Sukta 6

Mantra 1

महाँ इन्द्रो य ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमाँ इव । स्तोमैर्वत्सस्य वावृधे ॥

ഓജസ്സാൽ മഹത്തായ ഇന്ദ്രൻ; മഴകൊണ്ട് നിറഞ്ഞ പർജന്യനെപ്പോലെ. സ്തോത്രങ്ങളാൽ അവൻ വർധിക്കുന്നു—വത്സം പോഷണത്തോടെ വളരുന്നതുപോലെ; അന്വേഷകനിൽ പ്രകാശശക്തി പുഷ്ടിയായി ഉയരുന്നു.

Mantra 2

प्रजामृतस्य पिप्रतः प्र यद्भरन्त वह्नयः । विप्रा ऋतस्य वाहसा ॥

ഋതത്തിന്റെ വാഹകരായ വിപ്രർ ഋതത്തിൽ പ്രജയുടെ—ആത്മസന്തതിയുടെ—പോഷണം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, അവർ ഋതത്തിന്റെ സത്യവാഹനത്താൽ അതിനെ മുന്നോട്ട് വഹിക്കുന്നു; ശരിയായ നിയമവും പ്രചോദിതബലവും കൊണ്ട് ഉള്ളിലെ ഭവനം നിലനിൽക്കുന്നു.

Mantra 3

कण्वा इन्द्रं यदक्रत स्तोमैर्यज्ञस्य साधनम् । जामि ब्रुवत आयुधम् ॥

കണ്വർ സ്തോമങ്ങളാൽ ഇന്ദ്രനെ യജ്ഞത്തിന്റെ സാധനം—ഫലപ്രദശക്തി—ആക്കി രൂപപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, അവർ ബന്ധുക്കളെപ്പോലെ സംസാരിച്ചു, വാക്കിന്റെ ആയുധം പണിതുകൊണ്ട്; പ്രകാശത്തിന്റെ യുദ്ധത്തിന് മൂർച്ചപ്പെടുത്തിയ മന്ത്രം.

Mantra 4

समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः । समुद्रायेव सिन्धवः ॥

അവന്റെ ദിവ്യ മന്യു (ഉഗ്രമായ തേജസ്സുള്ള ഉന്മേഷം) മുമ്പിൽ എല്ലാ ജനസമൂഹങ്ങളും നമിക്കുന്നു; നദികൾ സമുദ്രത്തിലേക്കു ചായുന്നതുപോലെ.

Mantra 5

ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्तयत् । इन्द्रश्चर्मेव रोदसी ॥

ഇത് അവന്റെ ദഹിക്കുന്ന തിത്വിഷ് (തേജസ്) എന്ന ഓജസ്: ദ്യാവാ–പൃഥിവീ എന്ന രണ്ടു ലോകങ്ങളെ അവൻ തിരിച്ചു ഒന്നാക്കി; ഇന്ദ്രൻ ചർമംപോലെ റോദസീ (ആകാശം–ഭൂമി)യെ ഒരൊറ്റ ആലിംഗനത്തിൽ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു.

Mantra 6

वि चिद्वृत्रस्य दोधतो वज्रेण शतपर्वणा । शिरो बिभेद वृष्णिना ॥

വൃത്രൻ കുലുങ്ങി പ്രതിരോധിച്ചാലും, ഇന്ദ്രൻ ശതപർവ വജ്രംകൊണ്ട്—വൃഷ്ണിനാ (ബലവത്തായ ശക്തിയാൽ)—അവന്റെ ശിരസ് ഭേദിച്ചു.

Mantra 7

इमा अभि प्र णोनुमो विपामग्रेषु धीतयः । अग्नेः शोचिर्न दिद्युतः ॥

ഈ പ്രചോദനങ്ങളെ ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ടു തള്ളിപ്പിടിച്ച് ദർശികളുടെ അഗ്രസ്ഥാനത്ത് തന്നെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നു; അവ അഗ്നിയുടെ ശോചിസ്സുപോലെ ജ്വലിക്കുന്നു—അന്തര്ജ്യോതിയുടെ മിന്നൽപോലെ.

