Adhyaya 20

Verse 1

नारद उवाच । तं दृष्ट्वा दानवाः सर्वे क्रुद्धाः स्वैःस्वैर्बलैर्वृताः । सरघा इव माक्षिकं रुरुधुः सर्वतस्ततः

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်—သူကိုမြင်သော် ဒာနဝတို့အားလုံး ဒေါသထွက်ကာ မိမိတို့၏တပ်အင်အားဖြင့် ဝိုင်းရံ၍ နေရာအနှံ့မှ ပိတ်ဆို့ဝိုင်းကာ—ပျားအုပ်က ယင်ကောင်ကို ဝိုင်းပိတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 2

पर्वताभे गजे भीमे मदस्राविणि दुर्दमे । सितचित्रपताके तु प्रभिन्नकरटामुखे

တောင်တန်းကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဆင်ကြီးပေါ်၌—ကြောက်မက်ဖွယ်၊ မဒရည်ယိုစီး၍ မလွယ်ကူစွာ မနှိမ်နင်းနိုင်သော၊ အဖြူရောင် အလှပန်းချီတံခွန်ကို ထမ်းထားပြီး၊ ကရဋာ(နဖူးဘက်) ပေါက်ကွဲကာ စီးယိုနေသည့် မျက်နှာဖြင့် (သူသည် တိုးဝင်လာ၏)။

Verse 3

स्वर्णवर्णांचिते यद्वन्नगे दावाग्निसंवृते । आरुह्यजौ निमिर्दैत्यो हरिं प्रत्युद्ययौ बली

ရွှေရောင်တောက်ပသည့် သစ်တောဖုံးလွှမ်းသော တောင်တန်းကို တောမီးဝိုင်းကာ လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့၊ အင်အားကြီး ဒೈတျ နိမိ သည် (မိမိ၏) စီးနင်းတိရစ္ဆာန်ပေါ် တက်စီး၍ ဟရိကို တိုက်ခိုက်ရန် တိုးထွက်သွား၏။

Verse 4

तस्यासन्दानवा रौद्रा गजस्य परिरक्षिणः । सप्तविंशतिकोट्यश्च किरीटकवचोज्जवलाः

ထိုဆင်ကြီးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ဒာနဝ အစောင့်အရှောက်များ ရှိ၍—အရေအတွက် ကုဋိ ၂၇ ရှိကာ—ခေါင်းစွပ်နှင့် ကာဝတ်အလှတောက်ပနေကြ၏။

Verse 5

अश्वमारुह्य शैलाभं हरिमाद्रवत् । पंचयोजनप्रग्रीवमुष्ट्रमास्थाय जंभकः

တစ်ဦးသည် တောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော မြင်းကို စီးကာ ဟရိထံသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာ၏။ ထို့ပြင် ဂျံဘက သည် လည်ပင်း ငါးယောဇနာ ရှည်လျားသော ကုလားအုတ်ကို စီးကာ (လည်း) တိုးဝင်လာ၏။

Verse 6

शुम्भो मेषं समारुह्याव्रजद्द्वादशयोजनम् । अपरे दानवेन्द्राश्च यत्ता नानास्त्रापाणयः

ရှုမ္ဘသည် သိုးထီးပေါ်တက်စီးကာ ယောဇနာတစ်ဆယ်နှစ်အကွာကို ရှေ့တိုးသွား၏။ ဒါနဝအရှင်များလည်း လက်ထဲတွင် လက်နက်မျိုးစုံကိုင်ဆောင်၍ အဆင်သင့် ထွက်လာကြ၏။

Verse 7

आजग्मुः समरे क्रुद्धा विष्णुमक्लिष्टकारिणम् । परघेण निमिर्दैत्यो मथनो मुद्गरेण च

စစ်မြေပြင်၌ ဒေါသထွက်လျက် သူတို့သည် မပင်ပန်းမနား လုပ်ဆောင်တော်မူသော ဗိෂ္ဏုထံသို့ တိုက်ခိုက်လာကြ၏။ ဒೈတျ နိမိသည် သံတုတ်ဖြင့်၊ မထနသည် မုဒ္ဂရ (တုတ်ကြီး) ဖြင့် တိုက်၏။

Verse 8

शुम्भः शूलेन तीक्ष्णेन प्रासेन ग्रसनस्तथा । चक्रेण क्रथनः क्रुद्धो जंभः शक्त्या महारणे

ရှုမ္ဘသည် ထက်မြက်သော သူလ (လှံတံ) ဖြင့် တိုက်၏။ ဂရသနလည်း ပရာသ (လှံ) ဖြင့် ထိုး၏။ ဒေါသထွက်သော ကရသနသည် စက္ကရ (ဝိုင်းဓား) ဖြင့်၊ မဟာစစ်ပွဲ၌ ဇမ္ဘသည် သက္တိ (ပစ်လှံ) ဖြင့် တိုက်၏။

Verse 9

जघ्नुर्नारायणं शेषा विशिखैर्मर्मभेदिभिः । तान्यस्त्राणि प्रयुक्तानि विविशुः पुरुषोत्तमम्

ကျန်သူတို့သည် မర్మကို ခွဲဖောက်နိုင်သော မြားများဖြင့် နာရာယဏကို ပစ်ခတ်ကြ၏။ ထိုလက်နက်တို့သည် ပစ်လွှတ်ပြီးနောက် ပုရုရှောတ္တမ (အမြင့်မြတ်သော ပုရုရှ) ထံသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 10

उपदेशा गुरोर्यद्वत्सच्छिष्यं बहुधेरिताः । ततः क्रुद्धो हरिर्गृह्य धनुर्बाणांश्च पुष्कलान्

စစ်မှန်သော တပည့်က ဂုရု၏ အမိန့်ညွှန်ကြားချက်ကို အကြိမ်ကြိမ် လက်ခံသကဲ့သို့၊ အကြံပေးသတိပေးချက်များစွာကို ပစ်လွှတ်ကြ၏။ ထို့နောက် ဟရိသည် ဒေါသထွက်ကာ သံလွင်ကိုင်၍ မြားများစွာကို ယူဆောင်၏။

Verse 11

ममर्द दैत्यसेनां तद्धर्ममर्थवचो यथा । निमिं विव्याध विंशत्या वाणैरनलवर्चसैः

သူသည် အသူရစစ်တပ်ကို ချေမှုန်းခဲ့သည်၊ ဓမ္မနှင့်ကိုက်ညီသော အဓိပ္ပါယ်ရှိသော စကားက အဓမ္မကို နှိမ်နင်းသကဲ့သို့။ ထို့နောက် မိမိကို မီးတောက်ကဲ့သို့ တောက်ပသော မြား ၂၀ ဖြင့် ထိုးဖောက်하였다။

