Sukta 61

Mantra 1

उद्वां चक्षुर्वरुण सुप्रतीकं देवयोरेति सूर्यस्ततन्वान् । अभि यो विश्वा भुवनानि चष्टे स मन्युं मर्त्येष्वा चिकेत ॥

ヴァルナよ、汝の眼は昇る——美しき姿のスーリヤ（Sūrya）が二神のために進み、その光輝をひろげつつ。万有の世界を見渡すその者は、死すべき者たちのうちの衝動と濁れる激情（manyu）をも悟り知る。

Mantra 2

प्र वां स मित्रावरुणावृतावा विप्रो मन्मानि दीर्घश्रुदियर्ति । यस्य ब्रह्माणि सुक्रतू अवाथ आ यत्क्रत्वा न शरदः पृणैथे ॥

ṛta（真理の秩序）に立つミトラとヴァルナよ、あなたがた二柱へと、霊感の詩聖は遠くまで響く思念の讃歌を送り出す。あなたがた、意志（kratu）の完成せる者は、そのブラフマン（brahman、聖なる言葉・祭式）を守護する。あなたがたが自らのkratuによって季節の量り（時のめぐり）を満たし整えるときに。

Mantra 3

प्रोरोर्मित्रावरुणा पृथिव्याः प्र दिव ऋष्वाद्बृहतः सुदानू । स्पशो दधाथे ओषधीषु विक्ष्वृधग्यतो अनिमिषं रक्षमाणा ॥

広き大地より、また高く大いなる天より——豊かに施すミトラとヴァルナよ——あなたがたは見張り（spáśa）を薬草の中に、また人々の中に据え、位を分かちて置く。まばたきせぬ警戒をもって守護しつつ。

Mantra 4

शंसा मित्रस्य वरुणस्य धाम शुष्मो रोदसी बद्बधे महित्वा । अयन्मासा अयज्वनामवीराः प्र यज्ञमन्मा वृजनं तिराते ॥

ミトラとヴァルナのdhāman（住処の法・聖なる規矩）を、われは讃え歌う。彼らの強き力は、その偉大さによって天と地を抱きしめた。月々は前へと進む。だが祭をなさぬ者、勇力なき者は押し流されてゆく——祭の意志から離され、危うき渡り（険しき境）を越えて。

Mantra 5

अमूरा विश्वा वृषणाविमा वां न यासु चित्रं ददृशे न यक्षम् । द्रुहः सचन्ते अनृता जनानां न वां निण्यान्यचिते अभूवन् ॥

雄々しき二柱の主よ、汝らのこれら一切の業は無智にあらず。そのうちに欺きの奇瑞は見えず、ただの幻術の力もない。人々の虚偽には背信が寄り添うが、汝らの秘められた規定（niṇyāni）は、不覚の心（aciti）には現れない。

Mantra 6

समु वां यज्ञं महयं नमोभिर्हुवे वां मित्रावरुणा सबाधः । प्र वां मन्मान्यृचसे नवानि कृतानि ब्रह्म जुजुषन्निमानि ॥

われは礼拝の捧げものによって汝らの祭祀（yajña）を大いに育て、ミトラとヴァルナよ、分かたれぬ切なる願い（sabādha）をもって汝らを呼ぶ。汝らの讃歌のために、これら新たなる思惟の形を前に差し出す。われらが成した梵の言（brahman）として、このマントラを受け入れたまえ。

Mantra 7

इयं देव पुरोहितिर्युवभ्यां यज्ञेषु मित्रावरुणावकारि । विश्वानि दुर्गा पिपृतं तिरो नो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

神々よ、この前に据えられた導きの祭司力（purohita）は、祭儀の中で汝ら二柱のために成された、ミトラとヴァルナよ。あらゆる難路を越えてわれらを渡らせたまえ。汝らは安寧（svasti）をもって、つねにわれらを守りたまえ。