Mantra 8

गुहा सतीरुप त्मना प्र यच्छोचन्त धीतयः । कण्वा ऋतस्य धारया ॥

ഗുഹയിൽ നിവസിച്ചിരുന്നാലും, പ്രചോദനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ തന്നെ അന്തർസ്വഭാവത്താൽ മുന്നോട്ടു തള്ളിപ്പിടിച്ച് ജ്വലിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു; കണ്വർ അവയെ ഋത—സത്യക്രമത്തിന്റെ ധാരയായ ഒഴുക്കിലൂടെ (കൊണ്ടുവരുന്നു).

Mantra 9

प्र तमिन्द्र नशीमहि रयिं गोमन्तमश्विनम् । प्र ब्रह्म पूर्वचित्तये ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ആ നിന്നെയേ ഞങ്ങൾ പ്രാപിക്കട്ടെ: ഗോമന്ത—പ്രകാശകിരണങ്ങളാൽ സമൃദ്ധവും അശ്വിന—വേഗശക്തികളാൽ നിറഞ്ഞതുമായ റയി (സമൃദ്ധി); പുര്വചിത്തിയുടെ ജാഗരണത്തിനായി ബ്രഹ്മ—മന്ത്രവാണി മുന്നോട്ടു പോകട്ടെ.

Mantra 10

अहमिद्धि पितुष्परि मेधामृतस्य जग्रभ । अहं सूर्य इवाजनि ॥

ഞാൻ തന്നേ പിതാവിന്റെ ചുറ്റുപാടിൽ നിന്നു ഋതത്തിന്റെ മേധയെ പിടിച്ചെടുത്തു; ഞാൻ സൂര്യനെപ്പോലെ ജനിച്ചു—ഉദയിച്ച്, നിർമ്മലവും സർവ്വാധിപത്യവുമായ പ്രകാശത്തിലേക്ക്.

Mantra 12

ये त्वामिन्द्र न तुष्टुवुॠषयो ये च तुष्टुवुः । ममेद्वर्धस्व सुष्टुतः ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, ഋഷികൾ നിന്നെ സ്തുതിച്ചില്ലെങ്കിലും സ്തുതിച്ചാലും—സുസ്തുതിയാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട നീ എനിക്കായി തന്നേ വർദ്ധിക്ക; എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്റെ ബലം വർദ്ധിപ്പിക്ക.

Mantra 13

यदस्य मन्युरध्वनीद्वि वृत्रं पर्वशो रुजन् । अपः समुद्रमैरयत् ॥

അവന്റെ മന്യു (ക്രോധശക്തി) പഥത്തിൽ മുന്നേറി വൃത്രനെ അവയവം അവയവമായി തകർത്തപ്പോൾ, അവൻ അപഃകളെ ചലിപ്പിച്ചു—സമുദ്രത്തെ ഉണർത്തി.

Mantra 14

नि शुष्ण इन्द्र धर्णसिं वज्रं जघन्थ दस्यवि । वृषा ह्युग्र शृण्विषे ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ശുഷ്ണന്റെ മേൽ നീ ധർണസിയായ വജ്രം താഴെയിറക്കി ദസ്യുവിനെ സംഹരിച്ചു; കാരണം നീ വൃഷഭൻ—ഉഗ്രൻ, ശ്രവണാർഹനും പ്രതികരിക്കുന്നവനും, അപ്രതിഹതബലമുള്ളവൻ.

Mantra 15

न द्याव इन्द्रमोजसा नान्तरिक्षाणि वज्रिणम् । न विव्यचन्त भूमयः ॥

സ്വശക്തിയാൽ ദ്യാവസ്സുകളും അല്ല, അന്തരിക്ഷങ്ങളും അല്ല, ഭൂമിയുടെ അടിസ്ഥാനങ്ങളും അല്ല—വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രനെ വ്യാപിക്കാനാവില്ല; അവന്റെ ശക്തി ലോകങ്ങളുടെ അളവുകളെ അതിക്രമിക്കുന്നു.

Mantra 17

य इमे रोदसी मही समीची समजग्रभीत् । तमोभिरिन्द्र तं गुहः ॥

ഈ രണ്ടു മഹാ രോദസീ—ദ്യൗവും പൃഥ്വിയും—സമീചിയായി നേരെമുഖമായി ചേർത്ത് ഒരുമിച്ച് പിടിച്ചവനെ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ തമോഭിഃ അന്ധകാരങ്ങളാൽ ഗുഹ്യനാക്കി—പ്രകാശത്തിലേക്ക് വിടുതൽ കാത്തിരിക്കുന്ന മറഞ്ഞ ശക്തി.

