
Sukta 1.175
Vasiṣṭha (traditional attribution for RV 1.175 in the Vasiṣṭha-associated cluster)
Triṣṭubh (probable for RV 1.175; confirm per padya count in critical edition)
एषः षडृचः त्रिष्टुभः सूक्तः सोमेन मदितं इन्द्रम् आह्वयति। तस्य मदस्य प्रचण्डवेगं स्तौति, येन स सहस्रजित् विजयी वीरः भवति, तथा यजमानानां कृते पुनर्विजयशक्तिं नवयितुं प्रार्थयते। इन्द्रस्य पौराणिकान् उद्धारान् स्मारयति—सूर्यस्य/ज्योतिषः पुनराहरणम्, शुष्णस्य वधम्, कुत्सस्य सहाय्यम्—यथा सा एव निर्णायिका शक्तिः वर्तमानविघ्नान् भिन्द्यात्, बलं लाभं च शीघ्रदानानि च दद्यात्।
Mantra 1
मत्स्यपायि ते महः पात्रस्येव हरिवो मत्सरो मदः । वृषा ते वृष्ण इन्दुर्वाजी सहस्रसातमः ॥
हरिवो इन्द्र, ते महः मत्सरः पात्रस्येव पूर्णस्य पायितः। वृष्णे तेऽयं वाजी इन्दुः सहस्रसातमः भवति—सौम्यः प्रेरकः, यः अन्तर्जये बलं वर्धयति।
Mantra 2
आ नस्ते गन्तु मत्सरो वृषा मदो वरेण्यः । सहावाँ इन्द्र सानसिः पृतनाषाळमर्त्यः ॥
नः प्रति गच्छतु ते वृषा मत्सरः, वरेण्यो मदः। इन्द्र, सहावान् सानसिः, पृतनाषाळ् अमर्त्यः—अस्माकं क्षेत्रे प्रविश्य आत्मनो जयम् अविचलां कुरु।
Mantra 3
त्वं हि शूरः सनिता चोदयो मनुषो रथम् । सहावान्दस्युमव्रतमोषः पात्रं न शोचिषा ॥
त्वं हि शूरः सनीता च; मनुषो रथं चोदयसि। सहावान् अव्रतं दस्युं शोचिषा पात्रं नेव दहसि—येन साधनं शुध्यति, आत्मनः पन्थाः प्रवर्धते।
Mantra 4
मुषाय सूर्यं कवे चक्रमीशान ओजसा । वह शुष्णाय वधं कुत्सं वातस्याश्वैः ॥
हे कवे, सूर्यं मुषाय; स्वैश्वर्येण ओजसा च चक्रं गृहाण। शुष्णाय वधं वह; वातस्य अश्वैः कुत्सं वह—शीघ्राः दैव्याः शक्तयः नष्टां ज्योतिं प्रत्याहरन्तु, ज्योतिः-निधिं शत्रुं च हन्युः।
Mantra 5
शुष्मिन्तमो हि ते मदो द्युम्निन्तम उत क्रतुः । वृत्रघ्ना वरिवोविदा मंसीष्ठा अश्वसातमः ॥
शुष्मिन्तमो हि ते मदः, द्युम्निन्तम उत क्रतुः। हे वृत्रघ्न वरिवोविद, अस्मासु मंसीष्ठा भव, अश्वसाततमो भव—येन वरिवः सम्यक् विद्याम।
Mantra 6
यथा पूर्वेभ्यो जरितृभ्य इन्द्र मय इवापो न तृष्यते बभूथ । तामनु त्वा निविदं जोहवीमि विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥
यथा पूर्वेभ्यो जरितृभ्यः, हे इन्द्र, मय इव आपो न तृष्यते बभूथ; ताम् अनु त्वा निविदं जोहवीमि। विद्याम एषं वृजनं च, त्वां च जीरदानुं दातारम्।
Indra’s exhilaration is proclaimed: Soma is drunk like a brimming vessel, generating bull-like, victory-multiplying force.
The hymn turns from praise to petition, recalling Indra’s lordly deeds—restoring the Sun/light and mobilizing swift powers against the hoarder of illumination.
The urgent command to act: seize back the Sun, strike Śuṣṇa, and carry Kútsa with Vāta’s steeds—mythic victory becomes a present invocation of decisive intervention.
The poet aligns with earlier singers and closes with a formal call (ni-vid), praying for enduring refreshment, victorious scope, and Indra’s swift generosity.
sahasrasātamaḥ
मुषाय सूर्यं कवे चक्रमीशान ओजसा । वह शुष्णाय वधं कुत्सं वातस्याश्वैः ॥maya ivāpo na tṛṣyate
It praises Indra strengthened by Soma and asks him to bring the same victorious power into the present—removing obstacles, restoring clarity (light), and granting strength and gains.
These are mythic images for Indra’s role as restorer of lost light and destroyer of hoarding forces. In practice, they symbolize recovering insight and defeating whatever blocks progress.
It can be recited as an Indra-invocation before demanding work or during a fire offering, with a clear intention for courage, victory over inner/outer obstacles, and right action.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.