Adhyaya 3

Verse 1

राजोवाच । किं दृष्टं भवता ब्रह्मन्नाश्चर्यं पथि कुत्र वा । तन्ममाख्याहि येनाहं कृतकृत्यत्वमाप्नुयाम्

မင်းကြီးက မေးတော်မူသည်— “အို ဘြာဟ္မဏ၊ လမ်းပေါ်တွင် သင်မြင်ခဲ့သော အံ့ဖွယ်သည် အဘယ်နည်း၊ မည်သည့်နေရာတွင်နည်း။ ငါ့အား ပြောပြပါ၊ ထိုကြောင့် ငါလည်း ကိစ္စတော်ပြီးမြောက်သော ‘ကృతကृत្យ’ အခြေအနေကို ရနိုင်စေပါစေ။”

Verse 2

गौतम उवाच । गोकर्णादहमागच्छन्क्वापि देशे विशांपते । जाते मध्याह्नसमये लब्ध वान्विमलं सरः

ဂေါတမက ဆိုသည်— “ဂိုကဏ္ဏမှ ပြန်လာစဉ်၊ အို ပြည်သူတို့၏ အရှင်၊ တစ်နေရာဒေသတစ်ခု၌—နေ့လယ်အချိန်ရောက်သော်—သန့်ရှင်းကြည်လင်၍ အညစ်အကြေးကင်းသော ရေကန်တစ်ကန်ကို ငါတွေ့ရှိခဲ့သည်။”

Verse 3

तत्रोपस्पृश्य सलिलं विनीय च पथिश्रमम् । सुस्निग्धशीतलच्छायं न्यग्रोधं समुपाश्रयम्

အဲဒီမှာ ငါသည် ရေကိုထိကာ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး လမ်းခရီးပင်ပန်းမှုကို ဖြေရှင်း하였다။ ထို့နောက် အေးမြနူးညံ့သော အရိပ်ရှိသည့် နျဂ္ရောဓ (ဗန်ယန်/ညောင်) ပင်အောက်၌ ငါခိုလှုံ하였다။

Verse 4

अथाविदूरे चांडालीं वृद्धामंधां कृशाकृतिम् । शुष्यन्मुखीं निराहारां बहुरोगनिपीडिताम्

ထို့နောက် မဝေးသောနေရာ၌ ငါသည် ချန်ဒာလီ မိန်းမတစ်ဦးကို မြင်ခဲ့သည်—အိုမင်း၍ မျက်မမြင်၊ ကိုယ်ခန္ဓာပိန်လှီ; မျက်နှာခြောက်သွေ့၊ အစာမရှိ၊ ရောဂါများစွာကြောင့် နှိပ်စက်ခံနေရသည်။

Verse 5

कुष्ठव्रणपरीतांगीमुद्यत्कृमिकुलाकुलाम् । पूयशोणितसंसक्तजरत्पटल सत्कटीम्

သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အနာကြီးရောဂါအဖုအပိန့်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပိုးကောင်များ ပြည့်နှက်နေကာ ပြည်နှင့်သွေးများဖြင့် ပေကျံနေသည်ကို ငါမြင်ခဲ့ရသည်။

Verse 6

महायक्ष्मगलस्थेन कंठसंरोधविह्वलाम् । विनष्टदंतामव्यक्तां विलुठंतीं मुहुर्मुहुः

လည်ချောင်းတွင် တီဘီရောဂါစွဲကပ်၍ အသက်ရှူကြပ်ကာ သွားများကျိုးပဲ့ပြီး စကားမပီသဘဲ မကြာခဏ လဲကျနေခဲ့သည်။

Verse 7

चंडार्ककिरणस्पृष्टखरोष्णरजसाप्लुताम् । विण्मूत्रपूयदिग्धांगीमसृग्गंधदुरासदाम्

ပြင်းထန်သော နေရောင်ခြည်ကြောင့် ပူလောင်ပြီး ပူပြင်းသော ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေကာ သူမ၏ ခြေလက်များသည် မစင်၊ ဆီးနှင့် ပြည်တို့ဖြင့် ပေကျံနေသည်။

Verse 8

कफरोगबहुश्वासश्लथन्नाडीबहुव्यथाम् । विध्वस्तकेशावयवामपश्यं मरणोन्मुखीम्

သလိပ်ရောဂါနှင့် အသက်ရှူကြပ်ခြင်းတို့ကြောင့် ဝေဒနာခံစားနေရပြီး အာရုံကြောများ အားနည်းကာ ဆံပင်နှင့် ကိုယ်လက်အင်္ဂါများ ပျက်စီးလျက် သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို ငါမြင်ခဲ့ရသည်။

Verse 9

तादृग्व्यथां च तां वीक्ष्य कृपयाहं परिप्लुतः । प्रतीक्षन्मरणं तस्याः क्षणं तत्रैव संस्थितः

ထိုကဲ့သို့သော သူမ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ငါသည် ကရုဏာသက်မိပြီး သူမသေဆုံးမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း ထိုနေရာ၌ ခေတ္တမျှ ရပ်နေခဲ့သည်။

Verse 10

अथांतरिक्षपदवीं सिंचंतमिव रश्मिभिः । दिव्यं विमानमानीतमद्राक्षं शिवकिंकरैः

ထို့နောက် ငါသည် ရှိဝ၏ အမှုထမ်းများက ဆောင်ယူလာသော ဒိဗ္ဗဝိမာနကို မြင်ရ၍၊ ၎င်း၏ ရောင်ခြည်များဖြင့် ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းများကို ပက်ဖျန်းသကဲ့သို့ ထင်မြင်ရသည်။

Verse 11

तस्मिन्रवींदुवह्नीनां तेजसामिव पंजरे । विमाने सूर्यसंकाशानपश्यं शिवकिंकरान्

ထိုဝိမာနအတွင်း၌—နေ၊ လ၊ မီးတို့၏ တေဇောဓာတ်များကို ထိန်းထားသည့် လှောင်အိမ်တစ်ခုကဲ့သို့—ရှင်ဝ၏ အမှုထမ်းများကို ငါမြင်ရပြီး နေကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေသည်။

Verse 12

ते वै त्रिशूलखट्वांगटंकचर्मासिपाणयः । चंद्रार्धभूषणाः सांद्रचंद्रकुंदोरुवर्चसः

အမှန်တကယ် သူတို့၏လက်တွင် တြိရှူလ၊ ခဋ္ဝါင်္ဂ၊ ပုဆိန်၊ ကာကွယ်ချပ်နှင့် ဓားတို့ကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ လဝက်အလှဆင်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ၊ သူတို့၏ တောက်ပမှုသည် လနှင့် အဖြူရောင် ကုန္ဒပန်းကဲ့သို့ ထူထဲ၍ ရောင်ပြန်လင်းလက်သည်။

Verse 13

किरीटकुंडलभ्राजन्महाहिवलयोज्ज्वलाः । शिवानुगा मया दृष्टा श्चत्वारः शुभलक्षणाः

ငါသည် ရှင်ဝ၏ နောက်လိုက် လေးဦးကို မြင်ရသည်—မင်္ဂလာလက္ခဏာပြည့်စုံ၍၊ မကူဋနှင့် နားကပ်တို့၏ တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်ကာ၊ လက်ကောက်များသည် မြွေကြီး၏ အဝိုင်းကွင်းကဲ့သို့ ရောင်ပြန်တောက်ပနေသည်။

