Adhyaya 3

Verse 1

सू उवाच । एवं स्थानानि पुण्यानि यानियानीह वै भुवि । निरीक्षंस्तत्र तत्राहं नारदो वीरसत्तम

သုတက ပြောသည်။ ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ ပုဏ္ဏိယသန့်ရှင်းသော တီရ္ထများကို တစ်နေရာချင်းစီ စူးစမ်းကြည့်ရှုလျက်၊ သူရဲကောင်းတို့အထွတ် နာရဒသည် တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ လှည့်လည်၍ အမြတ်ဆုံးကို ရှာဖွေ하였다။

Verse 2

विचरन्मेदिनीं सर्वां प्राप्तोऽहमाश्रमं भृगोः । यत्र रेवानदी पुण्या सप्तकल्पस्मरा वरा

ကမ္ဘာမြေတစ်လျှောက်လုံး လှည့်လည်သွားလာရင်း၊ ငါသည် ဘൃဂု၏ အာရှရမ်သို့ ရောက်ရှိ하였다။ ထိုနေရာတွင် ပုဏ္ဏိယသန့်ရှင်းသော ရေဝါမြစ်သည် စီးဆင်း၍၊ အထူးမြတ်သော ထိုမြစ်ကို ခုနစ်ကပ္ပတိုင်တိုင် အမှတ်ရကြသည်။

Verse 3

महापुण्या पवित्रा च सर्वतीर्थमयी शुभा । पुनानि कीर्तनेनैव दर्शनेन विशेषतः

ထိုမြစ်သည် အလွန်ပုဏ္ဏိယကြီး၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကာ မင်္ဂလာပြည့်ဝပြီး တီရ္ထအားလုံး၏ အနှစ်သာရဖြစ်သည်။ အမှတ်ရခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းသာဖြင့်ပင် သန့်စင်စေပြီး၊ အထူးသဖြင့် မျက်မြင်ဖူးမြင်ခြင်းဖြင့် ပိုမိုသန့်စင်စေသည်။

Verse 4

तत्रावगाहनात्पार्थ मुच्यते जंतुरंहसा । यथा सा पिङ्गला नाडी देहमध्ये व्यवस्थिता

အို ပါර්ထ၊ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးဆင်းခြင်းကြောင့် သတ္တဝါသည် အပြစ်မှ လျင်မြန်စွာ လွတ်မြောက်သည်။ ထိုကဲ့သို့ပင် ပင်္ဂလာ နာဒီသည် ကိုယ်ခန္ဓာအလယ်၌ တည်ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 5

इयं ब्रह्मांडपिण्डस्य स्थाने तस्मिन्प्रकीर्तिता । तत्रास्ते शुक्लतीर्थाख्यं रेवायां पापनाशनम्

ဤသန့်ရှင်းသော အလယ်အလတ်နေရာကို «ဗြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာဥ) နှင့် ပိဏ္ဍ (ကိုယ်ခန္ဓာမိုက်ခရိုကော့စမ်) ၏ နေရာ» ဟု ထိုနေရာတွင် ကြေညာထားသည်။ ထို့ပြင် ရေဝါမြစ်ပေါ်တွင် «ရှုကလ-တီရ္ထ» ဟု ခေါ်သော အပြစ်ဖျက်သည့် တီရ္ထရှိသည်။

Verse 6

यत्र वै स्नानमात्रेण ब्रह्महत्या प्रणश्यति । तस्यापि सन्निधौ पार्थ रेवाया उत्तरे तटे

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းတစ်ခုပင်ဖြင့်ပင် «ဗြဟ္မဟတ္ယာ» ဟူသော အကြီးမားဆုံးအပြစ်တောင် ပျက်ကွယ်သွားသည်။ အို ပါရ္ထ၊ ရေဝါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်း၌ ထိုတီရ္ထ၏ အနီးတဝိုက်တွင် ဖြစ်၏။

Verse 7

नानावृक्षसमाकीर्णं लतागुल्मोपशोभितम् । नानापुष्पफलो पेतं कदलीखंडमंडितम्

ထိုနေရာသည် သစ်ပင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ထူထပ်ကာ လျှောပင်နှင့် ချုံပင်တို့က အလှဆင်ထားပြီး ပန်းနှင့် အသီးအနှံ မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်ဝကာ ငှက်ပျောတောအစုများဖြင့်လည်း တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 8

अनेकाश्वापदाकीर्णं विहगैरनुनादितम् । सुगंधपुष्पशोभाढ्यं मयूररवनादितम्

ထိုနေရာသည် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ငှက်တို့၏ သံလွင်သံမြည်များဖြင့် တဝိုက်လုံး တုန်လှုပ်နေသည်။ မွှေးကြိုင်သောပန်းများ၏ အလှအပဖြင့် ကြွယ်ဝပြီး မယုရ (ပီကော့) တို့၏ အော်သံများလည်း ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

Verse 9

भ्रमरैः सर्वमुत्सृज्य निलीनं रावसंयुतम् । यथा संसारमुत्सृज्य भक्तेन हरपादयोः

ထိုနေရာ၌ ပျားများသည် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ ဟွမ်ဟွမ်သံနှင့်အတူ တည်ငြိမ်စွာ နေထိုင်ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့ပင် ဘက္တ (သဒ္ဓါရှင်) သည် လောကီချည်နှောင်မှုကို စွန့်ပယ်၍ ဟရ (ရှီဝ) ၏ ခြေတော်၌ စိတ်နှလုံး စိမ့်ဝင်လျက် နေတတ်သည်။

Verse 10

कोकिला मधुरैः स्वानैर्नादयंति तथा मुनीन् । यथा कथामृताख्यानैर्ब्राह्मणा भवभीरुकान्

ထိုနေရာ၌ ကိုကီလာ (ကူကူး) တို့သည် ချိုမြိန်သော အသံများဖြင့် မုနီတို့ကို ပျော်ရွှင်စေသည်။ ထိုကဲ့သို့ပင် ဗြာဟ္မဏတို့သည် အမృతကဲ့သို့သော သာသနာတော်ကထာများကို ရွတ်ဆိုပြောကြားခြင်းဖြင့် လောကသံသရာကို ကြောက်ရွံ့သူတို့ကို ဝမ်းမြောက်စေသည်။

Verse 11

यत्र वृक्षा ह्लादयंति फलैः पुष्पैश्च पत्रकैः । छायाभिरपि काष्ठैश्च लोकानिव हरव्रताः

