Adhyaya 3

Verse 1

ऋषय ऊचुः । कथितो भवता सर्गः प्रतिसर्गस्तथैव च । वंशानुवंशचरितं पुराणानामनुक्रमः

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်—သင်သည် စර්ဂ (ဖန်ဆင်းခြင်း) နှင့် ပရတိစර්ဂ (ပြန်လည်ဖန်ဆင်းခြင်း) ကိုလည်းကောင်း၊ မျိုးဆက်နှင့် မျိုးဆက်ခွဲတို့၏ သမိုင်းကိုလည်းကောင်း၊ ပုရာဏများ၏ အစဉ်အလာကိုလည်းကောင်း ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 2

मन्वन्तरप्रमाणं च ब्रह्मांडस्य च विस्तरः । ज्योतिश्चक्रस्वरूपं च यथावदनुवर्णितम् । श्रोतुमिच्छामहे त्वत्तः सांप्रतं तीर्थविस्तरम्

မန်ဝန္တရတို့၏ အတိုင်းအတာ၊ ဘြဟ္မာဏ္ဍ၏ အကျယ်အဝန်းနှင့် အလင်းရောင်ကြယ်ဝိုင်း၏ သဘောသဏ္ဍာန်ကို သင်က မှန်ကန်စွာ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ယခုအခါ တီရ္ထများ၏ အသေးစိတ်ကို သင်ထံမှ ကြားလိုပါသည်။

Verse 3

पृथिव्यां यानि तीर्थानि पापघ्नानि शुभानि च । तानि सूतज कार्त्स्न्येन यथावद्वक्तुमर्हसि

ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အပြစ်ကိုဖျက်ဆီး၍ မင်္ဂလာကိုပေးသော တီရ္ထများကို—အို စူတ၏သား—အပြည့်အစုံနှင့် သင့်တော်သည့် အစဉ်အလာအတိုင်း မိန့်ကြားပေးပါ။

Verse 4

सूत उवाच । इदं पृष्टं पुरा देव्या कैलासशिखरोत्तमे । नानाधातुविचित्रांगे नानारत्नसमन्विते

စူတက မိန့်ဆိုသည်—ဤအကြောင်းကို ယခင်က ဒေဝီသည် ကိုင်လာသတောင်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ထိပ်ပေါ်တွင် မေးမြန်းခဲ့ဖူးသည်။ ထိုတောင်တန်းသည် သတ္တုမျိုးစုံဖြင့် အရောင်စုံလှပကာ ရတနာမျိုးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 5

नानाद्रुमलताकीर्णे नानापुष्पोपशोभिते । यक्षविद्याधराकीर्णे ह्यप्सरोगणसेविते

ထိုနေရာသည် သစ်ပင်နှင့် လျှောပင်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ပန်းမျိုးစုံဖြင့် လှပတင့်တယ်၏။ ယက္ခများနှင့် ဝိဒ္ယာဓရများကလည်း စည်ကား၍ အပ္စရာအစုအဝေးတို့က ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်နေကြ၏။

Verse 6

तत्र ब्रहमा च विष्णुश्च स्कन्दनन्दिगणेश्वराः । चंद्रादित्यौ ग्रहैः सार्धं नक्षत्रध्रुवमण्डलम्

ထိုနေရာတွင် ဘြဟ္မာနှင့် ဝိෂ္ဏု၊ ထို့ပြင် စကန္ဒ၊ နန္ဒိန်နှင့် ဂဏေရှ္ဝရများ ရှိကြ၏။ လနှင့် နေတို့သည် ဂြိုဟ်များနှင့်အတူ ရှိကာ နက္ခတ်ဝိုင်းနှင့် ဓြုဝကြယ်၏ မဏ္ဍလတို့လည်း ပါဝင်နေ၏။

Verse 7

वायुश्च वरुणश्चैव कुबेरो धनदस्तथा । ईशानश्चाग्निरिंद्रश्च यमो निरृतिरेव च

ထိုနေရာ၌ ဝါယုနှင့် ဝရုဏတို့ရှိကြပြီး၊ ဓနပေးရှင် ကုဗေရလည်းရှိ၏။ ထို့ပြင် ဣရှာန၊ အဂ္နိ၊ ဣန္ဒြ၊ ယမ နှင့် နိရ္ရတိတို့လည်း ရှိကြ၏။

Verse 8

सरितः सागराः सर्वे पर्वता उरगास्तथा । ब्राह्म्याद्या मातरश्चैव ऋषयश्च तपोधनाः

ထိုနေရာ၌ မြစ်များအားလုံးနှင့် သမုဒ္ဒရာများအားလုံး၊ တောင်တန်းများနှင့် နာဂများလည်း ရှိကြ၏။ ထို့ပြင် ဘြာဟ္မီမှ စသော မာတೃများနှင့် တပသ်ကို ဓနအဖြစ်ထားသော ရှိသူ ဥရှီများလည်း ရှိကြ၏။

Verse 10

मूर्तिमंति च तीर्थानि क्षेत्राण्यायतनानि च । दानवासुरदैत्याश्च पिशाचा भूतराक्षसाः

ထို့ပြင် တီရ္ထများသည် ကိုယ်ထည်ဖြင့် ထင်ရှားလာကြပြီး၊ က္ෂೇತ್ರများနှင့် အာယတနများ (ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာန) လည်း ထင်ရှား၏။ ထိုနေရာ၌ ဒာနဝ၊ အသူရ၊ ဒೈတျ၊ ပိသာစ၊ ဘူတ နှင့် ရာက္ခသတို့လည်း ရှိကြ၏။

Verse 11

तत्र सिंहासनं दिव्यं शतयोजनविस्तृतम्

ထိုနေရာ၌ တန်ခိုးတော်မြတ်သော စింహာသနတစ်ခု ရှိ၍ ယောဇနာတစ်ရာအထိ ကျယ်ပြန့်လျက် ရပ်တည်နေ၏။

Verse 12

लक्षायुतसहस्रैश्च रुद्रकोटिभिरावृतम् । तन्मध्ये सर्वतोभद्रं सिंहद्वारैः सुतोरणैः

၎င်းကို သိန်းသောင်းများနှင့် သန်းများက ဝန်းရံထားပြီး၊ ရုဒ္ဒရကုဋိများကလည်း ပတ်လည်ကာရံထား၏။ အလယ်၌ စတုရ်ဒိသ မင်္ဂလာပဝါလျက် စિંဟဒ్వါရများနှင့် တန်ခိုးတင့်တယ်သော တိုရဏများ ရှိ၏။

Verse 13

स्वच्छमौक्तिकसंकाशं प्राकारशिखरावृतम् । नन्दीश्वरमहाकालद्वारपालगणैर्वृतम्

ကြည်လင်သော ပုလဲကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ကာရံတံတိုင်းနှင့် မြင့်မားသော မျှော်စင်များဖြင့် ဝန်းရံထားကာ၊ နန္ဒီဣශ්ဝရ နှင့် မဟာကာလ တို့ကဲ့သို့ တံခါးစောင့်အဖွဲ့များက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နေသည်။

Verse 14

किंकिणीजालमुखरैः सत्यताकैरलंकृतम् । वितानच्छत्रखंडैश्च मुक्तादामप्रलंबितैः

အသံမြည်သံလှုပ်သော ခင်ခင်နီကွန်ယက်များနှင့် တောက်ပသည့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ မိုးကာများနှင့် ထီးများမှ ပုလဲကြိုးများ လျှောလျှောလောင်းလောင်း ချိတ်ဆွဲထားသည်။

Verse 15

घंटाचामरशोभाढयैर्दर्पणैश्चोपशोभितम् । कलशैर्द्वारविन्यस्तरत्नपल्लवसंयुतैः

ထို့ပြင် တောက်ပသော မှန်များဖြင့်လည်း အလှတိုးကာ၊ ခေါင်းလောင်းများနှင့် ပူဇော်ပွဲသုံး ချာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ) များကြောင့် ပိုမိုလှပလာသည်။ တံခါးဝတွင် မင်္ဂလာကလသ (ရေခွက်) များကို ရတနာပန်းခက်နှင့် နုနယ်သော အရွက်ပင်ပေါက်များဖြင့် အလှဆင်၍ တင်ထားသည်။

Verse 16

चित्रितं चित्रशास्त्रज्ञै रत्नचूर्णैः समु्ज्वलैः । स्वस्तिकैः पत्रवल्याद्यैर्लिंगोद्भवलतादिभिः

သန့်ရှင်းသော အလှပညာကို ကျွမ်းကျင်သူများက အနုပညာမြောက်စွာ ရေးဆွဲအလှဆင်ထားပြီး၊ တောက်ပသော ရတနာမှုန့်များကြောင့် ထွန်းလင်းနေသည်။ ထို့ပြင် ဆွတ်စတိက (svastika) အမှတ်အသားများ၊ အရွက်နှင့် လျှောပင်ပုံစံများ၊ လင်္ဂ ပေါ်ထွန်းခြင်း (Liṅgodbhava) စသည့် မင်္ဂလာပုံရိပ်များဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။

Verse 17

शतसिंहासनाकीर्णं वेदिकाभिश्च शोभितम् । आसीनै रुद्रवृन्दैश्च रुद्रकन्याकदम्बकैः

ရာနှင့်ချီသော စింహာසန (ထိုင်ခုံတော်) များဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ ဝေဒိကာ (ပူဇော်ရာပလက်ဖောင်း) များဖြင့်လည်း တင့်တယ်လှပသည်။ ထို့ပြင် ထိုင်နေသော ရုဒြအဖွဲ့များနှင့် ရုဒြကနျာ (ရုဒြ၏ သမီးတော်များ) အစုအဝေးများကြောင့် လူစည်ကားနေသည်။

Verse 18

लक्षपत्रदलाढ्यैश्च श्वेतपद्मैश्च भूषितम् । अप्सरोभिः समाकीर्णं पुष्पप्रकरविस्तृतम्

ထိုနေရာသည် ရွက်နှင့် ပန်းချပ်များ အလွန်ပေါများစွာဖြင့် အလှဆင်ထား၍ အဖြူရောင် ကြာပန်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်၊ အပ္စရာများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ပန်းမျိုးစုံ အစုအဝေးများ ပျံ့နှံ့နေသည်။

Verse 19

धूपितं धूपवर्त्तीभिः कुंकुमोदकसेचितम् । वंशवीणामृदंगैश्च गोमुखैर्मुखवादनैः

ထိုနေရာသည် မီးရှို့သည့် သုပ်တိုင်များဖြင့် မွှေးကြိုင်ကာ ကုင်ကူမရနံ့ပါသော ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းထားသည်။ ထို့ပြင် ပုလွေ၊ ဝီဏာ၊ မৃদင်္ဂ နှင့် ဂိုမုခာခေါင်း (ချို) တို့အပါအဝင် လေတူရိယာများ၏ သံစဉ်များက တုန်လှုပ်မြည်ဟည်းနေသည်။

Verse 20

शंखभेरीनिनादेन दुन्दुभिध्वनितेन च । गर्जद्भिर्गणवृन्दैश्च मेघस्वनितनिस्वनैः

သင်္ခါသံနှင့် ဘေရီသံ၏ ဟုန်ဟုန်မြည်သံ၊ ဒုန္ဒုဘိ၏ တုန်လှုပ်သံတို့နှင့်၊ ဂဏများ၏ အုပ်စုကြီးများက ဟိန်းဟိန်းမြည်ဟည်းသဖြင့်—ထိုအသံသည် မိုးတိမ်မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ လှိုင်းလှိုင်းလိမ့်လျက် ရိုက်ခတ်နေသည်။

