Adhyaya 51

Verse 1

अतिथिरुवाच । यदेतत्परलोकस्य स्वरूपं व्याहृतं त्वया । आगमं समुपाश्रित्य तत्तथैव न संशयः

အတိသီက ပြောသည်—“အာဂမများကို အားကိုး၍ သင်က နောက်လောက၏ အမှန်တရားကို ရှင်းပြခဲ့သမျှသည် ထိုအတိုင်းပင် မှန်ကန်သည်; သံသယမရှိပါ။”

Verse 2

किंत्वत्र नास्तिकाः पापाः सन्दिह्यन्तेऽल्पचेतनाः । तेषां निःसंशयकृते वद कर्मफलं हि यत्

သို့သော် ဤနေရာ၌ အပြစ်ရှိသော မယုံကြည်သူများ၊ ဉာဏ်နည်းသူများသည် မသေချာသေး၍ သံသယရှိနေကြသည်။ ထိုသူတို့၏ သံသယကို ဖယ်ရှားရန် ကမ္မ၏ အကျိုးဖလ အမှန်တကယ်ကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောကြားပါ။

Verse 3

इहैव कस्य कस्यैव कर्मणः पापकस्य च । प्रभावात्कीदृशो जायेत्कमठैतद्वदास्ति चेत्

ထို့ပြင် ဤဘဝ၌ပင် အပြစ်ရှိသော ကမ္မတစ်မျိုးမျိုး၏ အာနုဘော်ကြောင့် လူသည် မည်သို့သော ကိုယ်ခန္ဓာအခြေအနေဖြင့် မွေးဖွားလာသနည်း။ အို ကမဋ္ဌ၊ သိနိုင်လျှင် ဤအကြောင်းကို ပြောကြားပါ။

Verse 4

कमठ उवाच । सर्वमेतत्प्रवक्ष्यामि स्थिरो भूत्वा शृणुष्व तत् । यथा मम गुरुः प्राह यन्मे चेतसि संस्थितम्

ကမဋ္ဌက ပြောသည်။ “ဤအရာအားလုံးကို ငါရှင်းပြမည်။ စိတ်တည်ငြိမ်၍ နားထောင်လော့။ ငါ့ဆရာက ငါ့အား မိန့်ကြားသကဲ့သို့—ငါ့စိတ်၌ တည်မြဲနေသောအတိုင်း—ငါပြောမည်။”

Verse 5

ब्रह्महा क्षयरोगी स्यात्सुरापः श्यावदंतकः । सुवर्णचौरः कुनखी दुश्चर्मा गुरुतल्पगः

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူသည် ချေးယရောဂါဖြင့် နာကျင်ရမည်။ အရက်သောက်သူသည် သွားမဲလာမည်။ ရွှေခိုးသူသည် လက်သည်းပုံပျက်လာမည်။ ဆရာ၏ အိပ်ရာကို ဖောက်ပြန်သူသည် အရေပြားရောဂါဖြင့် ဖြစ်မည်။

Verse 6

संसर्गी सर्वरोगी स्यात्पंचपातकिनस्त्वमी । निंदामाकर्ण्य साधूनां बधिरः संप्रजायते

ထိုအပြစ်သားတို့နှင့် ပေါင်းသင်းသူသည် ရောဂါအမျိုးမျိုးဖြင့် နာကျင်ရမည်။ ဤတို့သည် မဟာပာတက ငါးပါး ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် သာဓုသူတော်ကောင်းတို့ကို အပြစ်တင်စကား ကြားနာသူသည် နားမကြားသူအဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 7

स्वयं प्रकीर्तयेच्चापि मूकः पापोऽभिजायते । आज्ञालोपी गुरूणां च अपस्मारी भवेन्नरः

မိမိကိုယ်ကို ချီးမွမ်းသူသည် အပြစ်ရှိသော မူက (စကားမပြောနိုင်) အဖြစ် မွေးဖွားရ၏။ ဆရာဂုရုတို့၏ အမိန့်ကို လွန်ကျူးဖောက်ဖျက်သူသည် မူးယစ်တက်ကွဲ (အပစမာရ) ရောဂါခံရသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 8

अवज्ञाकारकस्तेषां कृमिरेवाभिजायते । उपेक्षतः पूज्यकार्यं दुष्प्रज्ञत्वं च जायते

သူတို့ကို အထင်သေးစော်ကားသူသည် ပိုးကောင်အဖြစ် မွေးဖွားရ၏။ ထိုကဲ့သို့ ဂုဏ်ထူးရှိသူတို့အတွက် လုပ်သင့်သောကိစ္စကို လျစ်လျူရှုလျှင် ဉာဏ်မထက်မြက်မှု ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 9

चौर्याय साधुद्रव्याणां दद्याद्यावत्पदानि च । तावद्वर्षाणि पंगुत्वं स प्राप्नोति नराधमः

သန့်ရှင်းသူ စာဓုတို့၏ ပစ္စည်းဥစ္စာကို ခိုးယူသူအတွက်—သူလှမ်းသည့် ခြေလှမ်းအရေအတွက်နှင့် တူညီသမျှ—အနှစ်အရေအတွက်တိုင်အောင် ထိုအယုတ်မာသောသူသည် ခြေမသန် (ပင်ဂု) ဖြစ်ရ၏။

Verse 10

दत्त्वा हरति तद्भूयो जायते कृकलासकः । कुपितानप्रसाद्यैव पूज्यान्स्याच्छीर्षरोगवान्

လှူဒါန်းပြီးနောက် ထပ်မံပြန်ယူသူသည် လိပ်ပြာမဟုတ်၊ ကရိကလာသက (လိပ်ပြာမဟုတ်) အိမ်မြှောင်အဖြစ် မွေးဖွားရ၏။ ထို့ပြင် မပြန်လည်ညှိနှိုင်းမတောင်းပန်ဘဲ ပူဇော်ထိုက်သူတို့ကို မနှစ်သက်အောင်ထားလျှင် ခေါင်းရောဂါခံရသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 11

रजस्वलामभिगच्छंश्च चंडालः संप्रजायते । वस्त्रापहारी चित्री स्यात्कृष्णकुष्ठी तथाग्निदः

မိန်းမ၏ ရာသီလာချိန်၌ နီးကပ်ဆက်ဆံသူသည် ချန်ဒာလ (အပြင်တန်း) အဖြစ် မွေးဖွားရ၏။ အဝတ်အစား ခိုးယူသူသည် အရေပြားအကွက်အပြောက်ရောဂါ ခံရ၏။ မီးရှို့ဖျက်ဆီးသူသည် အမဲကူဋ္ဌ (အမဲလက်ပရိုစီ) ခံရ၏။

Verse 12

दर्दुरो रूप्यहारी स्यात्कूटसाक्षी मुखारुजः । परदारांश्च कामेन द्रष्टा स्यादक्षिरोगवान्

