Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 67
दरिद्रः प्रार्थयेदेवं पूजांते गिरिजापतिम् । अर्थाढ्यो वापि राजा वा प्रार्थयेद्देवमीश्वरम्
daridraḥ prārthayedevaṃ pūjāṃte girijāpatim | arthāḍhyo vāpi rājā vā prārthayeddevamīśvaram
ដូច្នេះ នៅចុងបញ្ចប់នៃការបូជា អ្នកក្រីក្រគួរអធិស្ឋានដល់គិរិជាបតិ (ស្វាមីនៃគិរិជា) តាមរបៀបនេះ; ហើយដូចគ្នានេះដែរ មិនថាជាអ្នកមាន ឬជាស្តេចក៏ដោយ គួរអធិស្ឋានដល់ព្រះឥស្វរ ព្រះអម្ចាស់ជាអធិបតីខ្ពស់បំផុត។
Narratorial voice (instruction concluding the prayer section)
Scene: Inside a temple, a poor devotee and a crowned king stand side by side with folded hands before Girijā-pati; the priest concludes ārati; social distinctions fade in the shared lamplight.
FAQs
Śiva-bhakti is universal—social status does not limit one’s right to worship and pray.
No particular tīrtha is mentioned; the instruction applies broadly to Śiva worship in any sacred setting.
At the end of pūjā, one should recite the prescribed prayer to Girijā-pati/Īśvara.