक्ष्म्या शिवेन च

នៅលើនោះ លើស្រទាប់គម្របខាងលើ គួរដាក់មាយា ជាមួយលក្ខ្មី និងសិវៈ។

Verse 35

तदंते चांबुजं भूयः सकलं मंडलत्रयम् । पत्रकेसरकिंजल्कव्याप्तं ताराक्षरैः क्रमात्

នៅចុងបញ្ចប់នោះ គួរបង្កើតផ្កាឈូកម្តងទៀត ដែលរួមបញ្ចូលមណ្ឌលបីទាំងស្រុង; ក្រដាសផ្កា សរសៃកេសរ និងធូលីលំអង ត្រូវបានពេញលេញតាមលំដាប់ដោយអក្សរតារកៈ។

Verse 36

पद्मत्रयं तथाभ्यर्च्य मध्ये मंडलमादरात् । वामां ज्येष्ठां च रौद्रीं च भागाद्यैर्दिक्षु पूजयेत्

បន្ទាប់ពីបូជាផ្កាឈូកបីដូច្នេះហើយ គួរបូជាមណ្ឌលកណ្ដាលដោយក្តីគោរព។ នៅទិសទាំងឡាយ គួរបូជា វាមា ជ្យេឋា និងរោទ្រី ដោយប្រើការបែងចែកសញ្ញាដែលចាប់ផ្តើមពី ភាគ (Bhāga) តាមពិធី។

Verse 37

वामाद्या नव शक्तीश्च नवस्वरयुता यजेत् । हृदि बीजत्रयाद्येन पीठमंत्रेण चार्चयेत्

ចាប់ផ្តើមពី វាមា គួរបូជាសក្តិទាំង៩ ដែលភ្ជាប់ជាមួយស្រៈទាំង៩។ នៅក្នុងហృទ័យ (កណ្ដាល) គួរបូជាដោយពិឋៈមន្ត្រ ដោយចាប់ផ្តើមពីបីជ (bīja) បីប្រភេទ។

Verse 38

आवृत्तैः प्रथमांगैश्च पंचभिर्मूर्त्तिशक्तिभिः । त्रिशक्तिमूर्त्तिभिश्चान्यैर्निधिद्वयसमन्वितैः

គួរបូជាព្រះសទាសិវៈ ដោយសមាធិថា ព្រះអង្គត្រូវបានព័ទ្ធជុំវិញដោយរង្វង់អាវរណៈដំបូងៗ—ដោយឥទ្ធិពល៥ ដែលបង្ហាញជាមូរតិទេវៈ និងដោយមូរតិ-ឥទ្ធិពលផ្សេងៗមានសក្តិ៣ ព្រមទាំងនិធិទ្វ័យ។

Verse 39

अनंताद्यैः परीताश्च मातृभिश्च वृषादिभिः । सिद्धिभिश्चाणिमाद्याभिरिंद्राद्यैश्च सहायुधैः

គួរសមាធិឃើញព្រះអង្គថា ត្រូវបានព័ទ្ធជុំវិញដោយ អនន្ត និងអ្នកដទៃៗ ដោយព្រះមាត្រឹកា ដោយ វೃಷ និងអ្នកដទៃៗ ដោយសិទ្ធិចាប់ពី អណិមា និងដោយឥន្ទ្រ និងទេវតាផ្សេងៗ ព្រមទាំងអាវុធរបស់ពួកគេ។

Verse 40

वृषभक्षेत्रचंडेशदुर्गाश्च स्कंदनंदिनौ । गणेशः सैन्यपश्चैव स्वस्वलक्षणलक्षिताः

វೃಷភ, ក្សេត្របាល, ចណ្ឌេស និង ទុರ್ಗា; ស្កន្ទ និង នន្ទិន; គណេស និងមេបញ្ជាការកងទ័ពផងដែរ—ម្នាក់ៗគួរត្រូវបានប្រតិស្ឋាន និងបូជាដោយមាននិមិត្តសញ្ញា និងលក្ខណៈពិសេសរបស់ខ្លួន។

Verse 41

अणिमा महिमा चैव गरिमा लघिमा तथा । ईशित्वं च वशित्वं च प्राप्तिः प्राकाम्यमेव च

អណិមា និង មហិមា, គរិមា និង លឃិមា; ឥឝិត្វ និង វឝិត្វ; ប្រាប្តិ និង ប្រាកាម្យផងដែរ—ទាំងនេះជាសិទ្ធិទាំង៨ ដែលគួរត្រូវបានសមាធិ។

Verse 42

अष्टैश्वर्याणि चोक्तानि तेजोरूपाणि केवलम् । पंचभिर्ब्रह्मभिः पूर्वं हृल्लेखाद्यादिभिः क्रमात

ដូច្នេះ អៃឝ្វរ្យទាំង៨ ត្រូវបានប្រកាស—សុទ្ធតែជារូបរាងពន្លឺតេជៈប៉ុណ្ណោះ។ មុនពួកវា តាមលំដាប់ មានព្រះព្រហ្ម ៥ អង្គ ចាប់ពី ហ្រឹល្លេខ និងអង្គដទៃៗ។

