Sukta 7

Mantra 1

प्र यद्वस्त्रिष्टुभमिषं मरुतो विप्रो अक्षरत् । वि पर्वतेषु राजथ ॥

വിപ്രൻ (ഋഷി), ഹേ മരുതുകളേ, നിങ്ങള്ക്കായി ത്രിഷ്ടുഭ് ഛന്ദസ്സിലെ ഇഷ് (പോഷക അർപ്പണം) ഒഴുക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ പ്രകാശിച്ചു പർവ്വതശ്രേണികളിലുടനീളം വ്യാപിച്ച് രാജിക്കുന്നു.

Mantra 2

यदङ्ग तविषीयवो यामं शुभ्रा अचिध्वम् । नि पर्वता अहासत ॥

എപ്പോൾ, ഹേ ശുഭ്രന്മാരേ (പ്രകാശമുള്ളവരേ), തവിഷീയവഃ (പ്രചണ്ഡബലമുള്ളവരേ), നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ യാമം (മാർഗം/യാത്ര) നിശ്ചയിക്കുമ്പോൾ, പർവ്വതങ്ങൾ തലകുനിഞ്ഞു.

Mantra 3

उदीरयन्त वायुभिर्वाश्रासः पृश्निमातरः । धुक्षन्त पिप्युषीमिषम् ॥

വായുക്കളോടൊപ്പം അവർ അതിനെ ഉയർത്തുന്നു—ഗർജ്ജിക്കുന്നവർ, പൃശ്നിമാതാവിന്റെ പുത്രന്മാർ; അവർ സമൃദ്ധമായ പോഷകമായ ജീവരസം ദോഹിക്കുന്നു.

Mantra 4

वपन्ति मरुतो मिहं प्र वेपयन्ति पर्वतान् । यद्यामं यान्ति वायुभिः ॥

മരുത്തുകൾ മഞ്ഞിനെ ചിതറിക്കുന്നു; പർവ്വതങ്ങളെ വിറപ്പിക്കുന്നു, അവർ വായുക്കളോടൊപ്പം തങ്ങളുടെ നിയത യാമത്തിൽ മുന്നേറുമ്പോൾ.

Mantra 5

नि यद्यामाय वो गिरिर्नि सिन्धवो विधर्मणे । महे शुष्माय येमिरे ॥

നിങ്ങളുടെ മുന്നേറ്റയാമത്തിനായി പർവ്വതവും നദികളും ക്രമബദ്ധമായ സ്ഥാപനത്തിൽ—വിധർമണയിലേക്കു—സ്ഥിരമാകുമ്പോൾ, അവർ നിങ്ങളുടെ മഹത്തായ ശുഷ്മശക്തിക്കു തങ്ങളെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 6

युष्माँ उ नक्तमूतये युष्मान्दिवा हवामहे । युष्मान्प्रयत्यध्वरे ॥

രക്ഷയ്ക്കായി രാത്രിയിൽ നിശ്ചയമായും നിങ്ങളെയേ ഞങ്ങൾ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; പകലിലും നിങ്ങളെയേ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; യജ്ഞത്തിന്റെ മുന്നേറുന്ന അധ്വരത്തിലുമെല്ലാം നിങ്ങളെയേ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 7

उदु त्ये अरुणप्सवश्चित्रा यामेभिरीरते । वाश्रा अधि ष्णुना दिवः ॥

മേലേക്ക് ഉയരുന്നു ആ ദീപ്തമായ, ബഹുവർണ്ണ ശക്തികൾ—നിയത ഗതിമാർഗങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവ; മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട്, അവ ദ്യൗവിന്റെ ശിഖരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കുന്നു.

Mantra 8

सृजन्ति रश्मिमोजसा पन्थां सूर्याय यातवे । ते भानुभिर्वि तस्थिरे ॥

ബലത്താൽ അവർ കിരണം വിടുവിച്ച് സൂര്യന്റെ ഗമനത്തിനായി പാത ഒരുക്കുന്നു; തങ്ങളുടെ ഭാനുക്കളാൽ അവർ വിശാലമായി തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു, പ്രകാശമാർഗം സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 9

इमां मे मरुतो गिरमिमं स्तोममृभुक्षणः । इमं मे वनता हवम् ॥

ഹേ മരുതന്മാരേ, ഇതാ എന്റെ വാക്ക്; ഹേ ഋഭുക്ഷണഃ (ശക്തനായ ശില്പികൾ), ഇതാ എന്റെ സ്തോത്രം—ഇത് സ്വീകരിക്കുവിൻ. ഇതാ എന്റെ ഹവവും സ്വീകരിക്കുവിൻ.