Verse 12

मथनं दशभिश्चैव शुम्भं पंचभिरेव च । शतेन महिषं क्रुद्धो विव्याधोरसि माधवः

မాధဝသည် ဒေါသထန်စွာ မထနကို မြား ၁၀ လုံးဖြင့်၊ ရှုမ္ဘကို ၅ လုံးဖြင့် ထိုးနှက်၍၊ မဟိષကို ရင်ဘတ်၌ မြား ၁၀၀ လုံးဖြင့် ထိုးဖောက်하였다။

Verse 13

जंभं द्वादशभिस्तीक्ष्णैः सर्वांश्चैकैक शोऽष्टभिः । तस्य तल्लाघवं दृष्ट्वा दानवाः क्रोधमूर्छिताः

သူသည် ဂျမ္ဘကို ထက်မြက်သော မြား ၁၂ လုံးဖြင့် ထိုးနှက်၍၊ အခြားသူတိုင်းကိုလည်း တစ်ယောက်လျှင် ၈ လုံးစီဖြင့် ထိခိုက်စေ하였다။ သူ၏ လျင်မြန်မှုနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုကို မြင်သော် ဒာနဝများသည် ဒေါသကြောင့် မူးမောတုန်လှုပ်သွားကြသည်။

Verse 14

चक्रुर्गाढतरं यत्नमावृण्वाना हरिं शरैः । चिच्छेदाथ धनुर्ज्यां च निमिर्भल्लेन दानवः

သူတို့သည် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ကြိုးပမ်းကာ ဟရီကို မြားမိုးဖြင့် ဖုံးလွှမ်း하였다။ ထို့နောက် ဒာနဝ နိမိသည် ကျယ်ခေါင်းမြားတစ်လုံးဖြင့် လေးကြိုးကို ဖြတ်တောက်하였다။

Verse 15

हस्ताच्चापं च संरंभाच्चिच्छेद महिषासुरः । षीडयामासा गरुडं जंभो बाणायुतैस्त्रिभिः

မဟိષာသူရသည် ဒေါသတက်ကာ (ဟရီ၏) လက်မှ လေးကို ဖြတ်တောက်ပစ်하였다။ ဂျမ္ဘသည် ဂရုဍကို မြား သုံးသောင်းဖြင့် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်း하였다။

Verse 16

भुजावस्य च विव्याध शंभो बाणायुतेन वै । ततो विस्मितचित्तस्तु गदां जग्राह माधवः

သမ္ဘသည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြားတစ်သောင်းဖြင့် ထိုးဖောက်လေ၏။ ထို့နောက် မာဓဝသည် စိတ်အံ့ဩ၍ ဂဒါကို ကိုင်ယူလေ၏။

Verse 17

तां प्राहिणोत्स वेगेन मथनाय महाहवे । तामाप्राप्तां निमिर्बाणैर्मुशलाभैः सहस्रशः

သူသည် မဟာစစ်ပွဲ၌ မထနကို ချေမှုန်းရန် ဂဒါကို အရှိန်ပြင်းစွာ ပစ်လွှတ်လေ၏။ ၎င်းရောက်လာသော် နိမိသည် သံတုတ်ကဲ့သို့ မြားထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် တားဆီးလေ၏။

Verse 18

आहत्य पातयामास विनदन्कालमेघवत् । ततोंऽतरिक्षे हाहेति भूतानां जज्ञिरे कथाः

သူသည် ထိုးနှက်၍ လဲကျစေကာ အမှောင်မိုးတိမ်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လေ၏။ ထို့နောက် ကောင်းကင်၌ “အို အို!” ဟူသော အော်ဟစ်သံများသည် သတ္တဝါအစုအဝေးတို့အကြား ပေါ်ပေါက်လေ၏။

Verse 19

नैतदस्ति बलं व्यक्तं यत्राशीर्यत सा गदा । तां हरिः पतितां दृष्ट्वा अस्थाने प्रार्थनामिव

“ထိုဂဒါ ပျက်စီးရာနေရာ၌ ထင်ရှားသော အင်အား မရှိတော့” ဟူ၏။ ဟရိသည် လဲကျနေသည်ကို မြင်၍ မသင့်ရာ၌ ဆုတောင်းတင်သကဲ့သို့ ထင်မြင်လေ၏။

Verse 20

जग्राह मुद्गरं घोरं दिव्यरत्नपरिष्कृतम् । तं मुमोचातिवेगेन निमिमुद्दिश्य दानवम्

သူသည် ရတနာတော်များဖြင့် အလှဆင်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် မုဒ္ဂရကို ကိုင်ယူလေ၏။ ထို့နောက် ဒါနဝ နိမိကို ရည်ရွယ်၍ အရှိန်အဟုန်ကြီးစွာဖြင့် ပစ်လွှတ်လေ၏။

Verse 21

तमायांतं वियत्येव त्रयो दैत्या ह्यवारयन् । गदया दंभदैत्यस्तु ग्रसनः पट्टिशेन तु

သူက ကောင်းကင်ထဲသို့ တက်လှမ်းလာစဉ် ဒೈတျ သုံးယောက်က တားဆီးကြ၏—ဒမ္ဘဟာ ဂဒါ(တုတ်လက်နက်)ကိုင်၍၊ ဂရာသနဟာ ပတ္တိရှ(ပုဆိန်သဏ္ဍာန်လက်နက်)ကိုင်၏။

Verse 22

शक्त्या च महिषो दैत्यो विनदंतो महाररवम् । निराकृतं तमालोक्य दुर्जनैः सुजनं यथा

ထို့နောက် ဒೈတျ မဟိષဟာ ကြီးမားသော အော်ဟစ်သံဖြင့် ဟိန်းဟောက်ကာ သက္တိ(လှံ)ဖြင့် တိုက်ခိုက်၏။ သူ့ကို ပြန်လှန်ပယ်ချခံရသည်ကို မြင်လျှင် မကောင်းသူတို့က ကောင်းသူကို ပယ်ချသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 23

जग्राह शक्तिमुग्रोग्रां शतघंटामहास्वनाम् । जंभाय तां समुद्दिश्य प्राहिणोद्भीषणेरणे

