Opening the text

പ്രധാന വിഷയം: പ്രതിവർത്തന-സംരക്ഷണം—വൈരത്തെ തിരികെ തിരിച്ചയച്ച്, ശരീരസുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കി, ദിവ്യപ്രഭ, ഔഷധികൾ, ഋത (ക്രമം) എന്നിവയിലൂടെ ജീവൻ, കന്നുകാലി-സമ്പത്ത്, ആഗ്രഹം എന്നിവ സ്ഥിരപ്പെടുത്തൽ. ഉപവിഷയങ്ങൾ: (1) വൈരപ്രതിരോധവും ‘റിട്ടേൺ-ടു-സെൻഡർ’ മായാജാലാക്രമണത്തിന്റെ നിവാരണവും (പ്രതിയാതു/ഹേതീ-നിവർത്തനം) (2) സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, ആപഃ (ജലങ്ങൾ) എന്നിവയിലൂടെ ദീപ്തമായ സംരക്ഷണം (തേജസ്/ഹരസ്/അർച്ചിഷ്) (3) ഔഷധി-കേന്ദ്രിത അപത്രോപൈകവും ചികിത്സാവിധികളും (ഓഷധി, പൃശ്നിപർണീ) (4) പശു-സംഗ്രഹവും സമൃദ്ധി-സംരക്ഷണവും (കന്നുകാലികളുടെ ശേഖരണം/ധാരണം) (5) ആയുഷ്യം: ദീർഘായുസ്സും ജീവിതസ്ഥൈര്യവും.
AVŚ 2.21 ഒരു സംക്ഷിപ്ത പ്രതിവൈര (കൗണ്ടർ-ഹോസ്റ്റിലിറ്റി) സൂക്തമാണ്; സൂര്യന്റെ പ്രകാശത്തെ—ഹരസ് (ദഹനശക്തി), അർച്ചിഷ് (കിരണം), ശോചിഃ (ജ്വാല)—ആയുധമാക്കി വെറുപ്പ് അതിന്റെ ഉറവിടത്തിലേക്കുതന്നെ തിരിച്ചു വിടുന്നു. “ഞങ്ങളെ വെറുക്കുന്നവൻ, ഞങ്ങൾ വെറുക്കുന്നവൻ” എന്ന ആവർത്തിക്കുന്ന ധ്രുവപദം വഴി, സൂര്യതാപത്തെ നൈതിക-ആചാരപരമായ പ്രതികാരശക്തിയായി അവതരിപ്പിച്ച്, ആക്രമകനെയെ ദഹിപ്പിക്കുകയും പിന്തള്ളുകയും ചെയ്ത് പാരായണക്കാരന്റെ പക്ഷത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.
ഈ ആറു ഋക്കുകളുള്ള അഥർവവേദീയ മന്ത്രം, ഹരസ്യും തേജസ്സും—ദഹിപ്പിക്കുന്ന, പ്രകാശമാനമായ ശക്തി—വഹിക്കുന്ന ചന്ദ്രനെ ആഹ്വാനിച്ച്, വൈരവും ശത്രുതയും തിരിച്ചുവിട്ട് അതിനെ ആക്രമകനിലേക്കുതന്നെ മടക്കിവിടുകയാണ് ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്. “ഞങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്നവൻ” എന്നവനോടുള്ള ന്യായമായ പ്രതികാരമായി ഈ പ്രവർത്തിയെ ആവർത്തിച്ച് അവതരിപ്പിച്ച്, ശത്രുവിന്റെ കാന്തി, ബലം, ഫലപ്രദമായ പ്രവർത്തനശേഷി എന്നിവ കവർന്നെടുക്കണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ഇതിലെ ശക്തി ചന്ദ്രസംബന്ധിയായ, കൈമാറ്റം ചെയ്യാവുന്ന ബലമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; പ്രതിഹര (prati-hara) ആയി പിന്നോട്ടു തിരിച്ച്, ശത്രുദ്വേഷമോ അഭിചാരമോ നിഷ്ക്രിയമാക്കി ശിക്ഷിക്കാൻ അതിനെ പ്രയോഗിക്കുന്നു.