Mantra 10

त्रीणि सरांसि पृश्नयो दुदुह्रे वज्रिणे मधु । उत्सं कवन्धमुद्रिणम् ॥

പുള്ളിപ്പുള്ളിയായ (പൃശ്നി)വർ വജ്രധാരിക്കായി മധുരത്തിന്റെ മൂന്നു ധാരകൾ പിഴിഞ്ഞെടുത്തു; മുകളിലേക്കുയരുന്ന, നന്നായി നിയന്ത്രിതമായ ഉത്സം—അകത്തുള്ള അക്ഷയ സ്രോതസ്.

Mantra 11

मरुतो यद्ध वो दिवः सुम्नायन्तो हवामहे । आ तू न उप गन्तन ॥

ഹേ മരുതന്മാരേ, ദിവത്തിൽ നിന്നു നിങ്ങളുടെ കൃപ തേടി ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ വിളിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ഞങ്ങളിലേക്കു സമീപിക്കുവിൻ—ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലേക്കു ചേർന്നു വരുവിൻ.

Mantra 12

यूयं हि ष्ठा सुदानवो रुद्रा ऋभुक्षणो दमे । उत प्रचेतसो मदे ॥

ഹേ സുദാനവഃ! നിങ്ങൾ തന്നെയാണ് സത്യമായി—രുദ്രന്മാർ, ഋഭുക്ഷണർ (ശക്തമായ രൂപകർ)—ഗൃഹത്തിൽ അധിവസിക്കുന്നവർ; കൂടാതെ മദ (പ്രേരിത ആനന്ദോന്മാദം)ത്തിൽ നിങ്ങൾ പ്രചേതസുകൾ, വിശാല-ജാഗ്രതയുള്ള ശക്തികളാണ്.

Mantra 13

आ नो रयिं मदच्युतं पुरुक्षुं विश्वधायसम् । इयर्ता मरुतो दिवः ॥

ഹേ ദിവ്യ മരുৎകളേ! ആനന്ദത്തോടെ ഒഴുകി കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന റയി (സമൃദ്ധി), പുരുക്ഷു (വളർച്ചയിൽ സമൃദ്ധം)യും വിശ്വധായസം (സർവ്വവിധം ധാരക)യും ആയതിനെ ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക; അതിനെ ഞങ്ങളിലേക്കു പ്രേരിപ്പിക്കുവിൻ.

Mantra 14

अधीव यद्गिरीणां यामं शुभ्रा अचिध्वम् । सुवानैर्मन्दध्व इन्दुभिः ॥

ഹേ ശുഭ്ര (പ്രകാശമുള്ള)വരേ! നിങ്ങൾ ഗിരികളുടെ യാമം (പാത-പ്രവാഹം), ആന്തരിക ശിഖരങ്ങളുടെ ഗമനം എന്നപോലെ പ്രേരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, സുവാന (പിഴിഞ്ഞെടുത്ത) ഇന്ദു-ബിന്ദുക്കൾ—സോമബിന്ദുക്കൾ—കൊണ്ട് നിങ്ങൾ ആനന്ദത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച്, ഉള്ളിലെ ഹർഷത്തെ കൂടുതൽ ഉജ്ജ്വലമാക്കുന്നു.

Mantra 15

एतावतश्चिदेषां सुम्नं भिक्षेत मर्त्यः । अदाभ्यस्य मन्मभिः ॥

ഇത്രത്തോളം പോലും ഒരു മർത്ത്യൻ ഇവരുടെ കൃപ യാചിക്കാം—അദാഭ്യ (അപരാജിതൻ) എന്നവന്റെ മൻമങ്ങൾ, പ്രചോദിത ചിന്താ-രൂപങ്ങൾ, അവയിലൂടെ. കാരണം യഥാർത്ഥ സുമ്നം എന്നത്: ജയിക്കപ്പെടാത്ത രക്ഷയും ഉയർച്ചയും തന്നെയുള്ള വരമാണ്.

