Sukta 39

Mantra 1

अग्निमस्तोष्यृग्मियमग्निमीळा यजध्यै । अग्निर्देवाँ अनक्तु न उभे हि विदथे कविरन्तश्चरति दूत्यं नभन्तामन्यके समे ॥

মই ঋগ্মিয়—ঋচাৰ দ্ৰষ্টা—অগ্নিক স্তৱ কৰিলোঁ; যজ্ঞত পূজ্য অগ্নিক মই আৰাধনা কৰোঁ। অগ্নিয়ে দেৱতাসকলক আমাৰ ওপৰত অভিষিক্ত কৰি স্থাপন কৰক; কিয়নো দুয়ো বিদথত কবি অগ্নি অন্তৰত দূত ৰূপে বিচৰণ কৰে—বিৰোধী শক্তিসকল অন্য ক্ষেত্ৰলৈ খেদি দিয়া হওক।

Mantra 2

न्यग्ने नव्यसा वचस्तनूषु शंसमेषाम् । न्यराती रराव्णां विश्वा अर्यो अरातीरितो युच्छन्त्वामुरो नभन्तामन्यके समे ॥

হে অগ্নি, আমাৰ দেহসমূহত নৱীন গঢ়ন কৰা বাক্য—তেওঁলোকৰ সত্য স্বীকাৰ—স্থাপন কৰা। কোলাহলময় অন্ধকাৰৰ সকলো বৈৰিতা নিক্ষেপ কৰা; আৰ্য শক্তিয়ে ইয়াৰ পৰা এই বৈৰিতাসকল খেদাই দিয়ক—গ্ৰাসকাৰীসকল অন্য লোকলৈ নিৰ্বাসিত হওক।

Mantra 3

अग्ने मन्मानि तुभ्यं कं घृतं न जुह्व आसनि । स देवेषु प्र चिकिद्धि त्वं ह्यसि पूर्व्यः शिवो दूतो विवस्वतो नभन्तामन्यके समे ॥

হে অগ্নি, তোমাৰেই নিমিত্তে মোৰ মনৰ ভাবনাবোৰ ঘৃতৰ দৰে ঢালি দিওঁ; সেয়াই মোৰ আহুতি হওক। দেবসমূহৰ মাজত তুমি সম্পূৰ্ণ জাগ্ৰত হৈ উঠা; কিয়নো তুমি পূৰ্ব্য, শিৱ—বিৱস্বতৰ দিৱ্য দূত। বৈৰী শক্তিসমূহ অন্য লোকতললৈ অপসাৰিত হওক।

Mantra 4

तत्तदग्निर्वयो दधे यथायथा कृपण्यति । ऊर्जाहुतिर्वसूनां शं च योश्च मयो दधे विश्वस्यै देवहूत्यै नभन्तामन्यके समे ॥

পুনঃপুনঃ অগ্নিয়ে জীৱনৰ পূৰ্ণতা স্থাপন কৰে, যিদৰে যিদৰে মানুহে অভাৱত আকাঙ্ক্ষা কৰে। বসুসকলৰ বাবে শক্তিৰ আহুতি হৈ, তেওঁ আমাৰ ভিতৰত শান্তি, কল্যাণ আৰু আনন্দ স্থাপন কৰে—বিশ্বৰ দেব-আহ্বানৰ নিমিত্তে। বৈৰী শক্তিসমূহ অন্য ঠাইলৈ অপসাৰিত হওক।

Mantra 5

स चिकेत सहीयसाग्निश्चित्रेण कर्मणा । स होता शश्वतीनां दक्षिणाभिरभीवृत इनोति च प्रतीव्यं नभन्तामन्यके समे ॥

তেওঁ অধিক শক্তিৰ দ্বাৰা জানে—অগ্নি তেওঁৰ বিচিত্ৰ কৰ্মৰ দ্বাৰা। তেওঁ চিৰন্তন গতি-প্ৰবাহসমূহৰ হোতা; দক্ষিণা-আহুতিসমূহেৰে আৱৃত হৈ, তেওঁ প্ৰতিপক্ষৰ সম্মুখভাগক আগুৱাই ঠেলি দিয়ে। বৈৰী শক্তিসমূহ অন্য ঠাইলৈ অপসাৰিত হওক।

Mantra 6

अग्निर्जाता देवानामग्निर्वेद मर्तानामपीच्यम् । अग्निः स द्रविणोदा अग्निर्द्वारा व्यूर्णुते स्वाहुतो नवीयसा नभन्तामन्यके समे ॥

অগ্নি দেৱতাসকলৰ মাজত জন্ম লয়; অগ্নিয়ে মৰ্ত্যলোকৰ ভিতৰত লুকাই থকা গূঢ় তত্ত্ব জানে। অগ্নি ধন-সমৃদ্ধিৰ দাতা; অগ্নিয়ে দুৱাৰসমূহ বহলকৈ মেলি দিয়ে—সু-আহুতিৰে, সদা-নতুন তেজেৰে। বৈৰী শক্তিসকল অন্য ঠাইলৈ আঁতৰি যাওক।

Mantra 7

अग्निर्देवेषु संवसुः स विक्षु यज्ञियास्वा । स मुदा काव्या पुरु विश्वं भूमेव पुष्यति देवो देवेषु यज्ञियो नभन्तामन्यके समे ॥

অগ্নি দেৱসকলৰ মাজত অন্তৰ্বাসী কল্যাণ; তেওঁ যজ্ঞযোগ্য কুলসমূহত প্ৰৱেশ কৰে। আনন্দেৰে আৰু ঋষিৰ কাব্য-প্ৰেৰণা লৈ তেওঁ বিস্তৃত পৃথিৱীৰ দৰে সমগ্ৰ সত্তাক পোষণ কৰে—দেৱসকলৰ মাজত দেৱ, যজ্ঞীয় শক্তি। বৈৰী শক্তিসকল অন্য ঠাইলৈ আঁতৰি যাওক।

Mantra 8

यो अग्निः सप्तमानुषः श्रितो विश्वेषु सिन्धुषु । तमागन्म त्रिपस्त्यं मन्धातुर्दस्युहन्तममग्निं यज्ञेषु पूर्व्यं नभन्तामन्यके समे ॥

যি অগ্নি সাতগুণ মানৱীয়, সকলো নদী-ধাৰাত স্থাপিত—সেই অগ্নিৰ ওচৰলৈ আমি আহিছোঁ: ত্ৰি-গৃহ (ত্ৰিপস্ত্য), মন্ধাতৃৰ অগ্নি, দস্যু-বধত সৰ্বাধিক, যজ্ঞসমূহত প্ৰাচীন অগ্নি। বৈৰী শক্তিসকল অন্য ঠাইলৈ আঁতৰি যাওক।

Mantra 9

अग्निस्त्रीणि त्रिधातून्या क्षेति विदथा कविः । स त्रीँरेकादशाँ इह यक्षच्च पिप्रयच्च नो विप्रो दूतः परिष्कृतो नभन्तामन्यके समे ॥

অগ্নি—কবি ঋষি—ত্ৰিধাতু, তিনিধৰণৰ আধাৰত আৰু বিধিবদ্ধ বিদথা-সমূহত বাস কৰে। সি ইয়াত ত্ৰয়ী আৰু একাদশক যজন কৰক, আৰু আমাক পূৰ্ণ কৰক, বৃদ্ধি কৰক—সেই বিপ্ৰ, সু-সংস্কৃত দূত; বৈৰী শক্তিসকল অন্য ঠাইলৈ খেদি দিয়া হওক।