ထိုနေရာ၌ သစ်ပင်တို့သည် သီး၊ ပန်း၊ ရွက်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊ အရိပ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ သစ်သားဖြင့်တောင်လည်းကောင်း လူလောကကို ပျော်ရွှင်စေ၏—ဟရ (ရှီဝ) သို့ ဝ్రတ ခံယူထားသော ဘက္တများက ကမ္ဘာလောကကို အမျိုးမျိုးအကျိုးပြုသကဲ့သို့။

Verse 12

पुत्रपुत्रेति वाशंते यत्र पुत्रप्रियाः खगाः । यथा शिवप्रियाः शैवा नित्यं शिवशिवेति च

ထိုနေရာ၌ မိမိကလေးကို ချစ်မြတ်နိုးသော ငှက်တို့သည် “သားရေ၊ သားရေ” ဟု အော်ဟစ်ကြ၏—ရှီဝကို ချစ်တော်မူသော ရှဲဝ (Śaiva) များက “ရှီဝ၊ ရှီဝ” ဟု အမြဲတမ်း ဂုဏ်ပြုသံထွက်သကဲ့သို့။

Verse 13

एवंविधं मुनेस्तस्य भृगोराश्रममंडलम् । विप्रैस्त्रैविद्यसंयुक्तैः सर्वतः समलंकृतम्

ဤသို့ပင် ထိုမုနိ ဘೃဂု (Bhṛgu) ၏ အာရှရမ်နယ်ပယ်သည် ဖြစ်၏—သုံးဝေဒပညာ (Ṛg, Yajus, Sāman) နှင့် ပြည့်စုံသော ဗြာဟ္မဏများက အရပ်ရပ်၌ လှပစွာ အလှဆင်ထား၏။

Verse 14

ऋग्यजुः सामनिर्घोपैरारूरितदिगन्तरम् । रुद्रभक्तेन धीरेण यथैव भुवनत्रयम्

ထိုအာရှရမ်၏ အကွာအဝေးအရပ်ရပ်သည် Ṛg၊ Yajus၊ Sāman တို့၏ ဂုဏ်သံတုန်လှုပ်မှုဖြင့် ထင်ဟပ်ကြားရ၏—ရုဒြ (Rudra) ကို ဘက်တိဖြင့် ခိုင်မြဲသော မုနိတစ်ပါးကြောင့်—သုံးလောကလုံးကို သာသနာသံနှင့် သက်ရောက်တော်မူသကဲ့သို့။

Verse 15

तत्राहं पार्थ संप्राप्तो यत्रास्ते मुनिसत्तमः । भृगुः परमधर्मात्मातपसा द्योतितप्रभः

ထိုနေရာသို့ပင်၊ အို ပါර්ထ (Pārtha)၊ ငါ ရောက်လာခဲ့၏—အမြတ်ဆုံး မုနိဖြစ်သော ဘೃဂု (Bhṛgu) နေထိုင်ရာသို့; အလွန်အမင်း ဓမ္မတရားရှိသူ၊ တပသ (austerity) ကြောင့် တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ထွန်းလင်းနေသူ။

Verse 16

आगच्छंतं तु मां दृष्ट्वा दीनं च मुदितं तथा । अभ्युत्थआनं कृतं सर्वैर्विप्रैर्भृगुपुरोगमैः

ကျွန်ုပ်လာနေသည်ကို မြင်ကြသော်—ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော်လည်း ဝမ်းမြောက်လျက်—ဘೃဂုကို ဦးဆောင်ထားသော ဗြာဟ္မဏများအားလုံးက ကြိုဆိုရန် ထရပ်တော်မူကြ၏။

Verse 17

कृत्वा सुस्वागतं दत्त्वा अर्घाद्यं भृगुणा सह । आसनेषूपविष्टास्ते मुनींद्रा ग्राहिता मया

နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုကာ ဘṛဂုနှင့်အတူ အर्घ்யနှင့် အခြားဂုဏ်ပြုအပူဇာများကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထိုမုနိဣန္ဒြာတို့ကို အာසနများပေါ်တွင် ထိုင်စေကာ ကျွန်ုပ်က ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ခဲ့၏။

Verse 18

विश्रांतं तु ततो ज्ञात्वा भृगुर्मामप्युवाचह । क्व गंतव्यं मुनिश्रेष्ठ कस्मादिह समागतः

ထို့နောက် ကျွန်ုပ်အနားယူပြီးကြောင်း သိသဖြင့် ဘṛဂုက ကျွန်ုပ်အား မိန့်တော်မူ၏—“အို မုနိအမြတ်၊ သင် ဘယ်သို့ သွားမည်နည်း၊ အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသနည်း”

Verse 19

आगमनकारणं सर्वं समाचक्ष्व परिस्फुटम् । ततस्तं चिंतयाविष्टो भृगुं पार्थाहमब्रुवम्

“သင်လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းအားလုံးကို ပြတ်သားစွာ ပြောပြပါ” ဟုဆို၏။ ထို့နောက် စိတ်တွေးတောင့်တင်းလျက် ကျွန်ုပ်သည် ဘṛဂုအား မိန့်ကြားခဲ့၏၊ အို ပါရ္ထာ။

Verse 20

श्रूयतामभिधास्यामि यदर्थमहामागतः । मया पर्यटिता सर्वा समुद्रांता च मेदिनी

နားထောင်ကြပါ—ယခု ကျွန်ုပ်လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောမည်။ ကျွန်ုပ်သည် သမုဒ္ဒရာကမ်းတိုင်အောင် မြေပြင်လောကတစ်လျှောက်လုံး လှည့်လည်ခဲ့၏။

Verse 21

द्विजानां भूमिदानार्थं मार्गमाणः पदेपदे । निर्दोषां च पवित्रां च तीर्थेष्वपि समन्विताम्

နှစ်ကြိမ်မွေးသူတို့အား မြေဒါနပြုရန်အတွက် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ရှာဖွေလျက်၊ အပြစ်ကင်း၍ အလွန်သန့်ရှင်းသော မြေကို၊ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာကူးကန်) များကဲ့သို့ သန့်မြတ်မှုနှင့် ပြည့်စုံသော မြေကိုလည်း ရှာဖွေ၏။

