Sukta 39

Mantra 1

अग्निमस्तोष्यृग्मियमग्निमीळा यजध्यै । अग्निर्देवाँ अनक्तु न उभे हि विदथे कविरन्तश्चरति दूत्यं नभन्तामन्यके समे ॥

ଋଚର ଦ୍ରଷ୍ଟା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତିରେ ମହିମାନ୍ୱିତ କରେ; ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜ୍ୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ଅଗ୍ନି ଦେବମାନଙ୍କୁ ଆମ ଉପରେ ଅଭିଷେକ କରି ସ୍ଥାପିତ କରୁନ୍ତୁ; କାରଣ ଦୁଇ ଭିଦଥରେ କବି ଥିବା ସେ ଭିତରେ ଦୂତରୂପେ ଚରେ—ବିରୋଧୀ ଶକ୍ତିମାନେ ଅନ୍ୟ ଲୋକକୁ ହଂକାଇ ଦିଆଯାଉ।

Mantra 2

न्यग्ने नव्यसा वचस्तनूषु शंसमेषाम् । न्यराती रराव्णां विश्वा अर्यो अरातीरितो युच्छन्त्वामुरो नभन्तामन्यके समे ॥

ହେ ଅଗ୍ନେ, ଆମ ତନୁମାନଙ୍କ ଭିତରେ ନବୀନ ଗଢ଼ାଣିର ବଚନ—ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ଶଂସ—ସ୍ଥାପନ କର। କୋଳାହଳ କରୁଥିବା ଅନ୍ଧକାରର ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁତାକୁ ନିମ୍ନ କର; ଆର୍ୟ (ଉଦାତ୍ତ) ଶକ୍ତି ଏହି ଶତ୍ରୁତାମାନଙ୍କୁ ଏଠାରୁ ହଂକାଇ ଦିଅ—ଭକ୍ଷକମାନେ ଅନ୍ୟ ଲୋକକୁ ନିଷ୍କାସିତ ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 3

अग्ने मन्मानि तुभ्यं कं घृतं न जुह्व आसनि । स देवेषु प्र चिकिद्धि त्वं ह्यसि पूर्व्यः शिवो दूतो विवस्वतो नभन्तामन्यके समे ॥

ହେ ଅଗ୍ନେ, ମୋର ମନ୍ମାନି (ଚିନ୍ତା/ସ୍ତୁତି) ମୁଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି—ଘୃତ ପରି ଦୀପ୍ତିମୟ ଭାବେ; ସେଇ ମୋର ଆହୁତି ହେଉ। ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜାଗ୍ରତ ହେଉ; କାରଣ ତୁମେ ପୂର୍ବ୍ୟ, ଶିବ (କଲ୍ୟାଣକାରୀ), ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ଦୂତ—ବିରୋଧୀ ଶକ୍ତିମାନେ ଅନ୍ୟ ଲୋକ/ଅନ୍ୟ ସ୍ତରକୁ ହଂକାଇ ଦିଆଯାଉ।

Mantra 4

तत्तदग्निर्वयो दधे यथायथा कृपण्यति । ऊर्जाहुतिर्वसूनां शं च योश्च मयो दधे विश्वस्यै देवहूत्यै नभन्तामन्यके समे ॥

ଅଗ୍ନି ପୁନଃପୁନଃ ଜୀବନର ସମୃଦ୍ଧି ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ଯଥାଯଥା ଆବଶ୍ୟକତା ସହ ଯେପରି ଜଣେ ଆକାଂକ୍ଷା କରେ। ବସୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଊର୍ଜାର ଆହୁତି ହୋଇ, ସେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତି, ଯୋଶ୍ (କ୍ଷେମ) ଓ ମୟ (ଆନନ୍ଦ) ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି—ବିଶ୍ୱସ୍ୟ ଦେବହୂତ୍ୟୈ (ସର୍ବଦେବ ଆବାହନ) ପାଇଁ; ବିରୋଧୀ ଶକ୍ତିମାନେ ଅନ୍ୟତ୍ର ନିଷ୍କାସିତ ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 5

स चिकेत सहीयसाग्निश्चित्रेण कर्मणा । स होता शश्वतीनां दक्षिणाभिरभीवृत इनोति च प्रतीव्यं नभन्तामन्यके समे ॥

ସେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିରେ ଜାଣନ୍ତି—ଅଗ୍ନି ନିଜର ଚିତ୍ର (ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ) କର୍ମ ଦ୍ୱାରା। ସେ ଶାଶ୍ୱତ ଗତିମାନଙ୍କର ହୋତା; ଦକ୍ଷିଣା (ଯଥୋଚିତ ଦାନ/ଅର୍ପଣ) ଦ୍ୱାରା ପରିବୃତ ହୋଇ, ସେ ବିରୋଧୀ ମୁହାଁକୁ ଆଗକୁ ଧକ୍କା ଦିଅନ୍ତି—ଶତ୍ରୁ ଶକ୍ତିମାନେ ଅନ୍ୟତ୍ର ହଂକାଇ ଦିଆଯାଉ।

Mantra 6

अग्निर्जाता देवानामग्निर्वेद मर्तानामपीच्यम् । अग्निः स द्रविणोदा अग्निर्द्वारा व्यूर्णुते स्वाहुतो नवीयसा नभन्तामन्यके समे ॥

ଅଗ୍ନି ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମିତ; ଅଗ୍ନି ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚିଥିବା ଗୁପ୍ତତାକୁ ଜାଣେ। ଅଗ୍ନି ଦ୍ରବିଣୋଦାତା, ସମୃଦ୍ଧିର ଦାତା; ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରଗୁଡ଼ିକୁ ବିଶାଳଭାବେ ଖୋଲେ—ସ୍ୱାହୁତିରେ, ସଦା ନବୀନ ବଳ ସହ; ଶତ୍ରୁଶକ୍ତିମାନେ ଅନ୍ୟତ୍ର ହଟିଯାଆନ୍ତୁ।

Mantra 7

अग्निर्देवेषु संवसुः स विक्षु यज्ञियास्वा । स मुदा काव्या पुरु विश्वं भूमेव पुष्यति देवो देवेषु यज्ञियो नभन्तामन्यके समे ॥

ଅଗ୍ନି ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଂବସୁ—ଅନ୍ତର୍ବାସୀ ମଙ୍ଗଳ; ସେ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ କୁଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରେ। ଆନନ୍ଦ ଓ କବି-ପ୍ରେରଣା ସହ ସେ ବିଶାଳ ଭୂମି ପରି ସମଗ୍ରକୁ ପୋଷେ—ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ଯଜ୍ଞୀୟ ଶକ୍ତି; ଶତ୍ରୁବଳ ଅନ୍ୟତ୍ର ହଟିଯାଉ।

Mantra 8

यो अग्निः सप्तमानुषः श्रितो विश्वेषु सिन्धुषु । तमागन्म त्रिपस्त्यं मन्धातुर्दस्युहन्तममग्निं यज्ञेषु पूर्व्यं नभन्तामन्यके समे ॥

ଯେ ଅଗ୍ନି ସପ୍ତମାନୁଷ—ସାତଗୁଣ ମାନବସ୍ୱରୂପ, ସମସ୍ତ ସିନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; ସେଇ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଖକୁ ଆମେ ଆସିଛୁ—ତ୍ରିପସ୍ତ୍ୟ, ମନ୍ଧାତୃଙ୍କର, ଦସ୍ୟୁହନ୍ତମ—ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କ ମହା-ସଂହାରକ; ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କର ପୁରାତନ ଅଗ୍ନି—ଶତ୍ରୁଶକ୍ତିମାନେ ଅନ୍ୟତ୍ର ହଟିଯାଆନ୍ତୁ।

Mantra 9

अग्निस्त्रीणि त्रिधातून्या क्षेति विदथा कविः । स त्रीँरेकादशाँ इह यक्षच्च पिप्रयच्च नो विप्रो दूतः परिष्कृतो नभन्तामन्यके समे ॥

ଅଗ୍ନି—କବି—ତ୍ରିଧାତୁ ଏହି ତିନିଗୁଣ ଆଧାରରେ ଏବଂ ବିଦଥ (ବିଧିବଦ୍ଧ ଯଜ୍ଞ-ସଭା)ରେ ବସେ। ସେ ଏଠାରେ ତିନି ଓ ଏକାଦଶଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜା କରୁ; ଆମକୁ ପୂରଣ କରୁ ଓ ବଢ଼ାଉ—ସେ ବିପ୍ର, ଦୂତ, ସୁସଂସ୍କୃତ। ଶତ୍ରୁଶକ୍ତିମାନେ ଏହି ଏକେ ମଞ୍ଚରୁ ଅନ୍ୟତ୍ର ହଟିଯାଉନ୍ତୁ।