Verse 43

अंगैरुमाद्यैरिंद्राद्यैः पूजोक्ता मुनिभिस्तु तैः । उमाचंडेश्वरादींश्च पूजयेदुत्तरादितः

ពិធីបូជានោះ ត្រូវបានព្រះមុនីទាំងឡាយបង្រៀន—ដោយបូជាអង្គទេវភាពចាប់ពីព្រះអុមា និងទេវតាចាប់ពីព្រះឥន្ទ្រ។ បន្ទាប់មក តាមលំដាប់បន្តទៅ គួរបូជាព្រះអុមា ព្រះចណ្ឌេស្វរ និងអង្គដទៃទៀត។

Verse 44

एवमावरणैर्युक्तं तेजोरूपं सदाशिवम् । उमया सहितं देवमुपचारैः प्रपूजयेत्

ដូច្នេះ ក្រោយរៀបចំអាវរណៈ (វង់បរិវារ) ឲ្យគ្រប់ គួរបូជាព្រះសទាសិវៈ—មានរូបជាពន្លឺបរិសុទ្ធ—រួមជាមួយព្រះអុមា ដោយអនុវត្តឧបចារៈទាំងមូល។

Verse 45

सुप्रतिष्ठितशंखस्य तीर्थैः पंचामृतैरपि । अभिषिच्य महादेवं रुद्रसूक्तैः समाहितः

ដោយទឹកពីទីរថៈបរិសុទ្ធ និងដោយបញ្ចាម្រឹតផង ដោយចាក់ទៅតាមស័ង្ខដែលបានតាំងមាំល្អ គួរធ្វើអភិសេកដល់ព្រះមហាទេវៈ; ហើយមានចិត្តផ្តោតខណៈសូត្ររុទ្រសូក្ត។

Verse 46

कल्पयेद्विविधैर्मंत्रैरासनाद्युपचारकान् । आसनं कल्पयेद्धैमं दिव्यवस्त्रसमन्वितम्

ដោយមន្ត្រផ្សេងៗ គួររៀបចំឧបចារៈចាប់ពីអាសនៈជាដើមឲ្យត្រឹមត្រូវ។ គួរតាំងអាសនៈមាស ដែលតុបតែងដោយវស្ត្រទិព្វដ៏រុងរឿង។

Verse 47

अर्घ्यमष्टगुणोपेतं पाद्यशुद्धोदकेन च । तेनैवाचमनं दद्यान्मधुपर्कं मधूत्तरम्

គួរថ្វាយអរឃ្យៈដែលមានអង្គមង្គល៨ប្រការ និងថ្វាយបាទ្យៈដោយទឹកសុទ្ធ។ ដោយទឹកដដែលនោះ ឲ្យអាចាមនៈ ហើយបន្ទាប់មកថ្វាយមធុបរកៈដ៏ប្រសើរ ដែលល្អឥតខ្ចោះដោយទឹកឃ្មុំ។

Verse 48

पुनराचमनं दत्त्वा स्नानं मंत्रै प्रकल्पयेत् । उपवीतं तथा वासो भूषणानि निवेदयेत् । गंधमष्टांगसंयुक्तं सुपूतं विनिवेदयेत्

បន្ទាប់ពីថ្វាយអាចមនៈម្តងទៀត គួររៀបចំពិធីស្នានដោយមន្ត្រា។ បន្ទាប់មកគួរថ្វាយខ្សែសក្ការៈ (ឧបវីត) សម្លៀកបំពាក់ និងគ្រឿងអលង្ការ ហើយថ្វាយក្លិនក្រអូបដ៏បរិសុទ្ធ ប្រកបដោយគ្រឿងមង្គលប្រាំបី។

Verse 49

ततश्च बिल्वमंदारकह्लारसरसीरुहम् । धत्तूरकं कर्णिकारं शणपुष्पं च मल्लिकाम्

បន្ទាប់មក គួរថ្វាយស្លឹកបិល្វៈ ផ្កាមន្ទារៈ ផ្កាកហ្លារៈ និងផ្កាឈូកពីស្រះទឹក ព្រមទាំងផ្កាធត្តូរៈ ផ្កាករណិការៈ ផ្កាសណៈ និងផ្កាមល្លិកា (ផ្កាម្លិះ)។

Verse 50

कुशापामार्गतुलसीमाधवीचंपकादिकम् । बृहतीकरवीराणि यथालब्धानि साधकः

អ្នកសាធកគួរថ្វាយតាមដែលរកបាន៖ ស្មៅកុសៈ អបាមារគៈ ទុលសី មាធវី ចម្បកៈ និងដូចៗគ្នា ព្រមទាំងព្រហតី និងការវីរៈ—អ្វីដែលអាចទទួលបាន។

Verse 51

निवेदयेत्सुगंधीनि माल्यानि विविधानि च । धूपं कालागरूत्पन्नं दीपं च विमलं शुभम्

គួរថ្វាយកម្រងផ្កាក្រអូបជាច្រើនប្រភេទ ហើយថ្វាយធូបដែលរៀបចំពីឈើកាលាគុរុ (kālāguru) និងចង្កៀងដ៏បរិសុទ្ធ សុភមង្គល។