Verse 22

रम्यां मनोरमां भूमिं न पश्यामि कथंचन । भृगुरुवाच । विप्राणां स्थापनार्थाय मयापि भ्रमता पुरा

“အလွန်လှပ၍ မင်္ဂလာရှိသော မြေကို မည်သို့မျှ မမြင်ရပါ။” ဟုဆို၏။ ဘೃဂုက ပြောသည်— “ယခင်က ငါလည်း ဗိပ္ပရာ (ဗြာဟ္မဏ) များကို တည်ထောင်ရန် နေရာရှာဖွေကာ လှည့်လည်ခဲ့ဖူးသည်—”

Verse 23

पृथ्वी सागरपर्यंता दृष्टा सर्वा तदानघ । महीनाम नदी पुण्या सर्वतीर्थमयी शुभा

အပြစ်ကင်းသူရေ၊ သမုဒ္ဒရာအနားတိုင်အောင် မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကို ငါမြင်ခဲ့၏။ “မဟီ” ဟူသော သန့်ရှင်းသော မြစ်တစ်စင်းရှိပြီး၊ မင်္ဂလာတော်မူ၍ သန့်မြတ်ကာ တီရ္ထအားလုံး၏ အာနုဘော်ကို ကိုယ်တွင်း၌ ဆောင်ထား၏။

Verse 24

दिव्या मनोरमा सौम्या महापापप्रणाशिनी । नदीरूपेण तत्रैव पृथ्वी सा नात्र संशयः

ဒေဝီသဘောရှိ၍ လှပသက်သာကာ နူးညံ့ပြီး မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။ ထိုနေရာ၌ပင် မြေကြီးသည် မြစ်၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် တည်ရှိနေသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 25

पृथिव्यां यानि तीर्थानि दृष्टादृष्टानि नारद । तानि सर्वाणि तत्रैव निवसंति महीजले

နာရဒရေ၊ မြေကြီးပေါ်ရှိ တီရ္ထအားလုံး—မြင်ရသော်လည်းကောင်း မမြင်ရသော်လည်းကောင်း—အကုန်လုံးသည် ထိုနေရာ၌ပင် “မဟီ” မြစ်ရေထဲတွင် နေထိုင်ကြ၏။

Verse 26

सा समुद्रेण संप्राप्ता पुण्यतोया महानदी । संजातस्तत्र देवर्षे महीसागरसंगमः

ပုဏ္ဏတောယာ မဟာနဒီကြီးသည် သမုဒ္ဒရာသို့ ရောက်လာ၏။ ထိုနေရာ၌၊ အို ဒေဝရိသီ၊ မဟီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ၏ ဆုံရာ (သင်္ဂမ) ပေါ်ပေါက်၏။

Verse 27

स्तंभाख्यं तत्र तीर्थं तु त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । तत्र ये मनुजाः स्नानं प्रकुर्वंति विपश्चितः

ထိုနေရာ၌ ‘စတံဘ’ ဟုခေါ်သော တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၍ လောကသုံးပါးတွင် ထင်ရှားကျော်ကြား၏။ ထိုနေရာ၌ ဉာဏ်ပညာရှိသော လူတို့က ရေချိုးကာ—

Verse 28

सर्वपापविनिर्मुक्ता नोपसर्पंति वै यमम् । तत्राद्भुतं हि दृष्टं मे पुरा स्नातुं गतेन वै

သူတို့သည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ ယမမင်းထံသို့ မနီးကပ်ကြ။ အမှန်တကယ်ပင်၊ အတိတ်ကာလ၌ ငါသည် ရေချိုးရန် သွားစဉ် ထိုနေရာ၌ အံ့ဩဖွယ်တစ်ရပ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့၏။

Verse 29

तदहं कीर्तयिष्यामि मुने श्रृणु महाद्भुतम् । यावत्स्नातुं व्रजाम्यस्मिन्महीसागरसंगमे

ထိုအံ့ဩဖွယ်ကြီးကို ယခု ငါ ပြောပြမည်—အို မုနိ၊ နားထောင်လော့—မဟီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ရေချိုးရန် ငါ သွားစဉ်က ဖြစ်ခဲ့သော အကြောင်းကို။

Verse 30

तीरे स्थितं प्रपश्यामि मुनींद्रं पावकोपमम् । प्रांशुं वृद्धं चास्थिशेषं तपोलक्ष्म्या विभूषितम्

ကမ်းနား၌ ငါမြင်ရသည်မှာ မုနိအရှင်တစ်ပါး၊ မီးကဲ့သို့ တောက်ပသော မုနိဣန္ဒြာဖြစ်၏။ အရပ်ရှည်၍ အိုမင်းကာ တပသ်ကြောင့် အရိုးသာကျန်သော်လည်း တပောလက္ခမီ၏ တောက်ပမှုဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်ရှိ၏။

Verse 31

भुजावूर्ध्वौ ततः कृत्वा प्ररुदंतं मुहुर्मुहुः । तं तथा दुःखितं दृष्ट्वा दुःखितोऽहमथाभवम्

ထို့နောက် သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို အထက်သို့ မြှောက်ကာ မကြာခဏ ထပ်တလဲလဲ ငိုကြွေးလေ၏။ ထိုသို့ ဒုက္ခရောက်နေသူကို မြင်သဖြင့် ငါလည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်လာ၏။

Verse 32

सतां लक्षणमेतद्धि यद्दृष्ट्वा दुःखितं जनम् । शतसंख्य तस्य भवेत्तथाहं विललाप ह

ဤအရာသည် သတ္တဝါကောင်းတို့၏ လက္ခဏာတည်း—ဒုက္ခခံနေရသူကို မြင်လျှင် မိမိ၏ ဝမ်းနည်းမှုသည် အဆများစွာ တိုးပွားလာသည်။ ထို့ကြောင့် ငါလည်း ငိုကြွေးလေ၏။

Verse 33

अहिंसा सत्यमस्तेयं मानुष्ये सति दुर्लभम् । ततस्तमुपसंगम्य पर्यपृच्छमहं तदा

အဟിംသာ၊ သစ္စာတရား၊ မခိုးမယူခြင်းတို့သည် လူသားတို့အတွင်း၌ပင် ရှားပါးလှ၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ထိုအခါ မေးမြန်းလေ၏။

