Sukta 48
Sukta 5.48
Unclear in isolation; verse imagery suggests a cosmic formative power spreading waters in the cloud (often linked in RV diction to Parjanya/Indra’s rain-action or to a goddess-like māyā-power).
Ang maikling himalayong ito ay nagmumuni-muni sa isang "māyinī/māyin" na kapangyarihang pambuo na nagtitipon ng mga tubig sa ulap at nagpapalaganap ng malawak na sakop, habang binabanggit din ang pwersang may dalang kidlat na nagtatatag ng kaayusan sa araw at gabi. Ito ay nagtatapos sa pagpapangalan kay Varuṇa bilang marikit na nakadamit, apat na mukhang kapangyarihan na ang kalawakan ay hindi masukat, na kung saan ang mga pamahaging at nag-uudyok na mga diyos (si Bhaga at si Savitṛ) ay nagkakaloob ng kanais-nais na yaman.
Mantras
Mantra 1
कदु प्रियाय धाम्ने मनामहे स्वक्षत्राय स्वयशसे महे वयम् । आमेन्यस्य रजसो यदभ्र आँ अपो वृणाना वितनोति मायिनी ॥
Kailan nga ba natin ibabaling ang ating isip patungo sa minamahal na upuan ng Dakila, na may kanyang sariling soberanong kapangyarihan at kanyang sariling kinang? Kapag ang makapangyarihang Manghahabi, na kumukuha ng mga tubig sa ulap, ay naglalatag ng malawak na sakop sa kanyang kapangyarihang nagbubuo.
Mantra 2
ता अत्नत वयुनं वीरवक्षणं समान्या वृतया विश्वमा रजः । अपो अपाचीरपरा अपेजते प्र पूर्वाभिस्तिरते देवयुर्जनः ॥
Sila ay nagpapalawak ng gumaganang kaalaman na nagbubuhat ng bayaning-lakas; sa isang karaniwang batas sila ay nagpapalawak ng buong kalagitnaang sakop. Ang mga tubig, ang ilang umaagos pasulong, ang ilang paurong, ay gumagalaw at umaalon; at ang mga taong naghahanap sa diyos ay nagpapatuloy sa lampas sa mga naunang hangganan.
Mantra 3
आ ग्रावभिरहन्येभिरक्तुभिर्वरिष्ठं वज्रमा जिघर्ति मायिनि । शतं वा यस्य प्रचरन्त्स्वे दमे संवर्तयन्तो वि च वर्तयन्नहा ॥
Sa mga bato ng pagpiga, sa pamamagitan ng mga araw at mga gabi, ang Tagapaghubog ay nagtataas ng pinakamakapangyarihang kidlat. Sa kanyang sariling bahay ang mga puwersa ay gumagalaw sa kanilang mga landas, pinagsasama ang mga araw at muling pinaghihiwalay ang mga ito.
Mantra 4
तामस्य रीतिं परशोरिव प्रत्यनीकमख्यं भुजे अस्य वर्पसः । सचा यदि पितुमन्तमिव क्षयं रत्नं दधाति भरहूतये विशे ॥
Ang landas na iyon niya ay aking nakikita, tulad ng hampas ng palakol, na nakaharap sa harapan, ang kanyang harapan ng maningning na anyo. At kapag inilalagay niya ang kayamanan sa isang tirahan na sagana sa pagkain, kung gayon para sa angkan na tumatawag ng tulong ay itinatag niya ang kaloob.
Mantra 5
स जिह्वया चतुरनीक ऋञ्जते चारु वसानो वरुणो यतन्नरिम् । न तस्य विद्म पुरुषत्वता वयं यतो भगः सविता दाति वार्यम् ॥
Siya, sa pamamagitan ng dila, ang may apat na harapan, ay nagpapakilos sa kanyang sarili, si Varuna, na marikit ang damit, na nakikipaglaban sa mapanghimas na naghihiwalay. Hindi natin masukat ang kanyang buong pagkatao at kalawakan; sapagkat mula sa kanya si Bhaga, si Savitr, ay nagbibigay ng kanais-nais na kayamanan.
Frequently Asked Questions
The hymn’s final verse explicitly names Varuṇa, so Varuṇa is the clearest devatā. Earlier verses use ‘māyinī/māyin’ and rain-thunder imagery that can overlap with Indra/Parjanya language, but the culmination points to Varuṇa’s sovereignty and order.
In this context māyinī is a ‘shaper’ or ‘formative power’—the capacity that skillfully arranges and manifests, pictured as gathering the waters in the cloud and spreading out the wide realm.
Bhaga represents the apportioning of shares and good fortune, and Savitṛ represents the impelling power that sets things in motion. The verse presents their gift-giving as operating from, or grounded in, Varuṇa’s larger sovereignty and order.
Ask anything about Sukta 48 of the Rig Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
