स्वर्णवर्णांचिते यद्वन्नगे दावाग्निसंवृते । आरुह्यजौ निमिर्दैत्यो हरिं प्रत्युद्ययौ बली
svarṇavarṇāṃcite yadvannage dāvāgnisaṃvṛte | āruhyajau nimirdaityo hariṃ pratyudyayau balī
ရွှေရောင်တောက်ပသည့် သစ်တောဖုံးလွှမ်းသော တောင်တန်းကို တောမီးဝိုင်းကာ လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့၊ အင်အားကြီး ဒೈတျ နိမိ သည် (မိမိ၏) စီးနင်းတိရစ္ဆာန်ပေါ် တက်စီး၍ ဟရိကို တိုက်ခိုက်ရန် တိုးထွက်သွား၏။
Nārada (continuing context from 20.1)
Scene: Daitya Nimi, radiant like a golden mountain wrapped in wildfire, mounts his beast and rushes toward Hari; flames and heat shimmer form a halo-like yet destructive aura around him.
The Purāṇa contrasts blazing, destructive force with the sustaining presence of Hari—reminding that aggression cannot overturn divine protection.
No; this is a combat episode, not a site-glorification verse.
None.