Verse 14

तानापतत आलोक्य विमानस्थान्सुविस्मितः । उपसृत्यांतिके वेगादपृच्छं गगने स्थितान्

သူတို့သည် ဝိမာနပေါ်တွင်တည်နေစဉ်ပင် ဆင်းလာကြသည်ကို မြင်၍ ငါအလွန်အံ့ဩသွားသည်။ ထို့နောက် အလျင်အမြန် နီးကပ်သွားကာ ကောင်းကင်၌ တည်နေသူတို့ကို မေးမြန်း하였다။

Verse 15

नमोनमो वस्त्रिदशोत्तमेभ्यस्त्रिलोचनश्रीचरणानुगेभ्यः । त्रिलोकरक्षाविधिमावहद्भ्यस्त्रिशूलचर्मासिगदाधरेभ्यः

နမော နမော—ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့အား—မျက်စိသုံးပါးရှင်၏ မြတ်သော ခြေတော်ကို လိုက်နာသည့် သစ္စာရှိသူတို့အား။ သုံးလောကကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် ဓမ္မစည်းကမ်းကို ထမ်းဆောင်၍ တြိရှူလ်၊ အရေပြား၊ ဓားနှင့် ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်သူတို့အား။

Verse 16

अतोऽस्माभिरिहानीता निरयं यातु वा न वा । अनया साधितो बाल्ये पुण्यलेशोऽस्ति वा न वा

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့က သူမကို ဒီနေရာသို့ ခေါ်လာခဲ့သည်—နရကသို့ သွားရမလား မသွားရမလား။ ပြောပါ—ကလေးဘဝတွင် ပုဏ္ဏ၏ အနည်းငယ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်စက်တောင် ပြုလုပ်ခဲ့သလား မပြုလုပ်ခဲ့သလား။

Verse 17

उत सर्वजनाघौघविजयाय कृतोद्यमाः । ब्रूत कारुण्यतो मह्यं यस्माद्यूयमिहागताः

သို့မဟုတ် လူအပေါင်းတို့၏ အပြစ်ရေကြီးကို အနိုင်ယူရန် ကြိုးပမ်း၍ လာကြသလား။ ကရုဏာဖြင့် ကျွန်ုပ်အား ပြောပါ—သင်တို့ ဒီနေရာသို့ ဘာကြောင့် ရောက်လာကြသနည်း။

Verse 18

शिवदूता ऊचुः । एषाग्रे दृश्यते वृद्धा चांडाली मरणोन्मुखी । एतामानेतुमायाताः संदिष्टा प्रभुणा वयम्

ရှီဝဒူတတို့က ပြောသည်—“ရှေ့တွင် အသက်ကြီးသော ချန်ဒာလီမိန်းမတစ်ဦး မြင်ရသည်၊ သေမင်းသို့ မျက်နှာမူနေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်၏ အမိန့်ဖြင့် သူမကို ခေါ်ဆောင်ရန် လာကြသည်။”

Verse 19

इत्युक्ते शिवदूतैस्तैरपृच्छं पुनरप्यहम् । विस्मयाविष्टचित्तस्तान्कृतांजलिरवस्थितः

ရှီဝဒူတတို့က ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ကျွန်ုပ်က ထပ်မံ မေးမြန်း하였다။ အံ့ဩမှုဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားကာ လက်အုပ်ချီ၍ သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေ하였다။

Verse 20

अहो पापीयसी घोरा चांडाली कथमर्हति । दिव्यं विमानमारोढुं शुनीवाध्वरमंडलम्

အို အလွန်အပြစ်ကြီး၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ချဏ္ဍာလီမိန်းမဤသူသည် ဘယ်လိုနည်းဖြင့် ဒိဗ္ဗဝိမာနပေါ် တက်စီးရန် သင့်တော်မည်နည်း—ယဇ္ဉမဏ္ဍလထဲသို့ ခွေးမ ဝင်သကဲ့သို့။

Verse 21

आजन्मतोऽशुचिप्राया पापां पापा नुगामिनीम् । कथमेनां दुराचारां शिवलोकं निनीषथ

ဤသူမသည် မွေးကတည်းက နီးပါး မသန့်ရှင်း၊ အပြစ်ရှိ၍ အပြစ်နောက်လိုက်သူ—ဤဒုစရိုက်မိန်းမကို သင်တို့က ရှိဝလောကသို့ ဘယ်လိုခေါ်သွားမည်နည်း။

Verse 22

अस्या नास्ति शिवज्ञानं नास्ति घोरतरं तपः । सत्यं नास्ति दया नास्ति कथमेनां निनीषथ

ဤသူမတွင် ရှိဝသိညာဏ် မရှိ၊ ကြမ်းတမ်းသော တပဿာလည်း မပြု; အမှန်တရားမရှိ၊ ကရုဏာမရှိ—သင်တို့က သူမကို ဘယ်လိုခေါ်သွားမည်နည်း။

Verse 23

पशुमांसकृताहारा वारुणीपूरितोदराम् । जीवहिंसारतां नित्यं कथमेनां निनीषथ

သူမ၏ အစာသည် တိရစ္ဆာန်အသား၊ ဝမ်းဗိုက်သည် အရက်ဖြင့် ပြည့်နှက်; အသက်ရှိသတ္တဝါများကို ထိခိုက်စေခြင်း၌ အမြဲရတ—သင်တို့က သူမကို ဘယ်လိုခေါ်သွားမည်နည်း။

Verse 24

न च पंचाक्षरी जप्ता न कृतं शिवपूजनम् । न ध्यातो भगवाञ्छंभुः कथमेनां निनीषथ

သူမသည် ပဉ္စာක්ෂရီ မန္တရကို မဇပ၊ ရှိဝပူဇာလည်း မပြု; ဘဂဝန် ရှံဘူကိုလည်း မဓ്യာန—သင်တို့က သူမကို ဘယ်လိုခေါ်သွားမည်နည်း။

Verse 25

नोपोषिता शिवतिथिर्न कृतं शिवपूजनम् । भूतसौहृदं न जानाति न च बिल्वशिवार्पणम् । नेष्टापूर्तादिकं वापि कथमेनां निनीषथ

သူမသည် သီဝ၏ သန့်ရှင်းသော တိထိနေ့များတွင် ဥပဝါသ မပြုခဲ့၊ သီဝပူဇာလည်း မပြုခဲ့။ သတ္တဝါတို့အပေါ် မေတ္တာကရုဏာကို မသိ၊ သီဝထံ ဘီလွာရွက် (bilva) ကိုလည်း မအပ်နှံ။ အိဋ္ဌ–ပူရ္တ စသည့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများလည်း မပြု—ထိုသို့ဖြစ်လျှင် သူမကို ပရမပဒသို့ မည်သို့ ခေါ်ဆောင်မည်နည်း။

Verse 26

न च स्नातानि तीर्थानि न दानानि कृतानि च । न च व्रतानि चीर्णानि कथमेनां निनीषथ

သူမသည် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (tīrtha) များတွင် ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း မပြုခဲ့၊ ဒါနလည်း မပေးခဲ့။ ဝရတ (vrata) ကိုလည်း မကျင့်—ထိုသို့ဖြစ်လျှင် သူမကို မြင့်မြတ်သော ရည်မှန်းချက်သို့ မည်သို့ ခေါ်ဆောင်မည်နည်း။

Verse 27

ईक्षणे परिहर्त्तव्या किमु संभाषणादिषु । सत्संगरहितां चंडां कथमेनां निनीषथ

သူမကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်—စကားပြောဆိုခြင်း စသည့်အရာများကိုတော့ မဆိုလိုတော့။ စတ်သင်္ဂ (sat-saṅga) မရှိ၊ ကြမ်းတမ်း၍ ကျဆုံးသူ—သူမကို အမြင့်ဆုံး အဆုံးသတ်သို့ မည်သို့ ခေါ်ဆောင်မည်နည်း။

