Prahlada

Tamci dwaj przyjęli Prahladę, chłopca posłanego przez króla i biegłego w sprawach państwowych, i uczyli go swoich lekcji wraz z innymi synami asurów.

Wtedy Pan Brahmā zwrócił się do Prahlādy, który stał blisko: Mój drogi synu, Pan Nṛsiṁhadeva jest gwałtownie rozgniewany na twojego demonicznego ojca. Proszę, podejdź i uśmierz gniew Pana.

Nārada Muni rzekł: Choć urodzony w rodzinie asurów, Prahlada był największym bhaktą. Zapytany przez chłopców asurów, przypomniał sobie moje słowa i z uśmiechem odpowiedział swoim przyjaciołom.

Ten ograniczony umysłem dręczył swoich synów, a Prahlāda był najwybitniejszy wśród nich. Gdy lekcje były wpajane synom, Prahlāda również recytował tę naukę.

Prahlada rzekł: Po należytym wykonaniu rytuałów ablucji w miejscach świętych i po ofiarowaniu odpowiedniej dakshiny, należy następnie czcić Pana, Najwyższą Osobę znaną jako Kriszna.

Prahlāda rzekł: Tak uhonorowany i należycie czczony przez Hariego, ten najwybitniejszy z brāhmaṇów, w pełni zadowolony, rzekł do Keśavy: Mów, wybierz dar.

Rozdział 39: Opowieść o narodzinach Ćjawany. Pozdrowienia dla Ganeśy. Mudgala rzekł: Wtedy Prahlada został królem wśród Daityjów, wyznawcą Wisznu. On, porzuciwszy wrogość, jaśniał, czczony przez bogów.

Czcij Go, o szlachetny Prahlado, zgodnie z rytuałami. Dzięki łasce Ekadanty zostaniesz uwolniony od klątwy.

Rozpoczyna się rozdział 58... Prahlada rzekł: Słuchaj, o Grytsamado, opiekunie pokornych, powiedz mi teraz, kim jest ów mędrciec zwany Bhruszundi?

Wtedy, nawet mieszkając w domu guru, on, który wiedział wszystko i którego czysty umysł był przywiązany do Nieomylnego Pana (Achyuty), poruszał się jak prostaczek w zewnętrznych czynnościach, stale widząc cały wszechświat przeniknięty…

Syn króla demonów, którego prawdziwą ozdobą było oddanie dla Hariego, został szybko zabrany przez demony do domu guru. Z biegiem czasu ów jogin osiągnął wiek młodzieńczy wraz z przyswojeniem wszystkich dziedzin wiedzy.

„Opowiedz mi szczegółowo historię Prahlady, o bezgrzeszny. Jesteśmy błogosławieni, o wielki joginie, dzięki twojej łasce, o wielki mędrcze”.