ငွေကို ခိုးယူသူသည် ဖားအဖြစ် ဖြစ်လာ၏။ မမှန်သက်သေခံသူသည် ပါးစပ်ရောဂါ ခံရ၏။ သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို ကာမလိုလားစိတ်ဖြင့် ကြည့်သူသည် မျက်စိရောဂါ ခံရ၏။

Verse 13

प्रतिज्ञायाप्रयच्छन्यो ह्यल्पायुर्जायते नरः । विप्रवृत्त्यपहारी स्यादजीर्णी सर्वदाऽधमः

ကတိပြုပြီး ပေးမပေးသူသည် အသက်တိုသော လူအဖြစ် မွေးဖွား၏။ ဗြာဟ္မဏ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ခိုးယူသူသည် အမြဲမကြေမနပ် (အစာမကြေ) ဖြစ်၍ အနိမ့်ကျသူဟု သတ်မှတ်ခံရ၏။

Verse 14

नैष्ठिकान्नाशनाद्भूयो निवृत्तो रोगवान्सदा । पत्नीबहुत्वे त्वेकस्यां रेतोमोक्षः क्षयी भवेत्

တည်ကြည်သော သံဃာတော်/တပသီကို အစာပေးခြင်းမှ မကြာခဏ လှည့်ရှောင်သူသည် အမြဲရောဂါရှိ၏။ ထို့ပြင် မယားများစွာရှိလျက် တစ်ယောက်တည်းနှင့်သာ သုတ်ထွက်စေသူသည် ချွတ်ယွင်းပျက်စီး၍ ခန္ဓာကိုယ်ယိုယွင်းလာ၏။

Verse 15

स्वामिना धर्मयुक्तो यस्त्वन्यायेन समाचरेत् । स्वयं वा भक्षयेद्द्रव्यं स मूढः स्याज्जलोदरी

ဓမ္မရှိသော သခင်အောက်တွင်ပင် အနာယာယဖြင့် ပြုမူသူ၊ သို့မဟုတ် အပ်နှံထားသော ပစ္စည်းကို ကိုယ်တိုင်စားသုံးသူသည် မောဟာလူဖြစ်၍ ရေဖောင်းရောဂါ ခံရ၏။

Verse 16

दुर्बलं पीड्यमानं यो बलवान्समुपेक्षते । अंगहीनः स च भवेदन्नहृत्क्षुधितो भवेत्

အားကြီးသူက အားနည်းသူကို ဖိနှိပ်ခံနေရသော်လည်း လျစ်လျူရှုလျှင် ကိုယ်အင်္ဂါချို့တဲ့သူ ဖြစ်လာ၏။ အစာကို ခိုးယူသူသည် အမြဲဆာလောင်နေ၏။

Verse 17

व्यवहारे पक्षपाती जिह्वारोगी भवेन्नरः । धर्मप्रवृत्तिं सञ्चार्य पत्न्यादीष्टवियोगकृत्

တရားစီရင်ရာ၌ ဘက်လိုက်သူသည် လျှာရောဂါ ဖြစ်တတ်၏။ ထို့ပြင် ဓမ္မကျင့်စဉ်ကို အနှောင့်အယှက်ပြုသူသည် မိမိချစ်သူများ—ဇနီးနှင့် အခြားသူတို့နှင့် ခွဲခွာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာ၏။

Verse 18

स्वयं पाकाग्रभोजी यो गलरोगमवाप्नुयात् । पंचयज्ञानकृत्वैव भुञ्जानो ग्रामशूकरः

ချက်ပြုတ်နေသည့်အစာကို အခြားသူများမစားမီ ကိုယ်တိုင်အရင်စားသူသည် လည်ချောင်းရောဂါ ရတတ်၏။ ထို့ပြင် နေ့စဉ် ယဇ్ఞငါးပါးကို မပြုဘဲ စားသောက်သူသည် ရွာဝက်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။

Verse 19

पर्वमैथुन कृन्मेही परित्यज्य स्वगेहिनीम् । वेश्यादिरक्तो मूढात्मा खल्वाटो जायते नरः

မသင့်လျော်သည့်ကာလများတွင် မေထုန်ပြုသူသည် ဆီး/ကာမဆိုင်ရာ ရောဂါ ဖြစ်တတ်၏။ မိမိဇနီးကို စွန့်ပစ်၍ ပြည့်တန်ဆာမတို့နှင့် စွဲလမ်းနေသော မိုက်မဲသောသူသည် နောက်ဘဝ၌ ခေါင်းပြောင်သူအဖြစ် မွေးဖွား၏။

Verse 20

परिक्षीणान्मित्रबन्धून्स्वामिनं दयितानुगान् । अवमन्य निवृत्तात्मा क्लिष्टवृत्तिः सदा भवेत्

စိတ်နှလုံးလှည့်ကွာ၍ အားနည်းနေသော မိတ်ဆွေ၊ ဆွေမျိုးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ မိမိသခင်နှင့် သစ္စာရှိအလိုက်အပါတို့ကိုလည်းကောင်း အထင်သေးစော်ကားသူသည် အမြဲတမ်း ပင်ပန်းကျပ်တည်းသော ဘဝဖြင့် နေထိုင်ရ၏။

Verse 21

छद्मनोपचरेद्यस्तु पितरौ स्वामिनं गुरून् । प्राप्तव्यार्थस्यातिकष्टात्परिभ्रंशोर्थजो भवेत्

မိဘ၊ သခင်၊ ဆရာတို့အပေါ် လှည့်စားကောက်ကျစ်စွာ ပြုမူသူသည် စည်းစိမ်ရရန် အလွန်ပင်ပန်းကြိုးစားသော်လည်း မိမိအပြစ်ကြောင့် ထိုစည်းစိမ်ပင် ပျက်စီးဆုံးရှုံးရ၏။

Verse 22

विश्रब्धस्यापहारी तु दुःखानां भाजनं भवेत् । धार्मिके क्षुद्रकारी यो नरः स वामनो भवेत्

ယုံကြည်အပ်နှံသူထံမှ ခိုးယူသူသည် ဒုက္ခဝေဒနာတို့၏ အိုးအိမ်ဖြစ်လာ၏။ သာသနာဓမ္မရှိသူကို အနိမ့်အမြတ်ပြုသူသည် နောက်ဘဝတွင် အရပ်ပု (ပုဂ္ဂိုလ်ပု) အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွား၏။

Verse 23

दुर्बलवृषवाही यः कटिलूती भवेत्स च

အားနည်းသော နွားထီးကို မောင်းနှင်၍ သို့မဟုတ် အလွန်အကျွံ တင်ပို့ခိုင်းသူသည် နောက်ဘဝတွင် ကဋိလူတီ ဟူသော အနိမ့်ကျ လှုပ်လှုပ်ရွရွ သတ္တဝါအဖြစ် မွေးဖွား၏။

Verse 24

जात्यंधश्चापि यो गोघ्नो निःपशुर्दुःखकृद्गवाम् । निर्दयो गोषु घाताद्यैः सदा सोध्वसु कष्टगः

