Adhyaya 6

Verse 1

स्कंद उवाच । अथेशाज्ञां समादाय गजवक्त्रः प्रतस्थिवान् । शंभोः काश्यागमोपायं चिंतयन्मंदराद्रितः

စကန္ဒက ဆိုသည်—ထို့နောက် အရှင်၏ အမိန့်ကို လက်ခံယူပြီး ဂဇဝက္တြ (ဆင်မျက်နှာရှင်) သည် မန္ဒရာတောင်မှ ထွက်ခွာသွားကာ၊ ရှမ္ဘုသည် ကာရှီသို့ မည်သို့ ကြွလာနိုင်မည်ကို နည်းလမ်းစဉ်းစားနေ၏။

Verse 2

प्राप्य वाराणसीं तूर्णमाशु स्यंदनगो विभुः । वाडवीं मूर्तिमालंब्य प्राविशच्छकुनैः स्तुतः

ဗာရာဏသီသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိပြီးနောက် ရထားစီးသော အင်အားကြီးမြတ်သည့် သခင်သည် ဝာဍဝီ (မြင်းမ) ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ မင်္ဂလာနိမိတ်ဖြစ်သော ငှက်တို့၏ ချီးမွမ်းသံနှင့်အတူ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 3

नक्षत्रपाठको भूत्वा वृद्धः प्रत्यवरोधगः । चचार मध्ये नगरं पौराणां प्रीतिमावहन्

ကြယ်နက္ခတ်ဖတ်သူအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တားဆီးမှုမရှိ လှုပ်ရှားနိုင်သော အိုမင်းသူရုပ်ဖြင့် မြို့အလယ်၌ လှည့်လည်သွားလာ၍ မြို့သူမြို့သားတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ပီတိဖြစ်စေ하였다။

Verse 4

स्वयमेव निशाभागे स्वप्नं संदर्शयन्नृणाम् । प्रातस्तेषां गृहान्गत्वा तेषां वक्ति बलाबलम्

ညအချိန်၌ပင် သခင်သည် လူတို့အား အိပ်မက်ကို ကိုယ်တိုင် ပြသပေးပြီး၊ မနက်ခင်းတွင် သူတို့အိမ်များသို့ သွားရောက်ကာ ဘာသည် အင်အားရှိသနည်း ဘာသည် အင်အားနည်းသနည်းဟူသော အခြေအနေ၏ အမှန်တကယ် တိုင်းတာချက်ကို ပြောကြား하였다။

Verse 5

भवद्भिरद्य रात्रौ यद्दृष्टं स्वप्नविचेष्टितम् । भवत्कौतूहलोत्पत्त्यै तदेव कथयाम्यहम्

“ယနေ့ည သင်တို့မြင်ခဲ့သော အိပ်မက်မြင်ကွင်းများကို သင်တို့၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းကို ဖြေရှင်းပေးရန် ထိုအရာကိုပင် ငါရှင်းပြမည်။”

Verse 6

स्वपता भवता रात्रौ तुर्ये यामे महाह्रदः । अदर्शि तत्र च भवान्मज्जन्मज्जंस्तटंगतः

“သင်သည် ညအချိန် အိပ်နေစဉ် စတုတ္ထယာမ၌ ကြီးမားသော ရေကန်တစ်ကန်ကို မြင်ခဲ့သည်; ထိုနေရာတွင် သင်သည် ထပ်ခါထပ်ခါ ရေထဲသို့ မုန့်ကျ (ငုပ်) လုပ်ပြီးနောက် ကမ်းသို့ ရောက်လာသည်ဟု မြင်ရသည်။”

Verse 7

तदंबुपिच्छिले पंके मग्नोन्मग्नोसि भूरिशः । दुःस्वप्नस्यास्य च महान्विपाकोति भयप्रदः

ရေနဲ့ချောမွေ့နေသော ရွံ့ထဲတွင် အို ဘူရီရှ၊ သင်သည် ထပ်ခါထပ်ခါ နစ်ပြီး ပြန်ပေါ်လာနေ၏။ ဤမကောင်းသော အိပ်မက်၏ ဝိပါကသည် အလွန်ပြင်းထန်၍ ကြောက်ရွံ့မှုကို အလွန်ဖြစ်စေသည်။

Verse 8

काषायवसनो मुंडः प्रैक्ष्यहो भवतापि यः । परितापं महानेष जनयिष्यति दारुणम्

သင်လည်း မြင်ခဲ့သော ကာသာယဝတ်ရုံဝတ်၍ ခေါင်းမုတ်ထားသူ—အို မနာလို—သူသည် ကြီးမား၍ ကြမ်းတမ်းသော ပူပန်နာကျင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

Verse 9

रात्रौ सूर्यग्रहो दृष्टो महानिष्टकरो ध्रुवम् । ऐंद्रधनुर्द्वयं रात्रौ यदलोकि न तच्छुभम्

ညအချိန်တွင် နေကြတ်ကို မြင်ရခြင်းသည် မဟာအနိဋ္ဌာန်ကို ဖြစ်စေသည်မှာ သေချာ၏။ ထို့ပြင် ညတွင် သက်တံနှစ်စင်း မြင်ရခြင်းလည်း မင်္ဂလာမဟုတ်။

Verse 10

प्रतीच्यां रविरागत्य प्रोद्यंतं व्योम्नि शीतगुम् । पातयामास भूपृष्ठे तद्राज्यभयसूचकम्

အနောက်ဘက်မှ လာသော နေသည် ကောင်းကင်၌ ထွက်ပေါ်လာသော လကို ထိုးနှက်၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျစေခဲ့သည်—ဤသည်မှာ နိုင်ငံတော်အပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အန္တရာယ်ကျရောက်မည့် နိမိတ်ဖြစ်သည်။

Verse 11

युगपत्केतुयुगलं युध्यमानं परस्परम् । यददर्शि न तद्भद्रं राष्ट्रभंगाय केवलम्

တစ်ပြိုင်နက်တည်း အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေသော ကေတုနှစ်လုံးကို သင်မြင်ခဲ့သည်မှာ မင်္ဂလာမဟုတ်; နိုင်ငံတော် ပျက်စီးကွဲပြားမည့် အညွှန်းသာ ဖြစ်သည်။