Verse 52

विशेषकम् । अथ पायसनैवेद्यं सघृतं सोपदंशकम् । मोदकापूपसंयुक्तं शर्करागुडसंयुतम्

ជាពិសេស គួរថ្វាយនៃវេទ្យៈជាបាយសៈផ្អែមជាមួយខ្លាញ់ប៊ឺ (ghee) និងម្ហូបជាប់គ្នា; ហើយថ្វាយមោទកៈ និងអាពូបៈ ដែលលាយជាមួយស្ករ និងស្ករត្នោត (jaggery)។

Verse 53

मधुनाक्तं दधियुतं जलपानसमन्वितम् । तेनैव हविषा वह्नौ जुहुयान्मंत्रभाविते

លាបដោយទឹកឃ្មុំ លាយជាមួយទឹកដោះគោជូរ ហើយមានទឹកសម្រាប់ផឹកជាគូ—ដោយហវិសនោះឯង គួរបូជាចូលក្នុងភ្លើង ដោយបានបរិសុទ្ធដោយមន្ត្រ។

Verse 54

आगमोक्तेन विधिना गुरुवाक्यनियंत्रितः । नैवेद्यं शंभवे भूयो दत्त्वा तांबूलमुत्तमम्

ដោយអនុវត្តតាមវិធីដែលអាគមបានបង្រៀន និងស្ថិតក្រោមព្រះវាចនៈរបស់គ្រូ (គុរុ) គួរថ្វាយនៃវេទ្យ (naivedya) ដល់សម្ភូម្ដងទៀត ហើយបន្ទាប់មកថ្វាយតាំបូល (ស្លាបព្រាបេតែល) ដ៏ប្រសើរ។

Verse 55

धूपं नीराजनं रम्यं छत्रं दर्पणमुत्तमम् । समर्पयित्वा विधिवन्मंत्रैर्वेदिकतांत्रिकैः

ក្រោយពីថ្វាយធូប នីរាជនដ៏រម្យ (ការវាយពន្លឺ) ឆត្រ និងកញ្ចក់ដ៏ប្រសើរ តាមវិធីពិធីការแล้ว គួរធ្វើកិច្ចពិធីឲ្យត្រឹមត្រូវ ដោយមន្ត្រវេទិក និងតន្ត្រិក។

Verse 56

यद्यशक्तः स्वयं निःस्वो यथाविभवमर्चयेत् । भक्त्त्या दत्तेन गौरीशः पुष्पमात्रेण तुष्यति

បើអ្នកណាមិនអាចធ្វើបាន ហើយខ្លួនឯងក្រីក្រ ក៏គួរបូជាតាមសមត្ថភាព។ ព្រះអម្ចាស់នៃគោរី (Gaurīśa) ពេញព្រះហឫទ័យចំពោះអ្វីដែលថ្វាយដោយភក្តិ—even ត្រឹមផ្កាមួយផង។

Verse 57

अथांगभूतान्सकलान्गणेशादीन्प्रपूजयेत् । स्तवैर्नानाविधैः स्तुत्वा साष्टांगं प्रणमेद्बुधः

បន្ទាប់មក គួរបូជាឲ្យត្រឹមត្រូវនូវអង្គប្រកប និងអ្នកអមទាំងអស់នៃពិធី ដោយចាប់ផ្តើមពីព្រះគណេសជាដើម។ ក្រោយសរសើរដោយស្តវៈជាច្រើនប្រភេទហើយ អ្នកមានប្រាជ្ញាគួរធ្វើសាស្តាង្គប្រណាម (លុតជង្គង់គោរពពេញលេញ)។

Verse 58

ततः प्रदक्षिणीकृत्य वृषचंडेश्वरादिकान् । पूजां समर्प्य विधिवत्प्रार्थयेद्गिरिजापतिम्

បន្ទាប់មក ក្រោយពេលធ្វើប្រទក្សិណាជុំវិញ វ្រឹષ និង ចណ្ឌេឝ្វរ ព្រមទាំងបរិវាររបស់ព្រះឝិវៈដទៃទៀត ហើយថ្វាយបូជាតាមវិធីពិធីការយ៉ាងត្រឹមត្រូវ រួចគួរអធិស្ឋានដល់ គិរិជាបតិ ព្រះស្វាមីនៃព្រះបារវតី។

Verse 59

जय देव जगन्नाथ जय शंकर शाश्वत । जय सर्व सुराध्यक्ष जय सर्वसुरार्चित

ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ ឱ ព្រះទេវៈ ម្ចាស់នៃលោកទាំងមូល! ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ ឱ ឝង្ករ ព្រះអមតៈ! ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ អធិបតីនៃទេវតាទាំងអស់! ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ ដែលទេវតាទាំងឡាយគោរពបូជា!

Verse 60

जय सर्वगुणातीत जय सर्ववरप्रद । जय नित्य निराधार जय विश्वंभराव्यय

ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ អ្នកលើសលប់ពីគុណទាំងអស់! ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ អ្នកប្រទានពរ​គ្រប់ប្រការ! ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ អមតៈ មិនពឹងផ្អែកលើអ្វី! ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ វិឝ្វំភរ អ្នកទ្រទ្រង់សកលលោក អវ្យយ—មិនរលាយ!

