Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 63
जय रुद्र विरूपाक्ष जयाचिंत्य निरंजन । जय नाथ कृपासिंधो जय भक्तार्तिभञ्जन । जय दुस्तरसंसारसागरोत्तारण प्रभो
jaya rudra virūpākṣa jayāciṃtya niraṃjana | jaya nātha kṛpāsiṃdho jaya bhaktārtibhañjana | jaya dustarasaṃsārasāgarottāraṇa prabho
ជ័យជំនះដល់ព្រះរុទ្រៈ ព្រះអម្ចាស់មានភ្នែកទូលាយ! ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ អចិន្ត្យ និងនិរញ្ជន (បរិសុទ្ធឥតមល)! ជ័យជំនះដល់ព្រះនាថ មហាសមុទ្រករុណា! ជ័យជំនះដល់អ្នកបំបាត់ទុក្ខវេទនារបស់ភក្ត! ជ័យជំនះដល់ព្រះប្រពូ ដែលនាំសត្វឆ្លងកាត់មហាសមុទ្រសំសារាដ៏លំបាកឆ្លង!
Devotee/worshipper (stotra)
Scene: A devotee with folded hands chants ‘Jaya Rudra’ before a luminous liṅga; Śiva appears as Virūpākṣa—wide-eyed, ash-smeared, with crescent moon and Gaṅgā—standing at the edge of a vast ocean symbolizing saṃsāra, extending a hand as a ferryman.
FAQs
Śiva is approached as the compassionate liberator who removes suffering and grants deliverance from saṃsāra.
No explicit tīrtha is named; the verse emphasizes Śiva’s saving grace, a theme common to many Śiva-kṣetras.
Devotional praise and supplication, focusing on Śiva’s mercy and liberating power.