Verse 12

विशीर्यत्केशदशनं नीयमानं च दक्षिणे । आत्मानं यत्समद्राक्षीः कुटुंबस्यापि भीषणम्

သင်သည် မိမိကိုယ်ကို မြင်ခဲ့သည်—ဆံပင်နှင့် သွားများ ကျွတ်ကျလာပြီး တောင်ဘက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားခံရသည်; ဤနိမိတ်သည် မိသားစုအတွက်တောင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အမင်္ဂလာဖြစ်သည်။

Verse 13

प्रासादध्वजभंगोयस्त्वयैक्षत निशाक्षये । राज्यक्षयकरं विद्धि महोत्पाताय निश्चितम्

ညအဆုံးတွင် သင်မြင်ခဲ့သော နန်းတော်အလံကျိုးပဲ့ခြင်းကို ရာဇ్యပျက်စီးစေမည့် အကြောင်းဟု သိပါ; ဤသည် မဟာအပတ်အတန်၏ သေချာသော နိမိတ်ဖြစ်သည်။

Verse 14

नगरी प्लाविता स्वप्ने तरंगैः क्षीरनीरधेः । पक्षैस्त्रिचतुरैः शंके महाशंकां पुरौकसाम्

အိပ်မက်တွင် မြို့တော်သည် နို့ရည်သမုဒ္ဒရာ၏ လှိုင်းများကြောင့် ရေလွှမ်းမိုးခံရသည်; သုံး သို့မဟုတ် လေး ပက္ခအတွင်း မြို့သူမြို့သားတို့အပေါ် မဟာကြောက်ရွံ့မှု ပေါ်လာမည်ဟု ငါသံသယရှိသည်။

Verse 15

स्वप्ने वानरयानेन यत्त्वमूढोसि दक्षिणाम् । अतस्तद्वंचनोपायः पुरत्यागो महामते

အိပ်မက်တွင် သင်သည် မျောက်ယာဉ်ဖြင့် မောဟဖြစ်ကာ တောင်ဘက်သို့ သယ်ဆောင်ခံရသဖြင့်၊ ထိုနိမိတ်ကို တားဆီးရန် နည်းလမ်းမှာ မြို့ကို စွန့်ခွာခြင်းပင် ဖြစ်သည်၊ အို မဟာပညာရှိ။

Verse 16

रुदती या त्वया दृष्टा महिलैका निशात्यये । मुक्तकेशी विवसना सा नारी श्रीरिवोद्गता

အရုဏ်တက်ချိန်တွင် သင်မြင်ခဲ့သော တစ်ယောက်တည်းသော မိန်းမသည် ငိုကြွေးနေပြီး—ဆံပင်ဖြန့်ချထားကာ အဝတ်မဝတ်—သရီး(လက္ခမီ) ကိုယ်တိုင် ထွက်ပေါ်လာ၍ ထွက်ခွာသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 17

देवालयस्य कलशो यत्त्वया वीक्षितः पतन् । दिनैः कतिपयैरेव राज्यभंगो भविष्यति

သင်သည် ဒေဝာလယ၏ ကလသ (အထွတ်သင်္ကေတ) ကျသွားသည်ကို မြင်ခဲ့သောကြောင့်၊ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း နိုင်ငံတော်သည် မလွဲမသွေ ပျက်စီးလိမ့်မည်။

Verse 18

पुरी परिवृता स्वप्ने मृगयूथैः समंततः । रोरूयमाणैरत्यर्थं मासेनैवोद्वसी भवेत्

အိပ်မက်ထဲတွင် မြို့ကို တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်အုပ်စုများက အရပ်လေးမျက်နှာမှ ဝိုင်းရံထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများကြားရလျှင်၊ တစ်လအတွင်းပင် မြို့သည် လူကင်းမဲ့သွားလိမ့်မည်။

Verse 19

आतायियूकगृध्राद्यैः पुरीमुपरिचारिभिः । सूच्यतेत्याहितं किंचिद्ध्रुवमत्र निवासिनाम्

မြို့တွင် လုယက်သူများ၊ ပိုးလိပ် (လိပ်ပိုး)၊ ငှက်ဂျီဓာ (vulture) စသည့် အနိဋ္ဌာရုံများ လှည့်လည်များပြားလာလျှင်၊ ထိုနေရာတွင် နေထိုင်သူတို့အတွက် အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာ မလွဲမသွေ သတ်မှတ်ထားကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

Verse 20

स्वप्नोत्पातानिति बहूञ्शंसञ्शंसन्नितस्ततः । बहूनुच्चाटयांचक्रे स विघ्नेशः पुरौकसः

အိပ်မက်အပျက်နိမိတ်များကို ဒီနေရာဟိုနေရာ ကြေညာဟောပြောလျက်၊ မြို့သူမြို့သားတို့အတွင်းရှိ ထို ဝိဃ္နေရှသည် လူအများကို ကြောက်လန့်စေပြီး အများအပြားကို ထွက်ခွာစေ하였다။

Verse 21

केषांचित्पुरतो वादीद्ग्रहचारं प्रदर्शयन् । एकराशिस्थिताः सौरि सितभौमा न शोभनाः

လူအချို့၏ရှေ့တွင် ဟောပြောသူတစ်ဦးက ဂြိုဟ်တို့၏ လှည့်လည်သွားလာမှုကို ပြသကာ— “ရှနိ၊ သုက္ကရ၊ မင်္ဂလ တို့သည် ရာသီတစ်ခုတည်း၌ တစုတစည်းတည်း တည်နေပါက မင်္ဂလာမဟုတ်” ဟု ဆို하였다။

Verse 22

सोयं धूमग्रहो व्योम्नि भित्त्वा सप्तर्षिमंडलम् । प्रयातः पश्चिमामाशां स नाशाय विशांपतेः

ကောင်းကင်၌ မီးခိုးတိမ်ကဲ့သို့သော ဓူမကေတုသည် စပ္တဋ္ဌိ မဏ္ဍလကို ဖြတ်ကျော်၍ အနောက်ဘက်သို့ ရွေ့သွားရာ—ပြည်သူတို့၏ အရှင် (မင်း) ပျက်စီးမည့် အနိမိတ်ကို ပြသည်။

