
Sukta 10.109
Unknown/unspecified in input (traditional Anukramaṇī assigns RV 10.109 to a specific seer; not provided here)
Āpaḥ (Waters) / Ṛta; with Mātariśvan invoked
Triṣṭubh (probable for RV 10.109)
ഈ സൂക്തം ഗുരുതരമായ “ബ്രഹ്മ-കിൽബിഷ” (പവിത്രക്രമത്തോടും ബ്രാഹ്മണീയ പാവിത്ര്യത്തോടും വിരുദ്ധമായ അപരാധം)യെ വിഷയമാക്കുന്നു. ഋതത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ജലങ്ങൾ (ആപഃ) മുതലായ ബ്രഹ്മാണ്ഡശക്തികൾ ആദ്യം തെറ്റിനെയും അതിന്റെ പരിഹാരത്തെയും കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു. തെറ്റായി എടുത്തതു തിരികെ നൽകുന്ന പുനഃസ്ഥാപനം/പരിഹാരം ഇതിൽ ഊന്നിപ്പറയുന്നു; ദിവ്യമായ ആപഃകളിലൂടെ ശുദ്ധീകരണവും, ദേവന്മാരോടുള്ള ഐക്യത്തിലേക്ക് വീണ്ടും പ്രവേശിച്ച് ഋതത്തിൽ ശരിയായ നിലയിലേക്കു മടങ്ങുന്നതും പ്രതിപാദിക്കുന്നു. അവസാനം പുതുക്കപ്പെട്ട ആരാധനയും ഋതത്തിൽ ശരിയായ നിലപാടും കൈവരിക്കുന്നതോടെ ഇത് സമാപിക്കുന്നു.
Mantra 1
तेऽवदन्प्रथमा ब्रह्मकिल्बिषेऽकूपारः सलिलो मातरिश्वा । वीळुहरास्तप उग्रो मयोभूरापो देवीः प्रथमजा ऋतेन ॥
അവർ ആദ്യം പവിത്രവാണി (ബ്രഹ്മ)യ്ക്കെതിരായ കുറ്റത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു: അകൂപാര (അപരിമിത) സമുദ്രം, ജലങ്ങൾ, മാതരിശ്വൻ. ശക്തിവാഹകർ, ഉഗ്ര തപസ്, മയോഭൂ (ആനന്ദദാതാവ്)—ഈ ദിവ്യ ജലങ്ങൾ, പ്രഥമജ (ആദ്യജനിതങ്ങൾ), ഋതം കൊണ്ടു സഞ്ചരിക്കുന്നു.
Mantra 2
सोमो राजा प्रथमो ब्रह्मजायां पुनः प्रायच्छदहृणीयमानः । अन्वर्तिता वरुणो मित्र आसीदग्निर्होता हस्तगृह्या निनाय ॥
സോമരാജൻ ആദ്യം ബ്രഹ്മജായയെ വീണ്ടും തിരികെ ഏല്പിച്ചു—അന്യായം അംഗീകരിക്കാതെ. ഋതത്തിന്റെ രക്ഷകരായി വരുണനും മിത്രനും അനുഗമിച്ചു; അഗ്നി ഹോതൃ അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് അവളെ മുന്നോട്ട് നയിച്ചു.
Mantra 3
हस्तेनैव ग्राह्य आधिरस्या ब्रह्मजायेयमिति चेदवोचन् । न दूताय प्रह्ये तस्थ एषा तथा राष्ट्रं गुपितं क्षत्रियस्य ॥
“കൈകൊണ്ടുതന്നെ ഗ്രഹിക്കപ്പെടണം—അതുതന്നെയാണ് അവകാശം,” എന്നു അവർ പറഞ്ഞു; “ഇവൾ ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യ.” ദൂതന്റെ പിടിയാൽ പിടിക്കപ്പെടാൻ അവൾ നിന്നില്ല. ഇങ്ങനെ ക്ഷത്രിയന്റെ രാജ്യം ഋതത്തിന്റെ നിയമത്തിൽ സംരക്ഷിതമാകുന്നു.
Mantra 4
देवा एतस्यामवदन्त पूर्वे सप्तऋषयस्तपसे ये निषेदुः । भीमा जाया ब्राह्मणस्योपनीता दुर्धां दधाति परमे व्योमन् ॥
പുരാതന ദേവന്മാർ അവളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു; തപസ്സിന്റെ തേജസ്സിൽ ഇരുന്ന സപ്തഋഷികളും പറഞ്ഞു. ബ്രാഹ്മണന്റെ ജായ യഥാവിധി ഉപനീതയായാൽ ഭയങ്കര ശക്തിയുള്ളവളാകുന്നു; പരമ വ്യോമത്തിൽ അവൾ ദുർധരമായ ഫലം സ്ഥാപിക്കുന്നു.
Mantra 5
ब्रह्मचारी चरति वेविषद्विषः स देवानां भवत्येकमङ्गम् । तेन जायामन्वविन्दद्बृहस्पतिः सोमेन नीतां जुह्वं न देवाः ॥
ബ്രഹ്മചാരി വിഷ-ശക്തികൾക്കെതിരെ വിറച്ചുകൊണ്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവൻ ദേവന്മാരുടെ ഒരു അംഗമായി മാറുന്നു. ആ ശക്തിയാൽ ബൃഹസ്പതി അനുഗമിച്ചുപോയ ഭാര്യയെ വീണ്ടും കണ്ടെത്തി; സോമൻ നയിച്ചതിനാൽ അവൾ ദേവന്മാരുടെ അടുക്കൽ യജ്ഞത്തിലെ ജുഹൂ (ആഹുതി-കരണ്ടി)പോലെ എത്തി—അന്തര്യജ്ഞകർമ്മത്തിന് യോഗ്യയായി.
Mantra 6
पुनर्वै देवा अददुः पुनर्मनुष्या उत । राजानः सत्यं कृण्वाना ब्रह्मजायां पुनर्ददुः ॥
വീണ്ടും ദേവന്മാർ അവളെ തിരികെ നൽകി; വീണ്ടും മനുഷ്യരും കൂടെ. രാജാക്കന്മാർ സത്യത്തിൽ നിലകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യയെ വീണ്ടും മടക്കി നൽകി—ശക്തിയെ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ ധർമ്മത്തിലേക്ക് പുനഃസ്ഥാപിച്ചു.
Mantra 7
पुनर्दाय ब्रह्मजायां कृत्वी देवैर्निकिल्बिषम् । ऊर्जं पृथिव्या भक्त्वायोरुगायमुपासते ॥
ബ്രഹ്മജായയെ വീണ്ടും തിരികെ നൽകി, അവർ ദേവന്മാരോടൊപ്പം നികിൽബിഷത (ദോഷരഹിതത്വം) സ്ഥാപിച്ചു. ഭൂമിയുടെ ഊർജ്ജവും അംശവും പങ്കുവെച്ച്, അവർ ഉരുഗായ (വിശാലപാദവെപ്പുകാരൻ)നെ ഉപാസനയിൽ സമീപിക്കുന്നു—മോക്ഷത്തിന്റെ വിശാല പഥം നല്കുന്നവനെ.
It focuses on a serious sacred fault (brahma-kilbiṣa) and explains how Ṛta is restored through truth, purification by the divine Waters (Āpaḥ), and especially by giving back what was wrongly taken.
In the Veda, Waters are divine purifiers and carriers of Ṛta. Here they represent the power that washes away guilt and re-establishes right order when one makes proper restitution.
It means “giving back again”—restitution. The hymn presents restitution as the decisive act that removes the fault and allows one to return to worship and harmony with the gods.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.