മണ്ഡോദരി in the Ramayana

അവിടെ കപി മന്ദോദരിയെ ശയനിച്ചിരിക്കുന്നതായി കണ്ടു—കാന്തിമയയും കനകവർണ്ണാഭയും ആയി, മുത്തും മണിയും പതിച്ച ആഭരണങ്ങളാൽ അത്യന്തം അലങ്കൃതയായി; തന്റെ തന്നെ തേജസ്സാൽ ഉത്തമ ഭവനം ശോഭിപ്പിക്കുന്നവളെന്നപോലെ; അവൾ അന്തഃപുരത്തിന്റെ പ്രിയ മഹാരാണിയായിരുന്നു.

അപ്പോൾ സ്ത്രീകളുടെ നടുവിൽ നിന്നുയർന്ന്, ദുഷ്ടബുദ്ധിയായ അവന്റെ ഭാര്യ—വരയായ മന്ദോദരി—മുന്നോട്ട് വന്ന് അവനെ തടഞ്ഞു.

കാമവ്യഥയിൽ പീഡിതനായ അവനോടു മന്ദോദരി മധുരവാണിയിൽ പറഞ്ഞു: ‘മഹേന്ദ്രസമവിക്രമനേ, നിനക്ക് സീതയാൽ എന്ത് ആവശ്യം?’

പ്രഭോ! ദേവഗന്ധർവകന്യകളോടും യക്ഷകന്യകളോടും കൂടി ഇവിടെ രമിക്കൂ; സീതയുമായി നിനക്കെന്ത് കാര്യം?

അപ്പോൾ ആ സ്ത്രീകൾ ഒന്നിച്ചുകൂടി മഹാബലനായ നിശാചരനെ പ്രസാദിപ്പിച്ച്, അവനെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ തന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

എന്നാൽ മന്ദോദരിയുടെ പുത്രനായ, യുദ്ധത്തിൽ പാണ്ഡിത്യമുള്ള ആ കുമാരൻ പെട്ടെന്ന് ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നപ്പോൾ, ഞാൻ അവന്റെ ഇരുകാലുകളും പിടിച്ചു; നൂറുമുറി ചുഴറ്റി ഭൂമിയിൽ അടിച്ചുതകർത്തു.

ഹേ രാക്ഷസപുങ്ഗവ! ദാനവേന്ദ്രനായ മായൻ, ഭവാനെ ഭയന്ന് സഖ്യം ആഗ്രഹിച്ച്, തന്റെ പുത്രിയെ ഭവാന്റെ ഭാര്യയായി സമർപ്പിച്ചു.

സാരഥി വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ മഹാതേജസ്സായ മന്ദോദരീപുത്രൻ (ഇന്ദ്രജിത്) സ്വയം രഥം ഓടിക്കുന്ന ചുമതല ഏറ്റെടുത്തു; പിന്നെയും ധനുസ്സിനെ പിടിച്ചു.

മന്ദോദരിയുടെ പുത്രനായ ആ വീരൻ, പ്രമുഖരായ രാക്ഷസഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനായി, കൃതാന്തബലത്തിന്റെ പ്രേരണയാൽ നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.

നീ ക്രൂരനായി ബലപ്രയോഗത്തോടെ സീതയെ തടഞ്ഞുവെച്ചതിനാൽ, രാക്ഷസന്മാർ, ഞങ്ങൾ തന്നെയും, നീയും—ഈ മൂവരും ഒരുപോലെ പതനത്തിലേക്ക് വീണു നാശത്തിലായി.

ഹേ രാക്ഷസപുങ്ഗവ, സ്വേച്ഛയും വെറും ആഗ്രഹവും മാത്രം ജയിക്കുന്നില്ല; എല്ലാം ദൈവം തന്നെയാണ് നടത്തുന്നത്. ദൈവം അടിച്ചവനെ ദൈവം തന്നെയാണ് സംഹരിക്കുന്നത്.

ഹേ മഹാബാഹു, ഈ യുദ്ധത്തിൽ വാനരന്മാരുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും നിന്റെയും നാശം ദൈവയോഗത്താൽ—വിധിയുടെ സംഗമത്താൽ—വന്നെത്തിയതാണ്.

ഈ ലോകത്തിൽ ദൈവഗതി ഒരിക്കൽ പ്രചോദിതമായാൽ പിന്നെ അതിനെ തിരിച്ചു മാറ്റാൻ കഴിയില്ല—ധനത്താലും അല്ല, കാമനയാലും അല്ല, പരാക്രമത്താലും അല്ല, രാജാജ്ഞയാലും പോലും അല്ല.

അചിന്ത്യകർമ്മനായ രാമൻ ദശഗ്രീവനെ വധിച്ചതുകണ്ട്, അവിടെ മണ്ടോദരി തന്റെ ഭർത്താവിനെക്കുറിച്ച് ദീനയായി ദുഃഖത്തിൽ വിലപിച്ചു.

ഹേ മഹാബാഹോ, വൈശ്രവണന്റെ അനുജാ! നീ ക്രുദ്ധനായാൽ നിന്റെ മുമ്പിൽ നില്ക്കാൻ പുരന്ദരൻ (ഇന്ദ്രൻ) പോലും ഭയപ്പെടുന്നു എന്നു പ്രസിദ്ധമാണ്.

നിന്റെ ഭയത്താൽ മഹാനായ ഋഷിമാരും, യശസ്വികളായ ഗന്ധർവന്മാരും, ചാരണന്മാരും എല്ലാദിക്കുകളിലേക്കും ഓടിപ്പോയതായി പ്രസിദ്ധമാണ്.

ഹേ രാജാവേ, രാക്ഷസേശ്വരാ! വെറും മനുഷ്യനായ രാമനാൽ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കപ്പെട്ട നീ ലജ്ജിക്കുന്നില്ലേ? ഇതെന്ത്?

ത്രൈലോക്യവും കീഴടക്കി, ശ്രീയും വീര്യവും നിറഞ്ഞു, എതിർക്കാൻ അസഹ്യനായി തോന്നിയ നിന്നെ—വനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ വധിച്ചു?

മനുഷ്യരുടെ പരിധിക്കപ്പുറം വസിക്കുകയും ഇഷ്ടമെന്നപോലെ രൂപം ധരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നിനക്ക്, യുദ്ധത്തിൽ രാമന്റെ കൈകളാൽ നാശം സംഭവിക്കുക—അത് വിശ്വസിക്കാനേ പ്രായം അസാധ്യമായി തോന്നുന്നു.

ഹേ സേനാനായകാ, ഇത് രാമന്റെ കൃത്യമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല; എല്ലാതുറയിലും സജ്ജനായ നിന്നെ അവൻ ഇങ്ങനെ കീഴടക്കിയത് എനിക്കു വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല.