Sukta 29

Mantra 1

दीर्घायुष्यम्। पार्थि॑वस्य॒ रसे॑ देवा॒ भग॑स्य त॒न्वो॒३ बले॑ । आ॒यु॒ष्यऽम॒स्मा अ॒ग्निः सूर्यो वर्च॒ आ धा॒द् बृह॒स्पतिः॑

ഇവന് ദീർഘായുസ്സ് ഉണ്ടാകട്ടെ. പൃഥിവിയുടെ രസത്തിൽ—ദേവന്മാർ ഭഗന്റെ ഭാഗത്തിൽ, ശരീരത്തിന്റെ ബലത്തിൽ—അതിനെ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ പുരുഷനുവേണ്ടി അഗ്നി, സൂര്യൻ, ബൃഹസ്പതി എന്നിവർ ആയുസ്സും വർചസ് (തേജസ്)വും സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

Mantra 2

आयु॑र॒स्मै धे॑हि जातवेदः प्रजां त्व॑ष्टरधि॒निधे॑ह्य॒स्मै। रा॒यस्पोषं॑ सवित॒रा सु॑वा॒स्मै श॒तं जी॑वाति श॒रद॒स्तवा॒यम्

ഹേ ജാതവേദസ്, ഈ മനുഷ്യന് ആയുസ്സ് നല്കുക; ഹേ ത്വഷ്ടൃ, അവനിൽ സന്തതി ദൃഢമായി സ്ഥാപിക്കുക. ഹേ സവിതർ, അവനുവേണ്ടി ധന-സമൃദ്ധിയുടെ പോഷക വർദ്ധന പ്രേരിപ്പിക്കുക; നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ഈ മനുഷ്യൻ നൂറു ശരദുകൾ (നൂറു വർഷങ്ങൾ) ജീവിക്കട്ടെ.

Mantra 3

आ॒शीर्ण॒ ऊर्ज॑मु॒त सौ॑प्रजा॒स्त्वं दक्षं॑ धत्तं॒ द्रवि॑णं॒ सचे॑तसौ । जयं॒ क्षेत्रा॑णि॒ सह॑सा॒यमि॑न्द्र कृण्वा॒नो अ॒न्यानध॑रान्त्स॒पत्ना॑न्

ഞങ്ങൾക്ക് ആശീർവാദമാകട്ടെ—പോഷക ഊർജവും സൂപ്രജ (നല്ല സന്തതി)യും ലഭിക്കട്ടെ. നീയും നിങ്ങൾ ഇരുവരും—ഏകചിത്തരായി—ഞങ്ങളിൽ ദക്ഷതയും ദ്രവിണ (ധനം/സമ്പത്ത്)വും സ്ഥാപിക്കുവിൻ. ഹേ ഇന്ദ്ര, ബലത്തോടെ കൃഷിഭൂമികൾ ജയിച്ചുകൊണ്ട്, മറ്റു ശത്രു-സ്പർധകരെ താഴെയാക്കി—ഞങ്ങളുടെ സപത്നന്മാരെ അധരരാക്കുക.

Mantra 4

इन्द्रे॑ण द॒त्तो वरु॑णेन शि॒ष्टो म॒रुद्भि॑रु॒ग्रः प्रहि॑तो न॒ आग॑न्। ए॒ष वां॑ द्यावापृथिवी उ॒पस्थे॒ मा क्षु॑ध॒न्मा तृ॑षत्

ഇന്ദ്രൻ നൽകിയതും, വരുണന്റെ ആജ്ഞയാൽ നിയുക്തവുമായതും, മരുതുകൾ പ്രേരിപ്പിച്ച ഉഗ്രമായതും—അത് ഞങ്ങളിലേക്കു വന്നിരിക്കുന്നു. ഹേ ദ്യാവാ-പൃഥിവീ, ഇത് നിങ്ങളുടെ ഉപസ്ഥത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു: ഇതിന് വിശപ്പ് വരരുത്, ദാഹം വരരുത്.

Mantra 5

ऊर्ज॑मस्मा ऊर्जस्वती धत्तं॒ पयो॑ अस्मै पयस्वती धत्तम्। ऊर्ज॑म॒स्मै द्यावा॑पृथि॒वी अ॑धातां॒ विश्वे॑ दे॒वा म॒रुत॒ ऊर्ज॒मापः॑

ഹേ ഊർജസ്വതീ (ശക്തിയുള്ള ദേവി), അവനു ഊർജം (ബലം) നല്കുക; ഹേ പയസ്വതീ (ക്ഷീരസമൃദ്ധ ദേവി), അവനു പയഃ (പാൽ/പോഷണം) നല്കുക. ദ്യാവാ-പൃഥിവീ അവനു ഊർജം സ്ഥാപിക്കട്ടെ; സർവ്വദേവന്മാർ, മരുതുകൾ, ആപഃ (ജലങ്ങൾ)—(അവനു) ഊർജം നല്കട്ടെ.

Mantra 6

शि॒वाभि॑ष्टे॒ हृद॑यं तर्पयाम्यनमी॒वो मो॑दिषीष्ठाः सु॒वर्चाः॑ । स॒वा॒सिनौ॑ पिबतां म॒न्थमे॒तम॒श्विनो॑ रू॒पं प॑रि॒धाय॑ मा॒याम्

ഈ ശിവ, അഭിഷ്ട (കല്യാണകര) പാനീയത്താൽ ഞാൻ ഹൃദയം തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു; നീ രോഗബാധയില്ലാതെ ഇരിക്ക; ആനന്ദിക്കയും സുവർച്ചസ് (ശോഭയുള്ള തേജസ്) കൊണ്ട് പ്രകാശിക്കയും ചെയ്യുക. അശ്വിനൗ—യഥാവിധി അലങ്കരിച്ച്—ഈ മന്ത പാനം പാനം ചെയ്യട്ടെ; തങ്ങളുടെ രൂപം ധരിച്ചു, തങ്ങളുടെ മായാ (അദ്ഭുത ചികിത്സാശക്തി) പ്രകടമാക്കി.

Mantra 7

इन्द्र॑ ए॒तां स॑सृजे विद्धो अग्र॑ ऊ॒र्जां स्व॒धाम॒जरां॒ सा त॑ ए॒षा। तया॒ त्वं जी॑व श॒रदः॑ सु॒वर्चा॒ मा त॒ आ सु॑स्रोद् भि॒षज॑स्ते अक्रन्

ഇന്ദ്രാ, വ്രണിതനായിരുന്നാലും ആദിയിൽ നീ ഇതിനെ പുറപ്പെടുവിച്ചു—ഊർജ്ജം, സ്വധാ (സ്വയംശക്തി), അജരമായത്; ഇതാ, ഇത് നിനക്കായി. അതിനാൽ നീ അനവധി ശരദ്കാലങ്ങൾ ജീവിക്ക; സുവർചസ്സായി (ശോഭയോടെ) ഇരിക്ക. അത് നിന്മേൽ ഒഴുകി വീഴാതിരിക്കട്ടെ; ഭിഷജർ (വൈദ്യർ) നിനക്കായി ചികിത്സ നിർവഹിച്ചു.