Verse 21

गणानां स्तोत्रशब्देन सामवेदरवेण च । प्रेक्षणीयैर्महानादैर्गेयहुङ्कारशोभितम्

ထိုနေရာသည် ဂဏများ၏ စတိုးတရသံများနှင့် စာမဝေဒ၏ သံလွင်လွင်ရွတ်ဆိုသံတို့ကြောင့် အလှတိုးပွားကာ၊ ကြည့်ရှုနားထောင်ဖွယ် ကြီးမားသော ဟုန်ဟုန်အော်သံများနှင့် သီချင်းထဲက ဂီတဆန်သော ဟုင်ကာရများဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်ရှိသည်။

Verse 22

वृषनर्दितशब्देन गजवाजिरवेण च । कांचीनूपुरशब्देन समाकीर्णदिगंतरम्

အရပ်မျက်နှာအနှံ့သည် အသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်—နွားထီး၏ ဟိန်းသံ၊ ဆင်နှင့် မြင်းတို့၏ အော်သံများ၊ ထို့ပြင် ခါးပတ်ကင်ချီနှင့် ခြေကောက်နုပူရတို့၏ ချင်းချင်းမြည်သံတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 23

सर्वसंपत्करं श्रीमच्छंकरस्यैव मंदिरम् । वंश वीणामृदंगैश्च नादितं तत्र तत्र ह । ऋग्वेदो मूर्तिमांश्चैव शक्रनीलसमद्युतिः

သီရိရှင်ကရာ၏ တင့်တယ်သော ဘုရားကျောင်းသည် ကောင်းကျိုးစုံကို ပေးစွမ်း၍ နေရာနေရာတွင် ပုလွေ၊ ဝီဏာ၊ မృဒင်ဂ တို့၏ သံလှိုင်းများဖြင့် မြည်ဟည်းနေ하였다။ ထို့ပြင် ရိဂ္ဝေဒသည် ကိုယ်ထည်ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းကာ အိန္ဒြ၏ နီလမဏိအပြာနက်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေ하였다။

Verse 24

दिव्यगन्धानुलिप्तांगो दिव्याभरणभूषितः । संस्थितः पूर्वतस्तस्य दीप्यमानः स्वतेजसा

ကောင်းကင်မွှေးရနံ့များဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါကို လိမ်းသုတ်ထား၍ ဒိဗ္ဗအလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ၊ ထိုဘုရားကျောင်း၏ အရှေ့ဘက်တွင် ရပ်တည်လျက် မိမိ၏ သဘာဝတေဇဖြင့် တောက်ပလင်းလက်နေ하였다။

Verse 25

उत्तरेण यजुर्वेदः शुद्धस्फटिकसन्निभः । दिव्यकुण्डलधारी च महाकायो महाभुजः

မြောက်ဘက်တွင် ယဇုర్వေဒသည် သန့်ရှင်းသော စဖတိက (ကြည်လင်ကျောက်) ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ဒိဗ္ဗနားကပ်များကို ဆောင်ထားကာ ကိုယ်ထည်ကြီးမား၍ လက်မောင်းအင်အားကြီးစွာဖြင့် ရပ်တည်နေ하였다။

Verse 26

स्थितः पश्चिम दिग्भागे सामवेदः सनातनः । रक्तांबरधरः श्रीमान्पप्ररागसमप्रभः

အနောက်ဘက်ဒေသတွင် ထာဝရသော သာမဝေဒသည် ရပ်တည်၍ ဂုဏ်ရောင်တင့်တယ်ကာ အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လျက် ပပရာဂ (ရူဘီ) ၏ အလင်းရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပနေ하였다။

Verse 27

स्रग्दामधारी चित्रश्च गीतभूषणभूषितः । अथवांऽजनवच्छयामः स्थितो दक्षिणतस्तथा

ပန်းကုံးများကို ဆောင်ထား၍ အလှအပအမျိုးမျိုးဖြင့် ချောမွေ့စွာ တန်ဆာဆင်ကာ၊ သီချင်းသံဓမ္မ၏ အလှဆင်တန်ဆာများဖြင့် တင့်တယ်လှပ၍ အန်ဇန် (မျက်ကွင်းဆေး) ကဲ့သို့ မည်းနက်သောသူသည် တောင်ဘက်တွင်လည်း ထိုနည်းတူ ရပ်တည်နေ하였다။

Verse 28

पिंगाक्षो लोहितग्रीवो हरिकेशो महातनुः । इतिहासषडंगानि पुराणान्यखिलानि च

မျက်လုံးအဝါညို၊ လည်ပင်းနီရောင်၊ ဆံပင်ရွှေရောင်—ကိုယ်ထည်ကြီးမားသော်လည်း—အီတိဟာသများ၊ ဝေဒအင်္ဂခြောက်ပါးနှင့် ပုရာဏအားလုံးပါ တက်ရောက်ရှိနေကြ၏။

Verse 29

वेदोपनिषदश्छन्दो मीमांसारण्यकं तथा । स्वाहाकारवषट्कारौ रहस्यानि तथैव च

ဝေဒ၏ ဥပနိသဒ်များ၊ ဝေဒဆန်ဒ (မီတာ) များ၊ မီမာံသာနှင့် အာရဏ္ယကများလည်း ထိုနေရာ၌ ရှိကြ၏။ ထို့ပြင် ‘svāhā’ နှင့် ‘vaṣaṭ’ ဟူသော ယဇ္ဉာဝါကျများနှင့် သန့်ရှင်းသော လျှို့ဝှက်သင်ကြားချက်များလည်း ပါရှိ၏။

Verse 30

एतैः समन्वितैश्चैव तत्र ब्रह्मा स्वयं स्थितः । शक्तिरूपधरैर्मन्त्रैर्योगैश्वर्यसमन्वितैः

ဤအရာအားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံလျက် ဘြဟ္မာတော်မူသည် ထိုနေရာ၌ ကိုယ်တိုင် တည်ရှိနေ၏—ရှက္တိအဖြစ် ရုပ်ထင်လာသော မန္တရများနှင့်အတူ၊ ယောဂ၏ အာဏာတော်ဆိုင်ရာ အိုင်ශ්ဝရျ (အထွတ်အထိပ် စိဒ္ဓိ) များဖြင့်လည်း ပြည့်ဝ၏။

Verse 31

सहस्रपत्रकमलैरंकितैः सुरपूजितैः । पूजितैर्गणरुद्रैश्च ब्रह्मविष्विंद्रवंदितैः

ထောင်ပွင့်ပန်းကြာဖြင့် အမှတ်အသားတင်ထား၍ ဒေဝတားတို့က ပူဇော်ကြ၏။ ဂဏများနှင့် ရုဒ္ဒရများကလည်း ပူဇော်ကြပြီး ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ အိန္ဒြာတို့က ချီးမွမ်းဝမ်းမြောက်ကြ၏။

Verse 32

चामराक्षेपव्यजनैर्वीजितैश्च समन्ततः । शोभितश्च सदा श्रीमांश्चंद्रकोटिसमप्रभः

အရပ်ရပ်မှ ချာမရ (ယက်) နှင့် ပန်ကာများ လှုပ်ရှားကာ လေညှင်းပေးလျက်ရှိ၏။ အမြဲတမ်း တင့်တယ်တောက်ပ၍ ဂုဏ်ရောင်ပြည့်စုံကာ လမင်းတစ်ကုဋေ (ဆယ်သန်း) နှင့်တူသော တောက်ပမှုဖြင့် ထွန်းလင်း၏။

Verse 33

ज्ञानामृतसुतृप्तात्मा योगैश्वर्यप्रसादकः । योगींद्रमानसांभोज राजहंसो द्विजोत्तमः

ဉာဏအမృతဖြင့် အတ္တမနာ ပြည့်ဝစိတ်ကျေနပ်၍ ယောဂအိုင်ශ්ဝရယ၏ ကရုဏာကို ပေးသနားတော်မူသည်—ယောဂီအမြတ်တို့၏ စိတ်ကြာပန်းပေါ်၌ ရာဇဟံသာကဲ့သို့၊ ဒွိဇအထွတ်အမြတ်။

Verse 34

अज्ञानतिमिरध्वंसी षट्त्रिंशत्तत्त्वभूषणः । सर्वसौख्यप्रदाता च तत्रास्ते चंद्रशेखरः

အဲဒီနေရာ၌ စန္ဒြရှေခရ တော်မူ၏—အဝိဇ္ဇာအမှောင်ကို ဖျက်ဆီးသူ၊ တတ္တဝ သုံးဆယ်ခြောက်ပါးဖြင့် အလှဆင်ထား၍၊ သုခအပေါင်းကို ပေးသနားသူ။

Verse 35

तस्योत्संगगता देवी तप्तकांचनसप्रभा । पूजितो योगिनीवृन्दैः साधकैः सुरकिन्नरैः

အပူရွှေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ဒေဝီသည် သူ၏ ပေါင်ပေါ်၌ ထိုင်နေ၏; ထိုအခါ ယောဂိနီအဖွဲ့များ၊ စာဓကအောင်မြင်သူများ၊ နတ်တို့နှင့် ကိန္နရတို့က ပူဇော်ကြ၏။

Verse 36

सर्वलक्षणसंपूर्णा सर्वाभरणभूषिता । योगसिद्धिप्रदा नित्यं मोक्षाभ्युदयदायिनीम्

သူမသည် မင်္ဂလာလက္ခဏာအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံ၍ အလှဆင်အာဘရဏာအပေါင်းဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်—အမြဲတမ်း ယောဂသိဒ္ဓိကို ပေးသနားကာ မောက္ခနှင့် မင်္ဂလာတိုးတက်မှုကိုလည်း ချီးမြှင့်တော်မူ၏။

Verse 37

सौभाग्यकदलीकन्दमूलबीजं च पार्वती । देवस्य मुखमालोक्य विस्मिता चारुलोचना

ကံကောင်းခြင်း ငှက်ပျောပင်၏ အမြစ်၊ အဖု၊ အစေ့တည်းဟူသော ပါရဝတီသည် ဘုရား၏ မျက်နှာတော်ကို ကြည့်ရှု၍ လှပသော မျက်လုံးရှိသော ဒေဝီသည် အံ့ဩတုန်လှုပ်နေ၏။

Verse 38

आनंदभावं संज्ञाय आनन्दास्राविलेक्षणम् । उवाच देवी मधुरं कृतांजलिपुटा सती

အာနန္ဒဖြစ်နေသည့်အခြေအနေကို သိမြင်၍ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် မျက်ရည်ပြည့်နေသော မျက်စိကို မြင်သဖြင့်၊ လက်အုပ်ချီကန်တော့သော သီလရှင်ဒေဝီသည် ချိုမြိန်စွာ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 39

देव्युवाच । जन्मकोटिसहस्राणि जन्मकोटिशतानि च । शोधितस्त्वं जगन्नाथ मया प्राणनचिंतया