Verse 23

अतिचारगतो मंदः पुनर्वक्राध्व संस्थितः । पापग्रहसमायुक्तो न युक्तोयमिहेष्यते

စနေဂြိုဟ်သည် မမှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ထပ်မံ နောက်ပြန်လှည့် (ဝက္ကရ) အနေအထား၌ တည်နေသည်; ပာပဂြိုဟ်များနှင့် ပေါင်းစည်းသော ဤယောဂသည် မသင့်တော်၍ အမင်္ဂလာအကျိုးကို ညွှန်ပြသည်။

Verse 24

व्यतीते वासरे योयं भूकंपः समपद्यत । कंपं जनयतेऽतीव हृदो मेपि पुरौकसः

မနေ့က ဖြစ်ပွားခဲ့သော မြေငလျင်သည် ယနေ့တိုင် ငါ၏နှလုံးကို အလွန်တုန်လှုပ်စေသေးသည်၊ ဟေ မြို့နေသူရေ။

Verse 25

उदीच्यादक्षिणाशायां येयमुल्का प्रधाविता । विलीना च वियत्येव स निर्घातं न सा शुभा

မြောက်ဘက်မှ တောင်ဘက်သို့ ပြေးလွှားသွားသော ဤဥလ္ကာသည် ကောင်းကင်၌ပင် ပျောက်ကွယ်လျက်၊ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ—မင်္ဂလာမဟုတ်။

Verse 26

उन्मूलितो महामूलो महानिलरयेण यः । चत्वरे चैत्यवृक्षोयं महोत्पातं प्रशंसति

လမ်းဆုံရှိ ဤချေတျယသစ်ပင်သည် အမြစ်နက်ကြီးသော်လည်း လေမုန်တိုင်းကြီး၏ တိုက်ခတ်မှုကြောင့် အမြစ်ပြတ်လဲကျသွားသည်—ဤသည် မဟာအပတ်အတားကို ကြေညာနေသည်။

Verse 27

सूर्योदयमनुप्राप्य प्राच्यां शुष्कतरूपरि । करटो रारटीत्येष कटूत्कट भयप्रदः

နေထွက်ချိန်၌ အရှေ့ဘက်၌ ခြောက်သွေ့သော သစ်ပင်ပေါ်တွင် ကုလားအုတ်တစ်ကောင်က “ရာရဋီ!” ဟု အော်ဟစ်လေ၏။ ထိုကြမ်းတမ်း၍ နားခတ်သောအသံသည် ချက်ချင်း ကြောက်ရွံ့မှုကို ပျံ့နှံ့စေ၏။

Verse 28

मध्ये विपणि यतूर्णं कौचिच्चारण्यचारिणौ । मृगौ मृगयतां यातौ पौराणां पुरतोऽहितौ

စျေးကွက်အလယ်၌ သာမန်အားဖြင့် တောထဲတွင် လှည့်လည်နေတတ်သော သမင်နှစ်ကောင်သည် ရုတ်တရက် ပြေးလွှားလှုပ်ရှားကာ မြို့သူမြို့သားတို့ရှေ့၌ ပေါ်လာသည်။ ထိုသည် မင်္ဂလာမကောင်းသော မြင်ကွင်းဖြစ်၏။

Verse 29

रसालशालमुकुलं वीक्ष्यते यच्छरद्यदः । महाकालभयं मन्येप्यकालेपि पुरौकसाम्

သရက်ပင်နှင့် သာလာပင်တို့တွင် ရာသီမမှန်ဘဲ ဆောင်းဦးကာလကဲ့သို့ မျိုးဖူးထွက်ပေါ်နေသည်ကို မြင်လျှင်—ငါသည် ထိုကို မဟာကာလ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အန္တရာယ်ဟု ထင်၏။ အချိန်မတော်သော်လည်း မြို့နေသူတို့အပေါ် ထိုကြောက်ရွံ့မှု ကျရောက်တတ်၏။

Verse 30

साध्वसंजनयित्वेति केचिदुच्चाटिताः पुरः । तेन विघ्नकृतापौराः कपटद्विजरूपिणा

ဤသို့ ကြောက်လန့်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီးနောက် လူအချို့ကို မြို့မှ ထုတ်ပယ်လိုက်ကြသည်။ ထို့ပြင် ကပတ်ကလိမ်လည်သော ဗြာဟ္မဏဝတ်စုံဆောင်သူတစ်ဦးကြောင့် မြို့သူမြို့သားတို့သည် အတားအဆီးများစွာကို ခံစားရ၏။

Verse 31

अथ मध्येवरोधं स प्रविश्य निजमायया । दृष्टार्थमेव कथयन्स्त्रीणां विस्रंभभूरभूत्

ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ မာယာဖြင့် မိန်းမတို့၏ အတွင်းခန်းဝင်ရောက်လေ၏။ “မြင်တွေ့ထားသည့်အချက်များ” သာကို ယုတ္တိတန်စွာ ပြောဆိုနေသဖြင့် မိန်းမတို့အတွက် ယုံကြည်ရာ အခြေခံတစ်ခု ဖြစ်လာ၏။

Verse 32

तव पुत्रशतं जज्ञे सप्तोनं शुभलक्षणे । तेष्वेकस्तुरगारूढो बाह्याल्यां पतितो मृतः

မင်္ဂလာလက္ခဏာရှိသော မိန်းမရေ၊ သင်သည် သားယောက်ျား တစ်ရာမှ ခုနစ်ယောက်လျော့၍ မွေးဖွားခဲ့သည်။ ထိုသူတို့အနက် မြင်းစီးသူတစ်ယောက်သည် အပြင်လမ်းကြား၌ လဲကျကာ သေဆုံး하였다။

Verse 33

अंतर्वत्नी त्वियं कन्या जनयिष्यति शोभनाम् । एषा हि दुर्भगा पूर्वं सांप्रतं सुभगाऽभवत्

ဤကညာသည် ကိုယ်ဝန်ရှိပြီး လှပသော သားသမီးကို မွေးဖွားမည်။ ယခင်က ကံမကောင်းသူမ ဖြစ်သော်လည်း ယခု ကံကောင်းသူမ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 34