Verse 28

जन्मांतरार्जितं किंचिदस्याः सुकृतमस्ति वा । तत्कथं कुष्ठरोगण कृमिभिः परिभूयते

သူမတွင် အတိတ်ဘဝများမှ စုဆောင်းလာသော စုကရိတ (sukṛta) ကုသိုလ်တစ်စုံတစ်ရာ ရှိသလား။ ရှိလျှင် အဘယ်ကြောင့် ကုဋ္ဌရောဂါ (leprosy) ဖြင့် နှိပ်စက်ခံရပြီး ပိုးကောင်များက ဝိုင်းဝန်းဖုံးလွှမ်းနေသနည်း။

Verse 29

अहो ईश्वरचर्येयं दुर्विभाव्या शरीरिणाम् । पापात्मानोऽपि नीयंते कारुण्यात्परमं पदम्

အဟို! ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော သတ္တဝါတို့အတွက် သခင်ဘုရား၏ လီလာဤသို့သည် နားလည်ရန် အလွန်ခက်ခဲ၏။ သူ၏ ကရုဏာကြောင့် ပာပရှိသူများပင် ပရမပဒသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရသည်။

Verse 30

इत्युक्तास्ते मया दूता देवदेवस्य शूलिनः । प्रत्यूचुर्मामथ प्रीत्या सर्वसंशयभेदिनः

ဤသို့ ငါပြောဆိုပြီးနောက်၊ နတ်တို့၏နတ် တြိရှူလကိုင် မဟာဒေဝ၏ သံတမန်တို့သည် ချစ်ခင်ကြင်နာစွာ ငါ့အား ပြန်လည်ဖြေကြားကြ၏—သံသယအားလုံးကို ခွဲဖျက်ပေးသူများ။

Verse 31

शिवदूता ऊचुः । ब्रह्मन्सुमहदाश्चर्यं शृणु कौतूहलं यदि । इमामुद्दिश्य चांडालीं यदुक्तं भवताधुना

ရှிவ၏ သံတမန်တို့က ဆိုကြသည်– “အို ဘြဟ္မဏ! သင်၌ စူးစမ်းလိုစိတ်ရှိလျှင် ဤအလွန်ကြီးမားသော အံ့ဩဖွယ်ကို နားထောင်လော့—ဤ ချဏ္ဍာလီ မိန်းမနှင့် ပတ်သက်၍ သင် ယခုတင် ပြောခဲ့သမျှအကြောင်း”။

Verse 32

आसीदियं पूर्वभवे काचिद्ब्राह्मणकन्यका । सुमित्रानाम संपूर्णसोमबिम्बसमानना

အတိတ်ဘဝတွင် သူမသည် ဘြဟ္မဏသမီးတစ်ဦးဖြစ်၍ “စုမိတ္ရာ” ဟု အမည်ရပြီး၊ မျက်နှာသည် လပြည့်ဝိုင်းကဲ့သို့ တောက်ပလှ၏။

Verse 33

उत्फुल्लमल्लिकादामसुकुमारांगलक्षणा । कैकेयद्विजमुख्यस्य कस्यचित्तनया सती

သူမ၏ ကိုယ်အင်္ဂါလက္ခဏာများသည် ပွင့်လန်းသော မယ်လီပန်းဟာရကဲ့သို့ နူးညံ့လှပ၍၊ ကైကေယဒေသရှိ ထင်ရှားသော ဘြဟ္မဏတစ်ဦး၏ သီလသမာဓိပြည့်ဝသော သမီးတော်ဖြစ်၏။

Verse 34

तां सर्वलक्षणोपेतां रतेर्मूर्तिमिवापराम् । वर्द्धमानां पितुर्गेहे वीक्ष्यासन्विस्मिता जनाः

သူမသည် မင်္ဂလာလက္ခဏာအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံ၍ ရတီဒေဝီ၏ အခြားမူရတိတစ်ပါးကဲ့သို့; အဖေ၏အိမ်တွင် ကြီးပြင်းလာသည်ကို မြင်ကြသော် လူတို့သည် အံ့ဩခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြ၏။

Verse 35

दिनेदिने वर्धमाना बंधुभिर्लालिता भृशम् । सा शनैर्यौवनं भेजे स्मरस्येव महाधनुः

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူမသည် ကြီးထွားလာ၍ ဆွေမျိုးသားချင်းတို့၏ အလွန်ချစ်ခင်လှူလှူလပ်လပ်ဖြင့် ပြုစုခံရ၏; ထို့နောက် တဖြည်းဖြည်း ယೌဝန်သို့ ဝင်ရောက်လာသည်—စ್ಮရ (ကာမဒေဝ) ၏ မဟာလေးကို တာဝန်အတွက် တင်းတိပ်တင်သကဲ့သို့။

Verse 36

अथ सा बंधुवर्गैश्च समेतेन कुमारिका । पित्रा प्रदत्ता कस्मैचिद्विधिना द्विजसूनवे

ထို့နောက် ထိုကညာမိန်းကလေးသည် ဆွေမျိုးအစုအဝေးနှင့်အတူ၊ အဖေက သင့်တော်သော ဝိဓိဝိဓာန်အတိုင်း ဘြာဟ္မဏ၏ သားတစ်ဦးထံ သာသနာပေးအပ်ခဲ့သည်။

Verse 37

सा भर्त्तारमनुप्राप्य नवयौवनशालिनी । कंचित्कालं शुभाचारा रेमे बंधुभिरावृता

ခင်ပွန်းထံ ရောက်ပြီးနောက် ယောဝန်အသစ်၏ တင့်တယ်မှုဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော သူမသည် အချိန်တစ်ခဏကာလ အကျင့်ကောင်းဖြင့် နေထိုင်ခဲ့၏; ဆွေမျိုးများဝန်းရံလျက် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်하였다။

Verse 38

अथ कालवशात्तस्याः पतिस्तीव्र रुजार्दितः । रूपयौवनकांतोपि पंचत्वमगमन्मुने

ထို့နောက် ကာလ၏ အာဏာကြောင့် သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခဲ့၏; ရုပ်ရည်၊ ယောဝန်၊ တောက်ပမှု ရှိသော်လည်း မုနိရေ၊ ပဉ္စဓာတ်သို့ လျောဝင်သွားခဲ့သည် (အနက် သေဆုံးသည်)။

Verse 39

मृते भर्त्तरि दुःखेन विदग्धहदया सती । उवास कतिचिन्मासान्सुशीला विजितें द्रिया

ခင်ပွန်း ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ဒုက္ခကြောင့် နှလုံးသား မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော သီလရှင်မသည် လအနည်းငယ် နေထိုင်ခဲ့၏; အကျင့်သိက္ခာကောင်း၍ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 40

अथ यौवनभारेण जृंभमाणेन नित्यशः । बभूव हृदयं तस्याः कंदपर्परिकंपितम्

ထို့နောက် နုပျိုမှု၏အလေးချိန်သည် နေ့စဉ်တိုးပွားလာသဖြင့်၊ ကာမဒေဝ၏လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် သူမ၏နှလုံးသား တုန်လှုပ်လာ၏။

Verse 41

सा गुप्ता बन्धुवर्गेण शासितापि महोत्तमैः । न शशाक मनो रोद्धं मदनाकृष्टमंगना

ဆွေမျိုးများက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ မြတ်သောအကြီးအကဲများက သင်ကြားညွှန်ပြသော်လည်း၊ မဒန၏ဆွဲငင်မှုကြောင့် စိတ်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့။

