Narayana
นารายณะอุปนิษัท (สัมพันธ์กับยชุรเวท) เป็นคัมภีร์สั้นแต่เข้มข้นทางเวทานตะ โดยยืนยัน “นารายณะ” ว่าเป็นพรหมันสูงสุด เป็นฐานรองรับสรรพสิ่ง และเป็นอาตมันภายใน (อันตัรยามิน) ของสัตว์ทั้งหลาย คัมภีร์นี้ประสานภักติแบบสคุณะกับความจริงพรหมันแบบนิรคุณะ—พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นบุคคลที่บูชาได้ และพร้อมกันนั้นทรงเป็นสัจจะสูงสุดที่เหนือคุณลักษณะ การเกิด-ดำรง-ดับของจักรวาลถูกมองเป็นการแสดงออกของหลักการเดียว และการระลึกพระนาม การสวดภาวนา และสมาธิถูกชี้เป็นหนทางสู่โมกษะ
Key Teachings
- Nārāyaṇa is affirmed as paraṃ brahma: the supreme
all-pervading reality.
- Synthesis of saguṇa devotion and nirguṇa transcendence: the Lord is both personal and beyond attributes.
- Antaryāmin doctrine: Nārāyaṇa as the inner Self and regulator within all beings.
- Cosmological grounding: creation
sustenance
and dissolution are expressions of the one Lord.
- Upāsanā as a liberating discipline: recitation/meditation on Nārāyaṇa leads toward mokṣa.
- Nondual implication: the ultimate truth is one; multiplicity is dependent appearance (nāma-rūpa).
- Sectarian affirmation with Vedāntic universality: Vaiṣṇava theism framed in Upaniṣadic terms.
Verses of the Narayana
Explore the verses of this Upanishad.
No verses available for this Upanishad yet.