သူသည် အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် သက္တိကို ကိုင်ယူ၏၊ ရာခေါင်းလောင်းကြီးများ၏ အသံကဲ့သို့ ကြီးမားစွာ မြည်ဟည်း၏။ ထိုသက္တိကို ဇမ္ဘဟာကို ရည်ညွှန်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်မြေပြင်တွင် ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

Verse 24

तामायान्तीमथालोक्य जंभोऽन्यस्य रथात्त्वरात् । आप्लुत्य लीलया गृह्णन्कामिनीं कामुको यथा

အဲဒါ လာနေသည်ကို မြင်လျှင် ဇမ္ဘဟာ အခြားရထားမှ အလျင်အမြန် ခုန်ဆင်းကာ၊ ချစ်သူက ချစ်သူမကို လွယ်လင့်တကူ ဆုပ်ကိုင်သကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စွာ ဖမ်းယူလိုက်၏။

Verse 25

तयैव गरुडं मूर्ध्नि जघ्ने स प्रहसन्बली । ततो भूयो रथं प्राप्य घनुर्गृह्यभ्ययोजयत्

ထိုလက်နက်တစ်ခုတည်းဖြင့် အင်အားကြီးသူသည် ရယ်မောလျက် ဂရုဍ၏ ခေါင်းပေါ်ကို ထိုးနှက်၏။ ထို့နောက် ထပ်မံ၍ ရထားသို့ ပြန်တက်ကာ လေးကို ကိုင်ယူပြီး ပစ်ရန် ပြင်ဆင်လေ၏။

Verse 26

विचेताश्चाभवद्युद्धे गरुडः शक्तिपीडितः । ततः प्रहस्य तं विष्णुः साधुसाध्विति भारत

ထိုစစ်ပွဲ၌ ဂရုဍသည် လှံတံ၏ဒဏ်ကြောင့် နာကျင်ပင်ပန်း၍ သတိလစ်သွား၏။ ထို့နောက် ဗိဿနုသည် ရယ်မောကာ «ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏» ဟု အို ဘာရတ၊ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 27

करस्पर्शेन कृतवान्विमोहं विनतात्मजम् । समाश्वास्य च तं वाग्भिः शक्तिं दृष्ट्वा च निष्फलाम्

မိမိလက်ထိတွေ့ခြင်းဖြင့် ဗိနတာ၏သား၏ မောဟကို ဖယ်ရှားပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် စကားဖြင့် သက်သာစေကာ လှံတံသည် အကျိုးမရှိသွားသည်ကို မြင်တော်မူ၏။

Verse 28

कुभार्यस्य यथा पुंसः सर्वंस्याच्चिंतितं वृथा । दृठसारमहामौर्वीमन्यां संयोजयत्ततः

မကောင်းသော မယားရှိသူအတွက် စိတ်ကူးထားသမျှ အားလုံး အလဟသ ဖြစ်သကဲ့သို့ပင်၊ ထိုအားထုတ်မှု မအောင်မြင်သည်ကို မြင်ပြီးနောက် သူသည် ခိုင်မာကြံ့ခိုင်သော မဟာလေးကြိုးတစ်စင်းကို ထပ်မံချည်တပ်၏။

Verse 29

कृत्वा च तलनिर्घोषं रौद्रमस्त्रं मुमोच सः । ततोऽस्त्रतेजसा सर्वमाकाशं नैव दृश्यते

ထို့နောက် လက်ခုပ်သံကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဂုဏ်သံကို ပြုလုပ်ကာ ရောဒြ အစတြာကို ပစ်လွှတ်၏။ ထိုအာဝုဓ၏ တောက်ပမှုကြောင့် ကောင်းကင်တစ်လျှောက် မမြင်ရတော့ပေ။

Verse 30

भूमिर्दिशश्च विदिशो बामजालमया बुभुः । दृष्ट्वा तदस्त्रमाहात्म्यं सेनानीर्ग्रसनोऽसुरः

မြေပြင်နှင့် အရပ်များ၊ အရပ်ကြားများသည် ဘယ်ဘက်သို့လှည့်သကဲ့သို့ ကွန်ယက်ပုံစံ ထောင်ချောက်ဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။ ထိုအာဝုဓ၏ အာနုဘော်ကို မြင်သော် အဆုရ စစ်ဦးစီး ဂရဆန သည် ထိတ်လန့်အံ့ဩသွား၏။

Verse 31

ब्राह्ममस्त्रं चकाराशु सर्वास्त्रविनिवारणम् । तेन तत्प्रशमं यातं रौद्रास्त्रं लोकभीषणम्

ထိုသူသည် ချက်ချင်းပင် ဗြဟ္မာအာஸ္တရကို အသုံးပြု၍ အာஸ္တရအားလုံးကို တားဆီးနိုင်သော တန်ပြန်အာနိသင်ဖြင့် လောကတို့ကို ကြောက်မက်စေသော ရောဒြအာஸ္တရကို ငြိမ်သက်စေ하였다။

Verse 32

अस्त्रे प्रतिहते तस्मिन्विष्णुर्दानवसूदनः । कालदंडास्त्रमकरोत्सर्वलोकभयंकरम्

ထိုအာஸ္တရကို တားဆီးခံရသောအခါ ဒါနဝများကို သတ်ဖြတ်သူ ဗိෂ္ဏုသည် လောကအားလုံးကို ကြောက်မက်စေသော ကာလဒဏ္ဍအာஸ္တရကို ထုတ်လွှတ်하였다။

Verse 33

संधीयमानेस्त्रे तस्मिन्मारुतः परुषो ववौ । चकंपे च मही देवी भिन्नाश्चांबुधयोऽभवन्

ထိုအာஸ္တရကို စတင်လှုပ်ရှားစေချိန်တွင် ကြမ်းတမ်းသောလေ တိုက်ခတ်လာ၍ မြေမိခင်နတ်မသည် တုန်လှုပ်ကာ သမုဒ္ဒရာများပင် ကွဲပြားသွား하였다။

Verse 34

तदस्त्रमुग्रं दृष्ट्वा तु दानवा युद्धदुर्मदाः । चक्रुरस्त्राणि दिव्यानि नानारूपाणि संयुगे

ထိုကြမ်းကြုတ်သောအာஸ္တရကို မြင်သော် စစ်ပွဲကြောင့် မူးမောနေသော ဒါနဝများသည် တိုက်ပွဲအတွင်း ပုံသဏ္ဍာန်မျိုးစုံရှိသော ဒေဝအာஸ္တရများကို ဖန်တီး၍ ပစ်လွှတ်하였다။