နွားကို သတ်သူ၊ အခြားသူတို့ကို နွားမဲ့အောင် ပြုသူ၊ နွားမျိုးတို့ကို ဒုက္ခပေးသူ—မေတ္တာကရုဏာမရှိဘဲ နည်းမျိုးစုံဖြင့် ထိခိုက်စေသူသည် မွေးကတည်းက မျက်ကန်းအဖြစ် မွေးဖွား၍ ခရီးလမ်းနှင့် ဘဝလမ်းတစ်လျှောက် အမြဲအခက်အခဲတွေ့ရ၏။

Verse 25

निस्तेजकः सभायां यो गलगण्डी स जायते । सदा क्रोधी च चंडालः पूतिवक्त्रश्च सूचकः

အစည်းအဝေးတွင် အခြားသူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို လျော့ချသူသည် လည်ပင်းဖောင်း (ဂိုက်တာ) ဖြင့် မွေးဖွား၏။ အမြဲဒေါသထွက်သူသည် စဏ္ဍာလ ဖြစ်၏။ သတင်းပေးတိုင်ကြားသူသည် အနံ့ဆိုးသော ပါးစပ်ဖြင့် မွေးဖွား၏။

Verse 26

अजविक्रयकृद्व्याधः कुण्डाशी भृतको भवेत् । नास्तिकस्तिल पिंडी स्यादश्रद्धो गीतजीवनः

ဆိတ်ရောင်း၍ အသက်မွေးသော သတ်သမားသည် ကုဏ္ဍာရှီ (မသန့်ရှင်းသော အစာစားသူ) ဖြစ်ကာ အလုပ်သမားငှားရမ်းသူအဖြစ် မွေးဖွား၏။ နတ်မယုံ (နာස්တိက) သည် တီလပိဏ္ဍီ ဟူသော သနားစရာ အနိမ့်ကျသော အဖြစ်သို့ ရောက်၏။ ယုံကြည်မှုမရှိသူသည် အတွင်းစိတ်မပါဘဲ သီချင်းဆိုကာ အသက်မွေးသူ ဖြစ်၏။

Verse 27

अभक्ष्यादो गण्डमाली स्त्रीखादी चाऽसुतस्य कृत् । अन्यायतो ज्ञानग्राही मूर्खो भवति मानवः

မစားသင့်သောအစာကိုစားသူသည် ရောဂါကြီးကပ်၍ လည်ပင်းအဖုအထစ်များ မာလာကဲ့သို့ပေါ်လာတတ်၏။ မိန်းမကို မတရားဖောက်ပြန်သူသည် မျိုးဆက်မပေါက်စေသော အကြောင်းဖြစ်၏။ မတရားနည်းဖြင့် ဉာဏ်ပညာကို လုယူသူသည် နောက်ဆုံး မိုက်မဲသောလူဖြစ်လာ၏။

Verse 28

शास्त्रचौरः केकराक्षः कथां पुण्यां च द्वेष्टि यः । कृमिवक्त्रः स च भवेद्विभ्रष्टो नरकात्कुधीः

သမ္မာကျမ်းနှင့် သာသနာစာပေကို ခိုးယူသူသည် မျက်စိလွဲ (မျက်စိကွေ့) ဖြစ်လာ၏။ ပုဏ္ဏားသဘောရှိသော သာသနာတရားဟောပြောချက်ကို မုန်းတီးသူသည် ပါးစပ်တွင် ပိုးကောင်ကပ်၍ ပုပ်ပွားသောအဖြစ်ဖြင့် မွေးဖွား၏။ ငရဲမှ လွတ်လာသော်လည်း မကောင်းစိတ်ရှိသူသည် ထိုဒုက္ခဖြင့်ပင် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 29

देवद्विजगवां वृत्तिहारको वांतभक्षकृत् । तडागारामभेत्ता यो भवेद्विकलपाणिकः

နတ်ဘုရားများ၊ ဗြာဟ္မဏများ သို့မဟုတ် နွားတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ဖျက်ဆီးလုယူသူ၊ အန်အစာကို စားသုံးသူ၊ ရေကန်နှင့် ဥယျာဉ်များကို ဖျက်စီးသူတို့သည် လက်မသန်စွမ်း၊ လက်ချို့ယွင်းသောအဖြစ်ဖြင့် မွေးဖွားလာ၏။

Verse 30

व्यवहारे च्छलग्राही भृत्यग्रस्तो भवेन्नरः । सदा पुरुषरोगी स्यात्परदाररतो नरः

အရောင်းအဝယ်နှင့် အမှုကိစ္စများတွင် လှည့်ကွက်လိမ်လည်သူသည် အလုပ်သမားနှင့် မှီခိုသူတို့၏ ဖိနှိပ်နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံရ၏။ သူတစ်ပါး၏ မယားကို လိုလားစွဲလမ်းသူသည် အမြဲတမ်း ပြင်းထန်သော ရောဂါများဖြင့် ဒုက္ခရောက်၏။

Verse 31

वात रोगी कुवैद्यः स्याद्दुश्चर्मा गुरुतल्पगः । मधुमेही खरीगामी गोत्रस्त्रीमैथुनोऽप्रसूः

ဝါတရောဂါကပ်သူသည် အတုအယောင် ဆရာဝန် (ကူဝైద្យ) ဖြစ်လာ၏။ ဆရာဂုရု၏ အိပ်ရာကို လွန်ကျူးသူသည် အရေပြားရောဂါဆိုးဖြင့် မွေးဖွား၏။ မြည်းနှင့် မေထုန်ပြုသူသည် ဆီးချိုရောဂါရှိသူဖြစ်လာ၏။ ကိုယ့်ဂိုত্রအတွင်း မိန်းမနှင့် မေထုန်ပြုသူသည် မျိုးဆက်မပေါက်သောသူ ဖြစ်လာ၏—ဤတို့သည် အပြစ်၏ ပြင်ပလက္ခဏာများဟု ဆိုကြ၏။

Verse 32

स्वसारं मातरं पुत्रवधूं गच्छन्नबीजवान् । कृतघ्नः सर्व कार्याणां वैफल्यं समुपाश्नुते

မိမိ၏အစ်မ၊ မိခင်၊ သား၏ဇနီးထံ သွားရောက်ကျူးလွန်သူသည် မျိုးစေ့မရှိသူ (အင်ပေါတင့်/မပွားနိုင်) ဖြစ်လာ၏။ ထို့ပြင် ကျေးဇူးမသိသူသည် လုပ်ငန်းအရာရာ၌ မအောင်မြင်ဘဲ ပျက်ကွက်ခြင်းကို ခံရ၏။

Verse 33

इत्येष लक्षणोद्देशः पापिनां परिकीर्तितः । चित्रगुप्तोऽपि मुह्येत सकलस्यानुवर्णने

ဤသို့ပင် ပာပီတို့၏ လက္ခဏာများကို အကျဉ်းချုပ် ဖော်ပြထားသည်။ အားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းဖော်ပြရန် ကြိုးစားလျှင် စစ်တရဂုပ္တ (Citragupta) ပင် မူးမောသွားနိုင်သည်။

