
Sukta 1.92
Gautama (Gautama Rahūgaṇa tradition) / Gotamas (per internal evidence in 1.92.7)
Uṣas (Dawn)
Triṣṭubh (probable for RV 1.92; verse-length and cadence consistent)
ഋഗ്വേദം 1.92 ഉഷസ്സിനെ പുകഴ്ത്തുന്ന പ്രഭാതസൂക്തമാണ്. എപ്പോഴും പുതുക്കപ്പെടുന്ന ശക്തിയായ ഉഷസ് പ്രകാശത്തിന്റെ “പതാക” ഉയർത്തി, ചുവന്ന പശുക്കളെപ്പോലെ കിരണങ്ങളെ വിടുവിച്ച് ലോകത്തെ ചലനത്തിലാക്കുന്നു എന്ന് കവി വർണ്ണിക്കുന്നു. അവളുടെ അചഞ്ചലമായ പുനരാഗമനം, സൗന്ദര്യവും ഉപകാരശീലതയും, അന്ധകാരംയും വൈരവും അകറ്റി ആയുസ്സ് ദീർഘിപ്പിക്കുന്ന ശേഷിയും ഇവിടെ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു. സൂക്തം യാഗഫലപ്രാപ്തിയിലേക്കും തിരിഞ്ഞ്, അവസാനം പ്രഭാതത്തിൽ ഉണരുന്ന സോമപാനശക്തികളെ ക്ഷണിച്ച് ഹവിസ്സിനായി ദേവന്മാരെ കൊണ്ടുവരണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ച് സമാപിക്കുന്നു.
Mantra 1
एता उ त्या उषसः केतुमक्रत पूर्वे अर्धे रजसो भानुमञ्जते । निष्कृण्वाना आयुधानीव धृष्णवः प्रति गावोऽरुषीर्यन्ति मातरः ॥
ഈ ഉഷസഃ—ഉഷസ്സുകൾ ജാഗരണത്തിന്റെ കേതു—ധ്വജം സ്ഥാപിച്ചു; രജസഃയുടെ പൂർവ അർദ്ധത്തിൽ അവർ ഭാനു—ദീപ്തമായ തേജസ്സിനെ അഭിഷേകിക്കുന്നു. ആയുധാനീവ—ആയുധം ധരിച്ച ധൃഷ്ണു യോദ്ധാക്കളെപ്പോലെ അതിനെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന്, അരുഷീ മാതരഃ—ചുവപ്പുനിറമുള്ള മാതൃ-ഗാവുകൾ (കിരണങ്ങൾ) ഞങ്ങളിലേക്കു മുന്നേറുന്നു.
Mantra 2
उदपप्तन्नरुणा भानवो वृथा स्वायुजो अरुषीर्गा अयुक्षत । अक्रन्नुषासो वयुनानि पूर्वथा रुशन्तं भानुमरुषीरशिश्रयुः ॥
മുകളിലേക്കു ചുവപ്പുനിറമുള്ള തേജസ്സുകൾ സ്വൈരമായി ചാടുന്നു; സ്വയം-യോജിതമായ ചുവന്ന കിരണങ്ങൾ പ്രകാശമയമായ ഗാവുകളെ (കിരണ-ധേനുക്കളെ) കെട്ടുന്നു. ഉഷസ്സുകൾ പൂർവ്വകാലത്തെപ്പോലെ തങ്ങളുടെ വിധാന-പ്രവൃത്തികളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു; ചുവപ്പുള്ളവ (കിരണങ്ങൾ) ദീപ്തമായ ഭാനുവിനോടു ചേർന്നു അതിൽ തന്നെ സ്ഥാനം പിടിക്കുന്നു.
Mantra 3
अर्चन्ति नारीरपसो न विष्टिभिः समानेन योजनेना परावतः । इषं वहन्तीः सुकृते सुदानवे विश्वेदह यजमानाय सुन्वते ॥
പ്രകാശമയ സ്ത്രീകൾ (ഉഷസ്സുകൾ) പാടുന്നു—പ്രവർത്തനശീലമുള്ള തൊഴിലാളികൾ തങ്ങളുടെ സംഘങ്ങളോടൊപ്പം ഉള്ളതുപോലെ; ഒരേ യോജനത്തിൽ യോജിച്ച് പരാവത് (ദൂരപ്പുറത്ത്) നിന്നു വരുന്നു. സുകൃത (സത്കർമ്മി), സുദാനവ (സുദാതാവ്) നുവേണ്ടി അവർ വർദ്ധിയുടെ ഇഷയെ വഹിക്കുന്നു—അതെ, സോമം പിഴിയുന്ന (സുന്വതേ) യജമാനനുവേണ്ടി ഇതെല്ലാം.
