Jamadagni

ดูก่อนพราหมณ์ทั้งหลาย ในกาลก่อน บิดาของเขา คือชามทัคนี ถูกกษัตริย์วรรณะกษัตริย์ (กษัตริยะ) ฆ่าเสีย ทั้งที่ทวิชผู้ประเสริฐนั้นตั้งมั่นในธรรมของตนและไร้โทษ

ด้วยความเมตตา เขาพาพระราชินีผู้ร่ำไห้มายังอาศรมของตน และกราบทูลเรื่องพระนางแก่ครูของตน คือชามทัคนี ครั้นแล้วชามทัคนี ฤๅษีผู้มีธรรมในดวงใจ ก็ปลอบประโลมพระนางอยู่ใกล้ๆ

“โอม นมัสแด่อาตริ; โอม นมัสแก่วสิษฐะ; โอม นมัสแก่กัศยปะ; โอม นมัสแก่ภรทวาชะ; โอม นมัสแก่โคตมะ; โอม นมัสแก่เกาศิกะ; โอม นมัสแก่ชมทัคนิ; โอม นมัสแก่อรุณธตี”—เหล่านี้คือมนต์บูชา “ข้าแต่ฤๅษีผู้กายบริสุทธิ์ด้วยธิดาแห่งชหนุ (คงคา)…

แล้วบุตรคนโตของชามทัคนี นามว่า รุมณวาน ก็มา; สุเสณะก็มาด้วย และวสุ อีกทั้งวิศวาวสุเช่นกัน

ข้าแต่พระราชาผู้เป็นใหญ่เหนือมนุษย์ จงสดับเรื่องราวโบราณอันเป็นอิติหาสนี้เถิด—คือบทสนทนาระหว่างชามทัคนิและพระสุริยะผู้มีจิตอันยิ่งใหญ่

ชามทัคนีกล่าวว่า “ไม่ว่าท่านจะนิ่งหรือเคลื่อนไหว ข้ารู้จักท่านด้วยดวงตาแห่งญาณ วันนี้ข้าจำต้องวางวินัยและการสำรวมแก่ท่านโดยแน่นอน”

ครั้นได้สดับถ้อยคำของพระรามผู้มีจิตอันองอาจดังนั้น ชมทัคนีจึงกล่าวแก่บุตรผู้เอ่ยวาจากล้าหาญว่า

วสิษฐะกล่าวว่า— ครั้นแล้วชามทัคนีผู้ประกอบด้วยโทสะกล่าวซ้ำแก่เขาว่า: “ผู้รู้ไม่พึงลักเอาทรัพย์ของพราหมณ์ (พรหมสวะ) ไป”

และอุรวะ ชมทัคนิ วิดะ สารัสวตะ; ตลอดจน อารษฏิเษณะ ยุธาชิ วีตหัวยะ และสุวรรจสะ—ท่านเหล่านี้ก็เป็นผู้รจนามนต์ด้วย

พระอีศวรตรัสว่า: 'ชมทัคนิ บุตรแห่งภรคุ เป็นพราหมณ์ผู้ยิ่งใหญ่ ท่านได้เชี่ยวชาญในพระเวทและเวทางค์ทั้งปวง และทรงมีตบะอันยิ่งใหญ่'

ภารทวาชะผู้เป็นโยคี วิศวามิตรผู้ทรงเดช และชามทัคนี—ทั้งเจ็ดนี้แล คือมหาฤๅษีของท่านในกาลปัจจุบัน

ไรภยะ พฤหัศปติ จยวะนะ กัศยปะ ภฤคุ; ทุรวาสา ชมทัคนี มารกัณฑยะ และแล้วกาลวะ—นามแห่งฤๅษีผู้ควรบูชาทั้งหลายนี้ได้ถูกกล่าวไว้