Verse 34

एते नरक विभ्रष्टा भुक्त्वा योनीः सहस्रशः । एवंविधैश्चिह्निताश्च जायंते लक्षणैर्नराः

ဤသူတို့သည် နရကမှ လွတ်ကျွတ်လာပြီး ယောနီများကို ထောင်ပေါင်းများစွာ ခံစားပြီးနောက် လူလောက၌ ဤသို့သော လက္ခဏာနှင့် အမှတ်အသားများဖြင့် မွေးဖွားလာကြ၏။

Verse 35

ये हि धर्मं न मन्यंते तथा ये व्यसनैर्जिताः । अनुमानेन बोद्धव्यं यदेते शेषपापिनः

ဓမ္မကို မလေးစားသူတို့နှင့် စွဲလမ်းမှု၊ အကျင့်ဆိုးတို့ကြောင့် အနိုင်ယူခံရသူတို့ကို ကြည့်၍ ခန့်မှန်းသိနိုင်သည်မှာ၊ သူတို့သည် ကျန်ရှိနေသေးသော ပာပ၏ အကျန်အဆန်ရှိသည့် ပာပီများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 36

येषां त्वंतगतं पापं स्वर्गाद्वा ये समागताः । सर्वव्यसननिर्मुक्ता धर्ममेकं भजन्ति ते

သို့သော် ပာပသည် အဆုံးသတ်သွားသူတို့ သို့မဟုတ် စွာဂ္ဂမှ ပြန်လာသူတို့သည် အကျင့်ဆိုးအားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ ဓမ္မတစ်ပါးတည်းကိုသာ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ကြ၏။

Verse 37

भवंति चात्र श्लोकाः । धर्मादनवमं सौख्यमधर्माद्दुःखसम्भवः । तस्माद्धर्मं सुखार्थाय कुर्यात्पापं विवर्जयेत्

ဤနေရာ၌ ဂါထာများရှိသည်။ ဓမ္မမှ မပျက်မယွင်းသော သုခ ပေါ်ထွန်း၍၊ အဓမ္မမှ ဒုက္ခ ပေါက်ဖွားသည်။ ထို့ကြောင့် သုခအတွက် ဓမ္မကို ကျင့်၍ အပြစ်ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 38

लोकद्वयेऽपि यत्सौख्यं तद्धर्मात्प्रोच्यते यतः । धर्ममेकमतः कुर्यात्सर्वकार्यार्थसिद्धये

လောကနှစ်ပါး၌ ရှိသမျှ သုခသည် ဓမ္မမှ ပေါ်ထွန်းသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် အလုပ်အကိုင်နှင့် ရည်မှန်းချက် အားလုံး ပြည့်စုံစေရန် ဓမ္မတစ်ပါးတည်းကိုသာ ကျင့်သင့်သည်။

Verse 39

मुहूर्तमपि जीवेत नरः शुक्लेन कर्मणा । न कल्पमपि जीवेत लोकद्वयविरोधिना

လူသည် ဖြူစင်တောက်ပသော ကုသိုလ်ကံဖြင့် မိနစ်တစ်ခဏပင် အသက်ရှင်ပါစေ။ လောကနှစ်ပါးကို ဆန့်ကျင်သော အကျင့်ဖြင့်တော့ ကပ်ကာလတစ်ကာလပင် မရှင်သင့်။

Verse 40

इति पृष्टं त्वया विप्र यथाशक्त्या मयेरितम् । असूक्तं सूक्तमथवा क्षंतव्यं किं वदामि च

ဤသို့ပင်၊ ဗြာဟ္မဏာ၊ သင်မေးမြန်းသမျှကို ကျွန်ုပ်၏ အင်အားအတိုင်း ဖြေကြားခဲ့သည်။ ကောင်းစွာ ပြောမိသော်လည်းကောင်း မကောင်းစွာ ပြောမိသော်လည်းကောင်း ခွင့်လွှတ်ပါ—နောက်ထပ် ဘာကို ပြောရမည်နည်း။

Verse 41

नारद उवाच । कमठस्यैतदाकर्ण्य अष्टवर्षस्य भाषितम् । भगवान्भास्करः प्रीतो बभूवातीव विस्मितः

နာရဒ မိန့်ဆိုသည်။ အသက်ရှစ်နှစ်အရွယ် ကမဋ္ဌ၏ စကားကို ကြားသော် မြတ်စွာသော နေဘုရား ဘာස්ကရ သည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်၍ အံ့ဩလွန်စွာ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 42

प्रशशंस च तान्विप्रान्हारीतप्रमुखांस्तदा । अहो वसुमती धन्या द्विजैरेवंविधोत्तमैः

ထို့နောက် ဟာရီတကို ဦးဆောင်သော ဗြာဟ္မဏတို့ကို သူက ချီးမွမ်း၍— «အို! ဤမြေပြင်သည် အလွန်ကံကောင်းမြတ်နိုး၏၊ ဤသို့သော ထွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) အထူးမြတ်သူတို့ကြောင့် ပင်!» ဟု ဆို၏။

Verse 43

अथ प्रजापतिर्धन्यो यन्मर्यादाभिपाल्यते । अमीभिर्ब्राह्मणवरैर्धन्या वेदाश्च संप्रति

အမှန်တကယ် ပရဇာပတိသည် ကံကောင်းမြတ်နိုး၏၊ အကြောင်းမှာ ဓမ္မ၏ စည်းကမ်းနယ်နိမိတ်ကို ထိုသူတို့က ထိန်းသိမ်းထားကြသဖြင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဤအထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏတို့ကြောင့် ယနေ့တွင် ဝေဒများပင် ကံကောင်း၍ တည်တံ့ထောက်ပံ့ခံရ၏။

Verse 44

येषां मध्ये बालबुद्धिरियमेतादृशी स्फुटा । हारीतप्रमुखानां हि का वै बुद्धिर्भविष्यति

သူတို့အတွင်း၌ ကလေးတစ်ယောက်၏ နားလည်မှုတောင် ဤမျှ ထင်ရှားပြတ်သားလျှင်၊ ဟာရီတကို ဦးဆောင်သော ထိုဗြာဟ္မဏတို့၏ ပညာဉာဏ်နှင့် ခွဲခြားသိမြင်မှုသည် မည်မျှ ကြီးမြတ်မည်နည်း။

Verse 45

असंशयं त्रिलोकस्थमेषामविदितं न हि । यथैतान्नारदः प्राह भूयस्तस्मादमी बहु

သံသယမရှိ၊ သုံးလောကအတွင်းရှိ အရာအားလုံးတွင် သူတို့မသိသောအရာ မရှိချေ။ နာရဒက သူတို့အကြောင်း ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ ဤရသီတို့သည် ဗဟုသုတနှင့် သီလဂုဏ်တို့ဖြင့် အလွန်ပြည့်စုံကြ၏။

Verse 46

इति प्रशस्य तान्विप्रान्प्रहृष्टो रविरव्रवीत् । अहं सूर्यो विप्रमुख्या युष्माकं दर्शनात्कृते