Mantra 16

ये द्रप्सा इव रोदसी धमन्त्यनु वृष्टिभिः । उत्सं दुहन्तो अक्षितम् ॥

ദ്രപ്സങ്ങൾപോലെ ദീപ്തരായി, വൃഷ്ടികളാൽ അനുഗമിച്ച്, രണ്ടു രോദസീ (ദ്വിലോകം) ശ്വാസംകൊണ്ട് നിറച്ച് വിപുലമാക്കുന്നവർ; അക്ഷിതമായ ഉത്സത്തെ പാൽപോലെ ദോഹിച്ച് പുറത്തെടുക്കുന്നവർ—അവരാണ് ആ ശക്തികൾ, സത്തയെ ആനന്ദത്തിന്റെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും ധാരകളാൽ ഫലവത്താക്കുന്നത്.

Mantra 17

उदु स्वानेभिरीरत उद्रथैरुदु वायुभिः । उत्स्तोमैः पृश्निमातरः ॥

ഉദു—നിങ്ങളുടെ സ്വാനങ്ങളാൽ (പ്രതിധ്വനിക്കുന്ന നാദങ്ങളാൽ) എഴുന്നേല്ക്കുവിൻ; ഉദു—നിങ്ങളുടെ രഥങ്ങളാൽ എഴുന്നേല്ക്കുവിൻ; ഉദു—നിങ്ങളുടെ വായുക്കളാൽ എഴുന്നേല്ക്കുവിൻ; ഉദു—നിങ്ങളുടെ സ്തോമങ്ങളാൽ (സ്തുതിഗീതങ്ങളാൽ) എഴുന്നേല്ക്കുവിൻ, ഹേ പൃശ്നിമാതരഃ (പൃശ്നിയുടെ സന്താനങ്ങളേ)! ഗതിയുടെയും പ്രാണത്തിന്റെയും അനേക ശക്തികളാൽ സത്തയെ മേലോട്ടുയർത്തുവിൻ.

Mantra 18

येनाव तुर्वशं यदुं येन कण्वं धनस्पृतम् । राये सु तस्य धीमहि ॥

ആരാൽ തുർവശനും യദുവും സഹായം ലഭിച്ചുവോ, ആരാൽ കണ്വൻ ധനത്തിന്റെ ജയിയായി മാറിയോ—ആ ശക്തിയിലേക്കു, റായി (സമൃദ്ധി)ക്കായി, ഞങ്ങൾ ധ്യാനം നിവർത്തിക്കുന്നു.

Mantra 19

इमा उ वः सुदानवो घृतं न पिप्युषीरिषः । वर्धान्काण्वस्य मन्मभिः ॥

ഹേ സുദാനവോ, നിങ്ങളുടെ ഈ പോഷകധാരകൾ ഘൃതംപോലെ മധുരമായി നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; കണ്വന്റെ മൻമ (പ്രേരിത സ്തുതി-വചനങ്ങൾ)കൊണ്ട് ബലപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു—ഞങ്ങളുടെ അന്തർഅർപ്പണങ്ങൾ സമൃദ്ധമായ പോഷണമായി വർധിക്കട്ടെ.

Mantra 20

क्व नूनं सुदानवो मदथा वृक्तबर्हिषः । ब्रह्मा को वः सपर्यति ॥

ഹേ സുദാനവോ, ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ എവിടെയാണ് ആനന്ദിക്കുന്നത്—യജ്ഞാസനം (ബർഹിസ്) വിരിച്ചവരേ? ഏത് ബ്രഹ്മാ, ഏത് വചന-ജ്ഞാതാവ്, യുക്തമായ ഉപാസനയാൽ നിങ്ങളെ സേവിക്കുന്നു?

Mantra 21

नहि ष्म यद्ध वः पुरा स्तोमेभिर्वृक्तबर्हिषः । शर्धाँ ऋतस्य जिन्वथ ॥

ഹേ പവിത്രാസനം (ബർഹിസ്) വിരിക്കുന്നവരേ! മുമ്പും നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും മറ്റെങ്ങനെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല; സ്തോത്രങ്ങളാൽ നിങ്ങൾ ഋതത്തിന്റെ ശർധത്തെ (സമൂഹത്തെ) ഉണർത്തുന്നു—വാണി/ശബ്ദംകൊണ്ട് ക്രമബദ്ധമായ ശക്തികളെ പ്രവർത്തനത്തിലേക്ക് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 22

समु त्ये महतीरपः सं क्षोणी समु सूर्यम् । सं वज्रं पर्वशो दधुः ॥

ഒരുമിച്ച് അവർ മഹത്തായ ആപഃ (ജലങ്ങൾ) സുസംഘടിതമാക്കി; ഒരുമിച്ച് ഭൂമിയെ; ഒരുമിച്ച് സൂര്യനെ; ഒരുമിച്ച് വജ്രത്തെ സന്ധി-സന്ധിയായി സ്ഥാപിച്ചു—ഋതത്തിന്റെ ഏക കര്‍മ്മത്തിനായി ശക്തികളെ ഏകീകരിച്ചുകൊണ്ട്.