Verse 34

किमर्थं रोदिशि मुने शोके किं कारणं तव । सुगुह्यमपि चेद्बूहि जिज्ञासा महती हि मे

“အဘယ်ကြောင့် ငိုကြွေးသနည်း၊ မုနိရေ။ သင်၏ ဝမ်းနည်းခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကား အဘယ်နည်း။ အလွန်လျှို့ဝှက်သော်လည်း ပြောပါ—ငါ၏ သိလိုစိတ်သည် အလွန်ကြီးမား၏။”

Verse 35

मुनिस्ततो मामवदद्भृगो निर्भाग्यवानहम् । तेन रोदिमि मा पृच्छ दुर्भाग्यं चालपेद्धि कः

ထို့နောက် မုနိက ငါ့အား ပြောလေ၏—“အို ဘೃဂု၊ ငါသည် ကံမကောင်းသူဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် ငိုကြွေး၏။ မမေးပါနှင့်—မိမိ၏ ကံဆိုးမှုကို မည်သူက အသံထွက် ပြောမည်နည်း။”

Verse 36

तमहं विस्मयाविष्टः पुनरेवेदमब्रुवम् । दुर्लभं भारते जन्म तत्रापि च मनुष्यता

အံ့ဩလွန်စွာဖြင့် ငါသည် ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်သည်– «Bhārata ပြည်၌ မွေးဖွားခြင်းသည် ရှားပါး၏၊ ထို့ထက်ပို၍ ရှားပါးသည်မှာ အမှန်တကယ် လူဖြစ်ခြင်းပင်»။

Verse 37

मनुष्यत्वे ब्राह्मणत्वं मुनित्वं तत्र दुर्लभम् । तत्रापि च तपःसिद्धिः प्राप्यैतत्पंचकं परम्

လူဖြစ်ခြင်းအတွင်း၌ပင် ဘြာဟ္မဏဖြစ်ခြင်းသည် ရှားပါး၏၊ ထိုအတွင်း၌ မုနိဖြစ်ခြင်းလည်း ရှားပါး၏။ ထို့ထက်ပို၍ ရှားပါးသည်မှာ တပဿ (austerity) ဖြင့် အောင်မြင်စိဒ္ဓိရခြင်းပင်။ ဤအမြင့်မြတ်သော ကံကောင်းခြင်း ငါးပါးကို ရရှိပြီးနောက်…

Verse 38

किमर्थं रोदिषि मुने विस्मयोऽत्र महान्मम । एवं संपृच्छते मह्यमेतस्मिन्नेव चांतरे

«အဘယ်ကြောင့် ငိုနေသနည်း မုနိရေ? ဤနေရာ၌ ငါ၏ အံ့ဩမှုသည် အလွန်ကြီးမား၏» ဟု ငါမေးမြန်းနေစဉ်၊ ထိုအခဏ၌ပင်…

Verse 39

सुभद्रोनाम नाम्ना च मुनिस्तत्राभ्युपाययौ । स हि मेरुं परित्यज्य ज्ञात्वा तीर्थस्य सारताम्

ထိုနေရာသို့ Subhadra အမည်ရှိ မုနိတစ်ပါး လာရောက်နီးကပ်하였다။ သူသည် ထိုတီရ္ထ (tīrtha) ၏ အနှစ်သာရနှင့် အထူးမြတ်မှုကို သိမြင်သဖြင့် မေရုတောင် (Meru) ကိုပင် စွန့်ခွာခဲ့၏။

Verse 40

कृताश्रमः पूजयति सदा स्तंभेश्वरं मुनिः । सोऽप्येवं मामि वापृच्छन्मुनिं रोदनकारणम्

ထိုမုနိသည် အာශ්ရမ (āśrama) တာဝန်များကို သင့်တော်စွာ ပြီးမြောက်ပြီးနောက် Stambheśvara ကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ကန်တော့လေ၏။ ငါကို ထိုသို့မြင်သဖြင့် သူသည် တပဿဝင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ငါ့ကို မေးမြန်းကာ ငိုရခြင်းအကြောင်းရင်းကို စုံစမ်းလေ၏။

Verse 41

अथाहाचम्य स मुनिः श्रूयतां कारणं मुनी । अहं हि देवशर्माख्यो मुनिः संयतवाङ्मनाः

ထို့နောက် မုနိသည် အာချမ (သန့်စင်ရန် ရေစုပ်သောက်ခြင်း) ပြု၍ ဆို၏— «အို မုနိတို့၊ အကြောင်းရင်းကို နားထောင်ကြလော့။ ငါသည် ဒေဝရှർമား ဟူသော မုနိဖြစ်၍ စကားနှင့် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသူ ဖြစ်၏»။

Verse 42

निवसामि कृतस्थानो गंगासागरसंगमे । तत्र दर्शेतर्पयामि सदैव च पितॄनहम्

ငါသည် ဂင်္ဂါမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ နေရာတည်ထောင်၍ နေထိုင်၏။ ထိုနေရာတွင် ဒർശ (Darśa) နေ့များ၌ ငါသည် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များအား တရ্পဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်ခြင်း) ကို အမြဲပြု၏။

Verse 43

श्राद्धांते ते च प्रत्यक्षा ह्याशिषो मे वदंति च । ततः कदाचित्पितरः प्रहृष्टा मामथाब्रवन्

ရှ్రာဒ္ဓ (śrāddha) အဆုံးတွင် သူတို့သည် မျက်မြင်ထင်ရှားလာပြီး ငါ့အား ကောင်းချီးစကားများကိုပင် ပြောကြ၏။ ထို့နောက် တစ်ခါတစ်ရံ ငါ၏ ပိတೃတို့သည် ဝမ်းမြောက်လျက် ငါ့အား ဤသို့ မိန့်ကြား၏။

Verse 44

वयं सदात्र चायामो देवशर्मंस्तवांतिके । स्थानेऽस्माकं कदाचित्त्वं न चायासि कुतः सुतः

«ဒေဝရှർമား၊ ငါတို့သည် အမြဲတမ်း ဤနေရာသို့ လာ၍ သင့်အနီး၌ ရှိကြ၏။ သို့သော် ငါတို့၏ နေရာအိမ်တော်သို့ သင်သည် မည်သည့်အခါမျှ မလာ—အဘယ်ကြောင့်နည်း၊ ချစ်သား?»