AVŚ 2.23 ഒരു സംക്ഷിപ്ത പ്രതിമന്ത്ര (അഭിചാര-പ്രതിഹാര) സൂക്തമാണ്; ഇവിടെ ജലങ്ങൾ (ആപഃ) തേജസ്സിനാലും സംരക്ഷണശക്തിയാലും സമ്പന്നമായ പ്രകാശമയ, അഗ്നിസദൃശ ശക്തിയായി ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുന്നു. ജലങ്ങളുടെ അർച്ചിഷ് (കാന്തി), ഹരഃ (കൊണ്ടുപോകുന്ന/അപഹരിക്കുന്ന ബലം), തേജസ് (പ്രഭാവക്ഷമത) എന്നിവയെ വിളിച്ചുചൊല്ലി, ഈ ചാരം ഹാനിയെ ‘തിരിച്ചയച്ച്’ ആക്രമകന്റെ ശക്തി കവർന്നെടുക്കുന്നു; അതോടൊപ്പം പാരായണം ചെയ്യുന്നവന്റെ പരിധിയെ പരോക്ഷമായി സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ അഥർവവേദീയ പ്രതിമന്ത്ര-സൂക്തം ശത്രുവിന്റെ അഭിചാരപ്രയോഗം അതിന്റെ കർത്താവിലേക്കുതന്നെ തിരിച്ചു വിടുന്നു. യാതുക്കൾ (മാന്ത്രിക ദൂതന്മാർ), വിക്ഷേപിച്ച ‘ഹേതി’ (ക്ഷിപണി/ആയുധം), ഭക്ഷകമായ കീമീദിനികൾ എന്നിവ അവരുടെ ഉടമയിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകണമെന്ന് ഇത് ആജ്ഞാപിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ശക്തി ബലപ്രയോഗാത്മകമായ ബ്രഹ്മണിൽ—ഹാനിയെ പേരിട്ട്, ബന്ധിച്ച്, പുനർദിശാബോധിപ്പിക്കുന്ന ഫലപ്രദമായ വാക്ശക്തിയിൽ—ആണ്; അതുവഴി ലക്ഷ്യമാക്കിയ ഇരയെക്കാൾ അയച്ചവനെയാണു തന്നെ അത് വിഴുങ്ങുന്നത്. ‘പുനഃ… യന്തു…’, ‘തം അത്ത…’ എന്ന ആവർത്തനാത്മക ആജ്ഞാരൂപങ്ങൾ നിയമപരമായ, കരാർസദൃശമായ ഒരു മറിച്ചുവിടൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു: അവരെ നിയോഗിച്ചവനെയേ അവർ ഭക്ഷിക്കണം.
AV 2.25 ഒരു സംക്ഷിപ്ത ഭൈഷജ്യ–അപോത്രോപൈക സൂക്തമാണ്; ഇതിൽ പൃശ്നിപർണിയെ ജയശാലിയായ ഔഷധ-ദേവതയായി പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു. അവളുടെ ശക്തി ശത്രുതാഭാവമുള്ള ആളുകളെയും മന്ത്രവാദത്തെയും ഗർഭപാതം വരുത്തുന്ന ശക്തികളെയും നിർജ്ജീവമാക്കാൻ കഴിയും. ദുഷ്പേരുള്ളവരുടെ ‘തല വെട്ടിമാറ്റുന്നു’ എന്നപോലെ വാചികമായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും, ആ ഔഷധിയെ അഗ്നിയെപ്പോലെ പിന്തുടരുന്ന ശക്തിയായി സങ്കൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത്, ഈ സൂക്തം ഒരു ഔഷധസസ്യത്തെ പൂർണ്ണ നിർവീര്യമാക്കലിന്റെയും സമൂഹസംരക്ഷണത്തിന്റെയും ആയുധമാക്കി മാറ്റുന്നു.
AV 2.26 പശു-സംഗ്രഹത്തിനായുള്ള പൗഷ്ടിക–രക്ഷാ സൂക്തമാണ്: പശുക്കൾ ഗോഷ്ടത്തിലേക്ക് “ഒഴുകി” വരിക, ശരിയായി വീട്ടിലേക്കു നയിക്കപ്പെടുക, പിന്നെ അവ അലയാതെയും നഷ്ടപ്പെടാതെയും ഉറച്ചപടി പിടിച്ചുനിർത്തപ്പെടുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ആഹ്വാനം. അറിയുന്ന മാർഗ്ഗദർശിയായി ബൃഹസ്പതിയെ, മുൻപന്തിയിൽ ശുഭമായി നയിക്കുന്നവളായി സിനീവാലിയെ, ദാനം നൽകി ഉറപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയായി അനുമതിയെ ആഹ്വാനിച്ച്, ഈ സൂക്തം ഗോശാല/ഗോഷ്ടത്തെ സമൃദ്ധിയുടെയും സംരക്ഷണത്തിന്റെയും വിധിപൂർവ്വമായി മുദ്രിതമായ കേന്ദ്രമാക്കി മാറ്റുന്നു.
