Sukta 16

Mantra 1

मैनमग्ने वि दहो माभि शोचो मास्य त्वचं चिक्षिपो मा शरीरम् । यदा शृतं कृणवो जातवेदोऽथेमेनं प्र हिणुतात्पितृभ्यः ॥

ഹേ അഗ്നേ, അവനെ ചിതറിക്കരുതേ; അവനെ ദഹിപ്പിച്ച് നശിപ്പിക്കരുതേ; അവനെ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കരുതേ; അവന്റെ ത്വക്ക് തള്ളിക്കളയരുതേ; ശരീരം കീറിക്കളയരുതേ. ഹേ ജാതവേദാ, നീ അവനെ ശൃത (സുസംസ്കൃതമായി പാകപ്പെടുത്തിയ) ആക്കിയാൽ, അവനെ പിതൃകളിലേക്കു മുന്നോട്ട് അയയ്ക്കുക.

Mantra 2

शृतं यदा करसि जातवेदोऽथेमेनं परि दत्तात्पितृभ्यः । यदा गच्छात्यसुनीतिमेतामथा देवानां वशनीर्भवाति ॥

ഹേ ജാതവേദാ, നീ അവനെ ശൃത (പാകമായി സന്നദ്ധ) ആക്കുമ്പോൾ, അവനെ പിതൃകൾക്കു പരിയായി ഏല്പിക്കുക—പൂർണ്ണമായി അവരുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഏൽപ്പിക്കുക. അവൻ ഈ അසුനീതി (പ്രാണപഥം) വഴി മുന്നേറുമ്പോൾ, അവൻ ദേവന്മാരുടെ വശനീ (ദേവൈച്ഛികമായി നയിക്കപ്പെടുന്നവൻ) ആകുന്നു.

Mantra 3

सूर्यं चक्षुर्गच्छतु वातमात्मा द्यां च गच्छ पृथिवीं च धर्मणा । अपो वा गच्छ यदि तत्र ते हितमोषधीषु प्रति तिष्ठा शरीरैः ॥

കാഴ്ച സൂര്യനിലേക്കു പോകട്ടെ; പ്രാണൻ വായുവിലേക്കു പോകട്ടെ. നിന്റെ സത്യത്തിന്റെ ധർമ്മപ്രകാരം ദ്യൗസിലേക്കും പൃഥിവിയിലേക്കും പോകുക. അല്ലെങ്കിൽ അവിടെയാണെങ്കിൽ നിനക്കു ഹിതം, അപ്സു (ജലങ്ങളിൽ) പോകുക; ഔഷധികളിൽ ശരീരശക്തികളോടെ വീണ്ടും പ്രതിഷ്ഠിതനാകുക.

Mantra 4

अजो भागस्तपसा तं तपस्व तं ते शोचिस्तपतु तं ते अर्चिः । यास्ते शिवास्तन्वो जातवेदस्ताभिर्वहैनं सुकृतामु लोकम् ॥

അജരമായ ഭാഗത്തെ തപസ്സാൽ തപിപ്പിക്കുക—അതിനെ ജ്വലിപ്പിച്ചു തീവ്രമാക്കുക; നിന്റെ ശോചിസ് (ജ്വാല) അതിനെ തപിക്കട്ടെ, നിന്റെ അർച്ചിസ് (കിരണം) അതിനെ ശുദ്ധിയിലേക്കു തപിക്കട്ടെ. ഹേ ജാതവേദസ്, നിന്റെ ശിവ തനുക്കളാൽ അവനെ സുകൃതന്മാരുടെ ലോകത്തിലേക്കു വഹിക്കണമേ.

Mantra 5

अव सृज पुनरग्ने पितृभ्यो यस्त आहुतश्चरति स्वधाभिः । आयुर्वसान उप वेतु शेषः सं गच्छतां तन्वा जातवेदः ॥

ഹേ അഗ്നേ, അവനെ വീണ്ടും വിടുവിക്കണമേ—പിതൃകളിലേക്കു താഴെയും മുന്നെയും—നിനക്കു ആഹുതിയായവൻ സ്വധാ-ശക്തികളിൽ ചരിക്കുന്നു. ശേഷിക്കുന്ന ആയു-പ്രാണൻ വീണ്ടും വസ്ത്രം ധരിച്ച് സമീപിക്കട്ടെ; ഹേ ജാതവേദസ്, ദേഹ-തനു സമരസമായി ഒന്നിച്ചേരട്ടെ.

Mantra 6

यत्ते कृष्णः शकुन आतुतोद पिपीलः सर्प उत वा श्वापदः । अग्निष्टद्विश्वादगदं कृणोतु सोमश्च यो ब्राह्मणाँ आविवेश ॥

നിന്നെ കറുത്ത പക്ഷി കുത്തിയതോ, അല്ലെങ്കിൽ ഉറുമ്പോ, സർപ്പോ, കാട്ടുമൃഗമോ—അഗ്നി അതെല്ലാം പൂർണ്ണമായി നിർവിഷമാക്കട്ടെ; ബ്രാഹ്മണ-തേജസ്സിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന സോമനും അങ്ങനെ തന്നേ. അന്ധകാരജന്യമായ ആക്രമണം ഹാനിരഹിതമാകട്ടെ.