Verse 42

सा तीव्रमन्मथाविष्टा रूपयौवनशालिनी । विधवापि विशेषेण जारमार्गरताभवत्

ပြင်းထန်သောကာမရမ္မက်က လွှမ်းမိုး၍ အလှနှင့်နုပျိုမှုရှိသော သူမသည်—မုဆိုးမဖြစ်သော်လည်း—အထူးသဖြင့် မတရားချစ်သူတို့၏လမ်းစဉ်၌ စွဲလမ်းသွား၏။

Verse 43

न ज्ञाता केनचिदपि जारिणीति विचक्षणा । जुगूहात्मदुराचारं कंचित्कालमसत्तमा

ပညာရှိသကဲ့သို့ လိမ္မာစွာပြု၍ မည်သူမျှ သူမကို မတရားချစ်သူရှိသူဟု မသိကြ; အကျင့်ပျက်အဆိုးဆုံးသော သူမသည် အချိန်တစ်ခဏ မိမိ၏ဒုစရိုက်ကို ဖုံးကွယ်ထား၏။

Verse 44

तां दोहदसमाक्रांतां घननीलमुखस्तनीम् । कालेन बंधुवर्गोपि बुबोध विटदूषिताम्

အချိန်ကြာလာသော် ဆွေမျိုးများပင် သိမြင်လာကြ၏—ကိုယ်ဝန်ဆန္ဒများက လွှမ်းမိုး၍ မျက်နှာနှင့်ရင်သား မိုးညိုရောင်မဲလာသော သူမသည် လိမ္မာမဲ့လူတစ်ဦးကြောင့် အညစ်အကြေးတင်ခဲ့သည်ဟု။

Verse 45

इति भीतो महाक्लेशाच्चिंता लेभे दुरत्ययाम् । स्त्रियः कामेन नश्यंति ब्राह्मणा हीनसेवया

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် မဟာဒုက္ခကြောင့် ကြောက်ရွံ့ကာ ကျော်လွှားရန်ခက်ခဲသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုထဲသို့ ကျရောက်하였다။ “မိန်းမတို့သည် ကာမတဏ္ဟာကြောင့် ပျက်စီးကြပြီး၊ ဗြာဟ္မဏတို့သည် မသင့်လျော်သူကို ဝန်ဆောင်ခြင်း (နိမ့်ကျသော အားကိုးမှု) ကြောင့် ပျက်စီးကြသည်” ဟု။

Verse 46

राजानो ब्रह्मदंडेन यतयो भोगसंग्रहात् । लीढं शुना तथैवान्नं सुरया वार्पितं पयः

မင်းတို့သည် ဗြာဟ္မဏ၏ ဒဏ္ဍ (တရားသင်္ကေတတံတား) ကြောင့် နှိမ်နင်းခံရပြီး၊ ယတိ (တပသီ) တို့သည် အာရုံခံပျော်ရွှင်မှုများကို စုဆောင်းခြင်းကြောင့် လဲကျကြသည်။ ထိုနည်းတူ ခွေးလျှာထိထားသော အစာနှင့် အရက်ကြောင့် မသန့်စင်သွားသော နို့ကိုလည်း အညစ်အကြေးဟု မှတ်ယူရသည်။

Verse 47

रूपं कुष्ठरुजाविष्टं कुलं नश्यति कुस्त्रिया । इति सर्वे समालोच्य समेताः पतिसोदराः

“အလှအပသည် ကုဋ္ဌရောဂါ၏ နာကျင်မှုကြောင့် ဖုံးလွှမ်းခံရပြီး၊ မကောင်းသော မိန်းမကြောင့် မျိုးနွယ်တစ်ခု ပျက်စီးသွားသည်” ဟု ထိုသို့ အားလုံးစဉ်းစားဆွေးနွေးပြီးနောက် ခင်ပွန်း၏ ညီအစ်ကိုများ အားလုံး စုဝေးလာကြသည်။

Verse 48

तत्यजुर्गोत्रतो दूरं गृहीत्वा सकचग्रहम् । सघटोत्सर्गमुत्सृष्टा सा नारी सर्वबन्धुभिः

သူတို့သည် သူမကို ပစ္စည်းဥစ္စာများနှင့်အတူ ခေါ်ယူကာ ဂိုတြ (မျိုးနွယ်) မှ အဝေးသို့ စွန့်ပစ်လိုက်ကြသည်။ ဆွေမျိုးအားလုံးက ထုံးတမ်းအတိုင်း ထုတ်ပယ်ပွဲကို ပြုလုပ်ပြီး ထိုမိန်းမကို နှင်ထုတ်လိုက်ကြသည်။

Verse 49

विचरंती च शूद्रेण रममाणा रतिप्रिया । सा ययौ स्त्री बहिर्यामा दृष्टा शूद्रेण केनचित्

ထိုမိန်းမသည် ရှုဒြတစ်ယောက်နှင့်အတူ လှည့်လည်သွားလာကာ ရတိသုခ၌ ပျော်မွေ့ပြီး ကာမပျော်ရွှင်မှုကို နှစ်သက်သူဖြစ်သည်။ ညအချိန်တွင် အပြင်သို့ ထွက်သွားရာ ရှုဒြတစ်ယောက်က သူမကို မြင်လိုက်သည်။

Verse 50

स तां दृष्ट्वा वरारोहां पीनोन्नतपयोधराम् । गृहं निनाय साम्ना च विधवां शूद्रनायकः । सा नारी तस्य महिषी भूत्वा तेन दिवानिशम्

သူမကို မြင်သော်—ကိုယ်လုံးလှပ၍ ရင်သားပြည့်ဝ မြင့်တက်သည့်သူ—ရှုဒ္ဒရခေါင်းဆောင်က ချိုသာသောစကားဖြင့် မုဆိုးမကို ချော့မော့ကာ မိမိအိမ်သို့ ခေါ်သွား하였다။ ထိုမိန်းမသည် သူ၏ဇနီးဖြစ်ကာ နေ့ညမပြတ် သူနှင့်အတူ နေထိုင်하였다။

Verse 51

रममाणा क्वचिद्देशे न्यवसद्गृहवल्लभा । तत्र सा पिशिताहारा नित्यमापीतवारुणी

အိမ်၏ချစ်သူမဖြစ်ကာ တစ်နေရာရာတွင် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်하였다။ ထိုနေရာ၌ သူမသည် အသားစားသူ ဖြစ်လာပြီး အမြဲတမ်း အရက်သောက်လေ့ရှိ하였다။

Verse 52

लेभे सुतं च शूद्रेण रममाणा रतिप्रिया । कदाचिद्भर्त्तरि क्वापि याते पीतसुरा तु सा

ရတိပျော်ရွှင်မှု၌ မူးမောကာ ကာမကိုနှစ်သက်သူမသည် ရှုဒ္ဒရနှင့် သားတစ်ယောက်ကိုလည်း မွေးဖွား하였다။ တစ်ခါတစ်ရံ ခင်ပွန်းသည် တစ်နေရာသို့ သွားသောအခါ သူမသည် အရက်ကို သောက်하였다။

Verse 53

इयेष पिशिताहारं मदिरामदविह्वला । अथ मेषेषु बद्धेषु गोभिः सह बहिर्व्रजे

အရက်မူးခြင်းကြောင့် မူးဝေကာ သူမသည် အသားစားလိုစိတ် တက်လာ하였다။ ထို့နောက် သိုးများကို ချည်ထားသည့်အခါ နွားများနှင့်အတူ အပြင်ဘက် နွားခြံသို့ ထွက်သွား하였다။