Verse 61

जय विश्वैकवेद्येश जय नागेंद्रभूषण । जय गौरीपते शंभो जय चंद्रार्धशेखर

ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ ឱ ព្រះអម្ចាស់ ដែលអាចដឹងបានថាជាសច្ចៈតែមួយនៃសកលលោក! ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ អ្នកតុបតែងដោយនាគេន្រ្ទ្រា ព្រះនាគរាជ! ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ ឱ ឝម្ភូ ស្វាមីនៃគោរី! ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ ចន្ទ្រារធ-ឝេឃរ អ្នកមានព្រះចន្ទកន្លះលើមកុដ!

Verse 62

जय कोट्यर्कसंकाश जयानंतगुणाश्रय

ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ អ្នកភ្លឺរលោងដូចព្រះអាទិត្យរាប់កោដិ! ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ ជាទីស្ថិតនៃគុណធម៌អនន្ត!

Verse 63

जय रुद्र विरूपाक्ष जयाचिंत्य निरंजन । जय नाथ कृपासिंधो जय भक्तार्तिभञ्जन । जय दुस्तरसंसारसागरोत्तारण प्रभो

ជ័យជំនះដល់ព្រះរុទ្រៈ ព្រះអម្ចាស់មានភ្នែកទូលាយ! ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ អចិន្ត្យ និងនិរញ្ជន (បរិសុទ្ធឥតមល)! ជ័យជំនះដល់ព្រះនាថ មហាសមុទ្រករុណា! ជ័យជំនះដល់អ្នកបំបាត់ទុក្ខវេទនារបស់ភក្ត! ជ័យជំនះដល់ព្រះប្រពូ ដែលនាំសត្វឆ្លងកាត់មហាសមុទ្រសំសារាដ៏លំបាកឆ្លង!

Verse 64

प्रसीद मे महादेव संसारार्त्तस्य खिद्यतः । सर्वपापभयं हृत्वा रक्ष मां परमेश्वर

ឱ ព្រះមហាទេវៈ សូមព្រះអង្គប្រទានព្រះមេត្តាដល់ខ្ញុំ; ខ្ញុំត្រូវសំសារាបង្ខិតបង្ខំ និងនឿយហត់ដោយសោកា។ សូមដកហូតភ័យដែលកើតពីបាបទាំងអស់ ហើយការពារខ្ញុំផង ឱ ព្រះបរមេស្វរ!

Verse 65

महादारिद्र्यमग्नस्य महापापहतस्य च । महाशोकविनष्टस्य महारोगातुरस्य च

(សូមព្រះមេត្តា) ចំពោះអ្នកដែលលិចក្នុងភាពក្រីក្រយ៉ាងធំ និងអ្នកដែលត្រូវបាបធ្ងន់វាយប្រហារ; ចំពោះអ្នកដែលរលាយដោយសោកាដ៏លើសលប់ និងអ្នកដែលរងទុក្ខដោយជំងឺដ៏សាហាវ។

Verse 66

ऋणभारपरीतस्य दह्यमानस्य कर्मभिः । ग्रहैः प्रपीड्यमानस्य प्रसीद मम शंकर

ឱ ព្រះសង្ករ សូមព្រះអង្គប្រទានព្រះមេត្តាដល់ខ្ញុំ—ខ្ញុំត្រូវបន្ទុកបំណុលសង្កត់, ត្រូវផលកម្មដុតឆេះ, និងត្រូវគ្រោះក្រោមឥទ្ធិពលភពផ្កាយអវិជ្ជមានបង្ខិតបង្ខំ។

Verse 67

दरिद्रः प्रार्थयेदेवं पूजांते गिरिजापतिम् । अर्थाढ्यो वापि राजा वा प्रार्थयेद्देवमीश्वरम्

ដូច្នេះ នៅចុងបញ្ចប់នៃការបូជា អ្នកក្រីក្រគួរអធិស្ឋានដល់គិរិជាបតិ (ស្វាមីនៃគិរិជា) តាមរបៀបនេះ; ហើយដូចគ្នានេះដែរ មិនថាជាអ្នកមាន ឬជាស្តេចក៏ដោយ គួរអធិស្ឋានដល់ព្រះឥស្វរ ព្រះអម្ចាស់ជាអធិបតីខ្ពស់បំផុត។

Verse 68

दीर्घमायुः सदारोग्यं कोशवृद्धिर्बलोन्नतिः । ममास्तु नित्यमानन्दः प्रसादात्तव शंकर

ឱ​ព្រះសង្គរ ដោយព្រះអនុគ្រោះរបស់ព្រះអង្គ សូមឲ្យខ្ញុំមានអាយុយឺន មានសុខភាពល្អមិនខ្វះខាត ទ្រព្យសម្បត្តិកើនឡើង និងកម្លាំងរីកចម្រើន; ហើយសូមឲ្យអានន្ទៈអស់កល្បជានិច្ចស្ថិតនៅក្នុងខ្ញុំជានិច្ច។