असौ हि राज्ञो राज्ञीनामत्यंतमिहवल्लभा । मुक्तालंकृतिरेतस्यै राज्ञा दत्ता निजोरसः

ဤသူမသည် မင်းနှင့် မိဖုရားများအတွက် အလွန်ချစ်ခင်ရသောသူ ဖြစ်သည်။ မင်းသည် မိမိရင်ဘတ်မှ ချွတ်ယူသော ပုလဲအလှဆင်ကို သူမအား ပေးအပ်တော်မူ하였다။

Verse 35

पंचसप्तदिनान्येव जातानीतीह तर्क्यते । अस्यै राज्ञा प्रसादेन ग्रामौ दातुमुदीरितौ

ဤအမှုဖြစ်ပွားပြီးနောက် ငါးနေ့မှ ခုနစ်နေ့သာ လွန်သေးသည်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။ မင်း၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့် သူမအား ရွာနှစ်ရွာကို ပေးအပ်မည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။

Verse 36

इति दृष्टार्थकथनै राज्ञीमान्योभवद्द्विजः । वर्णयंति च ता राज्ञः परोक्षेपि गुणान्बहून्

“မြင်သာထင်ရှားသော အချက်အလက်များ” ကို ပြောကြားသည့် ထိုစကားများကြောင့် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) သည် မိဖုရား၏ ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံရ하였다။ ထိုမိန်းမများသည် မင်းမရှိသော်လည်း မင်း၏ ကောင်းမြတ်သောဂုဏ်တော်များကို များစွာ ချီးမွမ်းဖော်ပြကြ하였다။

Verse 37

अहो यादृगसौ विप्रः सर्वत्रातिविचक्षणः । सुशीलश्च सुरूपश्च सत्यवाङ्मितभाषणः

အဟို! ဤဗြာဟ္မဏသည် အလွန်ထူးမြတ်၏—အရာရာတွင် အလွန်ပညာမြင်; သီလသန့်ရှင်း၍ ရုပ်ရည်လှ; သစ္စာစကားပြော၍ စကားကို တိုတောင်းသင့်တော်စွာ ဆိုတတ်၏။

Verse 38

अलोलुप उदारश्च सदाचारो जितेंद्रियः । अपि स्वल्पेन संतुष्टः प्रतिग्रहपराङ्मुखः

လောဘကင်း၍ ရက်ရော; စဒ္ဓာစာရ၌ တည်ကြည်ကာ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူသူ; နည်းနည်းဖြင့်ပင် ကျေနပ်၍ လက်ခံလှူဒါန်းမှုကို မလိုလားသူ။

Verse 39

जितक्रोधः प्रसन्नास्यस्त्वनसूयुरवंचकः । कृतज्ञः प्रीतिसुमुखः परिवादपराङ्मुखः

ဒေါသကို အနိုင်ယူ၍ မျက်နှာပျော်ရွှင်; မနာလိုကင်း၍ လှည့်စားမှုကင်း; ကျေးဇူးသိတတ်၊ ချစ်ခင်မှု၌ မျက်နှာချိုသာ၊ အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်းမှ ဝေးကွာသူ။

Verse 40

पुण्योपदेष्टा पुण्यात्मा सर्वव्रतपरायणः । शुचिः शुचिचरित्रश्च श्रुतिस्मृतिविशारदः

ကုသိုလ်ကို ညွှန်ပြသင်ကြားသူ၊ ကုသိုလ်စိတ်ရှိသူ; ဝရတ (သီလဝတ္တ) အားလုံး၌ အလွန်အာရုံစိုက်သူ; ကိုယ်တိုင် သန့်ရှင်း၍ အကျင့်သန့်ရှင်း; ရှရုတိနှင့် စမရိတိ၌ ကျွမ်းကျင်သူ။

Verse 41

धीरः पुण्येतिहासज्ञः सर्वदृक्सर्वसंमतः । कलाकलापकुशलो ज्योतिःशास्त्रविदुत्तमः

တည်ငြိမ်၍ ပညာရှိ; ကုသိုလ်အိတိဟာသ (သမိုင်းဓမ္မ) ကို သိကျွမ်းသူ; မြင်ကွင်းရှင်းလင်း၍ အားလုံးက သဘောတူလက်ခံသူ; အနုပညာအမျိုးမျိုး၌ ကျွမ်းကျင်ကာ ဂျျိုတိရှ-ရှာစတြ (နက္ခတ္တဗေဒ/ဒေဝဒဿန) ကို သိသူတို့အနက် အထူးမြတ်သူ။

Verse 42

क्षमी कुलीनोऽकृपणो भोक्ता निर्मलमानसः । इत्यादि गुणसंपन्नः कोपि क्वापि न दृग्गतः

သည်းခံတတ်၍ မျိုးရိုးမြင့်၊ ကပ်စေးမနာ၊ သင့်တော်သလို ခံစားတတ်ပြီး စိတ်နှလုံးသန့်ရှင်းသူ—ဤသို့သော အရည်အချင်းများနှင့် အခြားဂုဏ်များပြည့်စုံသူကို မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ရှားပါးလှ၏။

Verse 43

इत्थं तास्तद्गुणग्रामं वर्णयंत्यः पदेपदे । कालं विनोदयंति स्म अंतःपुरचराः स्त्रियः

ဤသို့ အတွင်းနန်းတော်နေ မိန်းမများသည် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သူ၏ဂုဏ်သတ္တိအစုအဝေးကို ချီးမွမ်းဖော်ပြကာ ပျော်ရွှင်ဖွယ် စကားဝိုင်းဖြင့် အချိန်ကို ဖြတ်သန်းကြ၏။

Verse 44

एकदावसरं प्राप्य दिवोदासस्य भूभुजः । राज्ञी लीलावती नाम राज्ञे तं विन्यवेदयत्

တစ်နေ့ အခွင့်အရေးသင့်တော်လာသဖြင့် လီလာဝတီ အမည်ရှိ မိဖုရားသည် ဒိဝိုဒာသ မင်းကြီးအား ထိုသူအကြောင်းကို လျှောက်တင်하였다။

Verse 45

राजन्वृद्धो गुणैर्वृद्धो ब्राह्मणः सुविचक्षणः । एकोस्ति स तु द्रष्टव्यो मूर्तो ब्रह्मनिधिः परः