Verse 54

ययौ कृपाणमादाय सा तमींधे निशामुखे । अविमृश्य मदावेशान्मेषबुद्ध्यामिषप्रिया

ညဦးပိုင်းတွင် သူမသည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ အမှောင်ထဲသို့ သွား하였다။ မူးယစ်မှု၏အာနိသင်ကြောင့် မစဉ်းစားမဆင်ခြင်ဘဲ—အသားကိုနှစ်သက်သူ—သိုးဟု မှားယွင်းထင်ကာ လုပ်ရပ်ပြု하였다။

Verse 55

एकं जघानं गोवत्सं क्रोशंतं निशि दुर्भगा । निहतं गृहमानीय ज्ञात्वा गोवत्समंगना

ညအချိန်တွင် ထိုကံဆိုးသောမိန်းမသည် အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေသော နွားကလေးကို ရိုက်သတ်လိုက်ပြီး၊ အသတ်ခံရသော နွားကလေးကို အိမ်ထဲသို့ ယူဆောင်လာသောအခါ နွားကလေးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

Verse 56

भीता शिवशिवेत्याह केनचित्पुण्यकर्मणा । सा मुहूर्तमिति ध्यात्वा पिशितासवलालसा

ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် သူမက “သျှီဝ၊ သျှီဝ” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်—အတိတ်က ကုသိုလ်ကံအချို့ကြောင့် ဖြစ်သည်၊ သို့သော် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အသားနှင့် အရက်ကို တပ်မက်သောကြောင့် သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း ဆက်လုပ်လေသည်။

Verse 57

छित्त्वा तमेव गोवत्सं चकाराहारमीप्सितम् । गोवत्सार्धशरीरेण कृताहाराथ सा पुनः

ထိုနွားကလေးကို ခုတ်ထစ်ပြီး သူမလိုချင်သော အစာကို ပြင်ဆင်လေသည်၊ နွားကလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ကို စားသောက်ပြီးနောက် သူမ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လေသည်။

Verse 58

तदर्धदेहं निक्षिप्य बहिश्चुक्रोश कैतवात् । अहो व्याघ्रेण भग्नोऽयं जग्धो गोवत्सको व्रजे

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ကို အပြင်သို့ပစ်လိုက်ပြီး သူမက လှည့်ဖြား၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်– “အလိုလေး၊ ကျွဲနွားရွာမှာ ဒီနွားကလေးကို ကျားက ကိုက်သတ်ပြီး စားသွားပြီ!”

Verse 59

इति तस्याः समाक्रंदः सर्वगेहेषु शुश्रुवे । अथ सर्वे शूद्रजनाः समागम्यांतिके स्थिताः

ဤသို့ဖြင့် သူမ၏ ငိုကြွေးသံကို အိမ်တိုင်းတွင် ကြားရလေသည်။ ထို့နောက် ရှူဒြာလူမျိုး အားလုံး စုဝေးရောက်ရှိလာပြီး အနီးနားတွင် ရပ်နေကြသည်။

Verse 60

हतं गोवत्समालोक्य व्याघ्रेणेति शुचं ययुः । गतेषु तेषु सर्वेषु व्युष्टायां च ततो निशि

နွားကလေး သတ်ခံထားသည်ကို မြင်ကြသဖြင့် သူတို့သည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲကာ “ကျားက သတ်သွားတာပဲ” ဟု ထင်ကြ၏။ ထို့နောက် အားလုံး ထွက်ခွာသွားပြီး ထိုညသည် ကုန်လွန်ကာ မိုးလင်းလာသောအခါ၊ ပုံပြင်သည် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 61

तद्भर्ता गृहमागत्य दृष्टवान्गृहविड्वरम् । एवं बहुतिथे काले गते सा शूद्ववल्लभा

သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် အိမ်သို့ ပြန်လာ၍ အိမ်အတွင်းရှိ အညစ်အကြေးကို မြင်၏။ ထိုသို့ အချိန်အတော်ကြာ ကုန်လွန်ပြီးနောက်၊ ရှုဒြ၏ ချစ်သူမိန်းမဖြစ်သော ထိုမိန်းမသည် (ကံကြမ္မာအဆုံးသို့) ရောက်လာ၏။

Verse 62

कालस्य वशमापन्ना जगाम यममंदिरम् । यमोपि धर्ममालोक्य तस्याः कर्म च पौर्विकम्

ကာလ (အချိန်) ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သဖြင့် သူမသည် ယမ၏ နန်းတော်သို့ သွားရောက်၏။ ယမမင်းသည်လည်း ဓမ္မကို ထောက်ရှု၍ သူမ၏ အတိတ်ကံကို ကြည့်မြင်ကာ (အမှုကို စိစစ်၏)။

Verse 63

निर्वत्र्य निरयावासाञ्चक्रे चंडालजातिकाम् । सापि भ्रष्टा यमपुराच्चांडालीगर्भमाश्रिता

သူမကို နရက (ငရဲ) အတွင်း နေရာများသို့ ချမှတ်ကာ ချဏ္ဍာလ မျိုးရိုးဖြစ်စေ၏။ ထို့ပြင် သူမသည် ယမပုရမှ ကျဆင်းကာ ချဏ္ဍာလီ မိန်းမ၏ သားအိမ်၌ ဝင်ရောက်အာश्रय ခဲ့၏။

Verse 64

ततो बभूव जात्यंधा प्रशांतांगारमेचका । तत्पिता कोपि चांडालो देशे कुत्रचिदास्थितः

ထို့နောက် သူမသည် မွေးကတည်းက မျက်ကန်းဖြစ်၍ မွေးဖွားလာပြီး မီးငြိမ်းသွားသော မီးသွေးကဲ့သို့ မဲညိုရောင်ရှိ၏။ သူမ၏ အဖေမှာ တစ်နေရာရာဒေသတွင် နေထိုင်သော ချဏ္ဍာလ တစ်ဦးဖြစ်၏။

Verse 65

तां तादृशीमपि सुतां कृपया पर्यपोषयत् । अभोज्येन कदन्नेन शुना लीढेन पूतिना

သမီးသည် အလွန်သနားဖွယ်အခြေအနေရှိသော်လည်း သူသည် ကရုဏာဖြင့် ဆက်လက်ပြုစုစောင့်ရှောက်하였다။ စားမသင့်သော အနိမ့်ကျ အစာကို—ခွေးလျှာထိထား၍ မသန့်ရှင်း၊ နံစော်သော အစာဖြင့်—သူမကို ကျွေးမွေးခဲ့သည်။

Verse 66

अपेयैश्च रसैर्मात्रा पोषिता सा दिनेदिने । जात्यंधा सापि कालेन बाल्ये कुष्ठरुजार्दिता

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မိခင်သည် သောက်မရသော အရည်များဖြင့်တောင် သူမကို ထောက်ပံ့ပြုစုခဲ့သည်။ မွေးကတည်းက မျက်စိမမြင်သော သူမသည် အချိန်ကြာလာသော်လည်း ကလေးဘဝအတွင်းပင် ကုဋ္ဌရောဂါ၏ နာကျင်မှုကိုပါ ခံစားရလာ하였다။

Verse 67

ऊढा न केनचिद्वापि चांडालेनातिदुर्भगा । अतीतबाल्ये सा काले विध्वस्तपितृमातृका

အလွန်ကံဆိုးသော သူမကို မည်သူမျှ မင်္ဂလာမဆောင်ခဲ့ကြ; ချန်ဍာလတစ်ယောက်သာ သူမကို ယူဆောင်သွား하였다။ ကလေးဘဝလွန်သွားသောအခါ အချိန်နှင့်အမျှ သူမသည် မိဘနှစ်ပါးကိုလည်း ဆုံးရှုံးရပြီး—နှစ်ဦးစလုံး ကွယ်လွန်သွား하였다။

