Sukta 175

Mantra 1

मत्स्यपायि ते महः पात्रस्येव हरिवो मत्सरो मदः । वृषा ते वृष्ण इन्दुर्वाजी सहस्रसातमः ॥

O Indra na may mga kayumangging kabayo, ang dakilang kaligayahan ay nainom mo, na parang mula sa isang punung-punong sisidlan. Para sa iyo, ang Toro, ang pagpiga na ito, na malakas at mapagtagumpay, ay nagiging kapangyarihang nakakamit ng libo, ang Saloobin ng Soma na nagpaparami ng lakas para sa panloob na pananakop.

Mantra 2

आ नस्ते गन्तु मत्सरो वृषा मदो वरेण्यः । सहावाँ इन्द्र सानसिः पृतनाषाळमर्त्यः ॥

Nawa'y dumating sa amin ang iyong bulalakaw na parang toro, ang banal na kaligayahan, na karapat-dapat piliin. O Indra, na malakas sa pagsisikap, tagapanalo ng mga pakinabang, pumupukaw ng mga digmaan, walang kamatayang Kapangyarihan: pumasok sa aming larangan at gawing matibay ang tagumpay ng kaluluwa.

Mantra 3

त्वं हि शूरः सनिता चोदयो मनुषो रथम् । सहावान्दस्युमव्रतमोषः पात्रं न शोचिषा ॥

Sapagkat ikaw ang bayani, ang tagapanalo, na nagtutulak sa karwahe ng tao. Malakas sa iyong kapangyarihan, sinusunog mo ang walang batas na Dasyu, na parang sisidlan na may liwanag, nililinis ang kasangkapan upang makalusong ang paglalakbay ng kaluluwa.

Mantra 4

मुषाय सूर्यं कवे चक्रमीशान ओजसा । वह शुष्णाय वधं कुत्सं वातस्याश्वैः ॥

O mangunguhit, bawiin ang Araw; sakmalin ang gulong sa pamamagitan ng iyong pagkapuno at kapangyarihan. Dalhin ang suntok laban kay Shushna; dalhin si Kutsa kasama ang mga kabayo ni Vata, nawa'y ang mabilis na banal na mga lakit ay ibalik ang nawawalang liwanag at suntukin ang nagtatago ng karunungan.

Mantra 5

शुष्मिन्तमो हि ते मदो द्युम्निन्तम उत क्रतुः । वृत्रघ्ना वरिवोविदा मंसीष्ठा अश्वसातमः ॥

Sapagkat ang iyong kaligayahan ay pinakamalapit ng kapangyarihan, at ang iyong kalooban ay pinakamalapit ng liwanag na kapangyarihan. O pumatay kay Vritra, nakakaalam ng malawak na landas, maging sa amin ang pinakamahusay na nag-iisip at pinakamahusay na tagapanalo ng mga lakit, upang matagpuan ang tamang kalawakan.

Mantra 6

यथा पूर्वेभ्यो जरितृभ्य इन्द्र मय इवापो न तृष्यते बभूथ । तामनु त्वा निविदं जोहवीमि विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

Kung paano ka sa mga nakaraang mang-aawit, O Indra, na parang sariwang tubig na hindi nabibigo sa uhaw, gayon ako'y tumatawag sa iyo ng ganitong banal na pormula. Nawa'y malaman at makuha namin ang pagtutulak at ang mapagtagumpay na larangan, at ikaw, ang nagkakaloob na mabilis sa pagkakaloob.