Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 96
एषा प्रवृत्तिश्चांडाल्यास्तवेह परिकीर्त्तिता । तथा संदर्शिता शंभोः कृपणेषु कृपालुता । कर्मणः परिपाकोत्थां गतिं पश्य महामते । अधमापि परं स्थानमारोहति निरामयम्
eṣā pravṛttiścāṃḍālyāstaveha parikīrttitā | tathā saṃdarśitā śaṃbhoḥ kṛpaṇeṣu kṛpālutā | karmaṇaḥ paripākotthāṃ gatiṃ paśya mahāmate | adhamāpi paraṃ sthānamārohati nirāmayam
ဤနေရာ၌ သင်အတွက် ချဏ္ဍာလီမိန်းမ၏ အကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြောကြားပြီးပြီ။ ထိုအတွင်း အားနည်းသူတို့အပေါ် သမ္ဘူ၏ ကရုဏာတရားသည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်သည်။ အို မဟာမတေ၊ ကမ္မ၏ ရင့်ကျက်ခြင်းမှ ပေါ်ထွက်လာသော ဂတိကို ကြည့်လော့—အနိမ့်ဆုံးသူတောင် အမြင့်ဆုံး၊ ဝေဒနာကင်းသော အခြေအနေသို့ တက်ရောက်နိုင်သည်။
Narrator (contextual Purāṇic narrator; specific speaker not explicit in the snippet)
Scene: A sage-like narrator concludes the tale, gesturing toward Śiva’s compassion and the law of karma; the rescued woman is envisioned ascending toward a serene, luminous realm free of sorrow.
FAQs
Śiva’s mercy and the ripening of karma can elevate anyone; spiritual attainment is not barred by birth or social label.
The verse functions as a doctrinal conclusion rather than a site-glorification; it emphasizes Śiva’s grace connected to liṅga-worship and Śivarātri context.
No direct injunction is stated here; it summarizes the fruit of Śiva-related devotion (notably bilva-offering and Śivarātri night).