ဒေဝီမိန့်တော်မူသည်– «မွေးဖွားခြင်း ကုဋိထောင်ပေါင်းများစွာ၊ ကုဋိရာပေါင်းများစွာတိုင်အောင်ပင်၊ အို လောကနာထ၊ ငါသည် အသက်ရှူသက်တမ်း၏ သမာဓိဖြင့် သင့်ကို စူးစမ်းသဘောပေါက်လို၍ အမြဲတမ်း စိတ်တော်တင်ခဲ့၏»။

Verse 40

अर्द्धांग संस्थया वापि त्वद्वक्त्रध्यानकाम्यया । तथापि ते जगन्नाथ नांतो लब्ध्वो महेश्वर

«ငါသည် သင်၏ အর্ধကိုယ်အဖြစ် တည်ရှိနေသော်လည်း၊ သင်၏ မျက်နှာတော်ကို သမာဓိဖြင့် စူးစမ်းလိုသော်လည်း၊ အို ဇဂန္နာထ၊ အို မဟေရှဝရ၊ သင်၏ အဆုံးအစွန်ကို မရောက်နိုင်သေးပါ»။

Verse 41

अनन्तरूपिणे तुभ्यं देवदेव नमोऽस्तु ते । नमो वेदरहस्याय नमो वेदैः स्तुताय च

«အနန္တရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိတော်မူသော ဒေဝဒေဝအရှင်၊ သင့်အား နမസ്കာရပါ၏။ ဝေဒ၏ လျှို့ဝှက်အနှစ်သာရတော်အား နမস্কာရပါ၏။ ဝေဒများက ချီးမွမ်းသီဆိုသော အရှင်အားလည်း နမസ്കာရပါ၏»။

Verse 42

श्मशानरतिनित्याय नमो गगनचारिणे । ज्येष्ठसामरहस्याय शतरुद्रप्रियाय च

«သင်္ချိုင်းမြေ၌ အမြဲပျော်မွေ့တော်မူသော အရှင်အား နမസ്കာရပါ၏။ ကောင်းကင်၌ လှည့်လည်တော်မူသော အရှင်အား နမസ്കာရပါ၏။ ဂျေဋ္ဌသာမန်၏ လျှို့ဝှက်အနှစ်သာရတော်အား နမസ്കာရပါ၏။ ရှတရုဒြီယ သီချင်းတော်၏ ချစ်ခင်ရာ အရှင်အားလည်း နမസ്കာရပါ၏»။

Verse 43

नमो वृषकृतांकाय यजुर्वेदधराय च । ब्रह्मांडकोटिसंलग्नमालिने गगनात्मने

နွားအမှတ်တံဆိပ်တော်ရှိသော အရှင်ထံ နမောတော်။ ယဇုရဝေဒကို ထမ်းဆောင်တော်မူသော အရှင်ထံလည်း နမောတော်။ ကမ္ဘာဗြဟ္မာဏ္ဍ အနန္တကောဋိတို့ကို မာလာကဲ့သို့ ဆင်မြန်းတော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်။ အာကာသကို အတ္တမဖြစ်တော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်။

Verse 44

मणिचित्रितकन्दाय नमः सर्वार्थसिद्धये । नमो वेदस्वरूपाय द्विज सिद्धिप्रियाय च

ရတနာဖြင့် အံ့ဩဖွယ် အလှဆင်ထားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ရှိသည့် အရှင်ထံ နမောတော်။ အလိုအလျောက် အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေသော အရှင်ထံ နမောတော်။ ဝေဒတို့၏ ကိုယ်တော်တိုင်ဖြစ်သော အရှင်ထံ နမောတော်။ ဒွိဇတို့၏ စိဒ္ဓိများကို နှစ်သက်တော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်။

Verse 45

पुंस्त्रीविकाररूपाय नमश्चंद्रार्द्धधारिणे । नमोग्नये सहोमाय आदित्यवरुणाय च

ယောက်ျားနှင့် မိန်းမ အပြောင်းအလဲတို့၌ ပေါ်ထွန်းတော်မူသော သင့်ထံ နမောတော်။ လဝက်တံဆိပ်ကို အလှဆင်အဖြစ် ဆောင်တော်မူသော သင့်ထံ နမောတော်။ ဟောမယဇ်ပူဇော်အပူဇာနှင့်အတူ မီးအဖြစ်ရှိတော်မူသော သင့်ထံ နမောတော်။ နေရောင်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ဝရုဏအဖြစ်လည်းကောင်း ဖြစ်တော်မူသော သင့်ထံ နမောတော်။

Verse 46

पृथिव्यै चांतरिक्षाय वायवे दीक्षिताय च । संयोगाय वियोगाय धात्रे कर्त्रेऽपहारिणे

မြေကြီးအဖြစ်လည်းကောင်း၊ အလယ်ကမ္ဘာ (မိုးကောင်းကင်အလယ်ပိုင်း) အဖြစ်လည်းကောင်း ဖြစ်တော်မူသော သင့်ထံ နမောတော်။ ဝါယုအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ဒိက္ခာခံယူတော်မူသော အရှင်အဖြစ်လည်းကောင်း ဖြစ်တော်မူသော သင့်ထံ နမောတော်။ ပေါင်းစည်းခြင်းနှင့် ခွဲခွာခြင်းအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ထိန်းသိမ်းသူ၊ ဖန်ဆင်းသူ၊ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသူအဖြစ်လည်းကောင်း ဖြစ်တော်မူသော သင့်ထံ နမောတော်။

Verse 47

प्रदीप्तशूलहस्ताय ब्रह्मदण्डधराय च । नमः पतीनां पतये महतां पतये नमः

တောက်လောင်သော သုံးခွဆူးကို လက်၌ ကိုင်ဆောင်တော်မူသော သင့်ထံ နမောတော်။ ဗြဟ္မာ၏ ဒဏ္ဍကို ဆောင်တော်မူသော သင့်ထံ နမောတော်။ အရှင်တို့၏ အရှင်တော်ထံ နမောတော်။ မဟာသူတော်ကောင်းတို့၏ အရှင်တော်ထံ နမောတော်။

Verse 48

नमः कालाग्निरुद्राय सप्तलोकनिवासिने । त्वं गतिः सर्वभूतानां भूतानां पतये नमः

ကာလာဂ္နိရုဒ္ဒြာ—လောကခုနစ်လောကလုံး၌ နေထိုင်တော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်။ သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ နောက်ဆုံးအာရုံခံရာသည် သင်ဖြစ်၏; သတ္တဝါတို့၏ အရှင်ထံ နမောတော်။

Verse 49

नमस्ते भगवन्रुद्र नमस्ते भगवञ्छिव । नमस्ते परतः श्रेष्ठ नमस्ते परतः पर

အရှင် ရုဒ္ဒြာတော်ထံ နမောတော်၊ အရှင် ရှိဝတော်ထံ နမောတော်။ အရာအားလုံးထက် မြတ်သော အမြင့်ဆုံးတော်ထံ နမောတော်၊ “အလွန်ထက်လွန်” ထက်တောင် လွန်မြောက်တော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်။

Verse 50

जिह्वाचापल्यभावेन खेदितोऽसि मया प्रभो । तत्क्षन्तव्यं महेशान ज्ञानदिव्य नमोऽस्तु ते

အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်၏ လျှာ၏ မတည်ငြိမ်မှုကြောင့် သင့်ကို နာကျင်စေခဲ့ပါသည်။ ထိုအပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ၊ မဟေရှာနာတော်; ဒိဗ္ဗဉာဏ်တော်ရှိသော သင့်ထံ နမောတော်။

Verse 51

ईश्वर उवाच । ममोत्संगस्थिता देवि किं त्वं सास्राविलेक्षणा । अद्यापि किमपूर्णं ते तत्सर्वं करवाण्यहम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—“ဒေဝီရေ၊ ငါ့ရင်ခွင်ပေါ်၌ ထိုင်နေသော်လည်း မျက်လုံးများ မျက်ရည်ပြည့်နေသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ယခုတိုင် သင့်အတွက် မပြည့်စုံသေးသော အရာရှိသလော။ ထိုအားလုံးကို ငါ ပြီးမြောက်စေမည်”။

Verse 52

वरं ब्रवीहि भद्रं ते स्तवेनानेन सुव्रते । ददामि ते न संदेहः शोकं त्यज महेश्वरि

“ကောင်းမြတ်ပါစေ၊ သီလဝတီရေ—ဤစတုတ္ထဖြင့် သင့်အလိုဆန္ဒကို ပြောလော့။ သင့်အား ငါ ပေးမည်၊ သံသယမရှိ။ မဟေရှ္ဝရီရေ၊ ဝမ်းနည်းခြင်းကို စွန့်လွှတ်လော့”။

Verse 53

निष्कले सकले देवि स्थूले सूक्ष्मे चराचरे । न तत्पश्यामि देवेशि यत्त्वया रहितं भवेत्

အို ဒေဝီ—အစိတ်အပိုင်းမရှိသော်လည်းကောင်း၊ အစိတ်အပိုင်းရှိသော်လည်းကောင်း၊ ကြမ်းသော်လည်းကောင်း၊ နူးညံ့သော်လည်းကောင်း၊ လှုပ်ရှားသော်လည်းကောင်း၊ မလှုပ်ရှားသော်လည်းကောင်း—အို နတ်တို့၏မိခင်၊ သင်မပါဘဲ တည်ရှိနိုင်သောအရာကို မမြင်ရပါ။

Verse 54

अहं ते हृदये गौरि त्वं च मे हृदि संस्थिता । अहं भ्राता च पुत्रश्च बंधुर्भर्ता तथैव च

အို ဂေါရီ၊ ငါသည် သင်၏နှလုံး၌ တည်ရှိပြီး သင်လည်း ငါ၏နှလုံး၌ တည်နေ၏။ ငါသည် သင်၏အစ်ကိုလည်းကောင်း၊ သားလည်းကောင်း၊ ဆွေမျိုးလည်းကောင်း၊ ခင်ပွန်းလည်းကောင်း ဖြစ်၏။

Verse 55

त्वं तु मे भगिनी भार्या दुहिता बांधवी स्नुषा । अहं यज्ञपतिर्यज्वा त्वं च श्रद्धा सदक्षिणा

သင်သည် ငါ့အတွက် အစ်မ/နှမ၊ ဇနီး၊ သမီး၊ ဆွေမျိုးမ၊ နှင့် ချွေးမကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ငါသည် ယဇ္ဉ၏အရှင်လည်းကောင်း ယဇ္ဉပြုသူလည်းကောင်း ဖြစ်ပြီး၊ သင်သည် ထိုယဇ္ဉကို ထောက်မသော သဒ္ဓါ (śraddhā) နှင့် မင်္ဂလာဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ဖြစ်၏။

Verse 56

ओंकारोऽहं वषट्कारः सामाहमृग्यजुस्तथा । अहमग्निश्च होता च यजमानस्तथैव च

ငါသည် အိုံကာရ (Oṃkāra) ဖြစ်၏၊ ငါသည် ဝသတ်ခေါ်သံ (Vaṣaṭ) ဖြစ်၏။ ငါသည် စာမန် (Sāman) ဖြစ်သကဲ့သို့ ရိက် (Ṛk) နှင့် ယဇုစ် (Yajus) လည်း ဖြစ်၏။ ငါသည် သန့်ရှင်းသော မီးအဂ္နိ၊ ဟောတೃ (Hotṛ) ပုရောဟိတ်၊ နှင့် ယဇမာန (yajamāna) လည်း ဖြစ်၏။