Mantra 7

अग्नेर्वर्म परि गोभिर्व्ययस्व सं प्रोर्णुष्व पीवसा मेदसा च । नेत्त्वा धृष्णुर्हरसा जर्हृषाणो दधृग्विधक्ष्यन्पर्यङ्खयाते ॥

ഗോ-കിരണങ്ങളാൽ അഗ്നിയുടെ കവചം നിന്റെ ചുറ്റും പരത്തുക; സമൃദ്ധിയും മേദ-ബലവുംകൊണ്ട് അതിനെ ചേർത്ത് പൊതിയുക. ഹിംസയിൽ ഉല്ലസിക്കുന്ന ആ ഉഗ്രൻ നിന്നെ കീറി വീഴ്ത്താതിരിക്കട്ടെ; ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് ഭക്ഷിക്കാതിരിക്കട്ടെ.

Mantra 8

इममग्ने चमसं मा वि जिह्वरः प्रियो देवानामुत सोम्यानाम् । एष यश्चमसो देवपानस्तस्मिन्देवा अमृता मादयन्ते ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഈ ചമസം മറിച്ചുകളയരുതേ; ഇത് ദേവന്മാർക്കും സോമ്യശക്തികൾക്കും പ്രിയമാണ്. ഇത് ദേവപാനത്തിന്റെ പാത്രം; അതിൽ അമൃത ദേവന്മാർ ആനന്ദിക്കുന്നു.

Mantra 9

क्रव्यादमग्निं प्र हिणोमि दूरं यमराज्ञो गच्छतु रिप्रवाहः । इहैवायमितरो जातवेदा देवेभ्यो हव्यं वहतु प्रजानन् ॥

ക്രവ്യാദ (മാംസഭോജി) അഗ്നിയെ ഞാൻ ദൂരത്തേക്ക് അയക്കുന്നു; യമരാജന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ, അശുദ്ധിയെ ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോകട്ടെ. ഇവിടെ ഈ മറ്റേ ജാതവേദസ്—സർവ്വജ്ഞൻ—തന്നെ നിലകൊള്ളട്ടെ; പ്രജയെ അറിഞ്ഞ് ദേവന്മാർക്കു ഹവ്യം വഹിക്കട്ടെ.

Mantra 10

यो अग्निः क्रव्यात्प्रविवेश वो गृहमिमं पश्यन्नितरं जातवेदसम् । तं हरामि पितृयज्ञाय देवं स घर्ममिन्वात्परमे सधस्थे ॥

ക്രവ്യാദ രൂപത്തിൽ നിങ്ങളുടെ ഈ ഗൃഹത്തിൽ പ്രവേശിച്ച അഗ്നി—മറ്റേ ജാതവേദസിനെ നോക്കി, സർവ്വജന്മജ്ഞൻ—ആ ദേവനെ ഞാൻ പിതൃയജ്ഞത്തിനായി വേർതിരിക്കുന്നു. പരമ സധസ്ഥത്തിൽ അവൻ ഉഷ്മാവും പരിപാകവും ഉണർത്തട്ടെ.

Mantra 11

यो अग्निः क्रव्यवाहनः पितॄन्यक्षदृतावृधः । प्रेदु हव्यानि वोचति देवेभ्यश्च पितृभ्य आ ॥

ക്രവ്യവാഹനനായ, ഋതത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നി പിതൃന്മാർക്കു യജ്ഞം അർപ്പിക്കട്ടെ. അവൻ ഹവ്യങ്ങളെ മുന്നോട്ടു പ്രഖ്യാപിക്കട്ടെ—ദേവന്മാർക്കും പിതൃന്മാർക്കും—‘ഇവിടെ വരുവിൻ’ എന്നു വിളിച്ചു.

Mantra 12

उशन्तस्त्वा नि धीमह्युशन्तः समिधीमहि । उशन्नुशत आ वह पितॄन्हविषे अत्तवे ॥

ആകാംക്ഷയോടെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു; ആകാംക്ഷയോടെ തന്നേ നിന്നെ പ്രജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. ആകാംക്ഷയോടെ, ആകാംക്ഷയുള്ള ശക്തികളോടുകൂടെ, പിതൃന്മാരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക—ഹവിഷ് ഭുജിക്കുവാൻ, അകത്തളത്തിലെ വിനിമയം പൂർണമാകുവാൻ.

Mantra 13

यं त्वमग्ने समदहस्तमु निर्वापया पुनः । कियाम्ब्वत्र रोहतु पाकदूर्वा व्यल्कशा ॥

ഹേ അഗ്നേ, നീ പൂർണ്ണമായി ദഹിപ്പിച്ചവനെ വീണ്ടും മോചിപ്പിക്ക; അവനെ പുതുതായി ശാന്തമായി സ്ഥാപിക്ക. ഇവിടെ ജലങ്ങൾ ഉയരട്ടെ; പാകദൂർവാ—ചികിത്സക പുല്ലുകൾ—വാടാതെയായി വളരട്ടെ, യാത്രയ്ക്കുശേഷം സത്ത വീണ്ടും സമഗ്രത പ്രാപിക്കുവാൻ.

Mantra 14

शीतिके शीतिकावति ह्लादिके ह्लादिकावति । मण्डूक्या सु सं गम इमं स्वग्निं हर्षय ॥

ഹേ ശീതികേ, ഹേ അതി-ശീതികാവതി; ഹേ ഹ്ലാദികേ, ഹേ അതി-ഹ്ലാദികാവതി—ഹേ മണ്ഡൂക്യാ, സുസംഗമമായി ഒന്നിച്ചുവരിക: ഈ ശുഭ അഗ്നിയെ ആനന്ദിപ്പിച്ച് പ്രകാശിപ്പിക്ക, യാത്ര ശമിച്ച് ദീപ്തിമയമാകുവാൻ.