Verse 69

शत्रवः संक्षयं यांतु प्रसीदन्तु मम ग्रहाः । नश्यन्तु दस्यवो राष्ट्रे जनाः संतु निरापदः

សូមឲ្យសត្រូវទាំងឡាយរលាយទៅកាន់វិនាស; សូមឲ្យគ្រោះ/ភពក្នុងជោគជតារបស់ខ្ញុំក្លាយជាមង្គល; សូមឲ្យចោរប្លន់ក្នុងនគរវិនាស; ហើយសូមឲ្យប្រជាជនរស់នៅដោយសុវត្ថិភាពគ្មានគ្រោះថ្នាក់។

Verse 70

दुर्भिक्षमारीसंतापाः शमं यांतु महीतले । सर्वसस्यसमृद्धिश्च भूयात्सुखमया दिशः

សូមឲ្យទុរភិក្ស ការរាតត្បាតជំងឺ និងទុក្ខសន្តាបទាំងឡាយ ស្ងប់ស្ងាត់លើផែនដី; សូមឲ្យស្រូវសាលី និងដំណាំគ្រប់ប្រភេទសម្បូរបែប; ហើយសូមឲ្យទិសទាំងអស់ពោរពេញដោយសុខមង្គល។

Verse 71

एवमाराधयेद्देवं प्रदोषे गिरिजापतिम् । ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाद्दक्षिणाभिश्च तोषयेत्

ដូច្នេះ គួរតែអារាធនាព្រះទេវ—ព្រះស្វាមីនៃគិរិជា—នៅពេលប្រទោស; បន្ទាប់មក គួរឲ្យបរិភោគអាហារដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ ហើយធ្វើឲ្យពួកគេពេញចិត្តដោយទានដក្សិណា។

Verse 72

सर्वपापक्षयकरी सर्वदारिद्र्यनाशिनी । शिवपूजा मया ख्याता सर्वाभीष्टवरप्रदा

ពិធីសិវបូជានេះ ដែលខ្ញុំបានប្រកាស បំផ្លាញបាបទាំងអស់ បំបាត់ភាពក្រីក្រគ្រប់ប្រភេទ ហើយប្រទានពរដែលប្រាថ្នាទាំងឡាយ។

Verse 73

महापातकसंघातमधिकं चोपपातकम् । शिवद्रव्यापहरणादन्यत्सर्वं निवारयेत्

សូម្បីតែគំនរអំពើបាបធំៗ និងអំពើបាបរងៗក៏អាចបំបាត់បាន—លើកលែងតែការលួចយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ព្រះសិវៈប៉ុណ្ណោះ។

Verse 74

ब्रह्महत्यादिपापानां पुराणेषु स्मृतिष्वपि । प्रायश्चित्तानि दृष्टानि न शिवद्रव्यहारिणाम्

ចំពោះអំពើបាបដូចជា ប្រាហ្មហត្យា ជាដើម មានពិធីសងបាបនៅក្នុងបុរាណ និងស្ម្រឹតិ; ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកលួចទ្រព្យរបស់ព្រះសិវៈ មិនឃើញមានការសងបាបឡើយ។

Verse 75

बहुनात्र किमुक्तेन श्लोकार्धेन ब्रवीम्यहम् । ब्रह्महत्याशतं वापि शिवपूजा विनाशयेत्

តើចាំបាច់និយាយច្រើនធ្វើអ្វី? ខ្ញុំនិយាយត្រឹមពាក់កណ្តាលស្លោក៖ ការបូជាព្រះសិវៈអាចបំផ្លាញបានសូម្បីតែប្រាហ្មហត្យា​មួយរយដង។

Verse 76

मया कथितमेतत्ते प्रदोषे शिवपूजनम् । रहस्यं सर्वजंतूनामत्र नास्त्येव संशयः

ខ្ញុំបានប្រាប់អ្នកហើយថា ការបូជាព្រះសិវៈនៅពេលប្រទោសៈ គឺជាការសម្ងាត់ (ព្រះបន្ទូលដ៏មានអานุភាព) សម្រាប់សត្វលោកទាំងអស់—មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 77

एताभ्यामपि बालाभ्यामेवं पूजा विधीयताम् । अतः संवत्सरादेव परां सिद्धिमवाप्स्यथ

សូមឲ្យការបូជានេះធ្វើតាមវិធីដូចនេះ សូម្បីតែដោយកុមារទាំងពីរនេះផង; ដោយហេតុនេះ ក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ អ្នកនឹងទទួលបានសិទ្ធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។

Verse 78

इति शांडिल्यवचनमाकर्ण्य द्विजभामिनी । ताभ्यां तु सह बालाभ्यां प्रणनाम मुनेः पदम्

ពេលនាងព្រាហ្មណីបានស្តាប់ពាក្យរបស់មុនី សាណ្ឌិល្យ នាងបាននាំកុមារទាំងពីរជាមួយគ្នា ហើយក្រាបបង្គំដោយក្តីគោរពនៅជើងមុនី។

Verse 79

विप्रस्त्र्युवाच । अहमद्य कृतार्थास्मि तव दर्शनमात्रतः । एतौ कुमारौ भगवंस्त्वामेव शरणं गतौ