Verse 57

अध्वर्युरहमुद्गाता ब्रह्माहं ब्रह्मवित्तथा । त्वं तु देव्यरणी चैव पत्नी तु परिकीर्त्यसे

ငါသည် အဓွာရျု (Adhvaryu) ဖြစ်၏၊ ငါသည် ဥဒ္ဂာတೃ (Udgātṛ) ဖြစ်၏၊ ငါသည် ဘြဟ္မာ ဖြစ်သကဲ့သို့ ဘြဟ္မန်ကို သိသူလည်း ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် အို ဒေဝီ၊ သင်သည် မီးထွန်းသစ် အရဏီ (araṇī) ဖြစ်ပြီး၊ ပတ္နီ (patnī) ဟူသော ယဇ္ဉ၏ သန့်ရှင်းသော အဖော်အဖြစ် ချီးကျူးခံရ၏။

Verse 58

स्वाहा स्वधा च सुश्रोणि त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् । अहमिष्टो महायज्ञः पूर्वो यज्ञस्त्वमुच्यसे

အို ခါးလှသော မိန်းမမြတ်၊ သင်သည် စွာဟာ နှင့် စွာဓာ ဖြစ်၏။ အရာအားလုံးသည် သင်၌ တည်မြဲ၏။ ငါသည် အိဋ္ဌိ နှင့် မဟာယဇ္ဉ ဖြစ်၍၊ သင်ကို မူလယဇ္ဉ ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 59

पुरुषोऽहं वरारोहे प्रकृतिस्त्वं निगद्यसे । अहं विष्णुर्महावीर्यस्त्वं लक्ष्मीर्लोकभाविनी

အို မြင့်မြတ်သည့် မိန်းမ၊ ငါသည် ပုရုෂ ဖြစ်၍ သင်ကို ပရကృతိ ဟု ကြေညာကြ၏။ ငါသည် အင်အားကြီးသော ဗိဿနု ဖြစ်ပြီး၊ သင်သည် လောကတို့ကို စည်းစိမ်ပေးသော လက္ခ္မီ ဖြစ်၏။

Verse 60

अहमिन्द्रो महातेजाः प्राची त्वं परमेश्वरी । प्रजापतीनां रूपेण सर्वमाहं व्यवस्थितः

ငါသည် တောက်ပကြီးသော အိန္ဒြ ဖြစ်၏။ သင်သည် အမြင့်မြတ်သော ဒေဝီ၊ အရှေ့ဘက် ဖြစ်၏။ ပရာဇာပတိတို့၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ငါသည် အရာအားလုံးအဖြစ် တည်ရှိ၏။

Verse 61

तेषां या नायिकास्तास्त्वं रूपैस्तैस्तैरवस्थिता । दिवसोऽहं महादेवि रजनी त्वं निगद्यसे

သူတို့အနက် အုပ်စိုးမိဖုရားများ သို့မဟုတ် ဦးဆောင်အင်အားများ ရှိသမျှ၊ သင်သည် ထိုသူတို့ပင် ဖြစ်၍ အမျိုးမျိုးသော ရုပ်ပုံဖြင့် တည်ရှိ၏။ အို မဟာဒေဝီ၊ ငါသည် နေ့ ဖြစ်ပြီး သင်ကို ည ဟု ကြေညာကြ၏။

Verse 62

निमेषोऽहं मुहूर्तश्च त्वं कला सिद्धिरेव च । अहं तेजोऽधिकः सूर्यस्त्वं तु संध्या प्रकीर्त्त्यसे

ငါသည် နိမေသ နှင့် မုဟူရ္တ ဖြစ်၏။ သင်သည် ကလာ နှင့် စိဒ္ဓိ ပင် ဖြစ်၏။ ငါသည် အလင်းရောင်လွန်ကဲသော နေ ဖြစ်ပြီး၊ သင်ကို သန္ဓျာ (နေ့ည ဆုံရာ) ဟု ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 63

अहं बीजधरः श्रेष्ठस्त्वं तु क्षेत्रं वरानने । अहं वनस्पतिः प्लक्षस्त्वं वनस्पतिरुच्यसे

ငါသည် မျိုးစေ့ကို ထမ်းဆောင်သော အထူးမြတ်သူ ဖြစ်၏; သင်မူ မျက်နှာလှသောသူ၊ လယ်ကွင်း ဖြစ်၏။ ငါသည် ပလက္ခ သစ်ပင်အရှင် ဖြစ်၏; သင်လည်း အသက်ကို ထောက်ပံ့သော သစ်ပင်ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 64

शेषरूपधरो नित्ये फणामणिविभूषितः । रेवती त्वं विशालाक्षि मदविभ्रमलोचना

ငါသည် အမြဲတမ်း Śeṣa ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်၍ ဖဏာပေါ်ရှိ မဏိရတနာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ သင်မူ မျက်လုံးကျယ်သောသူ၊ မျက်စိအလှည့်အပြောင်း ချစ်စရာကောင်းသူ၊ ရေဝတီ ဖြစ်၏။

Verse 65

मोक्षोऽहं सर्वदुःखानां त्वं तु देवि परा गतिः । अपां पतिरहं भद्रे त्वं तु देवि सरिद्वरा

ငါသည် ဒုက္ခအားလုံးမှ လွတ်မြောက်ခြင်း မောက္ခ ဖြစ်၏; သင်မူ ဒေဝီ၊ အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာနှင့် နောက်ဆုံးသွားရာ လမ်းကြောင်း ဖြစ်၏။ ငါသည် ရေ၏ အရှင်၊ မင်္ဂလာရှိသူ; သင်မူ ဒေဝီ၊ မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 66

वडवाग्निरहं भद्रे त्वं तु दीप्तिः प्रकीर्तिता । प्रजापतिरहं कर्त्ता त्वं प्रजा प्रकृतिस्तथा

ငါသည် ပင်လယ်အောက်ရှိ ဝဍဝာမီး ဖြစ်၏၊ မင်္ဂလာရှိသူ; သင်မူ ထိုမီး၏ တောက်ပမှုဟု ချီးကျူးကြ၏။ ငါသည် ပရာဇာပတိ၊ ဖန်ဆင်းသူ; သင်သည် သတ္တဝါများ၊ အမှန်တကယ် သူတို့၏ ပရကృతိ (မူလသဘာဝ) ဖြစ်၏။

Verse 67

नागानामधिपश्चाहं पातालतलवासिनाम् । त्वं नागी नागराजोऽहं सहस्रफणभूषितः

ငါသည် ပာတားလ လောကများတွင် နေထိုင်သော နာဂများ၏ အထွဋ်အမြတ် အရှင် ဖြစ်၏။ သင်သည် နာဂီ၊ နာဂမယ်; ငါသည် နာဂရာဇာ၊ ဖဏာတစ်ထောင်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 68

निशाकरवरश्चाहं श्रेष्ठा त्वं रजनीकरी । कामोऽहं कामदो देवि त्वं रतिः स्मृतिरेव च

ငါသည် လမင်းကို ဆောင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ သင်သည် ညကို ဖန်ဆင်းသူ အထွတ်အမြတ်ဖြစ်၏။ ငါသည် ကာမဒေဝ၊ ဆန္ဒကို ပေးသူဖြစ်၏။ သင်မူကား၊ ဒေဝီရေ၊ ရတိဖြစ်ပြီး သတိမှတ်မိခြင်း (စ್ಮృతి) လည်း ဖြစ်၏။

Verse 69

दुर्वासाश्चाप्यहं भद्रे त्वं क्षमा समचारिणी । लोभमोहतपश्चाहं त्वं तृष्णा तामसी स्मृता

ငါသည်လည်း ဒုర్వာသာ ဖြစ်၏၊ မင်္ဂလာရှိသူမ။ သင်သည် က్షမာ—အတည်ငြိမ်စွာ သဟဇာတဖြင့် လှုပ်ရှားနေသော သည်းခံခြင်းဖြစ်၏။ ငါသည် လောဘ၊ မောဟ နှင့် တပ (တပဿ) ပင်ဖြစ်၏။ သင်မူကား တೃṣṇā—တမသဂုဏ်၏ အင်အားဟု မှတ်ယူကြသော ဆာလောင်တပ်မက်ခြင်းဖြစ်၏။

Verse 70

ककुद्मान्वृषभश्चाहं योगमाता तपस्विनी । वायुरप्यहमव्यक्तस्त्वं गतिर्मनसूदनी

ငါသည် ကကുദ္မာန်—ခေါင်မြင့်သော နွားထီးလည်း ဖြစ်၏။ သင်သည် ယောဂမాతာ၊ တပသ္ဝိနီ—တပဿရှင်မ ဖြစ်၏။ ငါသည် အဗျက္တ—မထင်ရှားသော လေတောင် ဖြစ်၏။ သင်မူကား ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှု၊ စိတ်ကို နှိမ်နင်းသူဖြစ်၏။

Verse 71

अहं मोचयिता लोभे निर्ममा त्वं यशस्विनि । नयोऽहं सर्वकार्येषु नीतिस्त्वं कमलेक्षणा

ငါသည် လောဘမှ လွတ်မြောက်စေသူ ဖြစ်၏။ သင်သည် မမ—ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ကင်းသောသူ၊ ဂုဏ်သတင်းရှိသူမ။ ငါသည် အလုပ်အကိုင် အားလုံးတွင် နယ—မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်၏။ သင်မူကား နီတိ—တရားမျှတသော မူဝါဒနှင့် ဓမ္မစည်းကမ်း၊ ကြာမျက်လုံးရှိသူမ။

Verse 72

अहमन्नं च भोक्ता च ओषधी त्वं निगद्यसे । अहमग्निश्च धूमश्च त्वमूष्मा ज्वालमेव च

ငါသည် အစာလည်း ဖြစ်၍ စားသူလည်း ဖြစ်၏။ သင်ကိုမူ အိုဿဓီ—ကုသဆေးပင်ဟု ခေါ်ကြ၏။ ငါသည် အဂ္နိ—မီးလည်း ဖြစ်၍ မီးခိုးလည်း ဖြစ်၏။ သင်မူကား ဥဿမာ—အပူနှင့် ဂျွာလာ—မီးလျှံကိုယ်တိုင် ဖြစ်၏။

Verse 73

अहं संवर्त्तको मेघस्त्वं च धारा ह्यनेकशः । अहं मुनीनां रूपेण त्वं तत्पत्नी प्रकीर्तिता

ငါသည် သံဝတ္တက မိုးတိမ်ဖြစ်၏၊ သင်သည် မျိုးစုံသော မိုးရေစီးများဖြစ်၏။ ငါသည် မုနိတို့၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် တည်ရှိ၍၊ သင်ကို သူတို့၏ ဇနီးများဟု ကြေညာထား၏။

Verse 74

अहं संसारकर्त्ता वै त्वं तु सृष्टिर्वरानने । अहं शुक्रास्थिरोमाणि त्वं मज्जा बलमेव च

ငါသည် သံသရာကို ဖန်တီးသူတကယ်ဖြစ်၏၊ သို့သော် မျက်နှာလှသောသူမ၊ သင်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းကိုယ်တိုင်ဖြစ်၏။ ငါသည် သုက္ကရ၊ အရိုးနှင့် ဆံပင်ဖြစ်၍၊ သင်သည် အရိုးမြစ်နှင့် အင်အားကိုယ်တိုင်လည်းဖြစ်၏။