AVŚ 2.27 വ്യക്തീകൃതമായ ഔഷധി (ഓഷധി)യെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന നിർണായക നിമിഷത്തിൽ നൽകുന്ന സംരക്ഷണ-ചികിത്സാമന്ത്രമാണ്; അതുവഴി വൈരശക്തികൾക്ക് “കവളം ജയിക്കാൻ” കഴിയില്ല. “കവളവും പ്രതികവളവും” എന്ന സൂത്രം ആവർത്തിച്ച്, ഈ സൂക്തം ആഹാരഗ്രഹണത്തെ തന്നെ പ്രതിമാന്ത്രിക (counter-sorcery) പ്രവർത്തിയായി മാറ്റുന്നു; ഹാനികരരെയും സാരഹരണക്കാരായ അരാസഃ (arāsaḥ)രെയും നിർബലരാക്കി, ഇന്ദ്രസദൃശമായ രീതിയിൽ ശത്രുക്കളിൽ വിജയം ഉറപ്പാക്കുന്നു.
AV 2.28 ഒരു ആയുഷ്യ–ഭൈഷജ്യ സൂക്തമാണ്. ഇത് ഉപാസകനെ ജരാ–മൃത്യു (വാർധക്യവും മരണവും)യിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു മാറ്റി, രോഗിയെ മിത്ര–വരുണന്മാരുടെ സംയുക്തവും ക്രമബദ്ധവുമായ സംരക്ഷണത്തിന് കീഴിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു; യജ്ഞത്തിന്റെ ജ്ഞാനിയായ മധ്യസ്ഥനായി അഗ്നി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഇത് പ്രാണവും അപാനവും സംരക്ഷിച്ച്, സുഹൃത്തുകളിലും ശത്രുക്കളിലും നിന്നുള്ള ഹാനി അകറ്റുന്നു; ഒടുവിൽ അദിതി എന്നും സർവ്വദേവന്മാരുടെയും ആശ്രയത്തിൽ ദീർഘായുസ്സിനും ദേഹകാന്തിക്കും വാർധക്യപ്രാപ്തിക്കും അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു.
AV 2.29 ദീർഘായുസ്സും സമൃദ്ധിയും നൽകുന്ന ഒരു ആശീർവാദമന്ത്രമാണ്; ഗുണഭോക്താവിൽ ദീർഘജീവിതം ‘നട്ടുവെച്ച്’ അതിനെ താപശക്തിയായ അഗ്നി (ജാതവേദസ്), രൂപനിർമ്മാണശക്തിയായ ത്വഷ്ടൃ, ശുഭപ്രേരണ നൽകുന്ന സവിതൃ എന്നിവയുടെ ദൈവിക പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്നു. ഇത് ആയുസ്സിനെ പ്രജയുമായി (സുരക്ഷിത സന്തതി)യും റായസ്-പോഷവുമായി (ധനത്തിന്റെ പുഷ്ടിവർധനം)യും ബന്ധിപ്പിച്ച്, പുനഃസ്ഥാപിതവും ക്ഷയമില്ലാത്തതുമായ ജീവശക്തി (ഊർജാ)യും ദീപ്തമായ ക്ഷേമം (വർചസ്)യും എന്ന മുദ്രയോടെ ആശീർവാദം ഉറപ്പാക്കുന്നു.
ഈ അഞ്ചു ഋക്കുകളുള്ള അതർവണീയ ചാർമ്മം ഉപമാത്മക നിർബന്ധനത്തിലൂടെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്: ഭൂമിയിൽ കാറ്റ് പുല്ലിനെ കലക്കുന്നതുപോലെ, കർമ്മകർത്താവ് ലക്ഷ്യത്തിന്റെ മനസ്സിനെ ‘കലക്കി’ തന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് തിരിക്കുന്നു; അതിലൂടെ ആകാംക്ഷ ഉണരുകയും ലക്ഷ്യം വിട്ടുപോകുന്നത് തടയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്ത്രീകർമ്മം/പൗഷ്ടിക-അഭിചാരിക ആകർഷണത്തോടൊപ്പം, ഈ സൂക്തം ഒരു പുറത്താക്കൽ (നിഷ്കാസന) പ്രമേയവും വിനിയോഗിക്കുന്നു—ഉറയിൽ നിന്നുള്ള മുള്ള് പിഴുതെടുക്കുന്നതുപോലെ കയറിക്കൂടിയ ഹാനിയെ പുറത്തേക്കയയ്ക്കുക—ഇത് മനസ്സിനെയും ശരീരത്തെയും ലക്ഷ്യമാക്കി ‘ആകർഷിക്കുക’യും ‘തള്ളിപ്പുറത്താക്കുക’യും എന്ന ഇരട്ട സാങ്കേതികതകൾ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്ന അതർവണീയ ശീലത്തെ കാണിക്കുന്നു.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.