នាងព្រាហ្មណីបាននិយាយថា «ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំបានសម្រេចបំណងហើយ ដោយគ្រាន់តែបានទទួលទស្សនៈ (darśana) របស់ព្រះអង្គ។ ឱ ព្រះបរិសុទ្ធ (Bhagavān) កុមារទាំងពីរនេះបានមកសុំជ្រកកោនតែព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះ»។

Verse 80

एष मे तनयो ब्रह्मञ्छुचिव्रत इतीरितः । एष राजसुतो नाम्ना धर्मगुप्तः कृतो मया

«ឱ ព្រាហ្មណ៍ (Brahman) នេះជាកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ គេហៅថា Śucivrata។ ហើយនេះជាព្រះរាជបុត្រ ដែលខ្ញុំបានដាក់នាមថា Dharmagupta»។

Verse 81

एतावहं च भगवन्भवच्चरणकिंकराः । समुद्धरास्मिन्पतितान्घोरे दारिद्र्यसागरे

«ឱ ព្រះបរិសុទ្ធ (Bhagavān) កុមារទាំងពីរនេះ និងខ្ញុំ ជាអ្នកបម្រើនៅជើងព្រះបាទរបស់ព្រះអង្គ។ សូមលើកសង្គ្រោះពួកយើង ដែលបានធ្លាក់ចូលក្នុងសមុទ្រក្រីក្រដ៏គួរភ័យនេះ»។

Verse 82

इति प्रपन्नां शरणं द्विजांगनामाश्वास्य वाक्यैरमृतोपमानैः । उपादिदेशाथ तयोः कुमारयोर्मुनिः शिवाराधनमंत्र विद्याम्

ដូច្នេះ មុនីបានលួងលោមនាងព្រាហ្មណីដែលបានចូលជ្រកកោន ដោយពាក្យដូចអម្រឹត ហើយបន្ទាប់មកបានបង្រៀនកុមារទាំងពីរ នូវវិទ្យាមន្តដ៏បរិសុទ្ធសម្រាប់ការអារាធនាព្រះសិវៈ។

Verse 83

अथोपदिष्टौ मुनिना कुमारौ ब्राह्मणी च सा । तं प्रणम्य समामंत्र्य जग्मुस्ते शिवमंदिरात्

បន្ទាប់មក ព្រះឥសីបានប្រទានឱវាទដល់កុមារទាំងពីរ និងស្ត្រីព្រាហ្មណីនោះ។ ពួកគេបានក្រាបបង្គំ សុំលា​ដោយក្តីគោរព ហើយដំណើរទៅកាន់វិហារព្រះសិវៈ។

Verse 84

ततः प्रभृति तौ बालौ मुनिवर्योपदेशतः । प्रदोषे पार्वतीशस्य पूजां चक्रतुरंजसा

ចាប់តាំងពីពេលនោះមក តាមព្រះឥសីដ៏ប្រសើរបំផុតបានណែនាំ កុមារទាំងពីរ បានបូជាព្រះបារវតីឥស—ព្រះស្វាមីនៃព្រះបារវតី—នៅពេលប្រទោស ដោយងាយស្រួល។

Verse 85

एवं पूजयतोर्देवं द्विजराजकुमारयोः । सुखेनैव व्यतीयाय तयोर्मासचतुष्टयम्

ដូច្នេះ ខណៈដែលកូនប្រុសព្រាហ្មណ៍ និងព្រះរាជកុមារ បូជាព្រះដេវៈយ៉ាងនេះ ពេលវេលាបួនខែបានកន្លងទៅសម្រាប់ពួកគេដោយសុខសាន្ត។

Verse 86

कदाचिद्राजपुत्रेण विनासौ द्विजनंदनः । स्नातुं गतो नदीतीरे चचार बहुलीलया

ម្តងមួយ ដោយគ្មានព្រះរាជបុត្រ កូនប្រុសព្រាហ្មណ៍នោះបានទៅងូតទឹកនៅមាត់ទន្លេ ហើយដើរលេងនៅទីនោះដោយក្តីរីករាយលេងសប្បាយ។

Verse 87

तत्र निर्झरनिर्घातनिर्भिन्ने वप्र कुट्टिमे । निधानकलशं स्थूलं प्रस्फुरंतं ददर्श ह

នៅទីនោះ ក្នុងកម្រាលថ្មនៃគំនរដីដែលបែកចេញដោយកម្លាំងទឹកជ្រោះ គាត់បានឃើញក្រឡាធំមួយសម្រាប់ទ្រព្យនិធិ កំពុងភ្លឺរលោងចែងចាំង។

Verse 88

तं दृष्ट्वा सहसागत्य हर्षकौतुकविह्वलः । दैवोपपन्नं मन्वानो गृहीत्वा शिरसा ययौ

ពេលឃើញវា គាត់រត់ទៅភ្លាមៗ ដោយរំភើបពីសេចក្តីរីករាយ និងអស្ចារ្យ។ គាត់គិតថាជាព្រះប្រទានពីស្ថានសួគ៌ ហើយលើកដាក់លើក្បាលដោយគោរព រួចយកទៅ។