Verse 68

दुर्भगेति परित्यक्ता बंधुभिश्च सहोदरैः । ततः क्षुधार्दिता दीना शोचन्ती विगतेक्षणा

“ကံဆိုးသူ” ဟု တံဆိပ်ကပ်ကာ ဆွေမျိုးများနှင့် သွေးချင်းမောင်နှမများပင် သူမကို စွန့်ပစ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ဆာလောင်မှုကြောင့် နာကျင်ကာ ဆင်းရဲညံ့ဖျင်း၍ ငိုကြွေးနေသည့် မျက်စိမမြင်သူမသည် လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။

Verse 69

गृहीतयष्टिः कृच्छ्रेण संचचाल सलोष्टिका । पत्तनेष्वपि सर्वेषु याचमाना दिनेदिने

တုတ်ကို ကိုင်ကာ သူမသည် အခက်အခဲကြီးစွာဖြင့် လှုပ်ရှားသွားလာပြီး သေးငယ်သော အထုပ်ကလေးကိုလည်း ယူဆောင်ထားသည်။ မြို့တော်တိုင်း၊ ဆိပ်ကမ်းတိုင်းတွင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း တောင်းရမ်းနေခဲ့သည်။

Verse 70

चांडालोच्छिष्टपिंडेन जठराग्निमतर्पयत् । एवं कृच्छ्रेण महता नीत्वा सुबहुलं वयः

ချန်ဒာလာ၏ ကျန်ရစ်သော အစာလုံးများဖြင့်သာ သူမသည် ဝမ်းဗိုက်မီးကို မနည်းပဲ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ မဟာဒုက္ခကြီးဖြင့် အသက်တာကို ရှည်လျားစွာ ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့သည်။

Verse 71

जरया ग्रस्तसर्वांगी दुःखमाप दुरत्ययम् । निरन्नपानवसना सा कदाचिन्महाजनान्

အိုမင်းခြင်းက ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးကို ဖိစီးလာ၍ သူမသည် မခံနိုင်လောက်သော ဒုက္ခကို ခံစားရ하였다။ အစာ၊ ရေသောက်နှင့် အဝတ်အစားမရှိဘဲ တစ်ခါတစ်ရံ လူအစုအဝေးကြီးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

Verse 72

आयास्यंत्यां शिवतिथौ गच्छतो बुबुधेऽध्वगान् । तस्यां तु देवयात्रायां देशदेशांतयायिनाम्

ရှီဝ၏ သန့်ရှင်းသော တိထိနေ့၌ ယာထရာအလှည့်အပြောင်း ထွက်ခွာသွားစဉ် လမ်းပေါ်ရှိ ခရီးသွားများကို သူမ သတိပြုမိ하였다။ ထိုဒေဝယာထရာအတွက် လူတို့သည် ဒေသတစ်ဒေသမှ တစ်ဒေသသို့၊ အဝေးအလွန်မှပါ လာရောက်ကြသည်။

Verse 73

विप्राणां साग्निहोत्राणां सस्त्रीकाणां महात्मनाम् । राज्ञां च सावरोधानां सहस्तिरथवाजिनाम्

ထိုနေရာတွင် အဂ္နိဟောတရ ပူဇော်ပွဲကို ထိန်းသိမ်းကျင့်သုံးသော စိတ်ဓာတ်မြင့်မြတ်သည့် ဗြဟ္မဏများသည် မိမိတို့၏ ဇနီးများနှင့်အတူ ရှိကြသည်။ ထို့ပြင် မင်းများလည်း အတွင်းနန်းတော်အဖွဲ့နှင့်တကွ ဆင်၊ ရထား၊ မြင်းတို့ဖြင့် လိုက်ပါလာကြသည်။

Verse 74

सपरीवारघोषाणां यानच्छत्रादिशोभिनाम् । तथान्येषां च विट्शूद्रसंकीर्णानां सहस्रशः

အဖွဲ့အပါအဝင်တို့၏ ဆူညံသံကြောင့် လှည့်လည်ယာထရာများသည် တုန်လှုပ်မြည်ဟည်းနေပြီး ယာဉ်များ၊ ထီးတော်များနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တင့်တယ်လှပနေ하였다။ ထို့ပြင် အခြားလူထောင်ပေါင်းများစွာ—ဝိုင်ရှျနှင့် ရှူဒြတို့ပါဝင်သည့် ရောနှောသော လူအုပ်ကြီး—လည်း ရှိနေ하였다။

Verse 75

हसतां गायतां क्वापि नृत्यतामथ धावताम् । जिघ्रतां पिबतां कामाद्गच्छतां प्रतिगर्जताम्

အချို့က ရယ်မောကြ၍၊ အချို့က တစ်နေရာရာတွင် သီချင်းဆိုကြ၏။ အချို့က ကပြပြီးနောက် လှည့်လည်ပြေးလွှားကြ၏။ အချို့က အနံ့ရှူကြ၍၊ အချို့က စိတ်ကြိုက် သောက်ကြ၏။ အချို့ကတော့ ရှေ့သို့ ချီတက်သွားရင်း အပြန်အလှန် ဟစ်အော်ကြ၏။

Verse 76

संप्रयाणे मनुष्याणां संभ्रमः सुमहानभूत् । इति सर्वेषु गच्छत्सु गोकर्णं शिवमंदिरम्

လူအများ ခရီးထွက်ရာတွင် အလွန်ကြီးမားသော ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထို့ကြောင့် အားလုံး ချီတက်သွားကြစဉ် ဂိုကဏ္ဏ—သီဝဘုရား၏ ဘုရားကျောင်းသို့ မျက်နှာမူကြ၏။

Verse 77

पश्यंति दिविजाः सर्वे विमानस्थाः सकौतुकाः । अथेयमपि चांडाली वसनाशनतृष्णया

ဒေဝတားအားလုံးသည် ဝိမာနပေါ်၌ ထိုင်လျက် စိတ်ဝင်စားကာ ကြည့်ရှုနေကြ၏။ ထို့နောက် ဤချန်ဍာလီမိန်းမလည်း—အဝတ်အစားနှင့် အစာအဟာရကို တောင့်တခြင်းကြောင့်—ထွက်ခွာလျက် လိုက်သွား၏။

Verse 78

महाजनान्याचयितुं चचाल च शनैःशनैः । करावलंबेनान्यस्याः प्राग्जन्मार्जितकर्मणा । दिनैः कतिपयैर्याती गोकर्णं क्षेत्रमाययौ

လူအစုအဝေးထံမှ ဆွမ်းခံရန်အတွက် သူမသည် တဖြည်းဖြည်း လှမ်းလျှောက်သွား၏၊ အခြားသူတစ်ဦး၏ လက်ကိုကိုင်၍ အားထားလျက်—အတိတ်ဘဝ၌ စုဆောင်းခဲ့သော ကံ၏ အားပေးမှုကြောင့်။ ရက်အနည်းငယ် ခရီးသွားပြီးနောက် ဂိုကဏ္ဏ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 79

ततो विदूरे मार्गस्य निषण्णा विवृतांजलिः । याचमाना मुहुः पांथान्बभाषे कृपणं वचः

ထို့နောက် သူမသည် လမ်းမှ အနည်းငယ်ဝေးရာ၌ ထိုင်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖွင့်၍ ဆုတောင်းသကဲ့သို့ ထား၏။ ခရီးသွားများထံ မကြာခဏ ဆွမ်းခံရင်း သနားဖွယ် စကားများကို ပြောဆို၏။