Mantra 18

य इन्द्र यतयस्त्वा भृगवो ये च तुष्टुवुः । ममेदुग्र श्रुधी हवम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, യതയഃ (സാധനയിൽ പരിശ്രമിക്കുന്നവർ), ഭൃഗുക്കൾ, നിന്നെ സ്തുതിച്ചവർ—ഹേ ഉഗ്രനേ, എന്റെ ഹവം (ആഹ്വാനം) തീർച്ചയായും ശ്രവിക്കണമേ; അവരുടെ പുരാതന തപസ്സ്/ആകാംക്ഷ ഇപ്പോൾ എനിക്കുള്ളിൽ ജാഗ്രതമാകട്ടെ.

Mantra 20

या इन्द्र प्रस्वस्त्वासा गर्भमचक्रिरन् । परि धर्मेव सूर्यम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, പ്രസ്വസ്ത്വാസാഃ (മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്ന ശക്തികൾ) നിന്നെ ഗർഭരൂപമായ ഘടനയായി നിർമ്മിച്ചു—ഋത/ധർമ്മത്തിന്റെ നിയമത്തിൽ സൂര്യനെ ചുറ്റിപ്പൂട്ടുന്നതുപോലെ; പ്രകാശം ധരിക്കപ്പെടുകയും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത് ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് പ്രകടനത്തിന് ഒരുക്കമാകുവാൻ.

Mantra 22

तवेदिन्द्र प्रणीतिषूत प्रशस्तिरद्रिवः । यज्ञो वितन्तसाय्यः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ പ്രണീതികളിൽ (നേതൃത്വ-മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങളിൽ) തന്നെയാണ് സ്തുതിയും സന്മാർഗ്ഗവും, ഹേ അദ്രിവഃ (കല്ല്/വജ്രധാരകൻ); യജ്ഞം തന്റെ പൂർണ്ണവിസ്താരത്തിൽ വിരിയുന്നു—അന്തരാർപ്പണം സുരക്ഷിതമായി തന്റെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് എത്തുവാൻ.

Mantra 23

आ न इन्द्र महीमिषं पुरं न दर्षि गोमतीम् । उत प्रजां सुवीर्यम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, മഹത്തായ പോഷകശക്തിയുമായി ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക—കിരണസമൃദ്ധമായ ദൃഢദുര്‍ഗ്ഗംപോലെ; കൂടാതെ പ്രജയും സുവീര്യം (വീരശക്തിയുടെ പൂർണ്ണത)യും ദയചെയ്യുക.

Mantra 24

उत त्यदाश्वश्व्यं यदिन्द्र नाहुषीष्वा । अग्रे विक्षु प्रदीदयत् ॥

അശ്വജന്യമായ ആ വേഗശക്തിയും—ഹേ ഇന്ദ്രാ, നാഹുഷീ ജനസമൂഹങ്ങളിൽ—നീ അതിനെ കുലങ്ങളിൽ മുൻപിൽ ജ്വലിപ്പിച്ചു; മനുഷ്യസമൂഹത്തിൽ പുരോഗതിയുടെ അഗ്രദീപം നീ കൊളുത്തുന്നു.

Mantra 26

यदङ्ग तविषीयस इन्द्र प्रराजसि क्षितीः । महाँ अपार ओजसा ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ കൂടുതൽ തീവ്രബലവാനായി വാസസ്ഥലങ്ങളിലേയ്ക്ക് പ്രരാജസി (ആധിപത്യത്തോടെ ഭരിക്കുമ്പോൾ), നീ മഹാനാണ്—ഓജസ്സിൽ അപാരം; നിന്റെ ശക്തിയാൽ നീ അധിപത്യത്തിന്റെ വിസ്താരം വർധിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 27

तं त्वा हविष्मतीर्विश उप ब्रुवत ऊतये । उरुज्रयसमिन्दुभिः ॥

ഹേ ഉരു‍ജ്രയസ—വിശാലമായി ഒഴുകുന്ന ശക്തിയുടെ ധാരകാ—ഹവിഷ്യമുള്ള ജനങ്ങൾ സോമബിന്ദുക്കളുമായി രക്ഷയ്ക്കായി നിന്നെ സമീപത്തേക്ക് വിളിക്കുന്നു.

