इत्युक्त्वा पृच्छ्य राजानं लब्धानुज्ञो द्विजोत्तमः । विवेश स्वाश्रमं तुष्टो नृपोप्याश्चर्यवानभूत्
ityuktvā pṛcchya rājānaṃ labdhānujño dvijottamaḥ | viveśa svāśramaṃ tuṣṭo nṛpopyāścaryavānabhūt
ဤသို့ဆိုပြီးနောက် မင်းကြီးကို မေးမြန်းကာ ခွင့်ပြုချက်ရသဖြင့် အထက်မြတ်သော ဗြာဟ္မဏသည် စိတ်ကျေနပ်စွာ မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ မင်းကြီးလည်း အံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်နှက်ခဲ့သည်။
Narrator (Skanda, in Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and sages (frame)
Scene: The brahmin, having delivered counsel, receives the king’s respectful permission and walks toward a leafy hermitage; the king remains seated, eyes widened in wonder.
Respectful conduct between ruler and sage—permission, humility, and contentment—supports dharma and social harmony.
The background remains Kāśī (Vārāṇasī), but this verse narrates a departure scene rather than a tīrtha description.
None; it describes courteous leave-taking and the king’s astonishment.