Verse 80

प्राग्जन्मार्जितपापौघैः पीडितायाश्चिरं मम । आहारमात्रदानेन दयां कुरुत भो जनाः

အတိတ်ဘဝက အပြစ်ကံများကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ကြာမြင့်စွာ ဒုက္ခရောက်နေရပါသည်။ အို လူအပေါင်းတို့၊ အစာရေစာ အနည်းငယ် ပေးကမ်းခြင်းဖြင့် သနားကြပါလော့။

Verse 82

वसनाशनहीनायां स्वपितायां महीतले । महापांसुनिमग्नायां दयां कुरुत भो जनाः

အဝတ်အစားနှင့် အစာရေစာ မရှိဘဲ မြေကြီးပေါ်တွင် အိပ်စက်ကာ ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျွန်ုပ်အား၊ အို လူအပေါင်းတို့ သနားကြပါလော့။

Verse 83

महाशीतातपार्त्तायां पीडितायां महारुजा । अन्धायां मयि वृद्धायां दयां कुरुत भो जनाः

ပြင်းထန်သော အအေးနှင့် အပူဒဏ်ကို ခံစားရပြီး၊ ရောဂါဝေဒနာ ခံစားနေရသော၊ မျက်မမြင် အိုမင်းနေသော ကျွန်ုပ်အား၊ အို လူအပေါင်းတို့ သနားကြပါလော့။

Verse 84

चिरोपवासदीप्तायां जठराग्निविवर्धनैः । संदह्यमानसर्वांग्यां दयां कुरुत भो जनाः

ကြာမြင့်စွာ အစာငတ်မွတ်မှုကြောင့် ဝမ်းမီးတောက်လောင်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး ပူလောင်နေသော ကျွန်ုပ်အား၊ အို လူအပေါင်းတို့ သနားကြပါလော့။

Verse 85

अनुपार्जितपुण्यायां जन्मांतरशतेष्वपि । पापायां मंदभाग्यायां दयां कुरुत भो जनाः

ဘဝပေါင်းရာချီ၍ ကုသိုလ်ကောင်းမှု မပြုခဲ့ရဘဲ၊ အပြစ်များပြီး ကံဆိုးသော ကျွန်ုပ်အား၊ အို လူအပေါင်းတို့ သနားကြပါလော့။

Verse 86

एवमभ्यर्थयंत्यास्तु चांडाल्याः प्रसृतेंऽजलौ । एकः पुण्यतमः पांथः प्राक्षिपद्बिल्वमंजरीम्

ထိုချန်ဍာလီမိန်းမသည် လက်နှစ်ဖက်ကို အန်ဇလီဖြင့် ချီတင်ကာ တောင်းပန်နေစဉ်၊ အလွန်ပုဏ္ဏဝန်သော ခရီးသွားတစ်ဦးက ဘိလွပန်းအစုတစ်စည်းကို သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

Verse 87

तामंचलौ निपतितां सा विमृश्य पुनः पुनः । अभक्ष्येत्येव मत्वाथ दूरे प्राक्षिपदातुरा

သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ကျသွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက်၊ သူမသည် ထပ်ခါထပ်ခါ စိစစ်ကြည့်ရှု하였다။ ထို့နောက် “ဤသည် မစားသင့်သော အဘက္ရှျ ဖြစ်သည်” ဟု ထင်ကာ စိတ်ပူပန်နေသောသူမက အဝေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

Verse 88

तस्याः करेण निर्मुक्ता रात्रौ सा बिल्वमंजरी । पपात कस्यचिद्दिष्ट्या शिवलिंगस्य मस्तके

သူမ၏ လက်မှ လွတ်ကျသွားသော ဘိလွပန်းအစုသည် ညအချိန်တွင်—တစ်ဦးဦး၏ ကံကောင်းခြင်းကြောင့်—ရှီဝလင်္ဂ၏ ထိပ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွား하였다။

Verse 89

सैवं शिवचतुर्दश्यां रात्रौ पांथजनान्मुहुः । याचमानापि यत्किंचिन्न लेभे दैवयोगतः

ထို့ကြောင့် ရှီဝ-စတုရ္ဒသီ (ရှီဝရာထရီ) ညတွင် သူမသည် ခရီးသွားများထံ ထပ်ခါထပ်ခါ တောင်းခံသော်လည်း ကံကြမ္မာ၏ အစီအစဉ်ကြောင့် အလုံးစုံ မရရှိခဲ့ပါ။

Verse 90

तत्रोषितानया रात्रिर्भद्रकाल्यास्तु पृष्ठतः । किंचिदुत्तरतः स्थानं तदर्धेनातिदूरतः

သူမသည် ထိုညကို ထိုနေရာ၌ပင် ကုန်ဆုံး하였다—ဘဒ္ရကာလီ ဘုရားစင်၏ နောက်ဘက်တွင်—မြောက်ဘက်သို့ အနည်းငယ်၊ အလွန်မဝေးသော နေရာ၊ ခန့်မှန်းအားဖြင့် အကွာအဝေး တစ်ဝက်ခန့်။

Verse 91

ततः प्रभाते भ्रष्टाशा शोकेन महताप्लुता । शनैर्निववृते दीना स्वदेशायैव केवला

ထို့နောက် မိုးလင်းချိန်၌ မျှော်လင့်ချက်ပျက်စီးကာ ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းမှုတွင် နစ်မြုပ်သွားသော အားနည်းသနားဖွယ် မိန်းမသည် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လှည့်၍—တစ်ယောက်တည်း—မိမိနိုင်ငံသို့သာ သွားလေ၏။

Verse 92

श्रांता चिरोपवासेन निपतन्ती पदेपदे । क्रंदंती वहुरोगार्ता वेपमाना भृशातुरा

အချိန်ကြာရှည် အစာရှောင်ခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် လဲကျနေသည်; အော်ဟစ်ငိုကြွေး၍ ရောဂါမျိုးစုံကပ်ရောက်၊ တုန်ယင်ကာ အလွန်အမင်း ဝေဒနာခံစားနေရသည်။

Verse 93

दह्यमानार्कतापेन नग्नदेहा सयष्टिका । अतीत्यैतावतीं भूमिं निपपात विचेतना

နေ၏အပူကြောင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ကိုယ်တုံးလုံးဖြင့် တုတ်တံကိုအားထား၍ ထိုမျှသာ ခရီးသွားပြီးနောက် သတိလစ်ကာ လဲကျသွားသည်။

Verse 94

अथ विश्वेश्वरः शंभुः करुणामृतवारिधिः । एनामानयतेत्त्यस्मान्युयुजे सविमानकान्

ထို့နောက် စကြဝဠာ၏ အရှင် သမ္ဘူ—ကရုဏာအမృత၏ သမုဒ္ဒရာ—သည် ထိုနေရာမှ သူမကို ခေါ်ဆောင်လာရန် စီစဉ်၍ ဝိမာနတော်များနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံအမှုထမ်းများကို တာဝန်ပေးအပ်하였다။

Verse 96

एषा प्रवृत्तिश्चांडाल्यास्तवेह परिकीर्त्तिता । तथा संदर्शिता शंभोः कृपणेषु कृपालुता । कर्मणः परिपाकोत्थां गतिं पश्य महामते । अधमापि परं स्थानमारोहति निरामयम्