Mantra 4
अधि पेशांसि वपते नृतूरिवापोर्णुते वक्ष उस्रेव बर्जहम् । ज्योतिर्विश्वस्मै भुवनाय कृण्वती गावो न व्रजं व्युषा आवर्तमः ॥
നർത്തകിയെപ്പോലെ അവൾ തന്റെ സൗന്ദര്യരൂപങ്ങൾ ധരിക്കുന്നു; ഉസ്രയെപ്പോലെ (പ്രകാശവതിയെപ്പോലെ) തേജസ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ അവൾ തന്റെ വക്ഷസ് അനാവരണം ചെയ്യുന്നു. സർവ്വ ഭുവനങ്ങൾക്കും ജ്യോതി സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട്, ഉഷസ് അന്ധകാരം തുറക്കുന്നു—ഗാവുകൾ വ്രജം (തൊഴുത്ത്) തുറക്കുന്നതുപോലെ, അടഞ്ഞിരുന്ന ശക്തികളെ സ്വതന്ത്ര ഗതിയിലേക്കു വിടുന്നു.
Mantra 5
प्रत्यर्ची रुशदस्या अदर्शि वि तिष्ठते बाधते कृष्णमभ्वम् । स्वरुं न पेशो विदथेष्वञ्जञ्चित्रं दिवो दुहिता भानुमश्रेत् ॥
അവളുടെ പ്രത്യുത്തരിക്കുന്ന ജ്വാല ദീപ്തമായി ദൃശ്യമാകുന്നു; അവൾ മുന്നിൽ നിലകൊണ്ട് കറുത്ത, വിശാലമായ അന്ധകാരവ്യാപ്തിയെ തുരത്തുന്നു. നന്നായി രൂപപ്പെടുത്തിയ രൂപംപോലെ അവൾ സഭകളിൽ തന്റെ സൗന്ദര്യത്തെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു; ദിവ്യദുഹിതയായ ഉഷസ് അത്ഭുതകരമായ കാന്തിയിലേക്കെത്തി.
Mantra 6
अतारिष्म तमसस्पारमस्योषा उच्छन्ती वयुना कृणोति । श्रिये छन्दो न स्मयते विभाती सुप्रतीका सौमनसायाजीगः ॥
ഞങ്ങൾ ഈ അന്ധകാരത്തിന്റെ അപ്പുറം കടന്നിരിക്കുന്നു; ഉദയിക്കുന്ന ഉഷസ് യഥോചിത പ്രവർത്തനക്രമങ്ങളെ (വയുന) സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ദീപ്തയായി അവൾ ശ്രീയ്ക്കായി ഛന്ദസ്സുപോലെ പുഞ്ചിരിക്കുന്നു; സുന്ദരമുഖിയായ അവൾ ഞങ്ങളെ ആത്മസൗമനസ്യത്തിലേക്ക് ഉണർത്തിയിരിക്കുന്നു.
Mantra 7
भास्वती नेत्री सूनृतानां दिवः स्तवे दुहिता गोतमेभिः । प्रजावतो नृवतो अश्वबुध्यानुषो गोअग्राँ उप मासि वाजान् ॥
ഭാസ്വതിയായ, സൂനൃതകളുടെ (സത്യവാണിയുടെ) നേതാവായ ദിവ്യദുഹിതയായ ഉഷസിനെ ഗൗതമർ സ്തുതിക്കുന്നു. ഹേ ഉഷസ്, പ്രജാവാന്മാരും നൃവാന്മാരും—വീരബലമുള്ളവർ—അവർക്കായി സമൃദ്ധികളോടെ സമീപിക്ക; ഗോഅഗ്രാ—ആദ്യം പ്രകാശ-ഗോസമ്പത്തിയുള്ളവളായി—അശ്വബുധ്യാ—അശ്വശക്തിയെ ഉണർത്തുന്നവളായി—വാജങ്ങൾ (ബലം-സമൃദ്ധി) നൽകുക.
