Kashi Khanda

စကန္ဒပုရာဏ (Skanda Purāṇa) ၏ ကာသီခဏ္ဍ (Kāśī Khaṇḍa) သည် ကာသီ/ဝါရာဏသီ (Kāśī/Vārāṇasī) ကို မဟာသန့်ရှင်းသော နေရာတော်အဖြစ် အလေးအနက်ထား၍ ဆက်တိုက်သဘောတရားဆွေးနွေးသည့် အခန်းကဏ္ဍဖြစ်သည်။ ပုရာဏပုံပြင်နည်း (purāṇic narration) နှင့် တီရ္ထမဟာတ္မ (tīrtha-māhātmya) သဘောတရားအရ ကာသီကို မြို့တစ်မြို့သာမက အဓိပ္ပါယ်တရားများ စုပေါင်းတည်ရှိသည့် သန့်ရှင်းကွင်းပြင်တော်အဖြစ် ဖော်ပြသည်။ ထိုနေရာတွင် ကုသိုလ်ကံအကျင့် (karma), သီလနှင့် ဓမ္မဝိနယ (dharma), နှင့် မောက္ခ (mokṣa) သို့ ဦးတည်သော သဘောတရားများ ပေါင်းဆုံကြသည်။ ဤခဏ္ဍတွင် ရှိုင်ဝဘက္တိ (Śaiva-bhakti) ကို အဓိကထားပြီး မန္တရ (mantra) ၏ အာဏာ၊ ပူဇာ (pūjā) နှင့် ဝတ်ပြုခြင်း၏ သမာဓိကို ရှင်းလင်းဖော်ပြသည်။ ဒဏ္ဍာရီများ၊ ဆွေးနွေးပွဲများနှင့် နေရာအလိုက် ချီးမွမ်းကဗျာများမှတစ်ဆင့် ကာသီတွင် နေထိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ဘုရားဖူးခြင်းက မောက္ခ၏ ကတိတော်နှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း ပြသသည်။ စကန္ဒပုရာဏ၏ အကျယ်အဝန်းကြီးမားသည့် အကြောင်းအရာများအတွင်း ကာသီခဏ္ဍသည် “ပထဝီဝင်သည် သင်ကြားရေး” ဖြစ်လာပုံကို အထူးအလေးပေးသည်။ မြစ်များ၊ ဂါတ် (ghāṭa) များ၊ ဘုရားကျောင်းများ၊ လိင်္ဂ (liṅga) များနှင့် ဘုရားဖူးလမ်းကြောင်းများကို သီလညွှန်ကြားချက်များနှင့် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ အဆိုအမိန့်များကို ကုဒ်သဘောဖြင့် ထည့်သွင်းထားသကဲ့သို့ ဖော်ပြသည်။ ပုံပြင်အထည်အလိပ်သည် ကောသမောလောဂျီ (cosmology) ကို နေ့စဉ်အကျင့်နှင့် ချိတ်ဆက်ပေးသည်။ ဒေဝတားများကို ဂုဏ်ပြုခြင်း၊ သန့်ရှင်းမြေပြင်၏ အနေအထားကို နားလည်ခြင်း၊ ကုသိုလ် (puṇya) နှင့် လွတ်မြောက်ခြင်း (mukti) ကို စည်းကမ်းတကျ ပါဝင်ဆောင်ရွက်မှု၏ အကျိုးအဖြစ် အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုခြင်းတို့က ဤခဏ္ဍ၏ အဓိကသဘောတရားဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကာသီခဏ္ဍသည် ဘုရားဖူးခရီးကို ပြင်ပခရီးသာမက အတွင်းစိတ်၏ သန့်စင်ခြင်းနှင့် သီဝတော်သို့ ဦးတည်သည့် လမ်းစဉ်အဖြစ် မြင်စေသည်။