Verse 89

ससंभ्रमं समानीय निधाय कलशं बलात् । निधाय भवनस्यांते मातरं समभाषत

ដោយភាពរំភើបខ្លាំង គាត់យកវាមកយ៉ាងរហ័ស ហើយដាក់កលស (ក្រឡះ) ចុះដោយប្រឹងប្រែង។ ដាក់វានៅជាយផ្ទះ រួចគាត់និយាយទៅកាន់ម្តាយ។

Verse 90

मातर्मातरिमं पश्य प्रसादं गिरिजापतेः । निधानं कुम्भरूपेण दर्शितं करुणात्मना

“ម៉ែអើយ ម៉ែអើយ—សូមមើលនេះ! នេះជាព្រាសាទ (ព្រះប្រទាន) របស់គិរិជាបតិ មហាទេវ (ព្រះសិវៈ)។ ដោយព្រះមេត្តា ព្រះអង្គបានបង្ហាញនិធាន ឲ្យលេចឡើងជារូបកលស (អំពៅ/អូរ)។”

Verse 91

अथ सा विस्मिता साध्वी समाहूय नृपात्मजम् । स्वपुत्रं प्रतिनंद्याह मानयन्ती शिवार्चनम्

បន្ទាប់មក ស្ត្រីសុចរិតនោះភ្ញាក់ផ្អើល ហៅព្រះរាជបុត្រឲ្យមកជិត។ នាងប្រទានពរ​ដល់កូនប្រុសរបស់នាង ហើយគោរពលើកតម្កើងការបូជាព្រះសិវៈ រួចនាងនិយាយ។

Verse 92

शृणुतां मे वचः पुत्रौ निधानकलशीमिमाम् । समं विभज्य गृह्णीतं मम शासनगौरवात्

“កូនៗអើយ សូមស្តាប់ពាក្យម្តាយ: ចូរចែកកលសនិធាននេះឲ្យស្មើៗគ្នា ហើយទទួលយក ដោយគោរពចំពោះភាពមានតម្លៃនៃបញ្ជារបស់ម្តាយ។”

Verse 93

इति मातुर्वचः श्रुत्वा तुतोष द्विज नंदनः । प्रत्याह राजपुत्रस्तां विस्रब्धः शंकरार्चने

លឺពាក្យមាតា កូនប្រុសព្រាហ្មណ៍ក៏រីករាយ។ បន្ទាប់មក ព្រះរាជបុត្របានឆ្លើយនាងដោយចិត្តស្ងប់ មាំមួនដោយសទ្ធាក្នុងការបូជាព្រះសង្គរ។

Verse 94

मातस्तव सुतस्यैव सुकृतेन समागतम् । नाहं ग्रहीतुमिच्छामि विभक्तं धनसंच यम्

ម្តាយអើយ នេះមកដល់តែដោយបុណ្យកុសលរបស់កូនប្រុសរបស់អ្នកប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំមិនប្រាថ្នាទទួលភាគចែកណាមួយពីទ្រព្យសម្បត្តិសន្សំនេះទេ។

Verse 95

आत्मनः सुकृताल्लब्धं स्वयमेव भुनक्त्वसौ । स एव भगवानीशः करिष्यति कृपां मयि

សូមឲ្យគាត់ផ្ទាល់រីករាយនឹងអ្វីដែលបានមកដោយបុណ្យរបស់ខ្លួន។ ព្រះអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះភគវាន ឥសៈ នោះ នឹងប្រាកដជាប្រោសមេត្តាខ្ញុំផងដែរ។

Verse 96

एवमर्चयतोः शंभुं भूयोपि परया मुदा । संवत्सरो व्यतीयाय तस्मिन्नेव गृहे तयोः

ដូច្នេះ ពួកគេទាំងពីរបានបូជាព្រះសម្ភូម្ដងហើយម្ដងទៀតដោយអំណរ​ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់។ ហើយមួយឆ្នាំពេញក៏កន្លងផុតទៅសម្រាប់ពួកគេនៅក្នុងផ្ទះនោះឯង។

Verse 97

अथैकदा राजसूनुः सह तेन द्विजन्मना । वसंतसमये प्राप्ते विजहार वनां तरे

បន្ទាប់មក នៅថ្ងៃមួយ ពេលរដូវវស្សន្តមកដល់ ព្រះរាជបុត្របានទៅកម្សាន្តនៅជាយព្រៃ ជាមួយមិត្តដ៏ជាទ្វិជៈនោះ។

Verse 98

अथ दूरं गतौ क्वापि वने द्विजनृपात्मजौ । गन्धर्वकन्याः क्रीडंती शतशस्तावपश्यताम्

បន្ទាប់មក ពួកគេទាំងពីរ គឺកូនប្រុសព្រាហ្មណ៍ និងកូនប្រុសព្រះរាជកុមារ បានដើរឆ្ងាយទៅដល់ព្រៃមួយកន្លែង ហើយបានឃើញនារីគន្ធព្វរាប់រយកំពុងលេងកម្សាន្តនៅទីនោះ។