ဤနေရာ၌ သင်အတွက် ချဏ္ဍာလီမိန်းမ၏ အကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြောကြားပြီးပြီ။ ထိုအတွင်း အားနည်းသူတို့အပေါ် သမ္ဘူ၏ ကရုဏာတရားသည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်သည်။ အို မဟာမတေ၊ ကမ္မ၏ ရင့်ကျက်ခြင်းမှ ပေါ်ထွက်လာသော ဂတိကို ကြည့်လော့—အနိမ့်ဆုံးသူတောင် အမြင့်ဆုံး၊ ဝေဒနာကင်းသော အခြေအနေသို့ တက်ရောက်နိုင်သည်။

Verse 97

यदेतया पूर्वभवे नान्नदानादिकं कृतम् । क्षुत्पिपासादिभिः क्लेशैस्तस्मादिह निपीड्यते

အတိတ်ဘဝ၌ သူမသည် အစာပေးလှူခြင်း စသည့် ဒါနပုဏ္ဏကမ္မ မပြုခဲ့သဖြင့်၊ ယခုဘဝ၌ ဆာလောင်ခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်း စသည့် ဒုက္ခကလేశများကြောင့် ဖိစီးခံရသည်။

Verse 98

यदेषा मदवेगांधा चक्रे पापं महोल्बणम् । कर्मणा तेन जात्यंधा बभूवात्रैव जन्मनि

မူးယစ်မှု၏အရှိန်ကြောင့် မျက်ကန်းသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့သဖြင့်၊ ထိုကမ္မကြောင့်ပင် ယခုဘဝ၌ မွေးကတည်းက မျက်ကန်းဖြစ်လာသည်။

Verse 99

अपि विज्ञाय गोवत्सं यदेषाऽभक्षयत्पुरा । कर्मणा तेन चांडाली बभूवेह विगर्हिता

နွားကလေးဖြစ်ကြောင်း သိလျက်နှင့်ပင် အတိတ်ကာလ၌ သူမက စားသုံးခဲ့သည်; ထိုကမ္မကြောင့် ယခုဘဝ၌ အပြစ်တင်ရှုတ်ချခံရသော ချဏ္ဍာလီ (အနိမ့်တန်း) မိန်းမ ဖြစ်လာသည်။

Verse 100

यदेषार्यपथं हित्वा जारमार्गरता पुरा । तेन पापेन केनापि दुर्वृत्ता दुर्भगापि वा

အာရျလမ်းစဉ်ကို စွန့်လွှတ်၍ အတိတ်ကာလ၌ မတရားချစ်သူတို့၏ လမ်း၌ ပျော်မွေ့ခဲ့သဖြင့်၊ ထိုအပြစ်ကြောင့် ယခုဘဝ၌ အကျင့်ဆိုးသူ ဖြစ်ကာ ကံမကောင်းသူလည်း ဖြစ်လာသည်။

Verse 101

यदाश्लिष्य मदाविष्टा जारेण विधवा पुरा । तेन पापेन महता बहुकुष्ठव्रणान्विता

အတိတ်ကာလ၌ မူးယစ်မှုအောက်၌ရှိသော မုဆိုးမတစ်ဦးက မတရားချစ်သူကို ဖက်တွယ်ပွေ့ဖက်ခဲ့သဖြင့်၊ ထိုမဟာအပြစ်ကြောင့် ယခုဘဝ၌ ကုဋ္ဌရောဂါအနာများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။

Verse 110

बुधो न कुरुते पापं यदि कुर्यात्स आत्महा । देहोऽयं मानुषो जंतोर्बहुकर्मैकभाजनम्

ပညာရှိသည် အပြစ်ကို မကျူးလွန်တတ်; ကျူးလွန်လျှင် မိမိကိုယ်ကို သတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ လူ့ကိုယ်ခန္ဓာဤသည် သတ္တဝါတို့အတွက် ကမ္မနှင့် ကုသိုလ်မျိုးစုံ ပြုလုပ်ရန် တစ်ခုတည်းသော အိုးအိမ်ဖြစ်သည်။

Verse 120

अथापि नरकावासं प्रायशो नेयमर्हति । किंतु गोवत्सकं हत्वा विमृश्यागतसाध्वसा

သို့သော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် သူမသည် နရကတွင် နေထိုင်ရမည့်သူ မဟုတ်; သို့ရာတွင် နွားကလေးကို သတ်ပြီးနောက် ပြန်လည်စဉ်းစားရာ၌ ကြောက်ရွံ့ခြင်း (နောင်တ) က လွှမ်းမိုးလာ၏။

Verse 130

श्रीगोकर्णे शिवतिथावुपोष्य शिवमस्तके । कृत्वा जागरणं ह्येषा चक्रे बिल्वार्पणं निशि

သန့်ရှင်းသော ဂိုကဏ္ဏ၌၊ ရှိဝ၏ ပုဏ္ဏတိထိနေ့တွင် သူမသည် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြု၏။ ညလုံးပေါက် ဂျာဂရဏ (နိုးကြား) ထားကာ ရှိဝ၏ မတ်တက် (လင်္ဂ) ပေါ်သို့ ဘိလ္ဝရွက်များကို အర్పဏ ပြု하였다။

Verse 140

अहो ईश्वरपूजाया माहात्म्यं विस्मयावहम् । पत्रमात्रेण संतुष्टो यो ददाति निजं पदम्

အို! အီශ්ဝရပူဇာ၏ မဟာတန်ခိုးသည် အံ့ဩဖွယ်တည်း။ ရွက်တစ်ရွက်သာဖြင့်ပင် ကျေနပ်၍ မိမိ၏ အမြင့်မြတ်သော ပဒ (အဘောဒ်) ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 150

प्रत्याहारासन ध्यानप्राणसंयमनादिभिः । यत्र योगपथैः प्राप्तुं यतते योगिनः सदा

ထိုအမြင့်မြတ်သော အခြေအနေကို ယောဂီတို့သည် ယောဂလမ်းစဉ်များဖြင့် အမြဲတမ်း ရောက်ရှိရန် ကြိုးပမ်းကြသည်—ပရတျာဟာရ၊ အာသန၊ ဓျာန နှင့် ပရာဏသံယမ စသည့် သင်္ကာရများဖြင့်။

Verse 160

इत्यामन्त्र्य मुनिः प्रीत्या गौतमो मिथिलां ययौ । सोऽपि हृष्टमना राजा गोकर्णं प्रत्यपद्यत

ဤသို့ ချစ်ခင်ပျော်ရွှင်စွာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် မုနိ ဂေါတမသည် မိထိလာသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ ထိုဘုရင်လည်း စိတ်နှလုံးရွှင်လန်းကာ ဂိုကဏ္ဏသို့ ခရီးထွက်လေ၏။

Verse 164

इति कथितमशेषं श्रेयसामादिबीजं भवशतदुरितघ्नं ध्वस्तमोहांधकारम् । चरितममरगेयं मन्मथारेरुदारं सततमपि निषेव्यं स्वस्तिमद्भिश्च लोकैः

ဤသို့ အပြည့်အစုံ ပြောကြားပြီးပြီဖြစ်သော ဤကထာသည် ကောင်းကျိုးအလုံးစုံ၏ အစပြုမျိုးစေ့ဖြစ်၍၊ မွေးဖွားမှုရာချီ၏ အပြစ်ဒုက္ခကို ဖျက်ဆီးကာ မောဟအမှောင်ကို ပယ်ရှားစေသည်။ ဒေဝတားတို့က သီဆိုချီးမွမ်းသော မန္မထ၏ ရန်သူ ရှိဝ၏ ဂုဏ်မြင့်လှသော လိလာကို သုခမင်္ဂလာရှိသူတို့သည် အမြဲတမ်း ဆည်းကပ်၍ လိုက်နာကျင့်သုံးသင့်၏။