Verse 45

स्थानं दिदृक्षुस्तच्चाहं न शक्तोऽस्मि निवोदितुम् । ततः परममित्युक्त्वा गतवान्पितृभिः सह

သူတို့၏ နေရာအဘိုဒ်ကို မြင်လိုသဖြင့် ငါသည် ငြင်းဆန်မနိုင်ခဲ့။ «ထိုသို့ဖြစ်ပါစေ—အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာသို့ သွားကြစို့» ဟုဆိုကာ ပိတೃတို့နှင့်အတူ ငါလည်း သွားခဲ့၏။

Verse 46

पितॄणां मंदिरं पुण्यं भौमलोकसमास्थितम् । तत्रतत्र स्थितश्चाहं तेजोमण्डलदुर्दृशान्

ပိတೃ (Pitṛs) များ၏ သန့်ရှင်းသော မန္ဒိရသည် မြေပြင်လောကအတွင်း တည်ရှိ၏။ ထိုနေရာနေရာ၌ ငါသည် မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရန်ခက်သော သတ္တဝါများကို မြင်၏၊ တောက်ပသော အလင်းဝိုင်းများဖြင့် ဝန်းရံထားကြ၏။

Verse 47

दृष्ट्वाग्रतः पूजयाढ्यानपृच्छं स्वान्पितॄनिति । के ह्यमी समुपायांति भृशं तृप्ता भृशार्चिताः । भृशंप्रमुदिता नैव तथा यूयं यथा ह्यमी

သူတို့ကို ရှေ့တွင်မြင်သော် ငါသည် ထိုမြင့်မြတ်သူတို့ကို ပူဇော်ကာ မိမိ၏ ပိတೃများကို မေး၏—“ဤသူတို့ကား မည်သူနည်း။ အလွန်စိတ်ကျေနပ်၍ အလွန်ပူဇော်ခံရကာ အလွန်ပျော်ရွှင်လျက် နင်တို့ထက်ပင် ထင်ရှားသကဲ့သို့ လာရောက်ကြသည်?”

Verse 48

पितर ऊचुः । भद्रं ते पितरः पुण्याः सुभद्रस्य महामुनेः । तर्पितास्तेन मुनिना महीसागरसंगमे

ပိတೃများက ဆို၏—“သင်၌ မင်္ဂလာရှိစေ။ ထိုသန့်ရှင်းသော ပိတೃများသည် မဟာမုနိ သုဘဒြ (Subhadra) ၏ ပိတೃများဖြစ်ကြ၏။ ထိုမုနိသည် မြေနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ တర్పဏဖြင့် သူတို့ကို စိတ်ကျေနပ်စေခဲ့၏။”

Verse 49

सर्वतीर्थमयी यत्र निलीना ह्युदधौ मही । तत्र दर्शे तर्पयति सुभद्रस्तानमून्सुत

“အကြောင်းမူကား ထိုနေရာ၌ တီရ္ထ (tīrtha) အားလုံး၏ အနှစ်သာရပါဝင်သော မြေကြီးသည် သမုဒ္ဒရာအတွင်း၌ လျှို့ဝှက်နေ၏။ ထိုနေရာ၌ ဒർശ (Darśa) နေ့တွင် သုဘဒြသည် ထိုပိတೃများကို ပူဇော်တర్పဏဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေသည်၊ သားရေ။”

Verse 50

इत्याकर्ण्य वचस्तेषां लज्जितोऽहं भृशंतदा । विस्मितश्च प्रणम्यैतान्पितॄन्स्वं स्थानमागतः

သူတို့၏စကားကို ကြားသော် ထိုအခါ ငါသည် အလွန်ရှက်ကြောက်သွား၏။ ထို့နောက် အံ့ဩလျက် ထိုပိတೃများကို ဦးချကန်တော့ပြီး မိမိနေရာသို့ ပြန်လာ၏။

Verse 51

यथा तथा चिंतितं च तत्र यास्याम्यहं श्फुटम् । पुण्यो यत्रापि विख्यातो महीसागरसंगमः

ဤသို့ အမျိုးမျိုး စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက် ငါသည် ထင်ရှားစွာ ဆုံးဖြတ်하였다—«မဟီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၊ သန့်ရှင်း၍ နာမည်ကျော်သော သင်္ဂမရှိရာသို့ ငါသွားမည်»။

Verse 52

कृताश्रमश्च तत्रैव तर्पयिष्ये निजान्पितॄन् । दर्शेदर्शे यथा चासौ स्तुत्यनामा सुभद्रकः

ထိုနေရာတွင် ငါသည် သင့်လျော်သော အာရှရမ်ကို တည်ထောင်ပြီး၊ ကိုယ်ပိုင် ပိတೃများကို တర్పဏ အလှူဖြင့် ကျေနပ်စေမည်—လတစ်လ၏ အမဲလ (darśa) အခမ်းအနားတိုင်းတွင်၊ နာမည်ကလည်း ချီးမွမ်းထိုက်၍ ကျော်ကြားသော သုဘဒ္ရကကဲ့သို့ပင်။

Verse 53

किं तेन ननु जातेन कुलांगारेण पापिना । यस्मिञ्जीवत्यवि निजाः पितरोऽन्यस्पृहाकराः

အပြစ်ရှိသော “မျိုးရိုးကို မီးခဲကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းစေသူ” ထိုသူ၏ မွေးဖွားခြင်းသည် အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း။ သူအသက်ရှင်နေစဉ်တည်းကပင် သူ၏ ပိတೃများသည် အခြားသူတို့ထံမှ အကူအညီကို လိုလားရလေသည်။

Verse 54

इति संचिंत्य मुदितो रुचिं भार्यामथाब्रवुम् । रुचे त्वया समायुक्तो महीसागगरसंगमम्

ဤသို့ စဉ်းစားပြီး ဝမ်းမြောက်လာကာ၊ ငါသည် မိမိဇနီး ရုချိကို ပြော하였다—«ရုချိရေ၊ နင်နှင့်အတူ မဟီမြစ်–သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာသို့ ငါသွားမည်»။

Verse 55

गत्वा स्थास्यामि तत्रैव शीघ्रं त्वं सम्मुखीभव । पतिव्रतासि शुद्धासिकुलीनासि यशस्विनि । तस्मादेतन्मम शुभे कर्तुमर्हसि चिंतितम्