Verse 99

ताः सर्वाश्चारुसर्वांग्यो विहरंत्यो मनोहरम् । दृष्ट्वा द्विजात्मजो दूरादुवाच नृपनंदनम्

ឃើញពួកនាងទាំងអស់ស្រស់ស្អាត សមរម្យគ្រប់អវយវៈ ហើយកំពុងលេងកម្សាន្តយ៉ាងគួរឲ្យចាប់ចិត្ត កូនប្រុសព្រាហ្មណ៍បាននិយាយពីចម្ងាយទៅកាន់កូនព្រះរាជា។

Verse 100

इतः पुरो न गंतव्यं विहरंत्यग्रतः स्त्रियः । स्त्रीसंन्निधानं विबुधास्त्यजंति विमलाशयाः

«ពីទីនេះទៅមុខ មិនគួរទៅទៀតទេ ព្រោះខាងមុខមានស្ត្រីកំពុងលេងកម្សាន្ត។ អ្នកប្រាជ្ញដែលមានចិត្តបរិសុទ្ធ តែងជៀសវាងការស្និទ្ធស្នាលជិតស្ត្រី»។

Verse 110

तत्र गत्वा वनं सर्वाः संचीय कुसुमोत्करम् । भवत्यः पुनरायांतु तावत्तिष्ठाम्यहं त्विह

«អ្នកទាំងអស់គ្នា ចូលទៅក្នុងព្រៃនោះ ហើយប្រមូលផ្កាជាគំនរៗ។ បន្ទាប់មក ចូរត្រឡប់មកវិញ; រហូតដល់ពេលនោះ ខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅទីនេះ»។

Verse 120

अस्त्येको द्रविकोनाम गंधर्वाणां कुलाग्रणीः । तस्याहमस्मि तनया नाम्ना चांशुमती स्मृता

«ក្នុងចំណោមគន្ធព្វ មានម្នាក់ឈ្មោះ ទ្រវិកៈ ជាមេដឹកនាំឧត្តមនៃវង្សគន្ធព្វ។ ខ្ញុំជាកូនស្រីរបស់គាត់ ហើយត្រូវបានចងចាំដោយនាម អំសុមតី»។

Verse 130

गच्छ स्वभवनं कांत परश्वः प्रातरेव तु । आगच्छ पुनरत्रैव कार्यमस्ति च नो मृषा

ចូរទៅកាន់ផ្ទះរបស់អ្នកវិញ ឱ प्रिय; តែថ្ងៃខានស្អែកព្រឹកមួយនេះ សូមត្រឡប់មកទីនេះម្ដងទៀត។ ពិតប្រាកដយើងមានកិច្ចការត្រូវធ្វើ—មិនមែនពាក្យកុហកទេ។

Verse 140

तस्य त्वमपि साहाय्यं कुरु गन्धर्वसत्तम । अथासौ निजराज्यस्थो हतशत्रुर्भविष्यति

អ្នកផងដែរ ឱកំពូលក្នុងចំណោមគន្ធರ್ವ សូមជួយគាត់។ បន្ទាប់មក គាត់នឹងបានស្ថិតស្ថេរនៅក្នុងនគររបស់ខ្លួន ដោយសត្រូវត្រូវបានបំផ្លាញ។

Verse 150

अस्त्राणां च सहस्राणि तूणी चाक्षय्यसायकौ । अभेद्यं वर्म सौवर्णं शक्तिं च रिपुमर्दिनीम्

[គាត់ទទួលបាន] អាវុធរាប់ពាន់; និងទូណីពីរ ដែលព្រួញមិនចេះអស់; អាវក្រោះមាសមិនអាចច្រេះចូល; និងសក្តិ—លំពែងបំផ្លាញសត្រូវ។

Verse 160

एवमन्ये समाराध्य प्रदोषे गिरिजापतिम् । लभंतेभीप्सितान्कामान्देहांते तु परां गतिम्

ដូច្នេះដែរ អ្នកដទៃទៀត កាលបានបូជាព្រះគិរិជាបតិ (ព្រះសិវៈ) នៅពេលប្រទោស ដោយវិធីត្រឹមត្រូវ នឹងបានសម្រេចបំណងដែលប្រាថ្នា; ហើយនៅចុងជីវិត នឹងឈានដល់គោលដៅដ៏ឧត្តម។

Verse 164

ये प्राप्य दुर्लभतरं मनुजाः शरीरं कुर्वंति हंत परमेश्वरपादपूजाम् । धन्यास्त एव निजपुण्यजितत्रिलोकास्तेषां पदांबुजरजो भुवनं पुनाति

មនុស្សណាដែលបានទទួលរាងកាយមនុស្សដ៏កម្រខ្លាំងនេះ ហើយ—អាណិតណាស់—បានបូជានៅព្រះបាទនៃព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិបតីបំផុត គេហើយជាអ្នកមានពរ។ ដោយបុណ្យរបស់ខ្លួន គេឈ្នះត្រីលោក; ធូលីពីផ្កាឈូកព្រះបាទរបស់ភក្តិទាំងនោះ បរិសុទ្ធពិភពលោកទាំងមូល។