ဤသို့ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ချီးမွမ်းပြီးနောက် ရဝိ (နေမင်း) သည် ဝမ်းမြောက်လျက် ပြော၏— «အို ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အထူးမြတ်သူတို့၊ ငါသည် စူရျ (နေဘုရား) ဖြစ်၏။ သင်တို့ကို တွေ့မြင်ရန်အတွက် ငါလာခဲ့သည်» ဟု။

Verse 47

समागतः सूर्यलोकात्प्राप्तं नेत्रफलं च मे । भवद्विधैर्विप्रमुख्यैः संजल्पनसहासनात्

ကျွန်ုပ်သည် စူရျလောကမှ ရောက်လာပြီး၊ သင်တို့ကဲ့သို့ အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏများနှင့် အတူထိုင်၍ စကားပြောဆိုခြင်းကြောင့် မျက်စိမြင်ရသော အကျိုးဖလကို ရရှိခဲ့ပါသည်။

Verse 48

अंत्यजा अपि पूयन्ते किं पुनर्मादृशा द्विजाः । सर्वथा नारदो धन्यो योऽसौ त्रैलोक्यतत्त्ववित्

နိမ့်ကျသော မွေးဖွားသူများပင် သန့်စင်လာကြသေးသည်; ထို့ထက်ပို၍ ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ ဒွိဇများ မသန့်စင်ဘဲ ရှိမည်နည်း။ သုံးလောက၏ သဘောတရားကို သိမြင်သူ နာရဒသည် အစုံအလင် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူ ဖြစ်၏။

Verse 49

युष्माभिर्बध्यते श्रेयो यस्य वै धूतकिल्विषैः । प्रणमामि च वः सर्वान्मनोबुद्धिसमाधिभिः । तपो विद्या च वृत्तं च यतो वार्द्धक्यकारणम्

အပြစ်အညစ်များကို ချွတ်ခွာပြီးသော သင်တို့ကြောင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာသည် တည်မြဲစွာ ထူထောင်ခံရ၏။ ကျွန်ုပ်သည် စိတ်၊ ဉာဏ်နှင့် သမာဓိဖြင့် သင်တို့အားလုံးကို ဦးချကန်တော့ပါ၏။ တပေါ်၊ ဗေဒပညာနှင့် သန့်ရှင်းသော အကျင့်သည်သာ အမှန်တကယ် ရင့်ကျက်မြင့်မြတ်မှု၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

Verse 50

वरं मत्तो वृणीध्वं च दुर्लभं यं हृदीच्छत । यूयं स्वयं हि वरदा मत्संगो मास्तु निष्फलः

ကျွန်ုပ်ထံမှ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်ကြပါ—နှလုံးသား၌ လိုလားသော ရှားပါးသည့် အလှူတော်မည်သည့်အရာမဆို။ သင်တို့ကိုယ်တိုင်ပင် ဆုတောင်းပေးနိုင်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့်၊ သင်တို့နှင့် ကျွန်ုပ်၏ ပေါင်းသင်းမှု မအကျိုးမဲ့ မဖြစ်ပါစေ။

Verse 51

देवतानां हि संसर्गो निष्फलो नोपजायते । तस्मान्मत्तो वरं किंचिद्वृणुध्वं प्रददामि वः

ဒေဝတာများနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းသည် အကျိုးမဲ့ဖြစ်၍ မပေါ်ပေါက်တတ်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်ထံမှ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်ကြပါ—ကျွန်ုပ်သည် သင်တို့အား ပေးအပ်မည်။

Verse 52

श्रीनारद उवाच । इति सूर्यवचः श्रुत्वा प्रहृष्टास्ते द्विजोत्तमाः

သီရိ နာရဒ မိန့်တော်မူသည်။ နေဘုရား၏ စကားကို ကြားသော် ဒွိဇအမြတ်တော် ရှင်ရဟန်းပညာရှိတို့သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြ၏။

Verse 53

संपूज्य परया भक्त्या पाद्यार्घ्यस्तुतिवंदनैः । मंडलादीन्महाजप्यान्गृणंतः प्रोचिरे रविम्

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကာ ခြေသုတ်ရေ (ပာဒျ) နှင့် အာဃျ (arghya) ကို ဆက်ကပ်၍ စတုတိနှင့် ဗန္ဒနာတို့ဖြင့် ချီးမွမ်းကာ မဏ္ဍလာအစရှိသော မဟာဇပ မန္တရများကို ရွတ်ဆိုလျက် နေဘုရား ရဝိကို ထို့နောက် မိန့်ကြားကြ၏။

Verse 54

जयादित्य जय स्वामिञ्जय भानो जयामल । जय वेदपते शश्वत्तारयास्मानहर्पते

ဇယာဒိတျယာ အောင်မြင်ပါစေ! အရှင်ဘုရား အောင်မြင်ပါစေ! ဘာနု အောင်မြင်ပါစေ! အမလ (အညစ်ကင်း) အောင်မြင်ပါစေ! ဝေဒတို့၏ အရှင်—နေ့၏ အရှင်တော်၊ အစဉ်အမြဲ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ပါ။

Verse 55

विप्राणां त्वं परो देवो विप्रसर्गोऽपि त्वन्मयः । नितरां पूतमेतन्नः स्थानं देव त्वयेक्षितम्

ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် သင်သည် အမြင့်ဆုံးသော ဒေဝတော် ဖြစ်၏၊ ဗြာဟ္မဏအသိုင်းအဝိုင်းတောင် သင်၏ အာနုဘော်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ အို ဒေဝ၊ သင်၏ ကြည့်ရှုခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဤနေရာသည် အလွန်သန့်ရှင်းသွားပြီ။

Verse 56

अद्य नः सफला वेदा अद्य नः सफलाः क्रियाः । अद्य नः सफलं गेहं त्वया संगम्य गोपते

ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝေဒများ အကျိုးသီးပွင့်ပြီ၊ ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကရိယာ (အခမ်းအနား) များလည်း အကျိုးသီးပွင့်ပြီ။ ယနေ့ သင်နှင့် တွေ့ဆုံရသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အိမ်တော်ပင် အကျိုးရှိမြတ်နိုးလာပြီ၊ အို အရှင်နှင့် ကာကွယ်ရှင် (ဂိုပတေ)။

Verse 57

वरं यदि प्रदातासि तदेनं प्रवृणीमहे । आस्माकीनमिदं स्थानं न हि त्याज्यं कथंचन

အကယ်၍ အရှင်က ကောင်းချီးပေးမည်ဆိုလျှင် ဤကောင်းချီးကို ကျွန်ုပ်တို့ ရွေးချယ်ပါသည်။ ဤနေရာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏နေရာဖြစ်သဖြင့် မည်သို့မျှ မစွန့်ပစ်ရပါ။

Verse 58

श्रीसूर्य उवाच । यस्माद्भवद्भिः पूर्वं हि जयादित्येति चोदितम् । जयादित्य इति ख्यातस्तस्मात्स्थास्येऽत्र सर्वदा