«သွားရောက်ပြီးလျှင် ငါသည် ထိုနေရာတွင်ပင် နေထိုင်မည်။ မြန်မြန် ငါနှင့်အတူ လိုက်ပါရန် ပြင်ဆင်လော့။ နင်သည် ပတိဗြတ (ခင်ပွန်းသစ္စာ) ရှိသူ၊ သန့်ရှင်းသူ၊ မျိုးရိုးကောင်းသူ၊ ဂုဏ်သတင်းရှိသူ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အမင်္ဂလာကင်းသော မိန်းမကောင်းရေ၊ ငါဆုံးဖြတ်ထားသမျှကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ကူညီသင့်သည်»။

Verse 56

रुचिरुवाच । हता तस्य जनिर्नाभूत्कथं पाप दुरात्मना

ရုစိက ပြောသည်— «သူ၏ မွေးဖွားခြင်းတိုင်တိုင် ပျက်စီးသွားခြင်း မဟုတ်သလော။ အို အပြစ်ရှိသူ၊ စိတ်ယုတ်မာသော ထိုသူကြောင့် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်သနည်း»

Verse 57

श्मशानस्तंभ येनाहं दत्ता तुभ्यं कृतंत्वाय । इह कंदफलाहारैर्यत्किं तेन न पूर्यते

«သင့်ထံ ငါ့ကို ပေးအပ်စေခဲ့သော သုသာန်တိုင်တန်းကြောင့်—ဤနေရာ၌ အမြစ်နှင့် အသီးတို့ကိုသာ စားသောက်နေသော်လည်း—သူ မဖြည့်ဆည်းပြီးသေးသော အရာ မည်သည်ရှိသနည်း»

Verse 58

नेतुमिच्छसि मां तत्र यत्र क्षारोदकं सदा । त्वमेव तत्र संयाहि नंदंतु तव पूर्वजाः

«အမြဲတမ်း ဆားငန်ရေရှိသော ထိုနေရာသို့ ငါ့ကို ခေါ်သွားချင်သလော။ သင်တစ်ယောက်တည်း သွားပါစေ—သင်၏ ဘိုးဘွားများ ပျော်ရွှင်ကြပါစေ»

Verse 59

गच्छ वा तिष्ठ वा वृद्ध वस वा काकवच्चिरम् । तथा ब्रुवन्त्यां तस्यां तु कर्णावस्मि पिधाय च

«သွားချင်သွား၊ နေချင်နေ၊ အို အိုမင်းသူ—သို့မဟုတ် ကျီးကန်းလို အကြာကြီး အသက်ရှည်ပါစေ» ဟု သူမပြောနေစဉ် ငါသည် နားနှစ်ဖက်ကို ပိတ်လိုက်၏။

Verse 60

विपुलं शिष्यमादिश्य गृह एकोऽत्र आगतः । सोऽहं स्नात्वात्र संतर्प्य पितॄञ्छ्रद्धापरायणः

ဝိပုလ အမည်ရှိ တပည့်ကို ညွှန်ကြားပြီးနောက် ငါသည် အိမ်သို့ တစ်ယောက်တည်း ဤနေရာသို့ ရောက်လာ၏။ ဤတွင် ရေချိုးပြီး ပိတೃများကို ရှရဒ္ဓာ အလှူဖြင့် သင့်တင့်စွာ ကျေနပ်စေကာ ရှရဒ္ဓာ၌ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေ၏။

Verse 61

चिंतां सुविपुलां प्राप्तो नरके दुष्कृती यथा । यदि तिष्ठामि चात्रैव अर्धदेहधरो ह्यहम्

အလွန်ကြီးမားသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုသည် ငါ့ကို ဖုံးလွှမ်းလာ၏—နరక၌ အပြစ်သားတစ်ယောက်ကဲ့သို့—ဤနေရာ၌ပင် နေထိုင်ရမည်ဆိုလျှင် ငါသည် «ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်သာရှိသူ» ဖြစ်နေမည်။

Verse 62

नरो हि गृहिणीहीनो अर्धदेह इति स्मृतः । यथात्मना विना देहे कार्यं किंचिन्न सिध्यति

အမှန်တကယ်ပင် မယားမရှိသော ယောက်ျားကို «ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်» ဟု မှတ်သားကြသည်။ အာတ်မန် (ātman) မရှိသော ကိုယ်ခန္ဓာ၌ မည်သည့်အလုပ်မျှ မပြီးမြောက်နိုင်သကဲ့သို့၊ ထိုမပြည့်စုံမှု၌လည်း ဘဝတာဝန်များ မပြည့်ဝနိုင်။

Verse 63

अनयोर्हि फलं ग्राह्यं सारता नात्र काचन । अर्धदेही च मनुजस्त्वसंस्पृश्यः सतांमतः

ဤနှစ်ပါးမှ ယူယူနိုင်သည်မှာ အပြင်ပန်း «အကျိုးရလဒ်» သာဖြစ်၍ အနှစ်သာရမရှိ။ ထို့ပြင် «ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်ရှိသူ» ယောက်ျားကို သုတေသနကောင်းသူတို့၏ အမြင်အရ မထိမကိုင်သင့်သူ (ပူဇော်ပွဲနှင့် လူမှုသမာဓိ၌ ရှောင်ကြဉ်သင့်သူ) ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 64

अनयोर्हिफलं ग्राह्यं सारता नात्र काचन । अर्धदेही च मनुजस्त्वसंस्पृश्यः सतांमतः

ဤနှစ်ပါးမှ ယူယူနိုင်သည်မှာ အပြင်ပန်း «အကျိုးရလဒ်» သာဖြစ်၍ အနှစ်သာရမရှိ။ ထို့ပြင် «ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်ရှိသူ» ယောက်ျားကို သုတေသနကောင်းသူတို့၏ အမြင်အရ မထိမကိုင်သင့်သူ (ပူဇော်ပွဲနှင့် လူမှုသမာဓိ၌ ရှောင်ကြဉ်သင့်သူ) ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 65

औत्तानपादिरस्पृश्य उत्तमो हि सुरैः कृतः । अथ चेत्तत्र संयामि न महीसागरस्ततः

အော်တ္တာနပာဒီ (ဓြုဝ) သည် တစ်ခါက «မထိမကိုင်သင့်သူ» ဟု သတ်မှတ်ခံရသော်လည်း၊ နတ်တို့က အလွန်အမြင့်မြတ်ဆုံးအဖြစ် မြှောက်တင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ငါက အဲဒီသို့ သွားလျှင်၊ မြေကြီးနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာဤနေရာသည် ငါ့အတွက် မရောက်နိုင်/မအဓိပ္ပါယ်ရှိတော့မည်။