Mantra 23

वि वृत्रं पर्वशो ययुर्वि पर्वताँ अराजिनः । चक्राणा वृष्णि पौंस्यम् ॥

സന്ധി-സന്ധിയായി അവർ വൃത്രനോടു വിരോധമായി പുറപ്പെട്ടു; വഴങ്ങാത്ത പർവ്വതങ്ങളെ അവർ തകർത്തു—ഹേ ബലവാനേ! വീരബലം (പൗംസ്യ) രൂപപ്പെടുത്തി; ഇങ്ങനെ തടസ്സം പൊളിഞ്ഞു മറഞ്ഞ പ്രകാശം മോചിതമാകുന്നു.

Mantra 24

अनु त्रितस्य युध्यतः शुष्ममावन्नुत क्रतुम् । अन्विन्द्रं वृत्रतूर्ये ॥

യുദ്ധത്തിൽ പരിശ്രമിക്കുന്ന ത്രിതനെ അനുഗമിച്ച് അവർ ശൗര്യബലം (ശുഷ്മ)യും പ്രകാശമയമായ ദിവ്യസങ്കൽപം (ക്രതു)യും മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവന്നു; വൃത്ര-തടസ്സത്തെ ജയിക്കുന്ന പോരാട്ടത്തിൽ അവർ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം നീങ്ങി.

Mantra 25

विद्युद्धस्ता अभिद्यवः शिप्राः शीर्षन्हिरण्ययीः । शुभ्रा व्यञ्जत श्रिये ॥

കൈകളിൽ മിന്നൽ ധരിച്ച്, സ്വർഗ്ഗത്തോട്ടു ദീപ്തരായി, കിരണമയമായ കവിൾ-രക്ഷകൾ (ശിപ്രാ)യും സ്വർണ്ണ ശിരോഭൂഷണങ്ങളും ധരിച്ചവർ—ആ ശുഭ്രന്മാർ ശ്രീ (ശോഭ)ക്കായി തങ്ങളെ പുറമേ അലംകരിച്ചു.

Mantra 26

उशना यत्परावत उक्ष्णो रन्ध्रमयातन । द्यौर्न चक्रदद्भिया ॥

നീ, ആഗ്രഹത്തോടെ, പരാവതയുടെ അതിദൂര ലോകത്തിൽ നിന്ന് വൃഷഭനുവേണ്ടി ഒരു ഭേദം (രന്ധ്ര) തുറന്നപ്പോൾ, ദ്യൗ (ആകാശം) പോലും ഭയത്താൽ വിറച്ചു—ഭീതനായതുപോലെ.

Mantra 27

आ नो मखस्य दावनेऽश्वैर्हिरण्यपाणिभिः । देवास उप गन्तन ॥

ഹേ ദേവന്മാരേ, യജ്ഞത്തിന്റെ ആനന്ദം ദാനം ചെയ്യുവാൻ ഞങ്ങളിലേക്കു വരുവിൻ; നിങ്ങളുടെ അശ്വങ്ങളോടും, സ്വർണ്ണപ്രഭയുള്ള കൈകളോടും കൂടി—സമീപിക്കുവിൻ.

Mantra 28

यदेषां पृषती रथे प्रष्टिर्वहति रोहितः । यान्ति शुभ्रा रिणन्नपः ॥

അവരുടെ പുള്ളിപ്പുള്ളിയായ (പൃഷതീ) രഥത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും, ചുവന്ന (രോഹിത) ധുരം വലിക്കുമ്പോഴും, ശുഭ്രശക്തികൾ മുന്നേറുന്നു—ജലങ്ങളെ വിറപ്പിച്ചു ചലനത്തിലാക്കുന്നു.