သီရိနေမင်းက မိန့်တော်မူသည်။ သင်တို့က အရင်ကပင် “ဇယာဒိတျ” ဟု ခေါ်ဆိုချီးမွမ်းခဲ့သဖြင့် ငါသည် “ဇယာဒိတျ” ဟု ကျော်ကြားမည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း တည်နေမည်။

Verse 59

यावन्मही समुद्राश्च पर्वता नगराणि च । तावत्स्थानमिदं विप्रा न हि त्यक्ष्यामि कर्हिचित्

မြေကြီးသည် သမုဒ္ဒရာများ၊ တောင်တန်းများ၊ မြို့များနှင့်အတူ တည်ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး၊ ဗြဟ္မဏတို့ရေ၊ ဤနေရာလည်း တည်ရှိနေမည်။ ငါသည် မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်ပစ်ပါ။

Verse 60

दारिद्र्यरोगसंघातान्दद्रवो मंडलानि च । कुष्ठादीन्नाशयिष्यामि भजतामत्र संस्थितः

ငါသည် ဤနေရာ၌ တည်နေ၍ ငါ့ကို ကိုးကွယ်သူတို့အတွက် ဆင်းရဲမွဲတေမှုနှင့် ရောဂါအစုအဝေးတို့ကို ချေမှုန်းပယ်ဖျက်မည်။ အရေပြားရောဂါမျိုးစုံ၊ ကုဋ္ဌ (လက်ပရိုစီ) စသည့်ရောဂါများကိုလည်း ပျောက်ကင်းစေမည်။

Verse 61

यो मामत्र स्थितं चापि पूजयिष्यति मानवः । सूर्यलोकमिवागम्य पूजां तस्य भजाम्यहम्

လူသားတစ်ဦးသည် ငါကို ဤနေရာ၌ တည်ရှိသကဲ့သို့ပင် ကိုးကွယ်ပူဇော်လျှင်၊ နေမင်း၏လောကသို့ ရောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ငါကိုယ်တိုင် ထိုသူ၏ပူဇော်မှုကို လက်ခံ၍ ခံယူမည်။

Verse 62

श्रीनारद उवाच । एवमुक्ते भगवता हारीताद्या द्विजोत्तमाः । मूर्तिं संस्थापयामासुर्वेदोदितविधानतः

သီရိ နာရဒ မိန့်တော်မူသည်။ ဘုရားရှင်က ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဟာရီတ စသော ဒွိဇအမြတ်တို့သည် ဝေဒ၌ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း မూర్తိကို တည်ထောင်ပူဇော်ကြ၏။

Verse 63

ततो द्विजाः प्राहुरेवं कमठं त्वत्कृते रविः । अत्र स्वामी स्थितस्तस्मात्प्रथमं स्तुहि त्वं रविम्

ထို့နောက် ဒွိဇတို့က ကမဋ္ဌအား မိန့်ကြသည်– “သင့်အတွက်ကြောင့် ရဝိ (နေမင်း) သည် ဤနေရာ၌ အရှင်အဖြစ် တည်ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် အရင်ဆုံး နေမင်းကို ချီးမွမ်းလော့။”

Verse 64

इत्युक्तो ब्राह्मणैः सर्वैः कमठो वाग्ग्मिनां वरः । प्रणिपत्य जयादित्यं महास्तोत्रमिदं जगौ

ထိုသို့ ဘရာဟ္မဏတို့အားလုံးက ပြောကြသဖြင့် စကားပညာရှင်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး ကမဋ္ဌသည် အောင်မြင်သော အာဒိတျ (နေဘုရား) ထံ ဦးချကန်တော့၍ ဤမဟာစတိုးတရကို ရွတ်ဆိုလေ၏။

Verse 65

न त्वं कृतः केवलसंश्रुतश्च यजुष्येवं व्याहरत्यादिदेव । चतुर्विधा भारती दूरदूरं धृष्टः स्तौमि स्वार्थकामः क्षमैतत्

အို အာဒိဒေဝ၊ သင်သည် ဖန်ဆင်းထားသောအရာမဟုတ်၊ ကြားသိရုံမျှလည်း မဟုတ်သော်လည်း ယဇုစ်ဝေဒက သင့်ကို ဤသို့ပင် ထုတ်ဖော်ဆို၏။ စကား၏ လေးမျိုးသော ပုံစံတို့သည် အဝေးအဝေးသို့သာ ရောက်နိုင်၏။ သို့တိုင် မိမိလိုအင်ကြောင့် ငါသည် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ သင့်ကို ချီးမွမ်းမိသည်—ဤအမှုကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။

Verse 66

मार्तंडसूर्यांशुरविस्तथेन्द्रो भानुर्भगश्चार्यमा स्वर्णरेताः

သင်သည် မာရ္တဏ္ဍ၊ စူရျ၊ အံရှု၊ ရဝိ ဖြစ်သကဲ့သို့ အင်္ဒြာလည်း ဖြစ်၏။ သင်သည် ဘာနု၊ ဘဂ၊ အရျမန် နှင့် ရွှေရောင်ဗီဇရှိသော (တောက်ပသော) အရှင်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 67

दिवाकरो मित्रविष्णुश्च देव ख्यातस्त्वं वै द्वादशात्मा नमस्ते । लोकत्रयं वै तव गर्भगेहं जलाधारः प्रोच्यसे खं समग्रम्

အို ဘုရားသခင်၊ သင်သည် ဒိဝါကရ၊ မိတ္တရ၊ ဗိဿဏု ဟူ၍ ကျော်ကြား၏။ သင်သည် တကယ်တမ်း ဒွါဒသအတ္မာ (သဘောတရား ၁၂ မျိုး) ဖြစ်သောကြောင့် သင့်အား နမස්ကာရပြုပါ၏။ လောကသုံးပါးသည် သင့်၏ ဂರ್ಭအိမ်ခန်း ဖြစ်၏။ သင်ကို ရေတို့၏ အထောက်အပံ့ဟု ခေါ်ကြပြီး မိုးကောင်းကင်တစ်လုံးလုံးသည် သင့်၏ အလုံးစုံပျံ့နှံ့သည့် ဝိသာလဖြစ်၏။

Verse 68

नक्षत्रमाला कुसुमाभिमाला तस्मै नमो व्योमलिंगाय तुभ्यम्

ကြယ်စုများ၏ မာလာဖြင့် အလှဆင်ထား၍ ပန်းမာလာကဲ့သို့ ဝန်းရံတော်မူသော သင်—မိုးကောင်းကင်လိင်္ဂ (ဗျောမလိင်္ဂ) သို့ နမස්ကာရပြုပါ၏။

Verse 69

त्वं देवदेवस्त्वमनाथनाथस्त्वं प्राप्यपालः कृपणे कृपालुः । त्वं नेत्रनेत्रं जनबुद्धिबुद्धिराकाशकाशो जय जीवजीवः