အရှင်မင်းကြီး၊ ဗြာဟ္မဏတစ်ပါးရှိ၏—အသက်အရွယ်ကြီးပြီး ဂုဏ်သတ္တိဖြင့် ထို့ထက်မက ကြီးမြတ်ကာ အလွန်ပညာရှိတော်မူ၏။ ထိုသူသည် တစ်ဦးတည်းထူးကဲသူဖြစ်သဖြင့် တွေ့မြင်ဒർശန ပြုသင့်၏—ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဗြဟ္မနိဓိတည်း။

Verse 46

राज्ञी राज्ञा कृतानुज्ञा सखीं प्रेष्य विचक्षणाम् । आनिनाय च तं विप्रं ब्राह्मं तेज इवांगवत्

မင်းကြီး၏ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက် မိဖုရားသည် ပညာရှိသော မိတ်သမီးတစ်ဦးကို စေလွှတ်ကာ ထိုဗြာဟ္မဏကို ခေါ်ဆောင်လာ၏—ဗြဟ္မတေဇသည် ကိုယ်ခန္ဓာယူ၍ လာသကဲ့သို့။

Verse 47

राजापि दूरादायांतं त विलोक्यमहीसुरम् । यत्राकृतिर्गुणास्तत्र जहर्षेति वदन्हृदि

မင်းကြီးသည်လည်း အဝေးမှ လာရောက်လာသော ဗြာဟ္မဏမဟာပုရောဟိတ်ကို မြင်သဖြင့် စိတ်အတွင်း၌ ပီတိဖြစ်ကာ “ဤသို့ မြင့်မြတ်သော အရိပ်အယောင်ရှိရာ၌ ဂုဏ်သတ္တိတို့လည်း ရှိတတ်သည်” ဟု တွေး하였다။

Verse 48

पदैर्द्वित्रैर्नृपतिना कृताभ्युत्थानसत्कृतिः । चतुर्निगमजाभिः स तमाशीर्भिरनंदयत्

မင်းကြီးသည် လေးစားစွာ ကြိုဆိုရန် တစ်လှမ်းနှစ်လှမ်း ရှေ့တိုးကာ ထ၍ ဂုဏ်ပြုကြိုဆို하였다။ ထိုဗြာဟ္မဏသည်လည်း ဗေဒလေးပါးမှ ပေါက်ဖွားသော အာရှီဗာဒ်များဖြင့် မင်းကြီးကို ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 49

कृतप्रणामो राज्ञा स सादरं दत्तमासनम् । भेजेथ कुशलं पृष्टः स राज्ञा तेन भूपतिः

မင်းကြီးက ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် ထိုဗြာဟ္မဏသည် လေးစားစွာ ပေးအပ်သော အာသနကို လက်ခံထိုင်하였다။ အုပ်စိုးရှင်က ကျန်းမာချမ်းသာမှုကို မေးမြန်းသော် သူသည် မင်္ဂလာရှိသော စကားဖြင့် ပြန်လည်ဖြေ하였다။

Verse 50

परस्परं कुशलिनौ कुशलौ च कथागमे । प्रश्नोत्तराभ्यां संतुष्टौ द्विजवर्य क्षमाभृतौ

နှစ်ဦးစလုံး အပြန်အလှန် ကျန်းမာချမ်းသာမှုကို မေးမြန်းကာ ယဉ်ကျေးသော စကားဝိုင်း၌ ကျွမ်းကျင်ကြသည်။ မေးခွန်းနှင့် အဖြေများကြောင့် နှစ်ဦးလုံး စိတ်ကျေနပ်ကြပြီး—အမြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏရေ—နှစ်ဦးစလုံး သည်းခံခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ဆောင်ထားကြသည်။

Verse 51

कथावसाने राज्ञाथ गेहं विससृजे द्विजः । लब्धमानमहापूजः स स्वमाश्रममाविशत्

စကားဝိုင်းပြီးဆုံးသည့်အခါ ထိုဗြာဟ္မဏသည် မင်းကြီး၏ အိမ်တော်မှ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာ하였다။ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် မဟာပူဇာကို ရရှိပြီးနောက် မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 52

गतेऽथ स्वाश्रमं विप्रे दिवोदासो नरेश्वरः । लीलावत्याः पुरो विप्रं वर्णयामास भूरिशः

ဗြာဟ္မဏသည် မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ ပြန်သွားပြီးနောက် လူတို့၏ အရှင် မင်း ဒိဝိုဒာသသည် လီလာဝတီ၏ ရှေ့တွင် ထိုဗြာဟ္မဏ၏ အကြောင်းကို ရှည်လျားစွာ ဖော်ပြ하였다။

Verse 53

महादेवि महाप्राज्ञे लीलावति गुणप्रिये । यथाशंसि तथा विप्रस्ततोपि गुणवत्तरः

အို မဟာဒေဝီ၊ အလွန်ပညာရှိ၍ ကုသိုလ်ဂုဏ်ကို ချစ်မြတ်နိုးသော လီလာဝတီရေ—သင် ချီးမွမ်းသကဲ့သို့ ထိုဗြာဟ္မဏသည် အတိအကျ ထိုသို့ပင်၊ ထို့ထက်ပင် ဂုဏ်သတ္တိများ ပိုမိုပြည့်ဝသည်။

Verse 54

अतीतं वेत्ति सकलं वर्तमानमवैति च । प्रष्टव्यः प्रातराहूय भविष्यं किंचिदेष वै

သူသည် အတိတ်အားလုံးကို သိပြီး လက်ရှိကိုလည်း နားလည်သည်။ ထို့ကြောင့် မနက်ခင်းတွင် ခေါ်ယူကာ အနာဂတ်အကြောင်း အနည်းငယ် မေးမြန်းသင့်သည်—ဤသူက မုချ ပြောနိုင်မည်။

Verse 55

महाविभव संभारैर्महाभोगैरनेकधा । व्युष्टायां स नृपो रात्र्यां प्रातराहूतवान्द्विजम्

မဟာဝိဘဝ၏ အစုံအလင်နှင့် အမျိုးမျိုးသော အာနন্দဘောဂများဖြင့် ညကာလ ကုန်လွန်သွားသောအခါ မင်းသည် မနက်ခင်းတွင် ထိုဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ကို ခေါ်ယူ하였다။