Verse 35

नारायणांस्त्रं ग्रसनस्तु चक्रे त्वाष्ट्रं निमिश्चास्त्रवरं मुमोच । ऐषीकमस्त्रं च चकार जंभो युद्धस्य दण्डास्त्र निवारणाय

ဂရသနသည် နာရာယဏအာஸ္တရကို အသုံးပြု하였다; နိမိသည် အထူးမြတ်သော တွာෂ္ဍရအာஸ္တရကို လွှတ်하였다; ဂျမ္ဘသည် စစ်ပွဲ၌ ကာလဒဏ္ဍအာஸ္တရကို တားဆီးရန် အိုင်ရှီကအာஸ္တရကို ပြင်ဆင်하였다။

Verse 36

यावच्च संधानवशं प्रयांति नारायणादीनि निवारणाय । तावत्क्षणेनैव जघान कोटींदैत्येश्वराणां किल कालदंडः

နာရာယဏာ အစရှိသော လက်နက်တို့ကို ထိန်းချုပ်၍ တားဆီးရန် စီမံနေစဉ်၊ အချိန်တစ်ခဏတည်း၌ပင် ကာလဒဏ္ဍသည် ဒိုင်တျာမင်းများ တစ်ကုဋိကို—ဟုဆိုကြသကဲ့သို့—ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်하였다။

Verse 37

अनंतरं शांतभयं तदस्त्रं दैत्यास्त्रयोगेन च कालदण्डम् । शांतं तदालोक्य हरिः स्वमस्त्रं कोपेन कालानलतुल्यमूर्तिः

ထို့နောက် မကြာမီတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ငြိမ်းသက်စေသော ထိုလက်နက်နှင့် ကာလဒဏ္ဍကိုပါ ဒိုင်တျာတို့၏ မစ္စိုင်လ်များဖြင့် သက်သာစေ하였다။ ထိုသို့ ငြိမ်းသက်နေသည်ကို မြင်၍၊ ကာလအဆုံးမီးကဲ့သို့ ဒေါသရုပ်ရှိသော ဟရီသည် မိမိ၏ လက်နက်ကို ကိုင်ယူ하였다။

Verse 38

जग्राह चक्रं तपना युतप्रभमुग्रारमात्मानमिव द्वितीयम् । चिक्षेप सेनापतये ज्वलंतं चतुर्भूजः संयति संप्रगृह्य

လက်လေးဖက်ရှိသော ဘုရားသည် နေရောင်တောက်ပသကဲ့သို့ ထွန်းလင်းသော စက်ရကို ကိုင်ယူ၍၊ မိမိ၏ ဒုတိယကိုယ်တော်ကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်း၍ မတားဆီးနိုင်သော အရာအဖြစ်၊ စစ်မြေပြင်၌ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်ထံသို့ မီးလောင်တောက်ပသော စက်ရကို ပစ်ချ하였다။

Verse 39

तदाव्रजच्चक्रमथो विलोक्य सर्वात्मना दैत्यवराः स्ववीर्यात् । नाशक्नुन्वारयितुं प्रचंडं दैवं यथा पूर्वमिवोपपन्नम्

ထိုစက်ရ လျင်မြန်စွာ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဒိုင်တျာထဲမှ အထူးထင်ရှားသူတို့သည် မိမိတို့၏ သတ္တိဗလကိုသာ အပြည့်အဝ ယုံကြည်၍ ကြည့်နေကြသော်လည်း၊ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ကံကြမ္မာ၏ ကြမ်းတမ်းသော အင်အားကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ကြ။

Verse 40

तदप्रतर्क्यं नवहेतितुल्यं चक्रं पपात ग्रसनस्य कण्ठे । तद्रक्तधारा रुणघोरनाभि जगाम भूयोपि करं मुरारेः

ထိုမခန့်မှန်းနိုင်သော စက်ရသည် အသစ်သွေးထားသော လက်နက်ကဲ့သို့ ဂရသန၏ လည်ချောင်းပေါ်သို့ ကျရောက်하였다။ ထို့နောက် သူ၏ သွေးစီးကြောင်းဖြင့် စိုရွှဲနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဗဟိုရှိ သုဒർശနသည် မုရာရီ (ဗိဿနု) ၏ လက်ထဲသို့ ထပ်မံ ပြန်လည်ရောက်လာ하였다။

Verse 41

चक्राहतः संयति दानवश्च पपात भूमौ प्रममार चापि । दैत्याश्च शेषा भृशशौकमापुः क्रोधं च केचित्पिपिषुर्भुजांश्च

စစ်မြေပြင်၌ စက်ရားဖြင့် ထိခိုက်သဖြင့် ဒာနဝသည် မြေပေါ်သို့ လဲကျကာ သေဆုံး하였다။ ကျန်သော ဒိုင်တျများသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးကြပြီး၊ အချို့သည် ဒေါသဖြင့် ကိုယ့်လက်မောင်းကို ကိုယ်တိုင် ကိုက်ကြ၏။

Verse 42

ततो विनिहते दैत्ये ग्रसने बलनायके । निर्मर्यादमयुध्यंत हरिणा सह दानवाः

ထို့နောက် အင်အားခေါင်းဆောင် ဒိုင်တျ «ဂရဆန» သတ်ဖြတ်ခံရသောအခါ ဒာနဝတို့သည် ဟရီနှင့် အကန့်အသတ်မဲ့၊ စည်းကမ်းမဲ့စွာ တိုက်ခိုက်ကြ၏။

Verse 43

पट्टिशैर्मुशलैः प्रासैग्नि दाभिः कणपैरपि । तीक्ष्णाननैश्च नाराचैश्चक्रैः शक्तिभिरेव च

ပတ္တိရှ်၊ မုဆလ၊ ပရာသ၊ မီးလောင်တံများနှင့် ဆူးချွန်မစ်ဆိုင်များဖြင့်လည်းကောင်း၊ မျက်နှာချွန်သော နာရာချာမြားများ၊ စက်ရားများနှင့် ရှက္တိလှံများဖြင့်လည်းကောင်း—အမျိုးမျိုးသော လက်နက်တို့ဖြင့် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ကြ၏။

Verse 44

तदस्त्रजालं तैर्मुक्तं लब्धलक्षो जनार्दनः । एकैकं शतधा चक्रे बाणैरग्नि शिखोपमैः

သူတို့ လွှတ်လိုက်သော လက်နက်ကွန်ယက်ကို—ပစ်မှတ်ကို တိတိကျကျ ရရှိသော ဇနာရဒနသည် မီးလျှံတံများကဲ့သို့သော မြားများဖြင့် တစ်ခုချင်းစီကို ရာပိုင်းခွဲ၍ ချိုးဖျက်လေ၏။

