Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 40
अर्द्धांग संस्थया वापि त्वद्वक्त्रध्यानकाम्यया । तथापि ते जगन्नाथ नांतो लब्ध्वो महेश्वर
arddhāṃga saṃsthayā vāpi tvadvaktradhyānakāmyayā | tathāpi te jagannātha nāṃto labdhvo maheśvara
«ငါသည် သင်၏ အর্ধကိုယ်အဖြစ် တည်ရှိနေသော်လည်း၊ သင်၏ မျက်နှာတော်ကို သမာဓိဖြင့် စူးစမ်းလိုသော်လည်း၊ အို ဇဂန္နာထ၊ အို မဟေရှဝရ၊ သင်၏ အဆုံးအစွန်ကို မရောက်နိုင်သေးပါ»။
Devī (Satī/Pārvatī)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Śiva (Jagannātha/Maheśvara)
Scene: Devī, as Ardhanārīśvara’s inseparable half, confesses that even from within that unity she cannot reach Śiva’s ‘end’; the image oscillates between intimate union and cosmic vastness.
FAQs
Śiva’s nature is limitless; even intimate union and constant meditation cannot circumscribe the Infinite.
Prabhāsa Kṣetra, where the Māhātmya presents profound theology—Śiva’s ananta-tattva—through Devī’s speech.
Vaktra-dhyāna (meditation on the Lord’s face) is referenced as a devotional-yogic practice, without a detailed procedure.