Kalkin

Na końcu Kali, gdy ziemia będzie pełna ludzi podobnych do mleczczów i panować będzie wielki grzech, stanę się Kalkim i, wędrując na boskim koniu, zniszczę ich.

Następnie, w narożniku ognia na południowym wschodzie, należy umieścić Kalkina i Paraśurāmę. Tam Kalkin dzierży miecz w dłoni, a drugi trzyma topór.

Kłaniam się Viṣṇu jako Narasiṃhy, jako Vāmanie, jako Jāmadagnyi (Paraśurāmie) i jako Rāghavie (Rāmie); Balabhadrze i Kṛṣṇie oraz Kalkiemu - kłaniam się Viṣṇu.

Pokłony ponownie Kalkiemu, niszczycielowi mlecchów; i znów pokłony Temu, który nosi ciało dzika. Dla dobra świata, w epoce po epoce, przyjmujesz postać, aby demony spotkał ich kres.

Gdy grzechy w ten sposób się nagromadzą, wtedy ponownie, zaprawdę dla zagłady mlecchów, sam Pan stanie się Kalkim; o tym nie ma wątpliwości.

Pokłony dla Pana Varāhy; zaprawdę, pokłony dla Narasiṃhy. Cześć bądź Panu Buddzie, i raz jeszcze pokłony dla Kalkiego.

Kalki, dwidźa o imieniu Viṣṇuyaśas, pędzony siłą Czasu, narodzi się - o wielkiej sile, wielkim intelekcie i wielkiej inicjatywie.

Wychwalany przez wybitnych braminów i czcząc najznakomitszych dwukrotnie urodzonych, Kalki będzie przemierzał ziemię, nieustannie zajęty tłumieniem rozbójnictwa i drapieżnej przemocy.

Zrodzony w wiosce Saṃbhala, w pomyślnym domu bramińskim, samą mocą swej woli wszystkie wozy i broń przedstawią się jemu - wraz z wojownikami, orężem i ochronną zbroją.

Śri Waraha rzekł: 'Matsja, Kurma i Waraha; Narasimha, potem Wamana; Rama i Rama; Kryszna; Budda; oraz Kalki, ci są twoimi dziesięcioma awatarami.'

Aby usunąć strach zrodzony z pychy wrogów takich jak Czanura, Kamsa i asurowie, i aby dać nieustraszoność przerażonym dewom, Boski staje się Wasudewą w każdym wieku; w każdym cyklu kosmicznym przyjmuje cudowne formy. Znów i znów, jako…

Cześć Kalkinowi, ku stopom; Hṛṣīkeśie, zaprawdę, ku pasowi; jako "niszczycielowi mlecchów", i podobnie cześć ku brzuchu Tego, którego formą jest wszechświat.