Verse 45

जघान तेषां संक्रुद्धः कोटिकोटिं जनार्दनः । ततस्ते सहसा भूत्वा न्यपतन्केशवोपरि

ဒေါသထန်သော ဇနာရဒနသည် သူတို့ကို ကိုဋိကိုဋိ အရေအတွက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်လေ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် ချက်ချင်း စုရုံးကာ ကေရှဝအပေါ်သို့ ခုန်ချ၍ ကျရောက်ကြ၏။

Verse 46

गरुडं जगृहुः केचित्पादयोः शतशोऽसुराः । ललंबिरे च पक्षाभ्यां मुखे चान्ये ललंबिरे

အဆုရများ ရာချီက ဂရုဍ၏ ခြေထောက်များကို ဆုပ်ကိုင်ကြ၏။ အချို့က တောင်ပံနှစ်ဖက်တွင် တွဲလောင်းကပ်ကြပြီး၊ အခြားအချို့က နှုတ်တံ (နှုတ်ခေါင်း) တွင်ပင် တွဲလောင်းကပ်ကြ၏။

Verse 47

केशवस्यापि धनुषि भुजयोः शीर्ष एव च । ललंबिरे महादैत्या निनदंतो मुहुर्मुहुः

မဟာဒೈတျများသည် ကေသဝ၏ လေးတံပေါ်တွင်ပင်၊ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ပေါ်တွင်ပင်၊ ထို့ပြင် ခေါင်းပေါ်တွင်ပင် တွဲလောင်းကပ်ကြ၍ မကြာခဏ အော်ဟစ်မြည်ဟည်းကြ၏။

Verse 48

तदद्भुतं महद्दृष्ट्वा सिद्धचारणवार्तिकाः । हाहेति मुमुचुर्नादसंबरे चास्तुवन्हरिम्

အံ့ဩဖွယ်ကြီးမားသည့်အရာကို မြင်ကြသော် စိဒ္ဓများ၊ စာရဏများနှင့် ကောင်းကင်သတင်းကြေညာသူများက “ဟာ! ဟာ!” ဟု အော်မြည်ကြပြီး၊ အသံအုံအုံဆူညံမှုအလယ်တွင် ဟရီကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 49

ततो हरिर्विनिर्धूय पातयामास तान्भुवि । यथा प्रबुद्धः पुरुषो दोषान्संसारसंभवान्

ထို့နောက် ဟရီသည် သူတို့ကို လှုပ်ခါ၍ ချွတ်ပစ်ကာ မြေပြင်သို့ ပစ်ချလိုက်၏။ ထိုသည်မှာ သတိနိုးထသော လူတစ်ယောက်က သံသရာမှ ပေါက်ဖွားသော အပြစ်အနာအဆာများကို ပယ်ချသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 50

विकोशं च ततः नंदकं खड्गमुत्तमम् । चर्म चाप्यमलं विष्णुः पदातिस्तानधावत

ထို့နောက် ဗိဿဏုသည် အထွတ်အမြတ် ဓား နန္ဒကကို အိမ်မှ ထုတ်ကာ၊ မလွဲမသွေ သန့်ရှင်းသော ကာကွယ်ချပ်ကိုလည်း ကိုင်ယူ၍၊ ခြေလျင်စစ်သည်တို့ကို ဆန့်ကျင်ကာ ခြေလျင်ဖြင့် ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် တိုးဝင်သွား၏။

Verse 51

ततो मुहूर्तमात्रेण पद्मानि दश केशवः । चकर्त्त मार्गे बहुभिर्विचरन्दैत्यसत्तमान्

ထို့နောက် ခဏမျှအတွင်း ကေသဝသည် စစ်မြေပြင်လမ်းကြောင်းပေါ်၌ «ပဒ္မ» အဖွဲ့ဆယ်ဖွဲ့ကို ခုတ်ဖျက်ကာ၊ ဒೈတျာအထက်တန်းများကို လှည့်လည်ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်하였다။

Verse 52

ततो निमिप्रभृतयो विनद्यासुरसत्तमाः । अधावंत महेष्वासाः केशवं पादचारिणम्

ထို့နောက် နိမိတို့နှင့် အခြားသူများ—အော်ဟစ်မြည်တမ်းသော အဆူရအထက်တန်းများ၊ မြားပစ်ကျွမ်းကျင်သော မဟာဓနုရှ်များ—ခြေလျင်တိုက်နေသော ကေသဝထံသို့ တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လာကြသည်။

Verse 53

गरुत्मांश्चाभ्ययात्तूर्णमारुरोह च तं हरिः । उवाच च गरुत्मंतं तस्मिंश्च तुमुले रणे

ဂရုတ್ಮန်သည် အလျင်အမြန် ရောက်လာ၍ ဟရိသည် ထိုသူပေါ်သို့ တက်စီး하였다။ ထိုအလွန်ဆူညံသော စစ်ပွဲအတွင်း၌ သူသည် ဂရုဍအား မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 54

अश्रांतो यदि तार्क्ष्यासि मथनं प्रति तद्व्रज । श्रांतश्चेच्च मुहूर्तं त्वं रणादपसृतो भव

«မပင်ပန်းသေးလျှင်၊ တာရ္ක්ෂျာရေ၊ မထနသို့ တန်းတန်းသွားလော့။ သို့ရာတွင် ပင်ပန်းလျှင် စစ်ပွဲမှ ခဏမျှ ဆုတ်ခွာလော့» ဟု မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 55

तार्क्ष्य उवाच । न मे श्रमोऽस्ति लोकेश किंचित्संस्मरतश्च मे । यन्मे सुतान्वाहनत्वे कल्पयामास तारकः

တာရ္ක්ෂျာက ပြောသည်—«လောက၏အရှင်တော်၊ ကျွန်ုပ်၌ ပင်ပန်းမှု မရှိပါ။ အထူးသဖြင့် တာရကာက ကျွန်ုပ်၏ သားများကို စီးနင်းတိရစ္ဆာန်အဖြစ် အတင်းအကျပ် ချမှတ်ခဲ့သည်ကို သတိရသောအခါ ပို၍ပင် မပင်ပန်းပါ»။

Verse 56

इति ब्रवन्रणे दैत्यं मथनं प्रति सोऽगमत् । दैत्यस्तवभिमुखं दृष्ट्वा शंखचक्रगदाधरम्

