Sukta 47

Mantra 1

आपो यं वः प्रथमं देवयन्त इन्द्रपानमूर्मिमकृण्वतेळः । तं वो वयं शुचिमरिप्रमद्य घृतप्रुषं मधुमन्तं वनेम ॥

水なるものよ、汝らのその最初の波――神を求める者たちがインドラの飲みものとして、うねりの甘露を作り成したそれ――われらは今日それを得たい。清らかで汚れなく、澄明なるギー（ghṛta）の滴を垂らし、蜜の歓喜に満ち、内なる供犠のために。

Mantra 2

तमूर्मिमापो मधुमत्तमं वोऽपां नपादवत्वाशुहेमा । यस्मिन्निन्द्रो वसुभिर्मादयाते तमश्याम देवयन्तो वो अद्य ॥

水なるものよ、アパーム・ナパート（Apāṃ Napāt）――黄金の動きに迅き者――汝らのために、最も甘美で蜜に満ちたその波を守護せよ。その波においてインドラはヴァス（Vasus）らとともに歓喜し酔う。神を求めるわれらは、今日汝らによってそれに到達せん。

Mantra 3

शतपवित्राः स्वधया मदन्तीर्देवीर्देवानामपि यन्ति पाथः । ता इन्द्रस्य न मिनन्ति व्रतानि सिन्धुभ्यो हव्यं घृतवज्जुहोत ॥

百の濾し清めを具え、自らの本性の力によって歓喜する女神らは、神々の道を進む。彼女らはインドラの誓戒（ヴラタ）を損なわない。川々へ、ギーのごとく豊かな供物を注ぎて捧げよ。

Mantra 4

याः सूर्यो रश्मिभिराततान याभ्य इन्द्रो अरदद्गातुमूर्मिम् । ते सिन्धवो वरिवो धातना नो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

太陽（スーリヤ）がその光線によって広く張り渡した水よ、また汝らによってインドラが道と波を切り開いた——おお河川よ、われらのために広い余地と自由な場を定めよ。汝らは常に安泰（svasti）をもってわれらを守れ。