शिव

हे शंभो! जंभासुराचा वध करणाऱ्या इंद्राचा हात तू गोठवून टाकलास. अरेरे! तो हात तुझ्या विजयस्तंभाप्रमाणे किती काळ तसाच राहिला?

ब्रह्मा म्हणाले - त्यानंतर मी माझ्या सर्व मुखांनी वेदांचे उच्चारण करत, मनात भक्ती पूर्ण भरून आणि मानसिक पूजा करून शिवाची स्तुती केली.

त्या पर्वतश्रेष्ठात प्रवेश करून त्याने सदाशिवाचे दर्शन घेतले—एकांतवासी रुद्र, शैलाद (नंदी) याने सेवित।

देव म्हणाले— रुद्रदेवाला नमस्कार, मदन (काम) संहारकाला नमस्कार। स्तुतीयोग्य, अपार तेजस्वी, त्रिनेत्रधारीला पुनःपुन्हा नमस्कार।

देव म्हणाले—हे देवदेव, हे महादेव, हे प्रभो, करुणासागर! तू सर्वांचा अंतर्यामी आहेस; म्हणून हे शंकरा, तू सर्व काही जाणतोस।

श्रीमहादेव म्हणाले—हे देवश्रेष्ठांनो, सावधपणे माझे वचन ऐका. हे प्रिय हो, मी तुम्हाला यथार्थच सांगतो; तुमचा क्रोध मी सदैव सहन व आवरू शकतो.

पूर्वकाळी, भगवान ईशांनी मनूला जयाभिषेक नावाचा विधी सांगितला, जो विजय आणि मंगल प्राप्त करून देणारा अभिषेक आहे.

अशा प्रकारे श्रीलिंगमहापुराणाच्या पूर्वभागात ‘उमा-महेश्वर-व्रत’ नावाचा पंच्याऐंशीवा अध्याय (आरंभ होतो). सूत म्हणाले—हे द्विजोत्तमांनो, सर्व व्रतांत देवदेव उमा-पती शंकराचे विधिपूर्वक संपूर्ण पूजन करून, नियमानुसार पंचाक्षरी विद्येचा जप करा.

अशा प्रकारे श्रीलिंगमहापुराणाच्या पूर्वभागात ‘जलंधरवध’ नावाचा सत्त्याण्णवावा अध्याय (आरंभ होतो)। ऋषी म्हणाले—हे सूत! देवदेव महेश्वराकडून विष्णूने ‘सुदर्शन’ नावाचे चक्र कसे प्राप्त केले, सांगावे।

भीष्म म्हणाले—हे द्विजश्रेष्ठ! त्या यज्ञात कोणते आश्चर्य घडले? तेथे रुद्र कसा स्थित होता, आणि देवोत्तम विष्णूही कसा उपस्थित होता?

शंभू म्हणाले: 'हे राम, हा ब्राह्मण पूर्वी सर्व प्रकारचे संपत्तीचा धनी होता. अनेक प्रकारचे सुख भोगत होता आणि बायकोच्या पालनपोषणात रत होता.'

परंतु त्या बालकाने दैत्य-वध सात दिवसांनंतर व्हावा असा वर मागितला. तो बालक सात दिवसांचा होताच शंकराच्या गणांमध्ये अग्रस्थानी होईल.