စစ်မြေပြင်၌ ဤသို့မိန့်တော်မူပြီးလျှင် မထန အမည်ရှိသော ဒိုင်းတျာထံသို့ ကြွသွားတော်မူ၏။ ထိုဒိုင်းတျာသည် ခရုသင်း၊ စက်လက်နက်နှင့် လေးလံသော နှင်တံတို့ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကိုယ်တော်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် မြင်လေ၏။

Verse 57

जघान भिंडिपालेन शितधारेण वक्षसि । तं प्रहारमचिंत्यैव विष्णुस्तस्मिन्महाहवे

ထိုသူသည် ထက်မြက်သော ဘိန္ဒိပါလ လက်နက်ဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်နှက်လေ၏။ သို့သော် ထိုကြီးမားသော စစ်ပွဲတွင် တန်ခိုးကြီးမားသော ဗိဿနိုးမြတ်စွာဘုရားသည် ထိုဒဏ်ချက်ကို အမှုမထားဘဲ ခံရပ်တော်မူ၏။

Verse 58

जघान पंचभिर्बाणैर्गिरींद्रस्यापि भेदकैः । आकर्णकृष्टैर्दशभिः पुनर्विद्धः स्तनांतरे

တောင်ကြီးများကိုပင် ခွဲနိုင်သော မြှားငါးစင်းဖြင့် ပစ်ခတ်လေ၏။ ထို့နောက် နားရွက်တိုင်အောင် ဆွဲငင်ပစ်ခတ်သော မြှားဆယ်စင်းဖြင့် ရင်ဘတ်အကြား၌ ထပ်မံ စိုက်ဝင်လေ၏။

Verse 59

विचेतनो मुहूर्तात्स संस्तभ्य मथनः पुनः । गृहीत्वा परिघं मूर्ध्नि जनार्दनमताडयत्

မထန သည် ခေတ္တမျှ သတိလစ်သွားပြီးနောက် ပြန်လည် သတိရလာ၏။ ထို့နောက် သံတုတ်ကြီးကို ဆွဲယူကာ ဇနာရ္ဒန ဘုရား၏ ဦးခေါင်းတော်ကို ရိုက်နှက်လေ၏။

Verse 60

विष्णुस्तेन प्रहारेण किंचिदाघूर्णितोऽभवत् । ततः कोपविवृत्ताक्षो गदां जग्राह माधवः

ထိုဒဏ်ချက်ကြောင့် ဗိဿနိုးမြတ်စွာဘုရားသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး ခေတ္တမျှ ယိုင်နဲ့သွား၏။ ထိုအခါ မာဓဝ သည် အမျက်ဒေါသဖြင့် မျက်လုံးပြူးကျယ်လျက် မိမိ၏ လေးလံသော နှင်တံကို ဆွဲကိုင်တော်မူ၏။

Verse 61

तया संताडयामास मथनं हृदये दृढम् । स पपात तथा भूमौ चूर्णितांगो ममार च

ထိုလက်နက်ဖြင့် မထန၏ နှလုံးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လေ၏။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ ခြေလက်များ ကြေမွလျက် သေဆုံးသွားလေသည်။

Verse 62

तस्मिन्निपतिते भूमौ मथने मथिते भृशम् । अवसादं युयुर्दैत्याः सर्वे ते युद्धमण्डले

မထနသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျ၍ လုံးဝကြေမွသွားသောအခါ စစ်မြေပြင်ရှိ ဒေတျာများအားလုံးသည် စိတ်ပျက်အားငယ်သွားကြလေသည်။

Verse 63

ततस्तेषु विषण्णेषु दानवेष्वतिमानिषु । चुकोप रक्तनयनो महिषो दानवेश्वरः

ထိုအခါ မာန်မာနကြီးသော ဒါနဝါတို့သည် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသွားကြသဖြင့် ဒါနဝါတို့၏အရှင်သခင် မဟိသသည် မျက်လုံးများနီရဲလျက် အမျက်ဒေါသထွက်လေ၏။

Verse 64

प्रत्युद्ययौ हरिं रौद्रः स्वबाहुबलमाश्रितः । रीक्ष्णधारेण शूलेन महिषो हरिमर्दयन्

ကြမ်းကြုတ်ပြီး မိမိလက်ရုံးအားကို အားကိုးသော မဟိသသည် ထက်မြက်သော နှဲခွဖြင့် ဟရိနတ်မင်းကို တိုက်ခိုက်လျက် စီးနင်းဝင်ရောက်လာ၏။

Verse 65

शक्त्या च गरुडं वीरो हृदयेऽभ्यहनद्दृढम् । ततो विवृत्य वदनं महामलगुहानिभम्

ထို့နောက် ထိုသူရဲကောင်းသည် လှံတံဖြင့် ဂဠုန်၏ နှလုံးကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လေ၏။ ထို့နောက် ကြီးမား၍ ညစ်ညမ်းသော ဂူကြီးသဖွယ် သူ၏ပါးစပ်ကို ဟလျက်—

Verse 66

ग्रस्तुमैच्छद्रणे दैत्यः सगरुत्मंतमच्युतम् । अथाच्युतोऽपि विज्ञाय दानवस्य चिकीर्षितम्

စစ်မြေပြင်၌ ဒೈတျသည် ဂရုဍနှင့်အတူ အချျုတကို မျိုချလို၏။ သို့ရာတွင် အချျုတသည် ဒာနဝ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိမြင်လေ၏။

Verse 67

वदनं पूरयामास दिव्यैस्त्रैर्महाबलः । स तैर्बाणैरभिहतो महिषोऽचलसंनिभः

အင်အားကြီးသောသူသည် မိမိ၏ ပါးစပ်ကို ဒိဗ္ဗမြား သုံးစင်းဖြင့် ဖြည့်လေ၏။ ထိုမြားတို့ကြောင့် ထိခိုက်သဖြင့် တောင်တန်းကဲ့သို့ မဟိဿသည် ဒဏ်ရာရလေ၏။

Verse 68

परिवर्तितकायार्धः पपाताथ ममार च । महिषं पतितं दृष्ट्वा जीवयित्वा पुनर्हरिः

ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက် လှန်ပြောင်းသွား၍ လဲကျကာ သေဆုံးလေ၏။ မဟိဿ လဲကျနေသည်ကို မြင်သော် ဟရိသည် ထပ်မံ အသက်ပြန်ပေးလေ၏။

Verse 69

महिषं प्राह मत्तस्त्वं वधं नार्हसि दानव । योषिद्वध्यः पुरोक्तस्त्वं साक्षात्कमलयोनिना

