Sukta 55

Mantra 1

दूरे तन्नाम गुह्यं पराचैर्यत्त्वा भीते अह्वयेतां वयोधै । उदस्तभ्नाः पृथिवीं द्यामभीके भ्रातुः पुत्रान्मघवन्तित्विषाणः ॥

దూరంగా ఉంది ఆ గుహ్య నామం, బాహ్యగామి ప్రవృత్తికి పరాంగ్ముఖమైనది; అయినా భీతులైన ఆ ఇద్దరూ నిన్ను పిలుస్తున్నారు, ఓ వయోధాః (సమృద్ధి-ధారకా). నీవు పృథివీని, ద్యౌను సమీపంలోనే నిలబెట్టి ఆధారమిచ్చావు, ఓ మఘవన్, తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తూ—భ్రాతృపుత్రులను రక్షిస్తూ.

Mantra 2

महत्तन्नाम गुह्यं पुरुस्पृग्येन भूतं जनयो येन भव्यम् । प्रत्नं जातं ज्योतिर्यदस्य प्रियं प्रियाः समविशन्त पञ्च ॥

మహత్తరమైనది ఆ గుహ్య నామం, అనేకాన్ని స్పృశించేది; దానివల్ల నీవు భూతాన్ని జనింపజేస్తావు, దానివల్ల భవ్యాన్ని కూడా. అతని ప్రాచీనంగా జనించిన జ్యోతి—అతని ప్రియమైన (ఆసనం/ధామం)—అందులో ఆ ఐదు ప్రియులు కలిసి ప్రవేశిస్తారు.

Mantra 3

आ रोदसी अपृणादोत मध्यं पञ्च देवाँ ऋतुशः सप्तसप्त । चतुस्त्रिंशता पुरुधा वि चष्टे सरूपेण ज्योतिषा विव्रतेन ॥

ఆయన రెండు రోదసీ (ద్యావా‑పృథివీ)లను నింపెను; మధ్యలోకమును కూడా నింపెను; ఋతువుల ప్రకారం ఐదు దేవులను—ఏడు‑ఏడు (రెండు సమూహాలుగా)—స్థాపించెను. ముప్పై రెండుల ద్వారా ఆయన అనేక విధాలుగా దర్శించెను—ఒకే రూపముగలదై, కాని విస్తారమైన ఋత (నియమ) ధర్మముతో విస్తరించిన జ్యోతితో.

Mantra 4

यदुष औच्छः प्रथमा विभानामजनयो येन पुष्टस्य पुष्टम् । यत्ते जामित्वमवरं परस्या महन्महत्या असुरत्वमेकम् ॥

ఓ ఉషా, నీవు ప్రకాశములలో మొదటగా విభానమై వెలిగినప్పుడు, ‘పుష్ట’ యొక్క ‘పుష్టి’—పోషణపు పోషణ—ను నీవు జన్మింపజేసితివి. మరియు నీ జామిత్వం (సగోత్ర/బంధుత్వం) ఒకటి ‘అవర’ (క్రింది)గా, మరొకటి ‘పర’ (పై)గా ఉన్నప్పుడు—మహానుని మహత్తరమైన ఒకటే అసురత్వం (అధిరాజ్య‑శక్తి) అవుతుంది.

Mantra 5

विधुं दद्राणं समने बहूनां युवानं सन्तं पलितो जगार । देवस्य पश्य काव्यं महित्वाद्या ममार स ह्यः समान ॥

అనేకుల సమాగమం/సమరంలో వేగంగా దూసుకుపోయే (విధుం)ను ధూసరుడు (పలిత) మింగివేశెను, అతడు యువకుడై ఉన్నప్పటికీ. దేవుని కావ్య‑కౌశల్యాన్ని అతని మహిమచేత చూడు: నేడు అతడు మరణించెను—కాని నిన్నటివరకు అతడు అదే సమానుడు.

Mantra 6

शाक्मना शाको अरुणः सुपर्ण आ यो महः शूरः सनादनीळः । यच्चिकेत सत्यमित्तन्न मोघं वसु स्पार्हमुत जेतोत दाता ॥

ప్రబల శక్తితో అరుణుడు, సుపర్ణుడు (సుందర పక్షములు గల ప్రకాశవంతుడు) వచ్చుచున్నాడు—మహా విస్తారంలో శూరుడు; సనాతనకాలం నుండీ అలసటలేని గమనశీలుడు. అతడు గ్రహించునది ఏదైనా నిజమే; అది ఎప్పుడూ వ్యర్థం కాదు. కోరదగిన ‘వసు’ (సంపద-పూర్ణత)ను అతడు జయించును; దానిని దానముగా కూడా ఇస్తాడు.

Mantra 7

ऐभिर्ददे वृष्ण्या पौंस्यानि येभिरौक्षद्वृत्रहत्याय वज्री । ये कर्मणः क्रियमाणस्य मह्न ऋतेकर्ममुदजायन्त देवाः ॥

ఇవే ద్వారా అతడు ‘వృష్ణ్య’ (వీర్య) మరియు ‘పౌంస్య’ (పురుషబలం) శక్తులను ప్రసాదించాడు; వాటివల్ల ‘వజ్రీ’ (వజ్రధారి) వృత్రహత్యకు బలవంతుడయ్యాడు. క్రియమాన కర్మ మహిమచేత దేవులు ‘ఋతేకర్మ’ (ఋతకార్యం) వైపు పైకెత్తబడి జన్మించారు.

Mantra 8

युजा कर्माणि जनयन्विश्वौजा अशस्तिहा विश्वमनास्तुराषाट् । पीत्वी सोमस्य दिव आ वृधानः शूरो निर्युधाधमद्दस्यून् ॥

కర్మతో యుక్తుడై, ‘విశ్వౌజస్’ (సర్వశక్తిమంతుడు) కర్మములను జనింపజేస్తూ—‘అశస్తిహా’ (నిందా-అంధకార సంహారకుడు), ‘విశ్వమనస్’ (సర్వమనస్సు), ‘ఆషాట్’ (దాడిలో విజేత). దివ్య సోమాన్ని పానంచేసి, ఆ ఉన్నతిలో వృద్ధి పొందిన శూరుడు యుద్ధముచే దస్యువులను వెలివేశాడు.