ताᳪ स॑वि॒तुर्वरे॑ण्यस्य चि॒त्रामाऽहं वृ॑णे सुम॒तिं वि॒श्वज॑न्याम् । याम॑स्य॒ कण्वो॒ अदु॑ह॒त्प्रपी॑नाᳪ स॒हस्र॑धारां॒ पय॑सा म॒हीं गाम्
tā́m savitúr váreṇyasya citrā́m ā́haṃ vṛṇe sumatíṃ viśvájanyām | yā́m asyá káṇvo áduhat prápīnām sahásra-dhārāṃ páyasā mahī́ṃ gā́m
சவிதா (சவித்ரு) அவரின் அந்தச் சித்ர (ஒளிமிகு) மற்றும் வரேண்ய (தேர்ந்தெடுக்கத் தகுந்த) சுமதி—அனைவருக்கும் பொதுவான மங்கள அருள்—அதையே நான் தேர்கிறேன். கண்ண்வன் ப்ரபீன (நன்கு போஷிக்கப்பட்ட) நிலையில் பால் கறந்த அந்த மஹத்தான பசு—ஆயிரம் धारைகளாகப் பாயும், பாலால் நிறைந்தது.
ताम् । स॒वि॒तुḥ । वरे॑ण्यस्य । चि॒त्राम् । आ । अहम् । वृ॒णे । सु॒-मतिम् । वि॒श्व-ज॑न्याम् । याम् । अ॒स्य॒ । कण्वः॑ । अ॒दु॑हत् । प्र-पी॑नाम् । स॒हस्र॑-धाराम् । पय॑सा । म॒हीं । गाम्