ဟရိသည် မဟိဿအား မိန့်တော်မူ၏— «အို ဒာနဝ၊ ငါ့လက်ဖြင့် သေဒဏ်မထိုက်။ မင်းကို မိန်းမတစ်ဦးက သတ်မည်ဟု ကမလယောနီ ဘြဟ္မာတော်က တိုက်ရိုက် ကြိုတင်ဆိုခဲ့သည်»။

Verse 70

उत्तिष्ठ गच्छ मन्मुक्तो द्रुतमस्मान्महारणात् । इत्युक्तो हरिणा तस्माद्देशादपगतोऽसुरः

«ထ၍ သွားလော့—ငါက လွှတ်ပေးသည်—ဤမဟာစစ်မြေပြင်မှ အမြန်ထွက်ခွာလော့» ဟု ဟရိမိန့်တော်မူသဖြင့် အဆုရသည် ထိုနေရာမှ ဆုတ်ခွာသွားလေ၏။

Verse 71

तस्मिन्पराङ्मुखे दैत्ये महिषे शुंभदानवः । संदष्टौष्ठपुटाटोपो भृकुटीकुटिलाननः

ထိုအခါ ဒೈတျ မဟိෂ သည် နောက်လှည့်သွားသောအခါ ဒာနဝ သုမ္ဘ သည် ဒေါသကြီးစွာ နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ မျက်နှာကို မျက်ခုံးချုပ်၍ ကောက်ကွေ့စေပြီး အမျက်တက်လျက် ရပ်တည်၏။

Verse 72

निर्मध्य पाणिना पाणिं धनुरादाय भैरवम् । सज्जीकृत्य महाघोरान्मुमोच शतशः शरान्

လက်ကိုလက်ဖြင့် ခိုင်ခိုင်ဆုပ်ကိုင်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် “ဘৈရဝ” မြားတံကို ယူ၍ ကြိုးတင်ပြင်ဆင်ပြီးနောက် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော မြားများကို ရာချီပစ်လွှတ်၏။

Verse 73

स चित्रयोधी दृढमुष्टिपातस्ततश्व विष्णुं च दैत्यः । बाणैर्ज्वलद्वह्निशिखानिकाशैः क्षिप्तैरसंख्यैः प्रतिघाहीनैः

ထိုဒೈတျသည် အံ့ဖွယ်စစ်သူရဲကောင်းဖြစ်၍ လက်သီးထိုးချက်များက ပြင်းထန်လှ၏။ ထို့နောက် ဗိṣṇုကိုပါ မီးလျှံကဲ့သို့ တောက်လောင်သော မြားများကို အရေအတွက်မရှိ ပစ်ချကာ မရပ်မနား တိုက်ခိုက်လေ၏။

Verse 74

विष्णुश्च दैत्येंद्रशरार्दितो भृशं भुशुंडिमादाय कृतांततुल्याम् । तया मुखं चास्य पिपेष संख्ये शुंभस्य जत्रुं च धराधराभम्

ဗိṣṇုသည် ဒေမုန်ဘုရင်၏ မြားများကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်သဖြင့် ကာလတရားတူသော ဘုရှုဏ္ဍီ လက်နက်ကို ဆွဲယူ၏။ စစ်မြေပြင်၌ ထိုလက်နက်ဖြင့် သူ၏မျက်နှာကို ကြေမွစေကာ သုမ္ဘ၏ တောင်တန်းကဲ့သို့သော လည်ပင်းအရိုးများကိုပါ ချိုးဖျက်လေ၏။

Verse 75

ततस्त्रिभिः शंभुभुजं द्विषष्ट्या सूतस्य शीर्षं दशक्षिश्च केतुम् । विष्णुर्विकृष्टैः श्रवणावसानं दैत्यस्य बाणैर्ज्वलनार्कवर्णैः

ထို့နောက် ဗိṣṇုသည် ပြန်ဆွဲတင်ကာ မီးနှင့် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော မြားများဖြင့် ပစ်လွှတ်၍ သုံးမြားဖြင့် သမ္ဘု၏ လက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်ကာ၊ ခြောက်ဆယ့်နှစ်မြားဖြင့် ရထားမောင်း၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ချ၍၊ ဆယ်မြားဖြင့် အလံတော်ကိုလည်း ခုတ်လှဲလေ၏။

Verse 76

स तैश्च विद्धो व्यथितो बभूव दैत्येश्वरो विस्रुतशोणिताक्तः । ततोऽस्य किंचिच्चलितस्य धैर्यादुवाच शंखांबुजसार्ङ्गपाणिः

ထိုထိုးနှက်ချက်များကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိပြီး ဒိုင်ယာဘုရင်သည် နာကျင်မှုကို ခံစားခဲ့ရကာ သွေးများ စီးကျလျက်ရှိသည်။ သူ၏ သတ္တိបន្តិច လျော့ပါးလာသောအခါ ခရုသင်း၊ ကြာပန်းနှင့် သာရင်္ဂလေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အရှင် (ဗိဿနိုး) သည် ၎င်းအား စကားဆိုလေသည်။

Verse 77

योषित्सुवध्योऽसि रणं विभुंच शुंभाऽशुभ स्वल्पतरैरहोभिः । मत्तोर्हसि त्वं न वृथैव मूढ ततोऽपयातः स च शंभदानवः

“အို မင်္ဂလာမဲ့သော Shumbha၊ သင်သည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရန် ထိုက်တန်သူဖြစ်သည်။ စစ်မြေပြင်၌ သင်၏ စွမ်းအားသည် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကုန်ဆုံးလိမ့်မည်။ သင်သည် ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်သူ မဟုတ်ပေ၊ အို လူမိုက်၊ အချည်းနှီး မကြိုးစားပါနှင့်။” ဟု ဆိုကာ ထို Danava Shumbha သည် ဆုတ်ခွာသွားလေသည်။

Verse 78

जम्भोऽथ तद्विष्णुमुखान्निशम्य जगर्ज चोच्चैः कृतसिंहनादः । प्रोवाच वाक्यं च सलीलमाजौ महाट्टहासेन जगद्विकंप्य

ထို့နောက် Jambha သည် ဗိဿနိုး၏ နှုတ်မှ ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လေသည်။ စစ်မြေပြင်တွင် သူသည် ကမ္ဘာလောကများကို တုန်လှုပ်စေသော ရယ်မောသံကြီးဖြင့် ရယ်မောလျက် ပေါ့ပါးစွာ ပြောဆိုလေသည်။