Verse 56

सत्कृत्य तं द्विजं भक्त्या दुकूलादि प्रदानतः । एकांते तं द्विजं राजा पप्रच्छ निजहृत्स्थितम्

ဘက္တိဖြင့် ထိုဒွိဇကို ကောင်းစွာဂုဏ်ပြုကာ—အနုမြူအဝတ် (ဒုကူလ) စသည်တို့ ပေးအပ်ပြီးနောက်—မင်းသည် တိတ်တဆိတ်နေရာ၌ မိမိနှလုံး၌ တည်နေသော အကြောင်းကို ထိုဗြာဟ္မဏအား မေးမြန်း하였다။

Verse 57

राजोवाच । द्विजवर्यो भवानेकः प्रतिभातीति निश्चितम् । यथातत्त्ववती ते धीर्न तथान्यस्य मे मतिः

မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်– “ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရဟန်းတော်၊ သင်တော်တည်းသာ အမှန်တရားကို မြင်သိနိုင်သူဟု ကျွန်ုပ်အတွက် သေချာပါသည်။ သင်၏ ဉာဏ်သည် တတ္တဝကို အမှန်အတိုင်း တည်မြဲထားပြီး၊ အခြားသူအပေါ် ထိုသို့ မထင်မြင်ပါ”။

Verse 58

दृष्ट्वा त्वां तु महाप्राज्ञं शांतं दांतं तपोनिधिम् । किंचित्प्रष्टुमना विप्र तदाख्याहि यथार्थवत्

“သင်တော်ကို မဟာပညာရှိ၊ ငြိမ်းချမ်း၊ ကိုယ်စိတ်ထိန်းချုပ်နိုင်သူ၊ တပဿာ၏ သိုလှောင်ရာဟု မြင်တွေ့ရသဖြင့်၊ ဗိပရဟန်းတော်၊ ကျွန်ုပ် မေးလိုသည့်အရာတစ်ခု ရှိပါသည်။ အမှန်တရားအတိုင်း တိတိကျကျ ပြောပြပါ”။

Verse 59

शासितेयं मया पृथ्वी न तथान्यैस्तु पार्थिवैः । यावद्भूति मया भुक्ता दिव्या भोगा अनेकधा

“ဤမြေပြင်ကို ကျွန်ုပ်က အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်—အခြားမင်းများကဲ့သို့ မဟုတ်။ ရရှိနိုင်သမျှ စည်းစိမ်ချမ်းသာအတိုင်းအတာအထိ၊ ကောင်းမြတ်သည့် ဒိဗ္ဗဘောဂများအပါအဝင် အမျိုးမျိုးသော ဘောဂကို ကျွန်ုပ် ခံစားခဲ့သည်”။

Verse 60

निजौरसेभ्योप्यधिकं रात्रिंदिवमतंद्रितम् । विनिर्जित्य हठाद्दुष्टान्प्रजेयं परिपालिता

“ကိုယ့်သားရင်းများထက်ပင် ပို၍၊ ညနေ့ မပျင်းမနာ မလျော့လျားဘဲ ဤနိုင်ငံကို ကျွန်ုပ် စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ အကျင့်ဆိုးသူတို့ကို အင်အားဖြင့် အနိုင်ယူကာ ပြည်သူတို့ကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်”။

Verse 61

द्विजपादार्चनात्किंचित्सुकृतं वेद्मि नापरम् । अनेनापरिकथ्येन कथितेनेह किं मम

“ဒွိဇ၏ ခြေတော်ကို ပူဇော်အာရဓနာခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်အနည်းငယ်ကိုသာ ကျွန်ုပ် သိသည်; အခြားမရှိ။ ပြောရန်မသင့်သလောက်သော ဤအကြောင်းကို ဒီမှာ ရှည်လျားစွာ ပြောဆိုခြင်းက ကျွန်ုပ်အတွက် အကျိုးအမြတ် ဘာရှိမည်နည်း”။

Verse 62

निर्विस्ममिव मे चेतः सांप्रतं सर्वकर्मसु । विचार्यार्य शुभोदर्कमत आख्याहि सत्तम

ယခုအခါ ကျွန်ုပ်၏စိတ်သည် လုပ်ရပ်အားလုံး၌ မထိခိုက်သကဲ့သို့ အေးငြိမ်၍ မစွဲလမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပါသည်။ အာရျသတ္တမ၊ စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီး မင်္ဂလာအကျိုးဖြစ်စေသော အကြံဉာဏ်ကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။

Verse 63

द्विज उवाच । अपि स्वल्पतरं कृत्यं यद्भवेद्भूभुजामिह । एकांते तत्तु पृष्टेन वक्तव्यं सुधिया सदा

ဒွိဇက ပြောသည်။ ဤလောက၌ မင်းများနှင့်ဆိုင်သော တာဝန်ဓမ္မကိစ္စသည် အလွန်သေးငယ်သော်လည်း မေးမြန်းလာလျှင် ပညာရှိသည် အမြဲတမ်း တိတ်တဆိတ် သီးသန့်နေရာ၌ ရှင်းပြ၍ ပြောကြားသင့်သည်။

Verse 64

अमात्येनाप्यपृष्टेन न वक्तव्यं नृपाग्रतः । महापमानभीतेन स्तोकमप्यत्र किंचन

အမတ်တစ်ဦးပင် မေးမြန်းခြင်းမရှိလျှင် မင်းရှေ့၌ မပြောသင့်။ အလွန်ကြီးမားသော အရှက်ကွဲမှုကို ကြောက်ရွံ့၍ ဤနေရာ၌ အနည်းငယ်မျှပင် မဆိုသင့်။

Verse 65

पृष्टश्चेत्कथयामीह मा तत्र कुरु संशयम् । तत्कृते तव गंता वै मनो निर्वेदकारणम्

သို့သော် မေးမြန်းလာပါက ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်ပြောမည်—အဲဒီအပေါ် သံသယမထားပါနှင့်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် သင်၏စိတ်သည် အမှန်တကယ် ဝိရာဂျ (မစွဲလမ်းခြင်း) ဖြစ်ပေါ်ရာ အကြောင်းရင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 66