Mantra 28

उपह्वरे गिरीणां संगथे च नदीनाम् । धिया विप्रो अजायत ॥

പർവതങ്ങളുടെ ഉപഹ്വരങ്ങളിൽ—സമീപമുള്ള താഴ്വര-ആവരണങ്ങളിൽ—നദികളുടെ സംഗമസ്ഥാനത്തും, ധീ (അന്തര്ദൃഷ്ടി)യാൽ വിപ്രൻ (ഋഷി) ജനിക്കുന്നു.

Mantra 29

अतः समुद्रमुद्वतश्चिकित्वाँ अव पश्यति । यतो विपान एजति ॥

ഇവിടെ നിന്ന് ചികിത്വാൻ (ജ്ഞാനി) സമുദ്രത്തെയും മേലോട്ടുയരുന്ന ഉദ്വതങ്ങളെയും താഴെയிருந்து നോക്കുന്നു; അവിടെ നിന്ന് വിപാൻ (പാനം ചെയ്യുന്നവൻ) വിറച്ച് ചലനത്തിലാകുന്നു.

Mantra 30

आदित्प्रत्नस्य रेतसो ज्योतिष्पश्यन्ति वासरम् । परो यदिध्यते दिवा ॥

അപ്പോൾ അവർ പ്രാചീന രേതസ് (ബീജ-ശക്തി) എന്നതിന്റെ ജ്യോതിസ്സാൽ ദിവസത്തെ ദർശിക്കുന്നു; അത് ദ്യൗവിൽ അപ്പുറം ജ്വലിക്കുമ്പോൾ.

Mantra 31

कण्वास इन्द्र ते मतिं विश्वे वर्धन्ति पौंस्यम् । उतो शविष्ठ वृष्ण्यम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, കണ്വർ എല്ലാവരും നിന്റെ മതിയെ—നിന്റെ പൗംസ്യ (പുരുഷബലം)—വർധിപ്പിക്കുന്നു; കൂടാതെ, ഹേ അതിശവിഷ്ഠാ, നിന്റെ വൃഷ്ണ്യ (വീര്യമയ ശക്തി)യെയും.

Mantra 32

इमां म इन्द्र सुष्टुतिं जुषस्व प्र सु मामव । उत प्र वर्धया मतिम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, എന്റെ ഈ സുഷ്ടുതിയെ സ്വീകരിക്കണമേ; എന്നെ ദൃഢമായി പോഷിപ്പിക്കണമേ. എന്റെ മതിയെയും വർധിപ്പിക്കണമേ.

Mantra 33

उत ब्रह्मण्या वयं तुभ्यं प्रवृद्ध वज्रिवः । विप्रा अतक्ष्म जीवसे ॥

കൂടാതെ ഞങ്ങൾ, ബ്രഹ്മണ്യർ—ബ്രഹ്മത്തെ പ്രിയപ്പെടുന്നവർ—ഹേ വജ്രിവഃ, ഹേ സദാ വർദ്ധിക്കുന്നവനേ, നിനക്കായി ജീവസേ (ജീവനത്തിനായി) ഒരു തേജസ്സുള്ള സ്തുതി-വാണി ഞങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തി—സത്യത്തിൽ അന്തർപ്രാണബലത്തിന്റെ വർദ്ധനയ്ക്കായി.

Mantra 34

अभि कण्वा अनूषतापो न प्रवता यतीः । इन्द्रं वनन्वती मतिः ॥

കണ്വർ അവന്റെ ദിശയിൽ വിളിച്ചുയർത്തി—ചരിവിലൂടെ ഒഴുകുന്ന ജലങ്ങളെപ്പോലെ; ഇന്ദ്രനെ ജയിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അവരുടെ പ്രചോദിത മതി നേരെ അവന്റെ ശക്തിയിലേക്കു ഒഴുകുന്നു—ചൈതന്യധാര തന്റെ തേജോമയ ഉറവിടത്തിലേക്കു പോകുന്നതുപോലെ.