Verse 79

किमेभिस्ते जलावास दैत्यैर्हीनपराक्रमैः । मामासादय युद्धेऽस्मिन्यदि ते पौरुषं क्वचित्

“အို ရေပြင်၌ ကိန်းအောင်းတော်မူသော အရှင်၊ စွမ်းအားနုံ့နဲ့သော ဤဒိုင်ယာများသည် သင့်အတွက် အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း။ သင့်၌ ယောက်ျားပီသသော သတ္တိရှိပါက ဤစစ်ပွဲတွင် ငါနှင့် ရင်ဆိုင်လော့။”

Verse 80

यत्ते पूर्वं हता दैत्या हिरण्याक्षमुखाः किल । जंभस्तदाभवन्नैव पश्य मामद्य संस्थितम्

“သင် အရင်က သတ်ခဲ့သော Hiranyaksha နှင့် အခြားသော Danava တို့သည် Jambha မဟုတ်ကြပေ။ ယခု သင့်ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ငါ့ကို ကြည့်လော့။”

Verse 81

पश्य तालप्रती काशौ भुजावेतौ हरे मम । वक्षो वा वज्रकठिनं मयि प्रहर तत्सुखम्

ကြည့်ပါ၊ ဟရီတော်၊ ငါ၏လက်နှစ်ဖက်သည် တာလပင်ကြီးများကဲ့သို့ အင်အားကြီး၏။ ငါ၏ရင်ဘတ်သည်လည်း ဝဇ္ဇရကဲ့သို့ ခိုင်မာ၏။ စိတ်တော်ကျသလို ငါ့ကို ထိုးနှက်ပါ။

Verse 82

इत्युक्तः केशवस्तेन सृक्किणी संलिहन्रुषा । मुमोच परिघंघोरं विरीणामपि दारणम्

ထိုသို့ သူက ပြောလိုက်သဖြင့် ကေသဝသည် ဒေါသဖြင့် ပါးစပ်ထောင့်များကို လျှာဖြင့်လိမ်းကာ၊ စစ်သည်အင်အားကြီးသူများကိုတောင် ခွဲဖောက်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် သံတုတ်ကြီးကို ပစ်လွှတ်하였다။

Verse 83

ततस्तस्याप्यनुपदं कालायसमयं दृढम् । मुमोच मुद्गरं विष्णुर्द्वितीयं पर्वतं यथा

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ဗိဿဏုသည် အနက်ရောင်သံဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခိုင်မာသည့် မုဒ္ဂရကို ဒုတိယအကြိမ် ပစ်လွှတ်၍ တောင်တစ်လုံး ထပ်မံကျသကဲ့သို့ ဖြစ်စေ하였다။

Verse 84

तदायुधद्वयं दृष्ट्वा जंभो न्यस्य रथे धनुः । आप्लुत्य परिघं गृह्य गरुडं तेन जघ्निवान्

အာယုဓနှစ်ခုကို မြင်သော် ဂျမ္ဘသည် ရထားပေါ်တွင် မြားလေးကို ချထားကာ ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်၍ သံတုတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ထိုတုတ်ဖြင့် ဂရုဍကို ထိုးနှက်하였다။

Verse 85

द्वितीयं मुद्गरं चानु गृहीत्वा विनदन्रणे । सर्वप्राणेन गोविंदं तेन मूर्ध्नि जघान सः

ထို့နောက် ဒုတိယမုဒ္ဂရကိုပါ ဆုပ်ကိုင်ကာ စစ်မြေပြင်တွင် ဟိန်းဟောက်၍ အင်အားအပြည့်ဖြင့် ဂိုဝိန္ဒ၏ ခေါင်းပေါ်ကို ထိုးနှက်하였다။

Verse 86

ताभ्यां चातिप्रहाराभ्यामुभौ गरुडकेशवौ । मोहाविष्टौ विचेतस्कौ मृतकल्पाविवासताम्

ထိုပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်နှစ်ချက်ကြောင့် ဂရုဍနှင့် ကေရှဝ (ဟရိ) တို့နှစ်ဦးလုံး မောဟာဝင်၍ သတိလွတ်ကာ သေသကဲ့သို့ လဲလျောင်းနေကြ၏။

Verse 87

तदद्भुतं महद्दृष्ट्वा जगर्जुर्दैत्यसत्तमाः । नैतान्हर्षमदोद्धूतानिदं सेहे जगत्तदा

ထိုအံ့ဩဖွယ်ကြီးမားသောအရာကို မြင်သော် ဒိုင်တျာတို့အထက်မြတ်သူများက အော်ဟစ်မြည်ဟည်းကြ၏။ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် မာနကြောင့် မူးယစ်လျက် မိမိတို့ကို မထိန်းနိုင်ကြ—ထိုခဏ၌ ကမ္ဘာလောကပင် သူတို့၏ အောင်ပွဲအော်သံကို မခံနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 88

सिंहनादैस्तलोन्नाहैर्धनुर्नादैश्च बाणजैः । जंभं ते हर्षयामासुर्वासांस्यादुधुवुश्च ते

ခြင်္သေ့အော်သံများ၊ အော်ဟစ်သံကြီးများ၊ လေးကြိုးတင်းသံနှင့် မြားပျံသံတို့ဖြင့် သူတို့သည် ဇမ္ဘကို ပျော်ရွှင်စေကြပြီး၊ ဝတ်စုံများကိုလည်း အောင်ပွဲအဖြစ် လှုပ်ခါကြ၏။

Verse 89

शंखांश्च पूरयामासुश्चिक्षिपुर्देवता भृशम्

ထို့နောက် ဒေဝတားတို့သည် သင်္ခများကို အလွန်ကျယ်လောင်စွာ မှုတ်၍ မိမိတို့၏ လက်နက်များကိုလည်း အားကြီးစွာ ပစ်လွှတ်ကြ၏။

Verse 90

संज्ञामवाप्याथ महारणे हरिः सवैनतेयः परिरभ्य जंभम् । पराङ्मुखः संयुगादप्रधृष्यात्पलायनं वेगपरश्चकार

ထို့နောက် မဟာစစ်မြေပြင်၌ ဟရိ (ဗိဿဏု) သတိပြန်ရလာ၍ ဝိုင်နတေယ (ဂရုဍ) နှင့်အတူ ဇမ္ဘကို ဖမ်းဆုပ်ကာ၊ စစ်ပွဲမှ မျက်နှာလွှဲ၍ ထိုနေရာ၌ မအနိုင်ယူနိုင်သူဖြစ်သဖြင့် အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွား၏။