Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 47
राजापि दूरादायांतं त विलोक्यमहीसुरम् । यत्राकृतिर्गुणास्तत्र जहर्षेति वदन्हृदि
rājāpi dūrādāyāṃtaṃ ta vilokyamahīsuram | yatrākṛtirguṇāstatra jaharṣeti vadanhṛdi
မင်းကြီးသည်လည်း အဝေးမှ လာရောက်လာသော ဗြာဟ္မဏမဟာပုရောဟိတ်ကို မြင်သဖြင့် စိတ်အတွင်း၌ ပီတိဖြစ်ကာ “ဤသို့ မြင့်မြတ်သော အရိပ်အယောင်ရှိရာ၌ ဂုဏ်သတ္တိတို့လည်း ရှိတတ်သည်” ဟု တွေး하였다။
Skanda (narrating to Agastya, Kāśīkhaṇḍa convention)
Tirtha: Avimukta (Kāśī)
Type: kshetra
Scene: A king in a Kāśī palace-courtyard notices from afar a radiant brāhmaṇa approaching; the king’s face softens with inward joy, attendants pause, and the city’s sacred ambience frames the meeting.
FAQs
True nobility recognizes virtue; honoring the virtuous is itself a mark of dharma.
The broader narrative belongs to Kāśī (Vārāṇasī) in the Kāśīkhaṇḍa, though this verse focuses on conduct rather than naming a specific tīrtha.
No explicit rite is prescribed here; it sets up the dharmic ideal of receiving a worthy guest.