Mantra 8
उषस्तमश्यां यशसं सुवीरं दासप्रवर्गं रयिमश्वबुध्यम् । सुदंससा श्रवसा या विभासि वाजप्रसूता सुभगे बृहन्तम् ॥
ഹേ ഉഷാ (പ്രഭാതദേവി), യശസ്സുള്ളതും സുവീരവും (വീരപുത്രസമ്പന്നം), ദാസ്യബന്ധനങ്ങളെ തകർക്കുന്നതും അശ്വബുധ്യം (അശ്വശക്തികളെ ഉണർത്തുന്നതും) ആയ ആ റയി (സമ്പത്ത്) ഞാൻ പ്രാപിക്കട്ടെ. ഹേ സുദംസാ (സുകർമ്മിണി), നീ ശ്രവസ് (കീർത്തി) കൊണ്ടു പ്രകാശിക്കുന്നു; ഹേ വാജപ്രസൂതാ (ബല-സമൃദ്ധി ജനിപ്പിക്കുന്നവളേ), ഹേ സുഭഗേ, ആ ബൃഹന്തം (വിശാലത) ഞങ്ങൾക്ക് ദാനം ചെയ്യുക.
Mantra 9
विश्वानि देवी भुवनाभिचक्ष्या प्रतीची चक्षुरुर्विया वि भाति । विश्वं जीवं चरसे बोधयन्ती विश्वस्य वाचमविदन्मनायोः ॥
ദേവി എല്ലാ ഭുവനങ്ങളെയും അഭിചക്ഷ്യ (സർവ്വത്ര ദൃഷ്ടിയാൽ നിരീക്ഷിച്ച്), പ്രതീചീ (നമ്മുടെ ദിശയിലേക്കു തിരിഞ്ഞ്) ഉർവിയാ (വിശാല) ചക്ഷുസ്സോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു. എല്ലാ ജീവചലനങ്ങളെയും പുറപ്പെടാൻ ഉണർത്തി, അവൾ സർവ്വത്തിനായി മന-യോഃ (രണ്ടു മനസ്സുകളുടെ) വാച് (വാക്ക്) കണ്ടെത്തുന്നു—വാക്കിനെയും ബോധത്തെയും ഏകതാളത്തിലാക്കുന്നു.
Mantra 10
पुनःपुनर्जायमाना पुराणी समानं वर्णमभि शुम्भमाना । श्वघ्नीव कृत्नुर्विज आमिनाना मर्तस्य देवी जरयन्त्यायुः ॥
വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുന്ന ആ പുരാണി, അതേ വർണവും (രൂപ-വർണ) അലങ്കരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ശ്വഘ്നീ പോലെ—ഭക്ഷകനെ അകറ്റുന്നവളെപ്പോലെ—അവൾ വിജ് (വിഭാഗം/തടസ്സം) എന്ന കൃത്നു (കെട്ടുകൾ) ഭേദിച്ച് വൈരം ക്ഷയിപ്പിക്കുന്നു; ദേവി മർത്ത്യന്റെ ആയുസ്സിനെ ദീർഘമാക്കുന്നു—ചേതനയുടെ പ്രകാശം പുതുക്കി ഉണർത്തി.
Mantra 11
व्यूर्ण्वती दिवो अन्ताँ अबोध्यप स्वसारं सनुतर्युयोति । प्रमिनती मनुष्या युगानि योषा जारस्य चक्षसा वि भाति ॥
ദിവത്തിന്റെ അറ്റത്തോളം വിരിച്ചുകൊണ്ട് ജാഗരിപ്പിക്കുന്ന ഉഷസ് ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു; അവൾ തന്റെ സഹോദരി രാത്രിയെ പാതയിൽ നിന്ന് അകറ്റുന്നു. മനുഷ്യരുടെ ജഡതയുടെ യുഗങ്ങളെ തകർത്തുകൊണ്ട്, ആ ദീപ്തയായ സ്ത്രീ തന്റെ പ്രിയന്റെ ചേതനദൃഷ്ടിയാൽ—അവളെ വിളിച്ചുണർത്തുന്ന ജാഗ്രതാനോട്ടാൽ—വിഭാതിയായി പ്രകാശിക്കുന്നു.
Mantra 12
पशून्न चित्रा सुभगा प्रथाना सिन्धुर्न क्षोद उर्विया व्यश्वैत् । अमिनती दैव्यानि व्रतानि सूर्यस्य चेति रश्मिभिर्दृशाना ॥
കിരണങ്ങളുടെ ഇടയാളിയെപ്പോലെ, പലവർണ്ണങ്ങളുള്ള സൗഭാഗ്യവതി ഉഷസ് വ്യാപിക്കുന്നു; പ്രളയപ്രവാഹമുള്ള സിന്ധുവിനെപ്പോലെ, അവൾ വിശാലതയിലൂടെ ഉന്മേഷത്തോടെ ഒഴുകിപ്പായുന്നു. അവൾ ദൈവ്യ വ്രതങ്ങളെ ലംഘിക്കുന്നില്ല; സൂര്യന്റെ രശ്മികളിൽ ദൃശ്യമാകെ, ഋതത്തോടു യോജിച്ച് മുന്നേറുന്നു.