Verse 66

यामि वा तत्कथं पादौ चलतो मे कथंचन । एतस्मिन्मे मनो विद्धं खिद्यतेऽज्ञानसंकटे

သွားရမယ်ဆိုရင်—ငါ့ခြေထောက်တွေ ဘယ်လိုမှ လှုပ်ရှားနိုင်မလဲ။ ဒီအကြောင်းအရာကြောင့် စိတ်က ထိုးနှက်ခံရသလို ဖြစ်ပြီး အဝိဇ္ဇာနဲ့ မသေချာမှုရဲ့ ဒုက္ခထဲမှာ ပင်ပန်းနာကျင်နေတယ်။

Verse 67

अतोऽहमतिमुह्यामि भृशं शोचामि रोदिमि । इतिश्रुत्वा वचस्तस्य भृशं रोमांचपूरितम्

ဒါကြောင့် ငါ အလွန်အမင်း မူးမောရှုပ်ထွေးသွားပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝမ်းနည်းကာ ငိုကြွေးတယ်။ သူ့စကားကို ဒီလိုကြားသော် အခြားသူက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ကိုယ်တစ်လုံးလုံး ရောမဉ္စ ဖြစ်ကာ ကြက်သီးထသွားတယ်။

Verse 68

साधुसाध्वित्यथोवाच तं सुभद्रोऽप्यहं तथा । दण्डवच्च प्रणमितो महीसागरसङ्गमम्

ထို့နောက် သုဘဒ္ရက သူ့အား “ကောင်းလှပြီ၊ ကောင်းလှပြီ” ဟု ဆိုပြီး ငါလည်း ထိုနည်းတူ သဘောတူ하였다။ ထို့ပြင် တုတ်တန်းကဲ့သို့ (အပြည့်အဝ လဲလျောင်းပူဇော်ခြင်းဖြင့်) မြေကြီးနှင့် သမုဒ္ဒရာ၏ သန့်ရှင်းသော ဆုံရာကို ဦးချကန်တော့하였다။

Verse 69

चिन्तयावश्च मनसि प्रतीकारं मुनेरुभौ । यो हि मानुष्यमासाद्य जलबुद्बुदभंगुरम्

စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး မုနိ၏ သင်ကြားချက်အတိုင်း ကုစားနည်းကို စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားကြသည်။ လူ့ဘဝသည် တစ်ခါရရှိပြီးနောက် ရေပေါ်ဖောင်းပွကဲ့သို့ ပျက်လွယ်ပျက်မြန် အလွန်ပျော့ပါးသည်။

Verse 70

परार्थाय भवत्येष पुरुषोऽन्ये पुरीषकाः । ततः संचिंत्य प्राहेदं सुभद्रो मुनिसत्तमम्

“ဒီလူ့ဘဝဟာ အခြားသူတို့၏ အကျိုးအတွက် ဖြစ်ရမည်; အဲဒီလိုမဟုတ်ဘဲ နေထိုင်သူတွေက အညစ်အကြေးလိုပဲ” ဟု။ ထိုသို့ စဉ်းစားပြီးနောက် သုဘဒ္ရက မုနိအမြတ်ဆုံးထံ ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 71

मा मुने परिखिद्यस्व देवशर्मन्स्थिरो भव । अहं ते नाशयिष्यामि शोकं सूर्यस्तमो यथा

အို မုနိ ဒေဝရှာမန်၊ မဝမ်းနည်းပါနှင့်၊ တည်ကြည်ခိုင်မာပါ။ နေမင်းက အမှောင်ကို ဖယ်ရှားသကဲ့သို့ သင်၏သောကကို ငါဖျက်ဆီးမည်။

Verse 72

गमिष्याम्याश्रमं त्वं च नात्रापि परिहास्यते । श्रृणु तत्कारणं तुभ्यं तर्पयिष्ये पितॄनहम्

ငါသည် အာရှရမ်သို့ သွားမည်၊ သင်လည်း အတူသွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ပင် လျစ်လျူရှုခြင်း မရှိစေရ။ အကြောင်းရင်းကို နားထောင်ပါ—ငါသည် တර්ပဏ ပြု၍ ပိတೃတို့ကို ကျေနပ်စေမည်။

Verse 73

देवशर्मोवाच । एवं ते वदमानस्य आयुरस्तु शतं समाः । यदशक्यं महत्कर्म कर्तुमिच्छसि मत्कृते

ဒေဝရှာမန်က ပြောသည်—သင်ဤသို့ ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ သင်၏အသက်သည် နှစ်တစ်ရာတိုင်ပါစေ။ သို့သော် ငါ့အတွက် မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ ထင်ရသော ကြီးမားသည့် ကုသိုလ်ကမ္မကို သင်လုပ်လိုသည်။

Verse 74

हर्षस्थाने विषादश्च पुनर्मां बाधते श्रृणु । अपि वाक्यं शुभं सन्तो न गृह्णन्ति मुधा मुने

ပျော်ရွှင်သင့်သောအခိုက်အတန့်၌ပင် ဝမ်းနည်းမှုက ငါ့ကို ထပ်မံနှောင့်ယှက်သည်—နားထောင်ပါ။ အို မုနိ၊ သာဓုသူတို့သည် အကျိုးမဲ့ပေးသော မင်္ဂလာစကားကိုပင် မလက်ခံကြ။

Verse 75

कथमेतन्महत्कर्म कारयामि मुधावद । पुनः किंचित्प्रवक्ष्यामि यथा मे निष्कृतिर्भवेत्

အကျိုးမဲ့စကားဖြင့် ဤကြီးမားသော ကုသိုလ်ကမ္မကို သင့်အား မည်သို့ လုပ်စေမည်နည်း။ ငါသည် ထပ်မံပြောမည်—ငါ့အတွက် အမှန်တကယ်သော ဖြေရှင်းချက်နှင့် လွတ်မြောက်မှု ဖြစ်စေရန်။

Verse 76

शापितोऽसि मया प्राणैर्यथा वच्मि तथा कुरु । अहं सदा करिष्यामि दर्शे चोद्दिश्यते पितॄन्

ငါ၏အသက်ရှုဖြင့် သင်ကို အမိန့်တော်အဖြစ် ချည်နှောင်ထားသည်—ငါပြောသကဲ့သို့ တိတိကျကျ လုပ်ပါ။ ငါသည် အမြဲတမ်း ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်မည်၊ အမဝါသျာနေ့တွင် ပိတೃများကို ဖိတ်ခေါ်၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 77