သင်သည် ဒေဝဒေဝ (ဘုရားတို့၏ဘုရား) ဖြစ်၏။ သင်သည် အားကိုးရာမရှိသူတို့၏ အားကိုးရာ ဖြစ်၏။ သင်ထံ ရောက်လာသူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ၊ အကူအညီမဲ့သူတို့အပေါ် ကရုဏာရှင် ဖြစ်၏။ သင်သည် မျက်စိ၏ မျက်စိ၊ လူတို့၏ ဉာဏ်အတွင်းရှိ ဉာဏ် ဖြစ်၏။ သင်သည် အာကာသ၏ တောက်ပမှု—အောင်မြင်ပါစေ၊ သက်ရှိအားလုံး၏ အသက်တော်မူသော သင်။

Verse 70

दारिद्र्यदारिद्र्य निधे निधीनाममंगलामंगल शर्मशर्म । रोगप्ररोगः प्रथितः पृथिव्यां चिरं जयादित्य जयाप्रमेय

အို နిధီတို့အနက် နిధီတော်၊ ဆင်းရဲမှုကိုလည်းကောင်း ဆင်းရဲမှု၏ ဆင်းရဲမှုကိုပါ ဖယ်ရှားတော်မူသောသူ။ မင်္ဂလာတို့အနက် မင်္ဂလာ၊ ငြိမ်းချမ်းမှုတို့အနက် ငြိမ်းချမ်းမှု။ မြေပြင်ပေါ်၌ ရောဂါတို့အတွက် ကျော်ကြားသော ဆေးတော်—အောင်မြင်ပါစေ အို အာဒိတျယ၊ အောင်မြင်ပါစေ အို မတိုင်းမတာနိုင်သောသူ၊ အစဉ်ရှည်ကြာပါစေ။

Verse 71

व्याधिग्रस्तं कुष्ठरोगाभिभूतं भग्न प्राणं शीर्णदेहं विसंज्ञम् । माता पिता बांधवाः संत्यजंति सर्वैस्त्यक्तं पासि कोस्ति त्वदन्यः

ရောဂါကြောင့် နာကျင်ကပ်ရောက်၍ ကုဋ္ဌရောဂါက ဖိနှိပ်လျက်၊ အသက်ရှူသံလည်း ပျက်ယွင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာလည်း ချွတ်ယွင်း၍ သတိလည်း မရှိတော့သည့်သူကို—မိခင်၊ ဖခင်နှင့် ဆွေမျိုးများတောင် စွန့်ပစ်သော်လည်း သင်တော်မူသောအရှင်သာ စွန့်ပစ်ခံရသူကို ကာကွယ်တော်မူ၏။ သင့်အပြင် အခြားမည်သူရှိသနည်း။

Verse 72

त्वं मे पिता त्वं जननी त्वमेव त्वं मे गुरुर्बान्धवाश्च त्वमेव । त्वं मे धर्मस्त्वं च मे मोक्षमार्गो दासस्तुभ्यं त्यज वा रक्ष देव

အရှင်သည် ကျွန်ုပ်၏အဖေ၊ အရှင်သည် ကျွန်ုပ်၏အမေ—အရှင်တစ်ပါးတည်း။ အရှင်သည် ကျွန်ုပ်၏ဆရာ၊ ကျွန်ုပ်၏ဆွေမျိုးတို့လည်း အရှင်တည်း။ အရှင်သည် ကျွန်ုပ်၏ဓမ္မ၊ မောက္ခသို့သွားရာလမ်းလည်း အရှင်တည်း။ ကျွန်ုပ်သည် အရှင်၏ကျွန်—အို ဒေဝ၊ အလိုတော်အတိုင်း စွန့်ပစ်ပါ သို့မဟုတ် ကာကွယ်ပါ။

Verse 73

पापोऽस्मि मूढोऽस्मि महोग्रकर्मा रौद्रोऽस्मि नाचारनिधानमस्मि । तथापि तुभ्यं प्रणिपत्य पादयोर्जयं भक्तानामर्पय श्रीजयार्क

ကျွန်ုပ်သည် အပြစ်သား၊ မိုက်မဲသူ၊ အလွန်ကြမ်းတမ်းသောကံမှုများကို ပြုသူဖြစ်၏။ ကျွန်ုပ်သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်၍ သင့်လျော်သောအကျင့်၏ အခြေခံမဟုတ်ပါ။ သို့သော်လည်း အရှင်၏ခြေတော်နှစ်ပါး၌ ဦးချကန်တော့လျက်—အို ဂုဏ်တော်ထွန်းလင်းသော ဂျယာအာရက၊ အရှင်၏ဘက္တများအား အောင်မြင်ခြင်းနှင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ပေးသနားတော်မူပါ။

Verse 74

नारद उवाच । एवं स्तुतो जयादित्यः कमठेन महात्मना । स्निग्धगंभीरया वाचा प्राह तं प्रहसन्निव

နာရဒက ပြောသည်—ဤသို့ မဟာအတ္တမ ကမဋ္ဌက ချီးမွမ်းသဖြင့် ဂျယာဒိတျယသည် နူးညံ့၍ နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် သူ့အား ပြောကြားတော်မူ၏၊ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်စင်းရှိသကဲ့သို့။

Verse 75

जयादित्याष्टकमिदं यत्त्वया परिकीर्तितम् । अनेन स्तोष्यते यो मां भुवि तस्य न दुर्लभम्

သင် ရွတ်ဆိုခဲ့သော ဤ «ဂျယာဒိတျယာဩဋ္ဌက» ကို မြေပြင်ပေါ်၌ မည်သူမဆို ငါ့ကို ဤဖြင့် ချီးမွမ်းပါက၊ ထိုသူအတွက် မရနိုင်သောအရာ မရှိ။

Verse 76

रविवारे विशेषेण मां समभ्यर्च्य यः पठेत् । तस्य रोगा न शिष्यंति दारिद्र्यं च न संशयः

အထူးသဖြင့် တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ငါ့ကို သေချာစွာ ပူဇော်ကန်တော့၍ ဤကို ရွတ်ဖတ်သူ၏ ရောဂါများ မကျန်တော့၊ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုလည်း သံသယမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 77

त्वया च तोषितो वत्स तव दद्मि वरंत्वमुम् । सर्वज्ञो भुवि भूत्वा त्वं ततो मुक्तिमवाप्स्यसि

ချစ်သားရေ၊ သင်သည် ငါ့ကို စိတ်တော်ကျစေခဲ့သဖြင့် ဤကောင်းချီးကို ပေး၏။ မြေပြင်ပေါ်တွင် အလုံးစုံသိသူ ဖြစ်လာပြီးနောက် မောက္ခကို ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 78

त्वत्पिता स्मृतिकारश्च भविष्यति द्विजार्चितः । स्थानस्यास्य न नाशश्च कदाचित्प्रभविष्यति

သင်၏အဖေသည်လည်း စ్మృతి (Smṛti) ကိုရေးသားသူ ဖြစ်လာကာ ဒွိဇတို့က ဂုဏ်ပြုကြလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ဤသန့်ရှင်းရာဌာန၏ ပျက်စီးခြင်းသည် မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။

