ऐश्वर्येण तु संयुक्तौ सर्वप्राणि व्यवस्थितौ । अहं त्वं च विशालाक्षि सततं संप्रतिष्ठितौ
aiśvaryeṇa tu saṃyuktau sarvaprāṇi vyavasthitau | ahaṃ tvaṃ ca viśālākṣi satataṃ saṃpratiṣṭhitau
အာဏာတော်မြတ်နှင့် ပေါင်းစည်းလျက် ငါတို့သည် သတ္တဝါအပေါင်း၌ တည်ရှိနေကြ၏။ မျက်လုံးကျယ်သောသူမ၊ သင်နှင့် ငါသည် အတွင်း၌ မဟာတန်ခိုးအဖြစ် အစဉ်တည်မြဲကာ အသက်ကို ထောက်ပံ့နေ၏။
Śiva (deduced from Śiva-Śakti identification in Prabhāsa-kṣetra-māhātmya context)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī (Viśālākṣī)
Scene: Śiva and Devī as subtle radiant forms seated within a lotus-heart in multiple beings—humans, animals, sages—showing universal indwelling sovereignty.
Divine sovereignty is internal: Śiva-Śakti abide within all life, making every being a locus of sacred presence.
Prabhāsa-kṣetra remains the praised setting, where such recognition is taught as part of the site’s greatness.
No ritual instruction is given in this verse.