Mantra 35

इन्द्रमुक्थानि वावृधुः समुद्रमिव सिन्धवः । अनुत्तमन्युमजरम् ॥

ഉക്തങ്ങൾ—ബലവത്തായ സ്തുതി-പാഠങ്ങൾ—ഇന്ദ്രനെ വർദ്ധിപ്പിച്ചു, നദികൾ സമുദ്രത്തെ നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ. അവൻ അനുത്തമ മന്യുവൻ—അവന്റെ ഉഗ്രതയെ ആരും അതിക്രമിക്കില്ല—അജരൻ, അക്ഷയശക്തി; പ്രകാശത്തിനായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ സദാ വിജയം നേടുന്നവൻ.

Mantra 36

आ नो याहि परावतो हरिभ्यां हर्यताभ्याम् । इममिन्द्र सुतं पिब ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ദൂരദേശങ്ങളിൽ നിന്നു ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക; നിന്റെ രണ്ടു ഹരികളോടുകൂടെ (തേജസ്സുള്ള താം്രവർണ്ണ അശ്വങ്ങൾ/ശക്തികൾ). ഈ പിഷിത സോമം പാനം ചെയ്ക.

Mantra 37

त्वामिद्वृत्रहन्तम जनासो वृक्तबर्हिषः । हवन्ते वाजसातये ॥

വൃത്രഹൻ, മറച്ചിടുന്നവനെ സംഹരിക്കുന്ന നിന്നെയേ—നന്നായി വിരിച്ച ബർഹിഷ് (യജ്ഞാസനം) ഉള്ള ജനങ്ങൾ—വാജസാതിക്കായി ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 38

अनु त्वा रोदसी उभे चक्रं न वर्त्येतशम् । अनु सुवानास इन्दवः ॥

നിന്റെ അനുഗമനത്തിൽ ദ്യാവാ-പൃഥിവി രണ്ടും സഞ്ചരിക്കുന്നു—വേഗശാലിയായ അശ്വത്തോടുകൂടെ ചക്രം തിരിയുന്നതുപോലെ; നിന്റെ അനുഗമനത്തിൽ പിഷ്യമാന സോമത്തിന്റെ ഇന്ദുക്കളും ഒഴുകുന്നു.

Mantra 39

मन्दस्वा सु स्वर्णर उतेन्द्र शर्यणावति । मत्स्वा विवस्वतो मती ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, സ്വർണമയ ദ്യുലോകത്തിന്റെ വീരനേ, ആനന്ദത്തോടെ മദിക്കുക; ശർയണാ-സമൃദ്ധിയിൽ സന്തോഷിക്കുക. വിവസ്വത്തിന്റെ പ്രചോദിതമായ മതി കൊണ്ട് മത്തനാകുക; ആ പ്രകാശജന്യ ദർശനം ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് നിന്നെ പ്രവർത്തനോന്മുഖനാക്കട്ടെ.

Mantra 40

वावृधान उप द्यवि वृषा वज्र्यरोरवीत् । वृत्रहा सोमपातमः ॥

നിരന്തരം വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ട്, വജ്രധാരിയായ വൃഷഭൻ ദ്യാവിലേക്കു ഗർജിച്ചു ഉയർന്നു. ആവരണകാരിയായ (വൃത്ര)നെ ഹന്താവായ, സോമപാനത്തിൽ പരമോത്തമൻ—അവൻ അന്തർതടസ്സം ഭേദിക്കാൻ ശക്തിയിൽ ഉയിർക്കുന്നു.

Mantra 41

ऋषिर्हि पूर्वजा अस्येक ईशान ओजसा । इन्द्र चोष्कूयसे वसु ॥

നീ തന്നെയാണ് ഋഷി—പൂർവജൻ, എല്ലാറ്റിനുമുമ്പേ ജനിച്ചവൻ; നിന്റെ ഓജസ്സാൽ ഏക ഈശാനൻ. ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ വസുക്കളെ ചലിപ്പിച്ച് സമീപത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു—ദ്രവ്യത്തിന്റെയും ഋതത്തിന്റെയും ശക്തികളെ—സമൃദ്ധമായ സത്ത സ്ഥാപിക്കാനായി.