शृणु राजन्महाबुद्धे नायथार्थं ब्रवीम्यहम् । विक्रांतोस्यतिशूरोसि भाग्यवानसि सर्वदा

နားထောင်ပါ၊ မဟာဉာဏ်ရှိသော မင်းကြီး။ ကျွန်ုပ်သည် မမှန်ကန်သောစကား မပြောပါ။ သင်သည် သတ္တိပြင်းထန်၍ သူရဲကောင်းအလွန်ဖြစ်ကာ အမြဲတမ်း ကံကောင်းသူဖြစ်သည်။

Verse 67

पुण्येन यशसा बुद्ध्या संपन्नोस्ति भवान्यथा । मन्ये तथामरावत्यां त्रिदशेशोपि नैव हि

သင်သည် ကုသိုလ်၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် ဉာဏ်ပညာတို့ဖြင့် အလွန်ပြည့်စုံလှသဖြင့်၊ အမရာဝတီ၌ပင် နတ်တို့၏အရှင် အိန္ဒြာတောင် သင်ကဲ့သို့ ပြည့်ဝမှု မရှိဟု ငါထင်၏။

Verse 68

सुधिया त्वां गुरुं मन्ये प्रसादेन सुधाकरम् । तेजसास्ति भवानर्कः प्रतापेनाशुशुक्षणिः

သင်၏ မြတ်သောဉာဏ်ကြောင့် ငါသည် သင့်ကို နတ်တို့၏ဂုရု ဘృဟစပတိဟု မှတ်ယူ၏; သင်၏ကရုဏာကြောင့် သင်သည် လမင်းကဲ့သို့။ သင်၏တေဇကြောင့် သင်သည် နေမင်း၊ သင်၏သတ္တိကြောင့် သင်သည် လျင်မြန်စွာ ခြောက်သွေ့စေသော အဂ္နိဖြစ်၏။

Verse 69

प्रभंजनो बलेनासि श्रीदोसि श्रीसमर्पणैः । शासनेन भवान्रुद्रो निरृतिस्त्वं रणांगणे

အားတန်ခိုးဖြင့် သင်သည် ပရဘဉ္ဇန—မုန်တိုင်းလေ—ကဲ့သို့; သုခသီရိကို ပေးကမ်း၍ အပ်နှံသော ကုသိုလ်ကမ္မများဖြင့် သင်သည် Śrī ၏ ပေးသနားသူဖြစ်၏။ အုပ်ချုပ်မှု၌ သင်သည် ရုဒြာကိုယ်တိုင်; စစ်မြေပြင်၌ သင်သည် နိရ္ဋတိကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 70

दुष्टपाशयिता पाशी यमो नियमनेऽसताम् । इंदनात्त्वं महेंद्रोसि क्षमया त्वमसि क्षमा

သင်သည် မကောင်းသူတို့ကို ကြိုးကွင်းဖြင့် ချည်နှောင်သော တကယ့်ပာရှီဖြစ်၏; မတရားသူတို့ကို ထိန်းချုပ်ရာ၌ သင်သည် ယမဖြစ်၏။ သတ္တိကို မီးထွန်းပေးသော အင်အားကြောင့် သင်သည် မဟိန္ဒြာ၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကြောင့် သင်သည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကိုယ်တိုင် ဖြစ်၏။

Verse 71

मर्यादया भवानब्धिर्महत्त्वे हिमवानसि । भार्गवो राजनीत्यासि राज्येन मनुना समः

စည်းကမ်းမર્યాదာကို ထိန်းသိမ်းရာ၌ သင်သည် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့; မဟာတန်ခိုး၌ သင်သည် ဟိမဝန်တောင်ကဲ့သို့။ နိုင်ငံရေးဉာဏ်ပညာ၌ သင်သည် ဘာရ္ဂဝနှင့် တူညီ၍၊ အာဏာပိုင်မှု၌ သင်သည် မနုနှင့် ညီမျှ၏။

Verse 72

संतापहर्तांबुदवत्पवित्रो गांगनामवत् । सर्वेषामेव जंतूनां काशीव सुगतिप्रदः

သင်သည် မိုးတိမ်ကဲ့သို့ ပူပန်ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသူ၊ ဂင်္ဂါမြစ်ကဲ့သို့ သန့်စင်ပေးသူ ဖြစ်၏။ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် ကာရှီကဲ့သို့ သုဂတိ—မင်္ဂလာမြတ်သော လမ်းကူးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 73

रुद्रः संहाररूपेण पालनेन चतुर्भुजः । विधिवत्त्वं विधातासि भारती ते मुखांबुजे

ဖျက်ဆီးခြင်း၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်၌ သင်သည် ရုဒ္ဒရ ဖြစ်၏; ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းခြင်း၌ သင်သည် လက်လေးဖက်ရှိသော သခင် ဖြစ်၏။ ဓမ္မစည်းကမ်းအတိုင်း သင်သည် ကိုယ်တိုင် ဖန်ဆင်းရှင် (ဝိဓာတာ) ဖြစ်ပြီး၊ သင်၏ မျက်နှာကြာပန်းပေါ်၌ ဘာရတီ—ဝါဏီ၏ ဒေဝီ—က တည်ရှိ၏။

Verse 74

त्वत्पाणिपद्मे कमला त्वत्क्रोधेस्ति हलाहलः । अमृतं तव वागेव त्वद्भुजावश्विनीसुतौ

သင်၏ လက်ကြာပန်း၌ ကမလာ (လက္ရှ္မီ) တည်ရှိ၏; သင်၏ ဒေါသ၌ ဟလာဟလာ အဆိပ် ရှိ၏။ သင်၏ ဝါဏီတော်သာ အမృత ဖြစ်ပြီး၊ သင်၏ လက်နှစ်ဖက်သည် အရှ္ဝိနီကူမာရ—ဒေဝဆရာဝန်များ—ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 75

तत्किं यत्त्वयि भूजानौ सर्वदेवमयो ह्यसि । तस्मात्तव शुभोदर्को मया ज्ञातोस्ति तत्त्वतः

ထို့ကြောင့် သင်၌ လက်နှစ်ဖက်ရှိသည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်၊ အကြောင်းမူ သင်သည် တကယ်တမ်း ဒေဝတားအားလုံး၏ သဘောတရားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသူ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သင်၏ မင်္ဂလာမြတ်သော ထွန်းတောက်မှုနှင့် အဆုံးသတ်အကျိုးကို ငါသည် တတ္တဝါအတိုင်း သိမြင်ပြီးပြီ။

