
Sukta 8.39
ಈ ಒಂಬತ್ತು ಋಚೆಗಳ ಸ್ತೋತ್ರವು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರೇರಿತ ಋಷಿಯಾಗಿ, ಅಂತರಂಗ ದೂತನಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ—ಅವನು ಮಾನವ ಹಾಗೂ ದೈವ ಸಭೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸಿ, ಹವಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ದೇವರನ್ನು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾನೆ. ಪೂಜಕರನ್ನು ದೀಕ್ಷಿಸಿ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲಿ, ಯಜ್ಞಕ್ರಿಯೆಗೆ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಲಿ, ಮತ್ತು ವೈರಿ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು “ಇನ್ನೊಂದು ಲೋಕಕ್ಕೆ” ಓಡಿಸಲಿ ಎಂದು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು—ಮೂರುಮಟ್ಟದ ಆಧಾರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನಾಗಿ—ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ಅವನು ದೈವ ಸಮೂಹಗಳನ್ನು (ಮೂರು ಮತ್ತು ಹನ್ನೊಂದು) ಆರಾಧಿಸಲಿ ಹಾಗೂ ಯಜಮಾನರ ಬಲ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಲಿ ಎಂದು ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.
Mantra 1
अग्निमस्तोष्यृग्मियमग्निमीळा यजध्यै । अग्निर्देवाँ अनक्तु न उभे हि विदथे कविरन्तश्चरति दूत्यं नभन्तामन्यके समे ॥
ಋಚಿಯ ದ್ರಷ್ಟನಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಾನು ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಮಹಿಮಾಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ; ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯನಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಾನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅಗ್ನಿ ದೇವರನ್ನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಎರಡೂ ವಿಧಥಗಳಲ್ಲಿ ಕವಿಯಾದ ಅವನು ಒಳಗಿಂದ ದೂತನಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ—ವಿರೋಧಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತೊಂದು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಓಡಿಸಲ್ಪಡಲಿ.
Mantra 2
न्यग्ने नव्यसा वचस्तनूषु शंसमेषाम् । न्यराती रराव्णां विश्वा अर्यो अरातीरितो युच्छन्त्वामुरो नभन्तामन्यके समे ॥
ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ನಮ್ಮ ತನೂಗಳಲ್ಲಿ ನವೀನವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ವಚನವನ್ನು—ಅವರ ಸತ್ಯ ಶಂಸವನ್ನು—ಸ್ಥಾಪಿಸು. ಗದ್ದಲಿಸುವ ಅಂಧಕಾರದ ಎಲ್ಲ ವೈರಾಗ್ಯ/ಶತ್ರುತ್ವಗಳನ್ನು ಕೆಡವಿಬಿಡು; ಆರ್ಯ (ಉದಾತ್ತ) ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲಿಂದ ಈ ಶತ್ರುತ್ವಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಲಿ—ಭಕ್ಷಕರು ಮತ್ತೊಂದು ಲೋಕಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಕಾಸಿತರಾಗಲಿ.
Mantra 3
अग्ने मन्मानि तुभ्यं कं घृतं न जुह्व आसनि । स देवेषु प्र चिकिद्धि त्वं ह्यसि पूर्व्यः शिवो दूतो विवस्वतो नभन्तामन्यके समे ॥
ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ನನ್ನ ಮನ್ಮಾನಿ (ಚಿಂತನೆಗಳು/ಸ್ತುತಿಗಳು) ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ—ಘೃತದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾಗಿ; ಅವೇ ನನ್ನ ಆಹುತಿಯಾಗಲಿ. ದೇವರೊಳಗೆ ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಾಗೃತನಾಗು; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಪೂರ್ವ್ಯ, ಶಿವ (ಕಲ್ಯಾಣಕರ), ವಿವಸ್ವತನ ದೂತನು—ವಿರೋಧಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ಬೇರೆ ಲೋಕಕ್ಕೆ/ಬೇರೆ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಡಲಿ.
Mantra 4
तत्तदग्निर्वयो दधे यथायथा कृपण्यति । ऊर्जाहुतिर्वसूनां शं च योश्च मयो दधे विश्वस्यै देवहूत्यै नभन्तामन्यके समे ॥
ಅಗ್ನಿ ಮರುಮರು ಜೀವನದ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ಯಥಾಯಥಾ ಅಗತ್ಯದಿಂದ ಆಸೆಪಡುವವನಂತೆ. ವಸುಗಳಿಗೆ ಊರ್ಜೆಯ ಆಹುತಿಯಾಗಿ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಶಾಂತಿ, ಯೋಶ್ (ಕ್ಷೇಮ) ಮತ್ತು ಮಯ (ಆನಂದ)ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ—ವಿಶ್ವಸ್ಯ ದೇವಹೂತ್ಯೈ (ಸರ್ವದೇವ ಆವಾಹನ)ಗಾಗಿ; ವಿರೋಧಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ಬೇರೆಡೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಡಲಿ.
Mantra 5
स चिकेत सहीयसाग्निश्चित्रेण कर्मणा । स होता शश्वतीनां दक्षिणाभिरभीवृत इनोति च प्रतीव्यं नभन्तामन्यके समे ॥
ಅವನು ಮಹತ್ತರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತಿಳಿದವನು—ಅಗ್ನಿ ತನ್ನ ಚಿತ್ರ (ಅದ್ಭುತ) ಕರ್ಮದಿಂದ. ಅವನು ಶಾಶ್ವತ ಚಲನಗಳ ಹೋತಾ; ದಕ್ಷಿಣೆಗಳ (ಯೋಗ್ಯ ದಾನ/ಅರ್ಪಣ) ಮೂಲಕ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ವಿರೋಧಿ ಮುಂಭಾಗವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಾನೆ—ಶತ್ರು ಶಕ್ತಿಗಳು ಬೇರೆಡೆ ಓಡಿಸಲ್ಪಡಲಿ.