Mantra 42

अस्माकं त्वा सुताँ उप वीतपृष्ठा अभि प्रयः । शतं वहन्तु हरयः ॥

ഞങ്ങളുടെ സുത സോമാനന്ദങ്ങളിലേക്കു നിന്നെ ഞങ്ങൾ സമീപം വിളിക്കുന്നു; ഹേ ദീപ്ത-പൃഷ്ഠനേ, നിന്റെ ഹരി അശ്വങ്ങൾ യജ്ഞത്തിലെ പ്രയഃ (അർപ്പണം) ഭാഗത്തേക്ക് നിന്നെ ശതഗുണമായി വഹിച്ചു വരട്ടെ—ഞങ്ങളിലേ ആനന്ദം പൂർണമാകുവാൻ.

Mantra 43

इमां सु पूर्व्यां धियं मधोर्घृतस्य पिप्युषीम् । कण्वा उक्थेन वावृधुः ॥

മധുവിന്റെയും ഘൃതത്തിന്റെയും ദീപ്തിയാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഈ പുരാതന ധീ (പ്രചോദനം) കണ്വർ ഉക്ത്ഥം (പ്രകാശക വാക്ക്) കൊണ്ടു വർദ്ധിപ്പിച്ചു—ചിന്ത പൂർണ്ണാനന്ദത്തിലേക്ക് വളരുവാൻ.

Mantra 44

इन्द्रमिद्विमहीनां मेधे वृणीत मर्त्यः । इन्द्रं सनिष्युरूतये ॥

മഹാ മേധാ-സംഘർഷത്തിൽ മർത്ത്യൻ ഇന്ദ്രനെയേ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു; കാരണം മോചനമേകുന്ന സഹായത്തിനായി അവൻ ഇന്ദ്രനെയേ നേടുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

Mantra 45

अर्वाञ्चं त्वा पुरुष्टुत प्रियमेधस्तुता हरी । सोमपेयाय वक्षतः ॥

ഹേ പുരുഷ്തുത (അത്യന്തം സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനേ), പ്രിയമേധൻ സ്തുതിച്ച നിന്റെ രണ്ടു ഹരികൾ (ചുവപ്പുനിറമുള്ള അശ്വങ്ങൾ) നിന്നെ ഞങ്ങളിലേക്കു വലിച്ചുകൊണ്ടുവരട്ടെ; നീ ഇവിടെ മനുഷ്യപാത്രത്തിൽ ആനന്ദകരമായ സോമം പാനം ചെയ്യുവാൻ.

Mantra 46

शतमहं तिरिन्दिरे सहस्रं पर्शावा ददे । राधांसि याद्वानाम् ॥

തിരിന്ദിരയിൽ ഞാൻ നൂറ് നൽകി, പർശാവയിൽ ആയിരം നൽകി—യാദ്വർക്കു പരിപൂർണതയുടെ ദാനങ്ങൾ; അന്തർവിജയം സ്ഥാപിതമായപ്പോൾ വർധനവിന്റെ സമൃദ്ധികൾ അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.

Mantra 47

त्रीणि शतान्यर्वतां सहस्रा दश गोनाम् । ददुष्पज्राय साम्ने ॥

മൂന്നു നൂറ് അശ്വങ്ങൾ, പത്തു ആയിരം ഗോങ്ങൾ (പ്രകാശകിരണങ്ങൾ) അവർ നൽകി—പജ്രനു സാമൻ (സ്തുതിഗാനം) വേണ്ടി; ബാഹ്യദാനം അന്തർബലത്തിന്റെയും പ്രകാശത്തിന്റെയും വിമോചനത്തിന്റെ പ്രതിബിംബമാണ്.

Mantra 48

उदानट् ककुहो दिवमुष्ट्राञ्चतुर्युजो ददत् । श्रवसा याद्वं जनम् ॥

കകുഹൻ ഉയർന്നു ദിവത്തിലേക്ക് കയറി; നാലുയുഗം ചേർത്ത ഒട്ടകങ്ങളെ ദാനമായി നൽകി. ശ്രവസ് (യശസ്/കീർത്തി) എന്ന ശക്തിയാൽ യാദ്വ ജനത്തെ അവൻ ഉയർത്തി.