Verse 79

न चैतत्स्थानकं वत्स परित्यक्ष्यामि कर्हिचित् । एवमुक्ता स भगवान्ब्राह्मणैरर्चितः स्तुतः

ချစ်သားရေ၊ ငါသည် ဤသန့်ရှင်းသော နေရာကို မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်ခွာမည်မဟုတ်။ ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဘဂဝန်သည် ဗြာဟ္မဏတို့က ပူဇော်ကာ ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 80

अनुज्ञाप्य द्विजेद्रांस्तांस्तत्रैवांतर्दधे प्रभुः । एवं पार्थ समुत्पन्नो जयादित्योऽत्र भूतले

ဒွိဇတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးသူတို့အား ခွင့်တောင်းနှုတ်ဆက်ပြီးနောက်၊ प्रभုသည် ထိုနေရာ၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့ကြောင့် ပಾರ್ಥရေ၊ ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် ဂျယာဒိတျယ (Jayāditya) ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။

Verse 81

आश्विने मासि संप्राप्ते रविवारे च सुव्रत । आश्विने भानुवारेण यो जयादित्यमर्चयेत्

သီလဝတီရေ၊ အာශ්ဝိန (Āśvina) လရောက်လာ၍ တနင်္ဂနွေနေ့ဖြစ်သည့်အခါ—အာශ්ဝိနလ၏ တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ဂျယာဒိတျယ (Jayāditya) အောင်မြင်သော နေဘုရားကို ပူဇော်သူ မည်သူမဆို…

Verse 82

कोटितीर्थे नरः स्नात्वा ब्रह्महत्यां व्यपोहति । पूजनाद्रक्तमाल्यैश्च रक्तचंदनकुंकुमैः

ကိုဋိတီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် ဗြဟ္မဏသတ်မှု၏ အပြစ်ကြီးကိုတောင် ဆေးကြောပယ်ဖျက်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ပူဇော်ရာတွင် အနီရောင်ပန်းကွင်း၊ အနီစန္ဒန်လိမ်းနှင့် ကုင်ကုမ (နံ့သာနီ) တို့ဖြင့်—

Verse 83

लेपनाद्गंधधूपाद्यै नैवेद्येर्घृतपायसैः । ब्रह्मघ्नश्च सुरापश्च स्तेयी च गुरुतल्पगः

နတ်တော်ကို လိမ်းပူဇော်ခြင်း၊ အနံ့သာ၊ မီးခိုး (ဓူပ) စသည်တို့နှင့် ပူဇော်ခြင်း၊ ထို့ပြင် ဃြတ (ထောပတ်ဆီ) နှင့် ချိုမြိန်နို့ထမင်း (ပာယသ) ကဲ့သို့သော နైవေဒျ အာဟာရပူဇော်ခြင်းတို့ဖြင့်—ဗြဟ္မဏသတ်သူ၊ အရက်သောက်သူ၊ ခိုးသူ၊ ဆရာ၏အိပ်ရာကို ဖောက်ပြန်သူတောင်—

Verse 84

मुच्यते सर्वपापेभ्यः सूर्यलोकं च गच्छति । पुत्रदारधनान्यायुः प्राप्य सां सारिकं सुखम्

…အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ နေမင်း၏ လောကသို့ သွားရောက်သည်။ ထို့ပြင် သားသမီး၊ ဇနီးမယား၊ ဥစ္စာဓနနှင့် အသက်ရှည်ခြင်းကို ရရှိကာ လောကီဘဝ၌လည်း သုခကို ခံစားရသည်။

Verse 85

इष्टकामैः समायुक्तः सूर्यलोके चिरं वसेत्

လိုအင်ဆန္ဒတို့ ပြည့်စုံကာ နေမင်း၏ လောက၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ရသည်။

Verse 86

सर्वेषु रविवारेषु जयादित्यस्य दर्शनम् । कीर्तनं स्मरणं वापि सर्व रोगोपशांतिदम्

တနင်္ဂနွေနေ့တိုင်း ဂျယာဒိတျ (Jayāditya) ကို ဖူးမြင်ခြင်း၊ ထို့အတူ ချီးမွမ်းကီർത്തနာပြုခြင်း သို့မဟုတ် သတိရစိတ်ဖြင့် မှတ်မိခြင်းတောင်လျှင် ရောဂါအားလုံးကို ငြိမ်းစေသည်။

Verse 87

अनादिनिधनं देवमव्यक्तं तेजसां निधिम् । ये भक्तास्ते च लीयंते सौरस्थाने निरामये

ထိုဘုရားသည် အစမရှိ အဆုံးမရှိ၊ မမြင်ရသော (အဗျက္တ) ဖြစ်၍ တေဇောတောက်ပမှုတို့၏ خز خز (သိုလှောင်ရာ) ဖြစ်တော်မူ၏။ သဒ္ဓါဖြင့် ဘက်တိရှိသူတို့သည်လည်း ရောဂါကင်းသော နေဘုရား၏ အာဝါသသို့ ပေါင်းလျက်ဝင်ရောက်ကြ၏။

Verse 88

सूर्योपरागे संप्राप्ते रविकूपे समाहितः । स्नानं यः कुरुते पार्थ होमं कुर्यात्प्रयत्नतः

နေကြတ်ချိန် ရောက်လာသောအခါ၊ အို ပါရ္ထ၊ ရဝိကူပ၌ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ စုတည်၍ ရေချိုးသန့်စင်သူသည် ကြိုးစားအားထုတ်ကာ ဟောမ (မီးပူဇော်) ကိုလည်း ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 89

दानं चैव यथाशक्त्या जयादित्याग्रतः स्थितः । तस्य पुण्यस्य माहात्म्यं शृणुष्वैकमना जय

ထို့ပြင် ဇယာဒိတျ၏ ရှေ့၌ ရပ်လျက် ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ ဒါန (လှူဒါန်း) ကို ပြုရမည်။ အို ဇယ၊ စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုကုသိုလ်၏ မဟာတန်ခိုးကို နားထောင်လော့။

Verse 90

कुरुक्षेत्रेषु यत्पुण्यं प्रभासे पुष्करेषु च । वाराणस्यां च यत्पुण्यं प्रयागे नैमिषेऽपि वा । तत्पुण्यं लभते मर्त्यो जयादित्यप्रसादतः

ကူရုက္ခေတ္တ၌ ရရှိသော ကုသိုလ်၊ ပရဘာသ၌လည်းကောင်း ပုရှ္ကရ၌လည်းကောင်း ရရှိသော ကုသိုလ်၊ ဝါရာဏသီ၌ သို့မဟုတ် ပရယာဂ၌ သို့မဟုတ် နိုင်မိရှ၌ပင် ရရှိသော ကုသိုလ်—ထိုကုသိုလ်တူညီသမျှကို လူသားသည် ဇယာဒိတျ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ရရှိ၏။