Sukta 112

Mantra 1

नानानं वा उ नो धियो वि व्रतानि जनानाम् । तक्षा रिष्टं रुतं भिषग्ब्रह्मा सुन्वन्तमिच्छतीन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥

Verschieden, wahrlich, sind unsere Gedanken, verschieden die Gelübde und Wege der Menschen. Der Zimmermann sucht das gebrochene Holz, der Heiler sucht das Leiden; der Brahman-Priester sucht den Soma-Presser. O Indu, ströme ringsum — für Indra.

Mantra 2

जरतीभिरोषधीभिः पर्णेभिः शकुनानाम् । कार्मारो अश्मभिर्द्युभिर्हिरण्यवन्तमिच्छतीन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥

Mit welken Kräutern, mit Blättern — so verfolgen die Vogelfänger ihr Ziel; der Schmied — mit Steinen und glühenden Feuern — sucht den Goldreichen. O Indu, ströme ringsum — für Indra.

Mantra 3

कारुरहं ततो भिषगुपलप्रक्षिणी नना । नानाधियो वसूयवोऽनु गा इव तस्थिमेन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥

Ich bin der Sänger, der das heilige Wort schafft; ein anderer ist der Heiler; ein anderer mahlt am Stein der Presse. Verschieden sind unsere Einsichten, nach Fülle verlangend; wir stehen, der (Wahrheit) folgend, wie Kühe/Strahlen in geordnetem Gang. O Indu, ströme ringsum und vorwärts für Indra.

Mantra 4

अश्वो वोळ्हा सुखं रथं हसनामुपमन्त्रिणः । शेपो रोमण्वन्तौ भेदौ वारिन्मण्डूक इच्छतीन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥

Das Pferd trägt den leichtlaufenden Wagen; die begleitenden Stimmen rufen und antworten in Freude. Die zeugende Kraft, in regem Schwung, sprengt die Hemmnisse; selbst der Frosch im Wasser verlangt (nach Regen/Erwachen). O Indu, ströme ringsum und vorwärts für Indra.