Mantra 6
अग्निर्जाता देवानामग्निर्वेद मर्तानामपीच्यम् । अग्निः स द्रविणोदा अग्निर्द्वारा व्यूर्णुते स्वाहुतो नवीयसा नभन्तामन्यके समे ॥
ಅಗ್ನಿ ದೇವರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನು; ಅಗ್ನಿ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಗುಪ್ತವನ್ನು ಅರಿತವನು. ಅಗ್ನಿಯೇ ದ್ರವಿಣೋದಾತಾ, ಸಮೃದ್ಧಿಯ ದಾತ; ಅಗ್ನಿಯೇ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ತೆರೆದುಬಿಡುವನು—ಸ್ವಾಹುತಿಯಿಂದ, ಸದಾ ಹೊಸ ಬಲದಿಂದ; ಶತ್ರುಶಕ್ತಿಗಳು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಓಡಿಹೋಗಲಿ.
Mantra 7
अग्निर्देवेषु संवसुः स विक्षु यज्ञियास्वा । स मुदा काव्या पुरु विश्वं भूमेव पुष्यति देवो देवेषु यज्ञियो नभन्तामन्यके समे ॥
ಅಗ್ನಿ ದೇವರಲ್ಲಿ ಸಂವಸು—ಅಂತರ್ನಿವಾಸಿ ಶುಭ; ಯಜ್ಞಯೋಗ್ಯ ಕುಲಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವನು. ಹರ್ಷದಿಂದಲೂ ಕಾವ್ಯಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದಲೂ ಅವನು ಸಮಸ್ತವನ್ನು ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿಯಂತೆ ಪೋಷಿಸುವನು—ದೇವರಲ್ಲಿ ದೇವ, ಯಜ್ಞೀಯ ಶಕ್ತಿ; ಶತ್ರುಬಲಗಳು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಓಡಿಹೋಗಲಿ.
Mantra 8
यो अग्निः सप्तमानुषः श्रितो विश्वेषु सिन्धुषु । तमागन्म त्रिपस्त्यं मन्धातुर्दस्युहन्तममग्निं यज्ञेषु पूर्व्यं नभन्तामन्यके समे ॥
ಯಾವ ಅಗ್ನಿ ಸಪ್ತಮಾನುಷ—ಏಳುಗಣ ಮಾನವಸ್ವರೂಪದವನು, ಎಲ್ಲ ಸಿಂಧುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವನು; ಆತನ ಬಳಿಗೆ ನಾವು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ—ತ್ರಿಪಸ್ತ್ಯ, ಮಂಧಾತೃನವನಾಗಿ, ದಸ್ಯುಹಂತಮ—ದಸ್ಯುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಮಹಾವೀರ; ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಪುರಾತನ ಅಗ್ನಿ—ಶತ್ರುಶಕ್ತಿಗಳು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಓಡಿಹೋಗಲಿ.
Mantra 9
अग्निस्त्रीणि त्रिधातून्या क्षेति विदथा कविः । स त्रीँरेकादशाँ इह यक्षच्च पिप्रयच्च नो विप्रो दूतः परिष्कृतो नभन्तामन्यके समे ॥
ಅಗ್ನಿ—ಕವಿ—ಮೂರುಮಟ್ಟದ ಧಾತುಗಳಾದ ತ್ರಿಧಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿಧಥ (ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಯಜ್ಞಸಭೆ)ಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮತ್ತು ಹನ್ನೊಂದನ್ನು ಯಜ್ಞದಿಂದ ಪೂಜಿಸಲಿ; ನಮ್ಮನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲಿ—ಅವನು ವಿಪ್ರ, ದೂತ, ಸುಸಂಸ್ಕೃತ. ಶತ್ರುಶಕ್ತಿಗಳು ಇದೇ ಸಮರಭೂಮಿಯಿಂದ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಓಡಿಹೋಗಲಿ.
The poet magnifies and adores Agni as the hymn-seer and rightful object of worship, asking him to bring the Devas near and to repel opposition.
Agni is described as moving within both assemblies as messenger and as the knowing, mightier power whose ‘wondrous work’ advances the rite; he is framed as hotṛ sustained by dakṣiṇā/offering.
Agni’s cosmic placement is proclaimed: he dwells in the threefold foundations (tridhātu) and presides over ordered gatherings, fit to worship the divine collectives (Three and Eleven).
A final request: may Agni worship the Gods, increase and fill the worshippers, and drive hostile forces away into another realm—securing protection and completion of the rite.
nabha(nt)ām anyake same
citreṇa karmaṇā
trīṇi tridhātūni
It praises Agni as the inner and outer priest who carries offerings to the Gods, brings divine help into the sacrifice, and drives harmful forces away.
Because Agni links the human ritual to the divine world: through the fire, offerings and prayers are conveyed to the Devas, and blessings return to the worshippers.
It refers to traditional groupings of deities invoked in Vedic ritual—Agni is asked to worship these divine collectives on behalf of the sacrificer and to strengthen the community.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.