Verse 75

पर्जन्योऽहं महाभागे त्वं वृष्टिः परमेश्वरि । अहं संवत्सरो देवि त्वमृतुः परिकीर्त्तिता

အလွန်ကံကောင်းသောသူမ၊ ငါသည် ပဇ္ဇန္ယ မိုးတိမ်ဖြစ်၍၊ အမြင့်မြတ်သော ဒေဝီ၊ သင်သည် မိုးရွာခြင်းကိုယ်တိုင်ဖြစ်၏။ ဒေဝီ၊ ငါသည် တစ်နှစ်ဖြစ်၍၊ သင်ကို ရာသီများဟု ချီးကျူးကြေညာကြ၏။

Verse 76

अहं कृतयुगो देवि त्वं तु त्रेता निगद्यसे । युगोऽहं द्वापरः श्रीमांस्त्वं कलिः परमेश्वरि

ဒေဝီ၊ ငါသည် ကృతယုဂဖြစ်၍၊ သင်ကို တ్రేతာဟု ခေါ်ကြ၏။ ငါသည် မင်္ဂလာရှိသော ဒ్వါပရ ယုဂဖြစ်၍၊ အမြင့်မြတ်သော အရှင်မ၊ သင်သည် ကလိယုဂဖြစ်၏။

Verse 77

आकाशश्चाप्यहं भद्रे पृथिवी त्वमिहोच्यसे । अहमदृश्यमूर्तिश्च दृश्यमूर्तिस्त्वमुच्यसे

နူးညံ့သောသူမ၊ ငါသည် ကောင်းကင်လည်းဖြစ်၏၊ ဤနေရာ၌ သင်ကို မြေကြီးဟု ဆိုကြ၏။ ငါသည် မမြင်နိုင်သော ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်၍၊ သင်သည် မြင်နိုင်သော ရုပ်သဏ္ဍာန်ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 78

वरदोऽहं वरारोहे मंत्रस्त्वमिति चोच्यसे । अहं द्रष्टा च श्रोता च त्वं दृश्या श्रुतिरेव च

အို တင်ပါးလှပသောသူ၊ ငါသည် ကောင်းချီးပေးသူ ဖြစ်၏၊ သင်ကို မန္တရဟု ခေါ်ကြ၏။ ငါသည် မြင်သူလည်း နားထောင်သူလည်း ဖြစ်၍၊ သင်သည် မြင်ရသောအရာနှင့် သန့်ရှင်းသော သြတိ(śruti) ကိုယ်တိုင် ဖြစ်၏—ငါတို့၏ တစ်လုံးတည်းဖြစ်မှုမှ ကရုဏာနှင့် ထင်ရှားပြမှု ပေါ်ထွန်း၏။

Verse 79

अहं वक्ता रमयिता त्वं वाच्या परमेश्वरि । अहं श्रोता च गाता च त्वं गीतिर्गेयमेव च

အို အမြင့်မြတ်သော မဟာဒေဝီ၊ ငါသည် ပြောသူနှင့် ပျော်ရွှင်စေသူ ဖြစ်၏၊ သင်သည် ပြောဆိုရသော အကြောင်းအရာ ဖြစ်၏။ ငါသည် နားထောင်သူနှင့် သီဆိုသူ ဖြစ်၍၊ သင်သည် သီချင်းနှင့် သီဆိုရမည့် အရာတည်း—ထို့ကြောင့် စကားထုတ်ဖော်မှုနှင့် ဘက္တိသည် ငါနှင့် သင် တစ်လုံးတည်းဖြစ်ရာ၌ တည်၏။

Verse 80

अहं त्राता च गन्धश्च त्वं तु निघ्राणमेव च । अहं स्पर्शयिता कर्ता स्पर्श्यस्त्वं सृष्टमेव च

ငါသည် ကာကွယ်သူလည်း ဖြစ်၍ အနံ့လည်း ဖြစ်၏; သင်သည် အနံ့ခံခြင်း ကိုယ်တိုင် ဖြစ်၏။ ငါသည် ထိတွေ့စေသူနှင့် လုပ်ဆောင်သူ ဖြစ်၍၊ သင်သည် ထိတွေ့ခံရသောအရာနှင့် ဖန်ဆင်းထားသော လောကတည်း—အာရုံနှင့် အာရုံအရာတို့ကိုပင် ဒေဝတော်နှစ်ပါးက လွှမ်းမိုးထားကြောင်း ပြသ၏။

Verse 81

अहं सर्वमिदं भूतं त्वं तु देवि न संशयः । स्रष्टाऽहं तव देवेशि त्वं सृजस्यखिलं जगत्

ငါသည် ဖြစ်ပေါ်လာသမျှ အရာအားလုံး ဖြစ်၏; သင်လည်း ဒေဝီ၊ သံသယမရှိဘဲ ထိုအတိုင်း ဖြစ်၏။ ဒေဝတို့၏ အရှင်မ၊ သင်နှင့် ဆက်စပ်၍ ငါသည် ဖန်ဆင်းသူဟု ခေါ်ရပြီး၊ သင်သည် လောကအလုံးစုံကို မွေးဖွားဖန်ဆင်း၏—ရှီဝနှင့် ရှက္တိတို့၏ မခွဲမပြတ်သော ပူးပေါင်းဖန်ဆင်းမှုကို အတည်ပြု၏။

Verse 82

त्वया मया च देवेशि ओतप्रोतमिदं जगत् । एकधा दशधा चैव तथा शतसहस्रधा

ဒေဝတို့၏ အရှင်မ၊ သင်နှင့် ငါတို့ကြောင့် ဤလောကသည် ချည်နှောင်ယက်ကပ်လျက် ရှိ၏။ ၎င်းသည် တစ်ပါးတည်းလည်း ဖြစ်နိုင်၊ ဆယ်မျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်၊ ထို့အတူ ရာနှင့် ထောင်ပေါင်းများစွာလည်း ဖြစ်နိုင်—တစ်တည်းသော အမှန်တရား ပေါ်ထွန်းလာသည့် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးအတိုင်း။

Verse 83

ऐश्वर्येण तु संयुक्तौ सर्वप्राणि व्यवस्थितौ । अहं त्वं च विशालाक्षि सततं संप्रतिष्ठितौ

အာဏာတော်မြတ်နှင့် ပေါင်းစည်းလျက် ငါတို့သည် သတ္တဝါအပေါင်း၌ တည်ရှိနေကြ၏။ မျက်လုံးကျယ်သောသူမ၊ သင်နှင့် ငါသည် အတွင်း၌ မဟာတန်ခိုးအဖြစ် အစဉ်တည်မြဲကာ အသက်ကို ထောက်ပံ့နေ၏။

Verse 84

क्रीडामि क्रीडया देवि त्वया सार्द्धं वरानने । त्वं धृतिर्धारिणी लक्ष्मीः कांता मत्प्रकृतिर्ध्रुवम्

ဒေဝီရေ၊ မျက်နှာလှသောသူမ၊ ငါသည် သင်နှင့်အတူ လီလာကစား၏။ သင်သည် ဓြတိ—တည်ကြည်မှု—ထောက်တည်သော အင်အား၊ လက္ခမီ၊ ငါ၏ချစ်သူ၊ ထို့ပြင် ငါ၏ မူလပကတိအဖြစ် အမြဲတည်မြဲသူ၊ ကမ္ဘာကို ထမ်းဆောင်ကာ ဓမ္မကို ပျော်ရွှင်ဖွယ် ဖြစ်စေသူ ဖြစ်၏။

Verse 85

रतिः स्मृतिः कामचारी मम चांगनिवासिनी । देवि किं बहुनोक्तेन प्राणेभ्योऽपि गरीयसी

ရတိ၊ စမృతိ၊ ကာမချာရီတို့သည် ငါ၏အိမ်တော်၌ နေထိုင်ကြ၏။ သို့သော် ဒေဝီရေ၊ အများကြီးပြောရန် ဘာလိုသေးသနည်း။ သင်သည် ငါ၏အသက်ရှူသက်တမ်းထက်ပင် ပိုမိုချစ်မြတ်နိုးရသူ ဖြစ်၏။

Verse 86

वरं वरय देवशि यत्किंचिन्मनसि स्थितम् । तत्ते ददामि तुष्टोऽहं यद्यपि स्यात्सुदुर्ल्लभम्

ဒေဝသီမ၊ သင်၏စိတ်၌ တည်ရှိသမျှ မည်သည့်အရာမဆို ဆုတောင်းပါ။ ငါသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ ပေးအပ်မည်၊ အလွန်ရခက်ခဲသောအရာ ဖြစ်သော်လည်းပင်။

Verse 87

देव्युवाच । धन्याहं कृतपुण्याहं तपः सुचरितं मया । यत्त्वयाऽहं जगन्नाथ हर्षदृष्ट्याऽवलोकिता

ဒေဝီက ပြော၏— ငါသည် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူ၊ ကုသိုလ်ပြည့်စုံသူ ဖြစ်၏။ ငါ၏တပဿာသည် ကောင်းစွာ ပြုလုပ်ပြီးပြီ၊ အကြောင်းမူကား ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်၊ သင်သည် ဝမ်းမြောက်သော မျက်မြင်ဖြင့် ငါ့ကို ကြည့်ရှုတော်မူခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 88

यदि तुष्टोऽसि मे देव वरं दातुं ममेच्छसि । तन्मे कथय देवेश सांप्रतं तीर्थविस्तरम्

အကယ်၍ အရှင်ဘုရားသည် ကျွန်ုပ်အပေါ် စိတ်တော်ပျော်ရွှင်၍ အပေးအလှူတစ်ပါး ပေးလိုပါက၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်၊ ယခုအခါ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများ၏ အကျယ်အဝန်းကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။

Verse 89

पृथिव्यां यानि तीर्थानि पापघ्नानि शिवानि च । तानि देवेश कार्त्स्न्येन यथावद्वक्तुमर्हसि

ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ တီရ္ထအားလုံး—အပြစ်ကိုဖျက်သိမ်းသောအရာများနှင့် မင်္ဂလာဖြစ်စေသောအရာများ—ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်၊ အပြည့်အစုံကို မှန်ကန်စွာ ကျွန်ုပ်အား ဖော်ပြမိန့်ကြားသင့်ပါသည်။

Verse 90

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । सर्वपापहरं नृणां पुण्यं देवर्षिसत्कृतम्

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်—နားထောင်ပါ၊ ဒေဝီ၊ တီရ္ထတို့၏ အမြင့်မြတ်သော မဟာတန်ခိုးကို ငါဟောကြားမည်။ ၎င်းသည် လူတို့၏ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော ပုဏ္ဏားတရားဖြစ်၍ ဒေဝနှင့် ရှိတို့ကလည်း ဂုဏ်ပြုကြသည်။

Verse 91

तीर्थानां दर्शनं श्रेष्ठं स्नानं चैव सुरेश्वरि । श्रवणं च प्रशंसंति सदैव ऋषिसत्तमाः

တီရ္ထတို့အနက် ၎င်းတို့ကို မြင်တွေ့ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ဒေဝတို့၏ မိခင်တော်၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းလည်း ထိုနည်းတူပင်။ ထို့ပြင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရှိတို့သည် ၎င်းတို့၏ ဂုဏ်တော်ကို ကြားနာခြင်းကိုလည်း အမြဲတမ်း ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 92

पृथिव्यां नैमिषं तीर्थमंतरिक्षे च पुष्करम् । केदारं च प्रयागं च विपाशा चोर्मिला तथा

မြေပြင်၌ နိုင်မိရှ တီရ္ထရှိ၏၊ အလယ်ကမ္ဘာ၌ ပုရှ္ကရ ရှိ၏။ ထို့ပြင် ကေဒါရ နှင့် ပရယာဂ၊ ထို့အတူ ဝိပါရှာ နှင့် ဥရ္မိလာ တို့လည်း ရှိကြသည်။

Verse 93

कर्णवेणा महादेवी चंद्रभागा सरस्वती । गंगासागरसंभेदस्तथा वाराणसी शुभा

ကဏ္ဏဝေဏာ၊ မဟာဒေဝီ၊ စန္ဒြဘာဂါ၊ သရသွတီတို့၊ ထို့ပြင် ဂင်္ဂါမြစ်သည် သမုဒ္ဒရာနှင့် ဆုံရာ ဂင်္ဂါ-သာဂရ သံဃမနှင့် မင်္ဂလာရှိသော ဝါရာဏသီ။

Verse 94

अर्घतीर्थं समाख्यातं गंगाद्वारं तथैव च । हिमस्थानं महातीर्थं तथा मायापुरी शुभा

ထို့အတူ နာမကြီးသော အဃ္ဃတီရ္ထ၊ ထို့ပြင် ဂင်္ဂါဒွာရ; ဟိမာသ္ထာန မဟာတီရ္ထ၊ နှင့် မင်္ဂလာရှိသော မာယာပူရီလည်း ဖြစ်၏။

Verse 95

शतभद्रा महाभागा सिन्धुश्चैव महा नदी । ऐरावती च कपिला शोणश्चैव महानदः

ကောင်းချီးရသော ရှတဘဒြာ၊ ထို့ပြင် မဟာမြစ် စိန္ဓု; ထို့အတူ အဲရာဝတီနှင့် ကပိလာ၊ မဟာနဒ သောဏလည်း—ဤတို့သည် ထင်ရှားသော သန့်ရှင်းမြစ်များ ဖြစ်၏။

Verse 96

पयोधिः कौशिकी तद्वत्तथा गोदावरी शुभा । देवखातं गया चैव तथा द्वारावती शुभा

ထို့အတူ သမုဒ္ဒရာ၊ ကೌသိကီ၊ မင်္ဂလာရှိသော ဂోదာဝရီ; ထို့ပြင် ဒေဝခါတ၊ ဂယာ၊ နှင့် မင်္ဂလာရှိသော ဒွာရာဝတီ။

Verse 97

प्रभासं च महातीर्थं सर्वपातकनाशनम्

ပရဘာသသည် မဟာတီရ္ထ ဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေး၏။

Verse 98

एवमादीनि तीर्थानि यानि संति महीतले । तानि दृष्ट्वा तु देवेशि पुनर्जन्म न विन्दते

ဤသို့သော တီရ္ထ (tīrtha) များသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ရှိကြ၏။ ထိုတီရ္ထတို့ကို မြင်ဖူးသူသည်၊ အို ဒေဝီ၊ နောက်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို မရတော့ပေ။

Verse 99

तिस्रः कोट्योऽर्धकोटी च तीर्थानामिह भूतले । संजातानि पवित्राणि सर्वपापहराणि च

ဤမြေပြင်ပေါ်၌ တီရ္ထ (tīrtha) သုံးကုဋိနှင့် တစ်ဝက်ကုဋိ ပေါင်း၍ ပေါ်ပေါက်လာကြ၏။ ထိုတို့သည် သန့်ရှင်း၍ စင်ကြယ်စေကာ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးကြ၏။

Verse 100

गंतव्यानि महादेवि स्वधर्मस्य विवृद्धये । अशक्यानि शिवान्येवं गंतुं चैव सुरेश्वरि । मनसा तानि सर्वाणि गंतव्यानि समाहितैः

ထိုတီရ္ထတို့ကို မိမိ၏ ဓမ္မ တိုးပွားစေရန်၊ အို မဟာဒေဝီ၊ သွားရောက်ဖူးမြော်ရမည်။ သို့သော် အို ရှီဝါ၊ အို သုရေရှွရီ၊ အားလုံးကို သွားရောက်နိုင်ခြင်း မဖြစ်နိုင်သဖြင့်၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်း၍ အားလုံးကို စိတ်ဖြင့်ပင် “သွားရောက်ဖူးမြော်” ရမည်။

Verse 101

।देव्युवाच । भगवन्प्राणिनः सर्वे सर्वोपद्रवसंकुलाः । अल्पायुषः सदा बद्धा व्यामोहैर्मंदिरोद्भवैः

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်– «အို ဘဂဝန်၊ သတ္တဝါအားလုံးသည် အမျိုးမျိုးသော အပဒြဝတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြ၏။ အသက်တို၍ အမြဲချည်နှောင်ခံရကာ၊ အိမ်ထောင်ရေးမှ ပေါ်ထွက်သော မောဟနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုတို့ကြောင့် လမ်းလွဲနေကြ၏»။

Verse 102

त्रेतायां द्वापरे चैव किं नु वै दारुणे कलौ । तस्मात्तेषां हितार्थाय तत्तीर्थं त्वं प्रकीर्तय । येन दृष्टेन सर्वेषां तीर्थानां लभ्यते फलम्

«ထရေတာနှင့် ဒွာပရ ယုဂ်တို့တွင်ပင် ဤသို့ဖြစ်လျှင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂ်တွင် မည်သို့နည်း? ထို့ကြောင့် သူတို့၏ အကျိုးအတွက်၊ ထိုတီရ္ထကို သင်ကြေညာပါ။ ထိုတီရ္ထကို ဒർശန (darśana) ပြုမြင်ရုံဖြင့် တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ရနိုင်သည်»။

Verse 103

एवमुक्तस्तु पार्वत्या प्रहस्य परमेश्वरः । उवाच परया प्रीत्या वाचा मधुरया प्रभुः

ပါဝတီ၏စကားကို ကြားသော် အမြင့်မြတ်သော ပရမေရှွရသည် ပြုံးရယ်ကာ၊ အရှင်သည် ချိုမြိန်သောစကားဖြင့် အလွန်ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 104

ईश्वर उवाच । त्वमेव हि चराः प्राणाः सर्वस्य जगतोरणिः । त्वया विरहितो देवि मुहूर्तमपि नोत्सहे

ဣရှွရ မိန့်တော်မူသည်– “သင်တစ်ဦးတည်းသာ လောကအပေါင်း၏ လှုပ်ရှားသော အသက်ရှုသက်များ ဖြစ်၏။ သင်သည် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို မွေးဖွားစေသော မီးထုတ်တံ (အရဏိ) ဖြစ်၏။ အို ဒေဝီ၊ သင်နှင့်ကွာ၍ မိနစ်တစ်ခဏပင် မခံနိုင်”။

Verse 105

शिवस्य च तथा शक्तेरंतरं नास्ति पार्वति । न तदस्ति महादेवि यन्न जानासि शोभने

အို ပါဝတီ၊ ရှိဝနှင့် ရှက္တိတို့အကြား ခွဲခြားမှု မရှိချေ။ အို မဟာဒေဝီ၊ အို တောက်ပလှပသူ၊ သင်မသိသော အရာဟူ၍ မရှိ။

Verse 106

त्वया विनाऽहं न क्वास्मि न त्वं देवि मया विना । चंद्रचंद्रिकयोर्यद्वदग्नेरुष्णत्वमेव हि

သင်မရှိလျှင် ငါသည် မည်သည့်နေရာ၌မျှ မရှိနိုင်၊ ငါမရှိလျှင်လည်း အို ဒေဝီ၊ သင်သည် မည်သည့်နေရာ၌မျှ မရှိနိုင်။ လကာလင်းနှင့် လတို့ မခွဲမရသကဲ့သို့၊ မီးနှင့် အပူ မခွဲမရသကဲ့သို့—ထိုသို့ပင် ငါတို့ဖြစ်၏။

Verse 107

तव देवि ममापीह नास्ति चैवांतरं प्रिये । सर्वं चैव सुरेशानि यथावत्कथयाम्यहम्

အို ဒေဝီ၊ အို ချစ်သူ၊ ဤနေရာ၌ သင်နှင့် ငါအကြား ကွာခြားမှု မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် အို နတ်တို့၏ မိခင်မ၊ အရာအားလုံးကို အမှန်အတိုင်း ငါပြောပြမည်။

Verse 108

रहस्यानां रहस्यं तु गोपनीयं प्रयत्नतः । नास्तिकाय न दातव्यं न च पापरताय च

ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်များအနက် လျှို့ဝှက်အမြတ်ဆုံး ဖြစ်၍ အထူးကြိုးစားကာ ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းရမည်။ ဘုရားမယုံသူနှင့် အပြစ်၌ မူးယစ်နေသူတို့အား မပေးရ။

Verse 109

दातव्यं भक्ति युक्ताय स्वशिष्याय सुताय वा । पूर्वमेव मया ख्यातं सारात्सारतरं प्रिये

ဘက်တိဖြင့် ပြည့်စုံသူအား—ကိုယ့်တပည့်တော် သို့မဟုတ် ကိုယ့်သားတော်အားပင်—ပေးအပ်သင့်သည်။ အချစ်တော်ရေ၊ အရင်ကပင် ငါသည် အနှစ်သာရထဲမှ အနှစ်သာရအမြတ်ဆုံးကို ကြေညာပြီးသားဖြစ်သည်။

Verse 110

तीर्थोपनिषदः ख्याता लिंगोपनिषदस्तथा । योगोपनिषदो देवि पूर्वं वै कथितास्तव

တီရ္ထ-ဥပနိသဒ်သည် ထင်ရှားကျော်ကြားသကဲ့သို့ လင်္ဂ-ဥပနိသဒ်လည်း ထိုနည်းတူပင်။ ဒေဝီရေ၊ ယောဂ-ဥပနိသဒ်များလည်း အရင်ကပင် သင့်အား အမှန်တကယ် ရှင်းလင်းဟောကြားပြီးသားဖြစ်သည်။

Verse 111

पार्वत्युवाच । लेशेनापि न सिद्ध्यंति कांक्षमाणाः परं पदम् । योनीर्भ्रमंतो दृश्यंते नरा नास्तिकवृत्तयः

ပါရဝတီမိန့်တော်မူသည်။ အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေကို လိုလားကြသော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် မအောင်မြင်ကြ။ ဘုရားမယုံသော အကျင့်ရှိသူ လူတို့သည် မွေးဖွားခြင်းများအတွင်း လှည့်လည်ကာ သားအိမ်မှ သားအိမ်သို့ လှည့်ပတ်နေကြသည်ဟု မြင်ရသည်။

Verse 112

तीर्थव्रतानि सेवन्ते प्रत्ययो नैव जायते । मोहितं तु जगत्पूर्वं मिथ्याज्ञानेन शंकर

သူတို့သည် တီရ္ထယာတရာများနှင့် ဝရတများကို ဆောင်ရွက်ကြသော်လည်း အမှန်တကယ်သော ယုံကြည်ချက် မပေါ်ပေါက်လာ။ ရှင်ကရာရေ၊ အရင်က ကမ္ဘာလောကသည် မှားယွင်းသော ဉာဏ်ပညာကြောင့် မောဟဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 113

किं ते फलं सुरश्रेष्ठ जगद्व्यामोहने कृते

အို နတ်တို့အထက်မြတ်သူ၊ လောကကို မောဟဖြစ်စေခြင်း၌ သင့်အတွက် အကျိုးအမြတ် ဘာရှိသနည်း။

Verse 114

सारात्सारतरं नाथ तव प्राणप्रियं हि यत् । तन्मे कथय देवेश प्रियाहं यदि ते प्रभो

အို အရှင်၊ အနှစ်သာရထဲမှ အနှစ်သာရဖြစ်သော အရာကို—သင့်အသက်ထက်ပင် ချစ်မြတ်နိုးသော အရာကို—ကျွန်မအား ပြောပြပါ။ အို နတ်တို့၏ အရှင်၊ အို မဟာပိုင်ရှင်၊ ကျွန်မသည် သင့်အတွက် ချစ်သူဖြစ်လျှင် ထိုအရာကို ဖွင့်ဟပေးပါ။

Verse 115

इत्युक्तः स तया देव्या श्रीकंठः सुरनायकः । प्रहस्योवाच भगवान्गंभीरार्थमिदं वचः

ဒေဝီက ထိုသို့ မေးမြန်းသော်၊ နတ်တို့၏ ခေါင်းဆောင် သီရိကဏ္ဍဓ (Śrīkaṇṭha) သည် ပြုံးရယ်ကာ အတွင်းအဓိပ္ပါယ် နက်ရှိုင်းသော စကားတော်ကို မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 116

ईश्वर उवाच । शृणुष्वावहिता भूत्वा पृष्टोऽहं यस्त्वयाऽधुना । निष्फलं तत्प्रवक्ष्यामि वस्तुतत्त्वं यथास्थितम्

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်—အာရုံစိုက်၍ နားထောင်လော့။ ယခု သင်က မေးမြန်းသောကြောင့်၊ အရာတို့၏ အမှန်တရားကို အရှိအတိုင်း—မမှန်ကန်စွာ ချဉ်းကပ်လျှင် အကျိုးမရှိသကဲ့သို့—ငါ ရှင်းလင်းပြောကြားမည်။

Verse 117

पूर्वमुक्तानि तीर्थानि यानि ते सुरसुंदरि । तिस्रः कोट्योऽर्द्धकोटी च ब्रह्मांडे सचराचरे

အို နတ်သမီးအလှရှင်၊ မင်းအား ယခင်က ငါ ပြောခဲ့သော တီရ္ထများသည် ဤ ဘြဟ္မာဏ္ဍအတွင်း လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာတို့ပါဝင်သည့် လောကတစ်ဝန်း၌ ကုဋိ သုံးကုဋိနှင့် တစ်ဝက်ကုဋိ ထပ်၍ ရှိ၏။

Verse 118

तेषां च गोपितं तीर्थं प्रभासं चैव सुव्रते

ထိုသူတို့အနက်၌လည်း၊ သစ္စာဝတီ မင်္ဂလာကတိရှိသူမ၊ «ပရဘာသ» ဟူသော တီရ္ထကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ရှောက်ထား၍ မလွယ်ကူစွာ မဖော်ပြကြ။

Verse 119

एवमुक्तं महादेवि प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम् । दृष्ट्वा संस्काररहिताः कलौ पापेन मोहिताः

ဤသို့ပင်၊ မဟာဒေဝီ၊ «ပရဘာသ» သည် အထွတ်အမြတ်သော သန့်ရှင်းရာကွင်း (က்ஷೇತ್ರ) ဟု ကြေညာထား၏။ သို့ရာတွင် ကလိယုဂ၌ သင်္ကာရနှင့် သာသနာဝိနယ မရှိသူတို့သည် အပြစ်ကြောင့် မောဟဖြစ်လျက် ထိုနေရာကို မြင်ကြ၏။

Verse 120

राजसास्तामसाश्चैव पापोपहतचेतसः । परदारपरद्रव्यपरहिंसारता नराः

သူတို့သည် ရာဇသနှင့် တာမသတို့၏ အာရုံကြောင့် လှုပ်ရှားကာ၊ အပြစ်ကြောင့် စိတ်နှလုံး ထိခိုက်နေ၏။ အခြားသူ၏ ဇနီး၊ အခြားသူ၏ ဥစ္စာ၊ နှင့် အခြားသူကို ထိခိုက်စေခြင်း၌ စွဲလမ်းသော လူတို့ဖြစ်ကြ၏။

Verse 121

उद्वेगं च परं यांति प्रतप्यंति यतस्ततः । आत्मसंभाविता मूढा मिथ्याज्ञानेन मोहिताः । वर्णाश्रमविरुद्धं तु तीर्थे कु्र्वन्ति येऽधमाः

သူတို့သည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားကြောက်ရွံ့မှုသို့ ကျရောက်ကာ၊ နေရာအနှံ့ ဒုက္ခဖြင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ လှည့်လည်ကြ၏။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မြင့်မားသည်ဟု ထင်သော မိုက်မဲသူတို့သည် မမှန်ကန်သော ဉာဏ်ကြောင့် မောဟဖြစ်၏။ ထိုအနိမ့်ဆုံးသူတို့သည် ဝဏ္ဏနှင့် အာရှ్రమ၏ တာဝန်ဓမ္မကို ဆန့်ကျင်လျက် တီရ္ထ၌ပင် အပြစ်ကျူးလွန်ကြ၏။

Verse 122

तीर्थयात्रां प्रकुर्वंति दंभेन कपटेन च । तीर्थे मृता न सिध्यंति ते नरा वरवर्णिनि

သူတို့သည် ဟန်ဆောင်မှုနှင့် လိမ်လည်ကပတ်ဖြင့် တီရ္ထယာတရာကို ပြုကြ၏။ တီရ္ထ၌ သေသော်လည်း ထိုလူတို့သည် မအောင်မြင်မစီးပွားကြ၊ အလှရောင်ရှိသူမ။

Verse 123

एतदर्थं मया देवि तीर्थानि विविधानि च । लिंगानि चैव सुश्रोणि गोपितानि प्रयत्नतः । न सिद्धिदानि देवेशि कलौ कल्मषकारिणाम्

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် မဟာဒေဝီ၊ ငါသည် တီရ္ထများ အမျိုးမျိုးနှင့် လိင်္ဂများကိုလည်း အလွန်ကြိုးစား၍ ဖုံးကွယ်ထား၏၊ ခါးလှသည့် မိဖုရားရေ—ကလိယုဂ၌ အညစ်အကြေးကို ဖြစ်စေသူတို့အား စိဒ္ဓိကို မပေးနိုင်ကြသဖြင့်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်မိဖုရားရေ။

Verse 124

ये नरास्तु जितक्रोधा जितलोभा जितेंद्रियाः । ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चादम्भमत्सराः

သို့ရာတွင် ဒေါသကို အနိုင်ယူပြီး၊ လောဘကို အနိုင်ယူပြီး၊ အင်္ဒြိယတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူများ—ဗြာဟ္မဏ၊ ခတ္တရိယ၊ ဝေဿ၊ သုဒ္ဒရ မည်သူမဆို—ဟန်ဆောင်မှုနှင့် မနာလိုမှုကင်းစင်သူတို့သည် (တီရ္ထ၏ အမှန်တကယ်သော အကျိုးကို ခံယူရန် သင့်တော်ကြသည်)။

Verse 125

मद्भावभाविता देवि तीर्थं सेवंति सुव्रताः । तेषां चैव हितार्थाय कथयामि यशश्विनि

မဟာဒေဝီ၊ သန့်ရှင်းသော ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူတို့သည် ငါ့အပေါ် ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝကာ ဤတီရ္ထကို ချဉ်းကပ်၍ ဆည်းကပ်ကြ၏။ ထိုသူတို့၏ အကျိုးအတွက်ပင်၊ ဂုဏ်သတင်းထင်ရှားသူမိဖုရားရေ၊ ငါသည် ယခု ပြောကြားမည်။

Verse 126

प्रभासमिति विख्यातं क्षेत्रं त्रैलोक्यवंदितम् । तत्क्षेत्रं नैव जानंति मम मायाविमोहिताः

ပရဘာသဟု ကျော်ကြားသော က్షೇತ್ರသည် သုံးလောကလုံးက ဂုဏ်ပြုချီးမွမ်းရာ ဖြစ်၏။ သို့သော် ငါ့ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်သူတို့သည် ထိုသန့်ရှင်းသော နယ်မြေကို အမှန်တကယ် မသိကြ။

Verse 127

परोहं त्वेकचित्तैश्च बहुजन्मभिरर्चितः । ते विदंति परं क्षेत्रं प्रभासं पापनाशनम्

ငါသည် အမြင့်ဆုံးသော ပရမဖြစ်၏။ တစ်စိတ်တစ်သဘောတည်းရှိသူတို့က မျိုးဆက်များစွာတစ်လျှောက် ငါ့ကို ပူဇော်ကြ၏။ ထိုသူတို့သည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသော ပရဘာသဟူသော အမြင့်ဆုံး က్షेत्रကို သိမြင်ကြသည်။

Verse 128

मद्भावभाविता देवि मम व्रतनिषेविणः । तेषां प्रभासिकं क्षेत्रं विदितं नात्र संशयः

အို ဒေဝီ၊ ငါ့အပေါ် ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝ၍ ငါ၏ ဝရတကို စောင့်ထိန်းသူတို့သည် ပရဘာသ သန့်ရှင်းဒေသကို အမှန်တကယ် သိကြသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 129

यमैश्च नियमैर्युक्ता अहंकारविवर्ज्जिताः । तेषामर्थे वदिष्यामि तव प्रश्नं सुदुर्ल्लभम् । ब्रह्मविष्ण्विन्द्रदेवानां पुराणं कथितं मया

ယမနှင့် နိယမတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ အဟင်္ကာရကင်းသူတို့အတွက်၊ သင်၏ အလွန်ရှားပါးသော မေးခွန်းကို ငါဖြေကြားမည်။ ဤ ပုရာဏကို ငါသည် ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ အိန္ဒြာနှင့် ဒေဝတားတို့ထံတိုင်အောင် ရှင်းလင်းဟောကြားပြီးသားဖြစ်သည်။

Verse 130

सोऽहं देवि वदिष्यामि कर्णं देहि वरानने । पृथिव्यामपि सर्वेषां तीर्थानां सुरसुंदरि

ထို့ကြောင့် ဒေဝီ၊ ငါဟောမည်—နားထောင်လော့၊ မျက်နှာလှသူရေ။ ကောင်းကင်၏ အလှတရားရေ၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ တီရ္ထအားလုံးအကြောင်းကို ငါပြောမည်။

Verse 131

एकं मे वल्लभं तत्र प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम् । तस्मिंश्चैव महाक्षेत्रे तीर्थैः सोमेन पूजितः । वरांस्तस्मै प्रदायाथ सदैकांते स्थितो ह्यहम्

ထိုတို့အနက် ငါ့အတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ အထွတ်အမြတ် က္ṣetra တစ်ခုရှိသည်—ပရဘာသ က္ṣetra ဖြစ်၏။ ထို မဟာသန့်ရှင်းဒေသ၌ ဆိုမသည် တီရ္ထတို့နှင့်အတူ ငါ့ကို ပူဇော်ခဲ့ပြီး၊ ငါသည် သူ့အား ကောင်းချီးများ ပေးအပြီး ထိုနေရာ၌ အမြဲ နီးကပ်စွာ တည်ရှိနေ၏။

