Sukta 108

Mantra 1

किमिच्छन्ती सरमा प्रेदमानड्दूरे ह्यध्वा जगुरिः पराचैः । कास्मेहितिः का परितक्म्यासीत्कथं रसाया अतरः पयांसि ॥

ഹേ സരമേ, നീ ഇവിടെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്ത് തേടിയാണ് വന്നത്? വഴി വാസ്തവത്തിൽ ദൂരമാണ്; അപ്പുറത്തുനിന്ന് വരുക ദുഷ്കരം. ഞങ്ങളോടുള്ള നിന്റെ ഉദ്ദേശം എന്ത്, നിന്റെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയ പിന്തുടർച്ച എന്ത്? രസാ നദിയുടെ ജലങ്ങളെ നീ എങ്ങനെ കടന്നു?

Mantra 2

इन्द्रस्य दूतीरिषिता चरामि मह इच्छन्ती पणयो निधीन्वः । अतिष्कदो भियसा तन्न आवत्तथा रसाया अतरं पयांसि ॥

ഇന്ദ്രന്റെ ദൂതിയായി, അവന്റെ ആജ്ഞയാൽ പ്രേരിതയായി ഞാൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു; ഹേ പണികളേ, നിങ്ങൾ മറച്ചുവെച്ച മഹാനിധികളെ തേടി. ഭയത്തിനിടയിൽ ഒരു അതിക്രമ-ചാട്ടം എന്നെ അവിടെയെത്തിച്ചു; അങ്ങനെ ഞാൻ രസാ നദിയുടെ ജലങ്ങളെ കടന്നു.

Mantra 3

कीदृङ्ङिन्द्रः सरमे का दृशीका यस्येदं दूतीरसरः पराकात् । आ च गच्छान्मित्रमेना दधामाथा गवां गोपतिर्नो भवाति ॥

ഹേ സരമേ, ഇന്ദ്രൻ എങ്ങനെയുള്ളവൻ—ഏത് സ്വരൂപമുള്ളവൻ, ഏത് ദർശനമുള്ളവൻ—അവന്റെ ദൂതിയായി നീ ദൂരത്തുനിന്ന് ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു? വരിക; ഇതിലൂടെ നിനക്കൊപ്പം സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കാം; അപ്പോൾ അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് ഗവാം ഗോപതി—പ്രകാശഗോവുകളുടെ പാലകനും രക്ഷകനും—ആകും.

Mantra 4

नाहं तं वेद दभ्यं दभत्स यस्येदं दूतीरसरं पराकात् । न तं गूहन्ति स्रवतो गभीरा हता इन्द्रेण पणयः शयध्वे ॥

ഞാൻ അവനെ അറിയുന്നില്ല—വഞ്ചിക്കപ്പെടാവുന്നവനെയും അല്ല, വഞ്ചിക്കുന്നവനെയും അല്ല—ആരെയെക്കുറിച്ചോ ഈ സന്ദേശം ദൂതിയായി ദൂരത്തുനിന്ന് പുറപ്പെട്ടുവന്നിരിക്കുന്നു. ആഴത്തിൽ ഒഴുകുന്ന പ്രവാഹങ്ങൾക്കും അവനെ മറയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇന്ദ്രൻ പ്രഹരിച്ചിട്ടു, ഹേ പണികളേ, നിങ്ങൾ അശക്തരായി കിടക്കുന്നു.

Mantra 5

इमा गावः सरमे या ऐच्छः परि दिवो अन्तान्त्सुभगे पतन्ती । कस्त एना अव सृजादयुध्व्युतास्माकमायुधा सन्ति तिग्मा ॥

ഹേ സരമേ, ഇവയത്രേ ആ ഗാവഃ—കിരണങ്ങൾ—നീ അന്വേഷിച്ചതു; ഹേ സുഭഗേ, നീ പറന്നുചെന്ന് ദ്യൗവിന്റെ അറ്റത്തോളം എത്തി. ഇനി അവയെ നിനക്കായി ആരാണ് വിട്ടുതരുക—നീ നിരായുധയായിരിക്കെ—ഞങ്ങളുടെ ആയുധങ്ങൾ തീക്ഷ്ണങ്ങളാണ്.