Mantra 13
उषस्तच्चित्रमा भरास्मभ्यं वाजिनीवति । येन तोकं च तनयं च धामहे ॥
ഹേ ഉഷസേ, വാജിനീവതി, ആ ചിത്രമയ ദീപ്തമായ ദാനം ഞങ്ങൾക്കായി കൊണ്ടുവരിക; അതിനാൽ ഞങ്ങൾ തോകം (സന്തതി)യും തനയം (പുത്ര-സന്തതി)യും സ്ഥാപിക്കട്ടെ, സത്യനിവാസത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ വളർച്ചകളെ ഉറപ്പിക്കട്ടെ.
Mantra 14
उषो अद्येह गोमत्यश्वावति विभावरि । रेवदस्मे व्युच्छ सूनृतावति ॥
ഹേ ഉഷസ്സേ, ഇന്ന് ഇവിടെ ഗോമത്യും അശ്വാവത്യും ആയ സമൃദ്ധിയോടെ—ഹേ വിഭാവരി—ഞങ്ങൾക്കായി ഉദിക്കണമേ. ഹേ സൂനൃതാവതി, രേവത് (ഐശ്വര്യം) സഹിതം ഞങ്ങളിലേക്കു പ്രകാശിച്ചു വിരിയുക.
Mantra 15
युक्ष्वा हि वाजिनीवत्यश्वाँ अद्यारुणाँ उषः । अथा नो विश्वा सौभगान्या वह ॥
ഹേ വാജിനീവതി ഉഷസ്സേ, ഇന്ന് നിന്റെ അരുൺ (ചുവപ്പുകാന്തിയുള്ള) അശ്വങ്ങളെ യോജിപ്പിക്കണമേ. പിന്നെ ഞങ്ങളിലേക്കു സർവ്വ സൗഭാഗ്യങ്ങളും—എല്ലാ മംഗളശക്തികളും—കൊണ്ടുവരിക.
Mantra 16
अश्विना वर्तिरस्मदा गोमद्दस्रा हिरण्यवत् । अर्वाग्रथं समनसा नि यच्छतम् ॥
ഹേ അശ്വിനൗ, ഹേ ദസ്രാ (അത്ഭുതകർമ്മികൾ), ഗോമത്യും ഹിരണ്യവത്യും ആയ സമൃദ്ധിയോടെ നിങ്ങളുടെ പാത ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിക്കണമേ. ഏകമനസ്സോടെ നിങ്ങളുടെ രഥം ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന് ഇവിടെ സ്ഥാപിക്കണമേ.
Mantra 17
यावित्था श्लोकमा दिवो ज्योतिर्जनाय चक्रथुः । आ न ऊर्जं वहतमश्विना युवम् ॥
ഹേ അശ്വിനൗ, നിങ്ങൾ മനുഷ്യർക്കായി ദിവ്യാകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രകാശം—തേജസ്സുള്ള യശസ്—ഇങ്ങനെ സൃഷ്ടിച്ചതുപോലെ, ഞങ്ങളിലേക്കും പോഷക ഊർജവും ആനന്ദവും കൊണ്ടുവരുവിൻ, ഹേ ദേവയുഗളേ.
Mantra 18
एह देवा मयोभुवा दस्रा हिरण्यवर्तनी । उषर्बुधो वहन्तु सोमपीतये ॥
ഇവിടേക്ക് വരുവിൻ, ഹേ ദേവന്മാരേ, ആനന്ദദായകരേ; ഹേ ദസ്രരേ, സ്വർണ്ണപഥങ്ങളുടെ അധിപതികളേ. ഉഷസ്സാൽ ജാഗരിതമായ ശക്തികൾ നിങ്ങളെ സോമപാനത്തിനായി കൊണ്ടുവരട്ടെ—ഞങ്ങളിലാകെ ആനന്ദം സ്ഥാപിതമാകട്ടെ.
The hymn primarily praises Uṣas (Dawn), describing her light, beauty, and daily renewal. The closing also includes an invitation to dawn-awakened divine powers for soma-drinking.
It highlights a Vedic paradox: Dawn is timeless in her role (ancient), yet she appears freshly each day (born again). This expresses cosmic regularity and personal renewal at the start of every day.
It is well-suited for dawn recitation to cultivate clarity, motivation, and protection for the day. Traditionally it aligns with morning offerings (like ghee into fire or a simple water/milk offering) and a prayer for health and long life.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.