Mantra 29

सुषोमे शर्यणावत्यार्जीके पस्त्यावति । ययुर्निचक्रया नरः ॥

സുശ്രുതമായി പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിൽ, ശർയണാവതിയിൽ, വാസസമൃദ്ധമായ ആർജീകത്തിൽ—ചക്രം ഉറപ്പിച്ചു നരന്മാർ (വീരർ) പോയി; തങ്ങളുടെ പഥത്തിൽ അചഞ്ചലരായി.

Mantra 30

कदा गच्छाथ मरुत इत्था विप्रं हवमानम् । मार्डीकेभिर्नाधमानम् ॥

ഹേ മരുതുകളേ, എപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ—വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന, ആവശ്യത്തിലിരിക്കുന്ന ഋഷിയുടെ അടുക്കൽ—വരും? നിങ്ങളുടെ കൃപാഭരിതമായ ചികിത്സാശക്തികളാൽ ദുരിതപ്പെടുന്നവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുവിൻ.

Mantra 31

कद्ध नूनं कधप्रियो यदिन्द्रमजहातन । को वः सखित्व ओहते ॥

ഹേ ‘കദ്ധ’യെ പ്രിയപ്പെടുന്നവരേ, ഇപ്പോൾ പറയുവിൻ—ഇന്ദ്രനെ നിങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്? നിങ്ങളിൽ ആരാണ് സഖിത്വബന്ധത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറുന്നത്?

Mantra 32

सहो षु णो वज्रहस्तैः कण्वासो अग्निं मरुद्भिः । स्तुषे हिरण्यवाशीभिः ॥

ബലവാന്മാരായ, വജ്രഹസ്തന്മാരായവരോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ കണ്വർ—മരുതുകളോടുകൂടെ—അഗ്നിയെ സ്തുതിക്കുന്നു, സ്വർണ്ണംപോലെ ദീപ്തമായ വാണികളാൽ.

Mantra 33

ओ षु वृष्णः प्रयज्यूना नव्यसे सुविताय । ववृत्यां चित्रवाजान् ॥

ഓ, വൃഷൺ (ബലവാൻ ദേവൻ) നിമിത്തം—അഗ്രയജ്ഞീ ശക്തികളെ, നവീന ഭവത്തിനായി, സുഖഗതിക്കായി—ഞാൻ ഇവയെ ഇവിടെ തിരിച്ചു വരുത്തട്ടെ; ചിത്രവാജ (വിവിധ ബല-സമ്പത്ത്) ഉള്ളവരെ.

Mantra 34

गिरयश्चिन्नि जिहते पर्शानासो मन्यमानाः । पर्वताश्चिन्नि येमिरे ॥

അന്തരത്തിലെ ‘ഗിരികൾ’ പോലും വഴങ്ങി താഴേക്ക് തള്ളപ്പെടുന്നു; തങ്ങളെ അചഞ്ചലമെന്ന് കരുതുന്ന പ്രതിരോധഘനങ്ങൾ പിന്മാറുന്നു. ‘പർവതങ്ങൾ’ പോലും തടഞ്ഞു പിടിക്കപ്പെടുന്നു—ദൈവബലം തടസ്സത്തിന്മേൽ അമർത്തുമ്പോൾ.

Mantra 35

आक्ष्णयावानो वहन्त्यन्तरिक्षेण पततः । धातारः स्तुवते वयः ॥

തീക്ഷ്ണദൃഷ്ടിയുള്ള അവർ നമ്മെ വഹിക്കുന്നു—അന്തരിക്ഷത്തിലൂടെ പറന്നു; സ്തുതിക്കുന്നവനോട് ധാതാക്കൾ (ദൈവ നിയന്താക്കൾ) പുരോഗതിയുടെ ചിറകുള്ള ശക്തികളെ എത്തിക്കുന്നു.

Mantra 36

अग्निर्हि जानि पूर्व्यश्छन्दो न सूरो अर्चिषा । ते भानुभिर्वि तस्थिरे ॥

അഗ്നി നിശ്ചയമായും പുരാതനൻ, ജന്മജാത ജ്ഞാതാവാണ്; ഛന്ദസ്സിന്റെ സൂര്യനെപ്പോലെ തന്റെ ജ്വാല (അർച്ചിഷാ) കൊണ്ട് പ്രകാശിക്കുന്നു. അവന്റെ കിരണങ്ങൾ (ഭാനുഭിഃ) മൂലം ഈ ശക്തികൾ വിശാലതയിൽ പടർന്ന് തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.