മണ്ഡോദരി

അചിന്ത്യകർമ്മനായ രാമൻ ദശഗ്രീവനെ വധിച്ചതുകണ്ട്, അവിടെ മണ്ടോദരി തന്റെ ഭർത്താവിനെക്കുറിച്ച് ദീനയായി ദുഃഖത്തിൽ വിലപിച്ചു.

അവിടെ കപി മന്ദോദരിയെ ശയനിച്ചിരിക്കുന്നതായി കണ്ടു—കാന്തിമയയും കനകവർണ്ണാഭയും ആയി, മുത്തും മണിയും പതിച്ച ആഭരണങ്ങളാൽ അത്യന്തം അലങ്കൃതയായി; തന്റെ തന്നെ തേജസ്സാൽ ഉത്തമ ഭവനം ശോഭിപ്പിക്കുന്നവളെന്നപോലെ; അവൾ അന്തഃപുരത്തിന്റെ പ്രിയ മഹാരാണിയായിരുന്നു.

കാമവ്യഥയിൽ പീഡിതനായ അവനോടു മന്ദോദരി മധുരവാണിയിൽ പറഞ്ഞു: ‘മഹേന്ദ്രസമവിക്രമനേ, നിനക്ക് സീതയാൽ എന്ത് ആവശ്യം?’

ഭർത്താവിന്റെ തല കണ്ട് മന്ദോദരി ബോധം കെട്ട്, വിഷമിച്ച് ഭൂമിയിൽ വീണു. യുവതികളുടെ കൂട്ടം കരഞ്ഞുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റ് ഓടിവന്നു; അവളെ ഉയർത്തി രാവണന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. തങ്ങളുടെ സ്വാമിയുടെ അവസ്ഥ കണ്ട് അവർ നിലവിളിച്ചു; മുടി അഴിഞ്ഞു, ശരീരം…

അവർക്ക് വരങ്ങൾ നൽകി ബ്രഹ്മാ പുറപ്പെട്ടു; അവരും സന്തോഷത്തോടെ തത്തമസ്വന്ത ഭവനങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി. മയന് മന്ദോദരി എന്ന പേരിട്ട ഒരു മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൾ അത്യന്തം സുന്ദരിയായ സ്ത്രീകളിൽ ശ്രേഷ്ഠ. ആ മയൻ അവളെ കൊണ്ടുവന്ന് രാവണന് നൽകി; അവൻ അസുരരുടെ…

മരത്തിന്റെ ഇലകൾക്കിടയിൽ ഒളിച്ചിരുന്നു, "സഹോദരാ, ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?" എന്ന് ചിന്തിച്ചു. ആ സമയത്ത് രാവണൻ അവിടെ വന്നു, പല അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീകളോടൊപ്പം. ദുഷ്ടൻ സീതയെ പലവിധം ഉപദേശിച്ചു, ശാമം, ദാനം, ഭയം, ഭേദം കാണിച്ചു. രാവണൻ പറഞ്ഞു…

വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, വിദേഹരാജകുമാരിയായ സീത മന്ദോദരിയുടെ ഭർത്താവിനെ വിധിവശാൽ ഒരു ദിവ്യ സന്യാസിയായി കരുതി ഇപ്രകാരം മറുപടി നൽകി।

ഹേ തന്വംഗീ! മന്ദോദരിയെപ്പോലെ, അവൾ ശുഭനായ രാജാവിനെയും അനുകൂലനായ ഭർത്താവിനെയും ഉപേക്ഷിച്ചു, പിന്നീട് കാമാർത്തിയും മോഹവും കൊണ്ട് വ്യാകുലയായി ഒരു ശഠനെ ഭർത്താവായി സ്വീകരിച്ചു.

മന്ദോദരി, കൗസല്യ, സുഭദ്ര, കൗരവി, രേവതി, സത്യഭാമ, കാളിന്ദി, ലക്ഷ്മണ എന്നിവർ।

അതിനുശേഷം മനോഹരമായ ചിത്രവനങ്ങളിലും നദികളുടെ മണൽത്തീരങ്ങളിലും അവൻ അവളോടൊപ്പം ക്രീഡിച്ചു—രാവണൻ മന്ദോദരിയോടൊപ്പം ക്രീഡിച്ചതുപോലെ।

അവൾ ‘മന്ദോദരി’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധ; ഭർത്തൃലാഭത്തിനായി തപസ്സു ചെയ്യുന്നു; ഉമയുടെ പ്രിയനായ ശുഭപ്രഭു (ശിവൻ) തന്നെയാണ് വരനെന്ന് കരുതി ആരാധിക്കുന്നു।

ആ പാപിയെ കുംഭകർണനും വിഭീഷണനും, പിന്നെയും പിന്നെയും മന്ദോദരിയും തടഞ്ഞു— “സീതയെ മോചിപ്പിക്കൂ, മോചിപ്പിക്കൂ!” എന്ന്.