Narayana

Verse 1

ॐ अथ पुरुषो ह वै नारायणोऽकामयत प्रजाः सृजेयेति। नारायणात् प्राणो जायते। मनः सर्वेन्द्रियाणि च। खं वायुर्ज्योतिरापः पृथिवी विश्वस्य धारिणी। नारायणाद् ब्रह्मा जायते। नारायणाद् रुद्रो जायते। नारायणाद् इन...

โอม บัดนี้แท้จริง นารายณะผู้เป็นปุรุษทรงดำริว่า “ขอเราจงสร้างประชา (สรรพชีวิต) เถิด” จากนารายณะปราณะบังเกิด และจากพระองค์จิต (มโน) กับอินทรีย์ทั้งปวงก็เกิดด้วย อากาศ ลม แสง/ไฟ น้ำ และแผ่นดิน—ผู้ทรงค้ำจุนจักรวาล—ล้วนอุบัติจากพระองค์ จากนารายณะพรหมาบังเกิด จากนารายณะรุทรบังเกิด จากนารายณะอินทรบังเกิด จากนารายณะเหล่าประชาปติทั้งหลายบังเกิด จากนารายณะเอง อาทิตยะสิบสอง รุทร วสุ และฉันท์เวททั้งปวงย่อมอุบัติ จากนารายณะเขาทั้งหลายดำเนินไป และในนารายณะเขาทั้งหลายย่อมสลาย (สวดเป็น ‘เศียร’ แห่งฤคเวท)

Verse 2

ॐ अथ नित्यो नारायणः। ब्रह्मा नारायणः। शिवश्च नारायणः। शक्रश्च नारायणः। द्यावापृथिव्यौ च नारायणः। कालश्च नारायणः। दिशश्च नारायणः। ऊर्ध्वश्च नारायणः। अधश्च नारायणः। अन्तर्बहिश्च नारायणः। नारायण एवेदं सर...

โอม บัดนี้นารายณะเป็นนิรันดร์ พรหมาคือนารายณะ ศิวะก็นารายณะ ศักระ (อินทร) ก็นารายณะ ฟ้าและดินคือนารายณะ กาลเวลาก็นารายณะ ทิศทั้งหลายก็นารายณะ เบื้องบนคือนารายณะ เบื้องล่างคือนารายณะ ทั้งภายในและภายนอกคือนารายณะ นารายณะเท่านั้นคือทั้งหมดนี้—สิ่งที่เป็นมาแล้วและสิ่งที่จะเป็นไป ปราศจากส่วน ปราศจากมลทิน พ้นจากความแบ่งแยกแห่งความคิด มิอาจพรรณนา บริสุทธิ์—เทวะองค์เดียวคือนารายณะ ไม่มีสิ่งที่สองใด ๆ ผู้ใดรู้ดังนี้ ผู้นั้นย่อมเป็นวิษณุเท่านั้น ผู้นั้นย่อมเป็นวิษณุเท่านั้น (สวดเป็น ‘เศียร’ แห่งยชุรเวท)

Verse 3

ॐ ओमित्यग्रे व्याहरेत्। नम इति पश्चात्। नारायणायेति उपरिष्टात्। ओमित्येकाक्षरम्। नम इति द्वे अक्षरे। नारायणायेति पञ्चाक्षराणि। एतद्वै नारायणस्याष्टाक्षरं पदम्। यो ह वै नारायणस्याष्टाक्षरं पदमध्येत। अन...

โอม พึงเปล่ง ‘โอม’ ก่อน แล้วจึงว่า ‘นะมะห์’ ภายหลัง แล้วตามด้วย ‘นารายณายะ’ ‘โอม’ เป็นหนึ่งพยางค์ ‘นะมะห์’ เป็นสองพยางค์ ‘นารายณายะ’ เป็นห้าพยางค์ นี่แลคือบทแปดพยางค์ของนารายณะ ผู้ใดศึกษา/สวดบทแปดพยางค์ของนารายณะโดยไม่ขาดตกบกพร่อง ย่อมได้อายุยืนครบถ้วน เขาย่อมได้พรแห่งปราชาปัตยะ (อำนาจ/ความรุ่งเรืองอันเกี่ยวกับประชาปติ) ความเพิ่มพูนแห่งทรัพย์ และความเป็นใหญ่เหนือโค/ปศุสัตว์ ครั้นแล้วจึงบรรลุอมฤตत्वะ (ความไม่ตาย) ครั้นแล้วจึงบรรลุอมฤตत्वะ—ดังนี้ ผู้ใดรู้ดังนี้ (สวดเป็น ‘เศียร’ แห่งสามเวท: โอม นะโม นารายณายะ)

Verse 4

प्रत्यगानन्दं ब्रह्मपुरुषं प्रणवस्वरूपम्। अकार उकार मकार इति। तानेकधा समभरत्तदेतदोमिति। यमुक्त्वा मुच्यते योगी जन्मसंसारबन्धनात्। ॐ नमो नारायणायेति मन्त्रोपासकः वैकुण्ठभुवनलोकं गमिष्यति। तदिदं परं पुण...

(พระองค์คือ) ความปีติสุขภายใน พรหมัน-ปุรุษะ ผู้มีรูปเป็นปรณวะ. คือ ‘อะ’ ‘อุ’ ‘มะ’—ดังนี้. พระองค์ทรงรวมเป็นหนึ่ง; นั่นแลคือ ‘โอม’. ผู้โยคีเมื่อเปล่งวาจานั้น ย่อมหลุดพ้นจากพันธนะแห่งการเกิดและสังสารวัฏ. ผู้บูชามนต์ “โอม นะโม นารายณายะ” จักไปสู่โลกไวกุณฐะ. นี่คือดอกบัวสูงสุด เป็นมวลแห่งญาณสำนึก. เพราะฉะนั้น พระองค์เป็นเพียง ‘เท่านี้’—ความจริงที่ประจักษ์โดยตรงในตนเอง. โอรสแห่งเทวะกีทรงมั่นในพรหมัน; มธุสูทนะก็ทรงมั่นในพรหมัน. นารายณะองค์เดียวผู้สถิตในสรรพสัตว์ทั้งปวง คือรูปแห่งเหตุ: อักษร ‘อะ’—ปรพรหมัน—โอม. ผู้ใดศึกษาอถรรวศิรัสนี้ ย่อมบรรลุผลแห่งมัน.

Verse 5

प्रातरधीयानो रात्रिकृतं पापं नाशयति। सायमधीयानो दिवसकृतं पापं नाशयति। माध्यन्दिनमादित्याभिमुखोऽधीयानः पञ्चपातकोपपातकात् प्रमुच्यते। सर्ववेदपारायणपुण्यं लभते। नारायणसायुज्यमवाप्नोति नारायणसायुज्यमवाप्न...

ผู้ใดสาธยายในยามเช้า ย่อมทำลายบาปที่กระทำในราตรี. ผู้ใดสาธยายในยามเย็น ย่อมทำลายบาปที่กระทำในกลางวัน. ผู้ใดสาธยายในเวลาเที่ยง หันหน้าไปทางพระอาทิตย์ ย่อมพ้นจากบาปใหญ่ห้าประการและบาปย่อยทั้งหลาย. ย่อมได้บุญเสมือนสาธยายพระเวททั้งปวง. ย่อมบรรลุสายุชยะ—ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับนารายณะ; ย่อมบรรลุสายุชยะกับนารายณะ. ผู้ใดรู้ดังนี้. จบอุปนิษัท.