Mantra 6

असेन्या वः पणयो वचांस्यनिषव्यास्तन्वः सन्तु पापीः । अधृष्टो व एतवा अस्तु पन्था बृहस्पतिर्व उभया न मृळात् ॥

ഹേ പണികളേ, നിങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ സത്യസേനയില്ലാത്തവ; നിങ്ങളുടെ ദേഹങ്ങൾ അശക്തങ്ങളാകട്ടെ, നിങ്ങളുടെ പാപം വെളിപ്പെടട്ടെ. നിങ്ങൾ പോകുന്ന പഥം (ഞങ്ങൾക്ക്) അപ്രതിരോധ്യമായിരിക്കട്ടെ—നിങ്ങൾക്കല്ല; ബൃഹസ്പതി നിങ്ങളെ ഇരുവശത്തുനിന്നും അഭയം നല്കാതിരിക്കട്ടെ.

Mantra 7

अयं निधिः सरमे अद्रिबुध्नो गोभिरश्वेभिर्वसुभिर्न्यृष्टः । रक्षन्ति तं पणयो ये सुगोपा रेकु पदमलकमा जगन्थ ॥

ഹേ സരമാ, ഇതാ ഈ നിധി—അദ്രിയുടെ ഗർഭത്തിൽ, പാറയുടെ ആഴത്തിൽ നിക്ഷിപ്തം; ഗോഭിഃ, അശ്വൈഃ, വസുഭിഃ എന്നിവകൊണ്ട് നിറഞ്ഞത്. അതിനെ പണയന്മാർ കാക്കുന്നു—തങ്ങളുടെ തമസ്സിന്റെ സുഗോപന്മാർ. എങ്കിലും നീ പദത്തിലേക്കും, ലക്ഷണത്തിലേക്കും, ആ വാസസ്ഥാനത്തേക്കും എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

Mantra 8

एह गमन्नृषयः सोमशिता अयास्यो अङ्गिरसो नवग्वाः । त एतमूर्वं वि भजन्त गोनामथैतद्वचः पणयो वमन्नित् ॥

ഇങ്ങോട്ട് ഋഷിമാർ വന്നു—സോമംകൊണ്ട് തീക്ഷ്ണരായവർ: അയാസ്യൻ, അങ്കിരസർ, നവഗ്വർ. അവർ ഗോണാം ഈ ഊർവം വിഭജിച്ച് തുറന്നു; പിന്നെ പണയന്മാർ വൈരത്തോടെ ഈ വചനം തുപ്പിക്കളഞ്ഞു.

Mantra 9

एवा च त्वं सरम आजगन्थ प्रबाधिता सहसा दैव्येन । स्वसारं त्वा कृणवै मा पुनर्गा अप ते गवां सुभगे भजाम ॥

അങ്ങനെ തന്നേ നീ, ഹേ സരമാ, എത്തിയിരിക്കുന്നു—ദൈവ്യ സഹസാൽ പ്രബോധിതയായി. ഞാൻ നിന്നെ സഹോദരിയാക്കും; വീണ്ടും മടങ്ങിപ്പോകരുത്. ഹേ സുഭഗേ, നിന്നിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ ഗവാം എന്നതിന്റെ ഞങ്ങളുടെ പങ്ക് എടുക്കും.

Mantra 10

नाहं वेद भ्रातृत्वं नो स्वसृत्वमिन्द्रो विदुरङ्गिरसश्च घोराः । गोकामा मे अच्छदयन्यदायमपात इत पणयो वरीयः ॥

എനിക്ക് സഹോദരബന്ധവും സഹോദരിബന്ധവും അറിയില്ല; ഇന്ദ്രൻ അറിയുന്നു, ഭയങ്കരമായ അങ്ഗിരസുകളും അറിയുന്നു. ഗോകാമ (പശുക്കളെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന) ആ ശക്തികൾ എന്നെ മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു; അതിനാൽ, ഹേ പണികളേ, ദൂരെയ്ക്ക് പോകുവിൻ—ഇനിയും വിശാലമായ അകലത്തിലേക്ക് പിരിഞ്ഞുപോകുവിൻ.

Mantra 11

दूरमित पणयो वरीय उद्गावो यन्तु मिनतीॠतेन । बृहस्पतिर्या अविन्दन्निगूळ्हाः सोमो ग्रावाण ऋषयश्च विप्राः ॥

ദൂരമേ, ഹേ പണികളേ—ഇനിയും ദൂരമേ! ഋതം (സത്യക്രമം) കൊണ്ടു ഭേദിച്ച് കിരണങ്ങൾ/ഗാവോ പുറപ്പെട്ടുപോകട്ടെ. മറഞ്ഞുകിടന്നവയെ ബൃഹസ്പതി കണ്ടെത്തി—സോമം, ഗ്രാവാണ (പിഴിയുന്ന കല്ലുകൾ), ഋഷികൾ, വിപ്രർ (പ്രകാശിത ചിന്തകർ)—ആ കണ്ടെത്തലോടൊപ്പം നിലകൊള്ളുന്നു.