Verse 132

तेन गुह्यं कृतं स्थानं तव देवि प्रकाशितम् । तत्र मे योगयुक्तस्य दिव्यं लिंगं बभूव ह

သူ (ဆိုမ) ကြောင့် ထိုနေရာကို လျှို့ဝှက်ထားခဲ့သော်လည်း ယခု ဒေဝီ၊ သင့်အား ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီ။ ထိုနေရာ၌ ငါသည် ယောဂဖြင့် တည်နေစဉ် ငါ့အတွက် ဒိဗ္ဗ လင်္ဂ တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။

Verse 133

दिव्यतेजस्समा युक्तं वह्निमेखलमंडितम् । लक्षमात्रस्थितं शांतं दुर्निरीक्ष्यं तु मानवैः

နတ်တန်ခိုး၏ တောက်ပမှုဖြင့် ပြည့်စုံ၍ မီးခါးပတ်ဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ အတိုင်းအတာ လက္ခတစ်လက္ခအမြင့်တိုင်အောင် တည်ရှိကာ တည်ငြိမ်သော်လည်း လူသားတို့ မလွယ်ကူစွာ မျက်မြင်မခံနိုင်။

Verse 134

इच्छाज्ञानक्रियाख्याश्च तिस्रो वै शक्तयश्च याः । तस्माल्लिंगात्समुत्पन्ना जगत्कर्तृत्वहेतवे

ဆန္ဒ (Icchā)၊ ဉာဏ် (Jñāna)၊ ကရိယာ (Kriyā) ဟူသော အင်အားသုံးပါးသည် ထိုလင်္ဂမှပင် ပေါ်ထွန်းလာ၍ လောကကို ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် အုပ်စိုးခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

Verse 135

तस्मिंल्लिंगे लयं याति जगदेतच्चराचरम् । पुनस्तेनैव संभूतं दृश्यते सचराचरम्

လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အပါအဝင် လောကဤအလုံးစုံသည် ထိုလင်္ဂထဲသို့ လျောကွယ်ဝင်ရောက်သည်။ ထို့နောက် ထိုအမြင့်မြတ်တည်းဟူသော အရာတည်းမှပင် ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းလာ၍ လှုပ်ရှား/မလှုပ်ရှားသော လောကအဖြစ် ထင်ရှားမြင်ရသည်။

Verse 136

गुह्यं चैव तु संभूतं न कश्चिद्वेद तत्परम् । जन्माभ्यासेन तल्लिंगं ज्ञायते भुवि मानवैः

ဤအရာသည် အလွန်လျှို့ဝှက်နက်နဲပြီး အမြင့်ဆုံးသော သစ္စာကို အပြည့်အဝ သိသူ မရှိ။ မွေးဖွားမှုများစွာတစ်လျှောက် လေ့ကျင့်အားထုတ်ခြင်းကြောင့်သာ ထိုလင်္ဂကို မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူသားတို့ အမှန်တကယ် သိမြင်နိုင်သည်။

Verse 137

क्षेत्रं प्रभासिकं प्रोक्तं क्षेत्रज्ञोऽहं न संशयः । तत्र सोमेशनामाहमस्मिन्क्षेत्रं वरानने

ဤနေရာကို ပရဘာသ (Prabhāsa) ဟူသော သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರဟု ကြေညာထားပြီး၊ ဤကွင်း၏ သိမြင်သူမှာ ငါပင်ဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။ ဤသန့်ရှင်းရာဌာန၌၊ မျက်နှာလှသောသူမ၊ ငါကို စိုးမေရှ (Somēśa) ဟူသော အမည်ဖြင့် သိကြသည်။

Verse 138

ममांशसंभवा ये च अस्मिन्क्षेत्रे समुद्भवाः । तेषां तु विदितं लिंगं पूर्वकल्पे तु भैरवम्

ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ငါ၏ အစိတ်အပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အဝတားများ ဖြစ်သူတို့အတွက် ဤလိင်္ဂသည် ထင်ရှားစွာ သိရှိထားသည်။ အတိတ်ကလ္ပ၌ ထိုသည် «ဘဲရဝ» ဟူ၍ ပေါ်ထွန်းခဲ့၏။

Verse 139

अन्यैरपि युगैर्देवि इदं लिंगं सुदुर्लभम् । घोरे कलियुगे पापे विशेषेण च दुर्लभम्

အခြားယုဂများ၌ပင်၊ ဒေဝီရေ၊ ဤလိင်္ဂကို တွေ့ကြုံရယူခြင်းသည် အလွန်ရှားပါး၏။ ကြမ်းတမ်း၍ အပြစ်များသော ကလိယုဂ၌တော့ အထူးသဖြင့် ပိုမိုခက်ခဲလှ၏။

Verse 140

अन्यन्निदर्शनं तत्र तत्प्रवक्ष्यामि पार्वति

ယခု ငါသည် ပာရဝတီရေ၊ ထိုအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်သော အခြားသော လက္ခဏာတစ်ရပ် (ဥပမာတစ်ခု) ကို သင်အား ရှင်းလင်းပြောကြားမည်။

Verse 141

कलौ युगे महाघोरे हेतुवादरता नराः । वदिष्यंति महापापाः सर्वे पाखण्डसंस्थिताः

ကြမ်းတမ်းလှသော ကလိယုဂ၌ လူတို့သည် အကြောင်းပြချက်သာကိုင်စွဲသော ဟేతုဝါဒနှင့် အငြင်းပွားခြင်း၌ စွဲလမ်းကြလိမ့်မည်။ မဟာအပြစ်ရှိသူတို့ အားလုံးသည် ပာခဏ္ဍ (အယောင်ဆောင်အယူမှား) တွင် တည်နေ၍ မိမိတို့အမြင်ကို ကြွေးကြော်ကြလိမ့်မည်။

Verse 142

मिथ्या चैतत्कृतं सर्वं मूर्खैश्चापि प्रकीर्तितम् । क्व क्षेत्रं क्व प्रभावश्च कुत्र वै सन्ति देवताः

«ဤအရာအားလုံးသည် မုသားပင်—မိုက်မဲသူတို့က ဖန်တီး၍ ပြောကြားဖြန့်ဝေထားခြင်းသာ!» ဟု သူတို့ဆိုကြလိမ့်မည်။ ထို့နောက် «ကွယ်ရာကွယ်ရာ သန့်ရှင်းသော က్షेत्र ဘယ်မှာနည်း၊ ၎င်း၏ အာနုဘော် ဘယ်မှာနည်း၊ ဒေဝတားတို့ကလည်း အဘယ်မှာရှိသနည်း» ဟု မေးမြန်းကြလိမ့်မည်။

Verse 143

सर्वं चापि तथालीकं मूढैश्चापि प्रकीर्तितम्

တွေဝေမိုက်မဲသူတို့က "ဤအရာအားလုံးသည် အမှားသက်သက်သာဖြစ်သည်" ဟု ကြွေးကြော်ကြလိမ့်မည်။

Verse 144

एवं मूर्खा वदिष्यंति प्रहसिष्यन्ति चापरे । नारका नास्तिका लोकाः पापोपहतचेतसः । सिद्धिं नैव प्रयास्यंति संप्राप्ते तु कलौ युगे

ဤသို့လျှင် လူမိုက်တို့သည် ပြောဆိုကြလိမ့်မည်၊ အခြားသူတို့သည်လည်း ပြောင်လှောင်ကြလိမ့်မည်။ အပြစ်ကြောင့် စိတ်ပျက်စီးနေသော ငရဲလားမည့် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိများသည် ကာလီခေတ် ရောက်သောအခါ တရားထူးကို ရရှိကြမည်မဟုတ်ပေ။

Verse 145

तीर्थे चैव मृता ये तु शिवनिन्दापरायणाः । तिर्यग्योनिप्रसूताश्च दृश्यन्ते सर्वयोनिषु

သို့သော် သန့်ရှင်းသော ရေဆိပ်တွင် သေဆုံးသော်လည်း ရှိဝဘုရားကို စော်ကားသူတို့သည် တိရစ္ဆာန်ဝမ်း၌ ပဋိသန္ဓေနေကြရပြီး နိမ့်ကျသော ဘဝများစွာတွင် ကျင်လည်ကြရသည်။

Verse 146

एतस्मात्कारणाद्देवि तीर्थे चैव सुदुःखिताः । दृश्यन्ते युगमाहात्म्यात्सत्यशौचविवर्जिताः

အို ဒေဝီ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သစ္စာတရားနှင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှု ကင်းမဲ့သော ခေတ်ကာလ၏ သဘောသဘာဝကြောင့် သန့်ရှင်းသောနေရာ၌ပင် လူတို့သည် များစွာ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ကြသည်ကို တွေ့မြင်ရသည်။

Verse 147

इदं हि कारणं प्रोक्तं क्षेत्राणां चैव गोपने । एतत्ते कथितं सर्वं सिद्धिर्येन सुदुर्ल्लभा

ဤသည်မှာ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေများကို လျှို့ဝှက်ထားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ရှားပါးသော အောင်မြင်မှု (သိဒ္ဓိ) ကို ရရှိစေနိုင်သော ဤအရာအားလုံးကို သင့်အား ငါပြောပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

Verse 148

युगेयुगे तु तीर्थानि कीर्तितानि सुरेश्वरि । तेषां मे वल्लभं देवि प्रभासं क्षेत्रमेव च

ကာလယုဂတိုင်းတွင်၊ နတ်တို့၏မယ်တော်၊ တီရ္ထ (tīrtha) များကို ချီးမွမ်းကြ၏။ သို့သော် ထိုအရာတို့အနက်၊ ဒေဝီမယ်တော်၊ ကျွန်ုပ်အတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ က္ෂೇತ್ರ (kṣetra) သည် ဤပရဘ္ဟာသ (Prabhāsa) က္ෂೇತ್ರပင် ဖြစ်၏။

Verse 149

इत्येतत्कथितं देवि रहस्यं पापनाशनम् । क्षेत्रबीजं महादेवि किमन्यत्परिपृच्छसि

ဤသို့ဖြင့် ဒေဝီမယ်တော်၊ အပြစ်ကိုဖျက်သိမ်းသော လျှို့ဝှက်တရားကို ငါဆိုပြခဲ့ပြီ—ဤသည်မှာ က္ෂೇತ್ರ၏ ဘီဇ (bīja) ဖြစ်၏။ မဟာဒေဝီ၊ အခြားဘာကို ထပ်မံမေးလိုသနည်း။

Verse 150

इदं महापातकनाशनं ये श्रोष्यंति वै क्षेत्रमहाप्रभावम् । ते चापि यास्यन्ति मम प्रभावात्त्रिविष्टपं पुण्यजनाधिवासम्

ဤက္ෂೇತ್ರ၏ မဟာအာနုဘော်ကို—မဟာပာတက (mahāpātaka) များကို ဖျက်သိမ်းသော ဤအကြောင်းကို—အမှန်တကယ် နားထောင်သူတို့သည် ငါ၏ကရုဏာအာနုဘော်ကြောင့် တြိဝိဋ္ဌပ (Triviṣṭapa) ဟူသော ကုသိုလ်ရှိသူတို့ နေထိုင်ရာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။