श्राद्धं गंगार्णवे चात्र मत्पितॄणां त्वमाचर । अहं चैवापि तपसः संचितस्यापि जन्मना । चतुर्भागं प्रदास्यामि एवमेवैतदाचर

ဤနေရာ ဂင်္ဂာရ္ဏဝ၌ ငါ၏ဘိုးဘွားပိတೃများအတွက် ရှရဒ္ဓကို သင်ဆောင်ရွက်ပါ။ ထို့ပြင် ငါ၏ဘဝတစ်လျှောက် စုဆောင်းထားသော တပသ်၏ ကုသိုလ်မှ အစိတ်လေးပုံတစ်ပုံကို သင့်အား ပေးမည်။ ထိုသို့ပင် လုပ်ဆောင်ပါ။

Verse 78

सुभद्र उवाच । यद्येवं तव संतोषस्त्वेवमस्तु मुनीश्वर । साधूनां च यथा हर्षस्तथा कार्यं विजानता

သုဘဒြက ပြောသည်—ဤသို့ဖြစ်လျှင် သင်၏စိတ်ကျေနပ်မှု ဖြစ်ပါက၊ မုနိဣရှွရ အရှင်၊ ထိုသို့ပင် ဖြစ်စေ။ သိမြင်တတ်သူသည် သာဓုသူတော်များ ပျော်ရွှင်စေရန် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်သင့်သည်။

Verse 79

भृगुरुवाच । देवशर्मा ततो हृष्टो दत्त्वा पुण्यं त्रिवाचिकम् । चतुर्थाशं ययौ धाम स्वं सुभद्रोऽपि च स्थितः

ဘೃဂုက ပြောသည်—ထို့နောက် ဒေဝရှರ್ಮာသည် ဝမ်းမြောက်၍ သုံးကြိမ်မြတ်သော သစ္စာဝါကျဖြင့် ကုသိုလ်ကို ပေးအပ်하였다။ အစိတ်လေးပုံတစ်ပုံကို ပေးပြီးနောက် မိမိ၏ နေရာတော်သို့ ထွက်ခွာသွားကာ၊ သုဘဒြလည်း ထိုနေရာ၌ တည်ကြည်စွာ နေခဲ့သည်။

Verse 80

एवंविधो नारदासौ मही सागरसंगमः । यमनुस्मरतो मह्यं रोमांचोऽद्यापि वर्तते

အို နာရဒ၊ မဟီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာသည် ထိုသို့ အံ့သြဖွယ် ဖြစ်၏။ ယနေ့တိုင်အောင် ထိုကို သတိရတိုင်း ငါ၏ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ကြက်သီးထသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်မှု ဖြစ်နေဆဲ။

Verse 81

नारद उवाच । इति श्रुत्वा फाल्गुनाहं हर्षगद्गदया गिरा । मृतोमृत इवा वोचं साधुसाध्विति तंभृगुम्

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်။ ထိုသို့ကြားပြီးနောက် ငါ ဖာလ္ဂုန သည် ဝမ်းမြောက်လွန်၍ အသံတုန်တုန်ဖြစ်ကာ သေရာမှ ပြန်ရှင်လာသူကဲ့သို့ «ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏» ဟု ဘೃဂု ကို ခေါ်ဆိုပြောကြား하였다။

Verse 82

यूयं वयं गमिष्यामो महीतीरं सुशोभनम् । आवामीक्षावहे सर्वं स्थानकं तदनुत्तमम्

သင်နှင့် ငါတို့သည် မဟီ မြစ်ကမ်းအလှတင့်တယ်သို့ သွားကြမည်။ ထိုနေရာ၌ အလွန်မတူနိုင်သော သန့်ရှင်းမြတ်သော အာသရမကို အပြည့်အဝ ကြည့်ရှုမည်။

Verse 83

मम चैवं वचः श्रुत्वा भृगुः सह मयययौ । समस्तं तु महापुण्यं महीकूलं निरीक्षितम्

ငါ၏စကားကို ကြားသော် ဘṛဂု သည် ငါနှင့်အတူ လိုက်ပါသွား၏။ ထို့နောက် မဟီ မြစ်ကမ်းတစ်လျှောက်လုံး အလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်သော အရပ်ကို မြင်တွေ့ကြ၏။

Verse 84

तद्दृष्ट्वा चातिहृष्टोहमासं रोमांचकंचुकः । अब्रवं मुनिशार्दूलं हर्षगद्गदया गिरा

ထိုအရာကို မြင်သော် ငါသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်၍ ကိုယ်တစ်လုံးလုံး ကြက်သီးထလာ၏။ ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကြောင့် အသံတုန်ယိမ်းကာ မုနိတို့အတွင်း ကျားတော်တည်းဟူသော မုနိရှာဒူလ ကို ငါ ပြောကြား하였다။

Verse 85

त्वत्प्रसादात्करिष्यामि भृगो स्थानमनुत्तमम् । स्वस्थानं गम्यतां ब्रह्मन्नतः कृत्यं विचिंतये

သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့်၊ အို ဘṛဂု၊ ငါသည် မတူနိုင်သော သန့်ရှင်းမြတ်သော အာသရမကို တည်ထောင်မည်။ အို ဘြာဟ္မဏ၊ သင်၏နေရာသို့ ပြန်သွားပါလော့; ယခုမှစ၍ လုပ်ဆောင်ရမည့်ကိစ္စကို ငါ စဉ်းစားမည်။

Verse 86

एवं भृगुं चास्मिविसर्जयित्वा कल्लोलकोलाहलकौतुकीतटे । अथोपविश्येदमचिंतयं तदा किं कृत्यमात्मानमिवैकयोगी

ဤသို့ ဘൃဂုကို ပြန်လွှတ်ပြီးနောက် လှိုင်းသံတုန်လှုပ်ကာ အံ့ဩဖွယ်ကမ်းခြေ၌ ငါ ထိုင်ချ၍ စိတ်၌ ဆင်ခြင်၏—«ကျန်ရှိသေးသော တာဝန်သည် အဘယ်နည်း?» ဟူ၍၊ အတ္တကို တစ်ယောက်တည်း ယောဂီကဲ့သို့ ဆင်ခြင်သကဲ့သို့။