Verse 76

आरभ्याद्य दिनाद्भूप ब्राह्मणोऽष्टादशेहनि । उदीच्यः कश्चिदागत्य ध्रुवं त्वामुपदेक्ष्यति

အို မင်းကြီး၊ ယနေ့မှ စ၍ တစ်ဆယ့်ရှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် မြောက်ဘက်ဒေသမှ ဘြာဟ္မဏ တစ်ဦး လာရောက်မည်ဖြစ်ပြီး သင်ကို မလွဲမသွေ ဥပဒေသ ပေးတော်မူလိမ့်မည်။

Verse 77

तस्य वाक्यं त्वया राजन्कर्तव्यमविचारितम् । ततस्ते हृत्स्थितं सर्वं सेत्स्यत्येव महामते

အို မင်းကြီး၊ သူ၏အမိန့်ကို မစဉ်းစားမနှောင့်နှေးဘဲ ချက်ချင်းလိုက်နာပါ။ ထို့နောက် မင်း၏နှလုံးထဲတွင် တည်မြဲနေသမျှ အရာအားလုံးသည် အို မဟာဉာဏ်ရှိသူ၊ မလွဲမသွေ ပြည့်စုံလိမ့်မည်။

Verse 78

इत्युक्त्वा पृच्छ्य राजानं लब्धानुज्ञो द्विजोत्तमः । विवेश स्वाश्रमं तुष्टो नृपोप्याश्चर्यवानभूत्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် မင်းကြီးကို မေးမြန်းကာ ခွင့်ပြုချက်ရသဖြင့် အထက်မြတ်သော ဗြာဟ္မဏသည် စိတ်ကျေနပ်စွာ မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ မင်းကြီးလည်း အံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်နှက်ခဲ့သည်။

Verse 79

इत्थं विघ्नजिता सर्वा पुरी स्वात्मवशीकृता । सपौरा सावरोधा च सनृपा निजमायया

ဤသို့ မိမိ၏ မာယာအာနုဘော်ဖြင့် ဝိဃ္နဇိတ်သည် မြို့တော်တစ်မြို့လုံးကို မိမိအာဏာအောက်သို့ ဆွဲယူနိုင်ခဲ့သည်—မြို့သူမြို့သားများ၊ အတွင်းနန်းတော်များနှင့် မင်းကြီးတိုင်တိုင်ပါဝင်သည်။

Verse 80

कृतकृत्यमिवात्मानं ततो मत्वा स विघ्नजित् । विधाय बहुधात्मानं काश्यां स्थितिमवाप च

ထို့နောက် ဝိဃ္နဇိတ်သည် မိမိကိုယ်ကို ကိစ္စပြီးမြောက်သူကဲ့သို့ ထင်မြင်하였다။ ထို့ပြင် ကိုယ်တော်ကို မျိုးစုံသောရုပ်သဏ္ဌာန်များဖြင့် ပေါ်ထွန်းစေကာ ကာသီ၌ တည်နေရာအမြဲတမ်းကို ရယူခဲ့သည်။

Verse 81

यदा स न दिवोदासः प्रागासीत्कुंभसंभव । तदातनं निजं स्थानमलंचक्रे गणाधिपः

အို ကုမ္ဘသမ္ဘဝ အဂස්တျာ၊ အရင်က ဒိဝိုဒာသ မရှိသေးသောအခါ၌ ဂဏာတို့၏ အဓိပတိသည် မိမိ၏ ရှေးဟောင်း အာသနတော်ကို ပြင်ဆင်၍ မိမိအတွက် တည်ထောင်ထားလေသည်။

Verse 82

दिवोदासे नरपतौ विष्णुनोच्चाटिते सति । पुनर्नवीकृतायां च नगर्यां विश्वकर्मणा

မင်း ဒိဝိုဒာသ ကို ဗိဿဏုက နှင်ထုတ်ပြီးနောက်၊ ဗိශ්ဝကರ್ಮာက မြို့တော်ကို ထပ်မံ အသစ်ပြန်လည် ပြုပြင်တည်ဆောက်သောအခါ၊

Verse 83

स्वयमागत्य देवेन मंदरात्सुंदरां पुरीम् । वाराणसीं प्रथमतस्तुष्टुवे गणनायकम्

ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် မန္ဒရတောင်မှ ကိုယ်တိုင်ကြွလာ၍ လှပသော ဝါရာဏသီ မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်ကာ၊ အရင်ဆုံး ဂဏတို့၏ခေါင်းဆောင် ဂဏနာယက ကို ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 84

अगस्त्य उवाच । कथं स्तुतो भगवता देवदेवेन विघ्नजित् । कथं च बहुधात्मानं स चकार विनायकः

အဂஸတျက ဆိုသည်– ဒေဝတို့၏ဒေဝ ဖြစ်တော်မူသော ဘဂဝန်က ဗိဃ္နဇိတ်ကို မည်သို့ ချီးမွမ်းတော်မူသနည်း။ ထို့ပြင် ထို ဝိနာယက သည် မိမိကိုယ်ကို မည်သို့ အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များအဖြစ် ပြုလုပ်နိုင်သနည်း။

Verse 85

केनकेन स वै नाम्ना काशिपुर्यां व्यवस्थितः । इति सर्वं समासेन कथयस्व षडानन

သူသည် ကာသီပူရီ၌ မည်မည်သော နာမတော်များဖြင့် တည်ရှိပူဇော်ခံရသနည်း။ အို စဍာနန၊ ဤအရာအားလုံးကို အကျဉ်းချုပ်၍ ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။

Verse 86

इत्युदीरितमाकर्ण्य कुंभयोनेः षडाननः । यथावत्कथयामास गणराज कथां शुभाम्

အဂஸတျ၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ ကုಂಭယောနီ၏ သား စဍာနန သည် ဂဏတို့၏ မင်းဖြစ်သော ဂဏရာဇ၏ မင်္ဂလာကထာကို အစဉ်လိုက် မှန်ကန်စွာ ရှင်းလင်းပြောကြားလေ၏။