Sukta 18

Mantra 1

अयं पन्था अनुवित्तः पुराणो यतो देवा उदजायन्त विश्वे । अतश्चिदा जनिषीष्ट प्रवृद्धो मा मातरममुया पत्तवे कः ॥

これは古の道、ふたたび見いだされたもの。ここより、すべての神々は上へと生まれ出た。まさにここから、汝は力を増しつつ出産まれようとする。されどその衝きによりて母を打ち倒すな——いったい誰がそのようなことをするであろうか。

Mantra 2

नाहमतो निरया दुर्गहैतत्तिरश्चता पार्श्वान्निर्गमाणि । बहूनि मे अकृता कर्त्वानि युध्यै त्वेन सं त्वेन पृच्छै ॥

われはここより、この越えがたき閉じこめから、まっすぐの道で出はしない。脇のほうより、横に身をよじって出ねばならぬ。われにはなお成されぬ業が多い。それらと戦い抜くため、汝と合一を求め、かの一体のうちに汝に問いかける。

Mantra 3

परायतीं मातरमन्वचष्ट न नानु गान्यनु नू गमानि । त्वष्टुर्गृहे अपिबत्सोममिन्द्रः शतधन्यं चम्वोः सुतस्य ॥

彼は逃れゆく母を見つめて言った。「否、われは常の轍に従っては行かぬ。われはありふれた道を行かぬ。」トヴァシュトリ（Tvaṣṭṛ）の家にて、インドラ（Indra）はソーマ（Soma）を飲んだ——鉢に搾り出された、百重に富み満たす聖なる飲みものを。

Mantra 4

किं स ऋधक्कृणवद्यं सहस्रं मासो जभार शरदश्च पूर्वीः । नही न्वस्य प्रतिमानमस्त्यन्तर्जातेषूत ये जनित्वाः ॥

いかなる別異の業が、千の月と多くの先なる秋を担った彼に比し得ようか。まことに、生まれし者のうちにも、また生みの源となる者のうちにも、彼に対する尺度も比量もない。

Mantra 5

अवद्यमिव मन्यमाना गुहाकरिन्द्रं माता वीर्येणा न्यृष्टम् । अथोदस्थात्स्वयमत्कं वसान आ रोदसी अपृणाज्जायमानः ॥

母は彼をあたかも咎あるものと思い、インドラを隠れ処として、己が武威によって押し沈めた。しかるに彼は自ら起ち、鎧をまとい、出生するや、二つの世界—天と地—を満たした。

Mantra 6

एता अर्षन्त्यललाभवन्तीॠतावरीरिव संक्रोशमानाः । एता वि पृच्छ किमिदं भनन्ति कमापो अद्रिं परिधिं रुजन्ति ॥

これらは奔り出で、ṛta（宇宙の正序）を守る者のごとく叫び立てる。彼女らに明らかに問え—これは何を告げるのか。誰のために、水は石の囲い、境界の堤を打ち破るのか。

Mantra 7

किमु ष्विदस्मै निविदो भनन्तेन्द्रस्यावद्यं दिधिषन्त आपः । ममैतान्पुत्रो महता वधेन वृत्रं जघन्वाँ असृजद्वि सिन्धून् ॥

いかなるゆえに、彼のために宣言（ニヴィド）が鳴りひびくのか――水たちはインドラに咎（とが）を結びつけようとするのか。わが子は大いなる武器をもってヴリトラ（Vṛtra）を討ち、川々を解き放って広く流れさせた。

Mantra 8

ममच्चन त्वा युवतिः परास ममच्चन त्वा कुषवा जगार । ममच्चिदापः शिशवे ममृड्युर्ममच्चिदिन्द्रः सहसोदतिष्ठत् ॥

わが若き力でさえ汝を退け得ず、産婆たちでさえ汝を屈せしめ得なかった。水たちさえその幼子に譲り、インドラさえ自らの力によって起ち上がった。

Mantra 9

ममच्चन ते मघवन्व्यंसो निविविध्वाँ अप हनू जघान । अधा निविद्ध उत्तरो बभूवाञ्छिरो दासस्य सं पिणग्वधेन ॥

汝に対しては、施与者（マガヴァン）よ、襲いかかる者も勝ち得なかった――迫り来るとき、汝はその顎を打ち砕いた。かくして貫き出で、汝は上位となり、決定の一撃でダーサ（Dāsa）の頭を粉砕した。

Mantra 10

गृष्टिः ससूव स्थविरं तवागामनाधृष्यं वृषभं तुम्रमिन्द्रम् । अरीळ्हं वत्सं चरथाय माता स्वयं गातुं तन्व इच्छमानम् ॥

強き牝牛は汝のために、堅固にして進みゆくインドラを産んだ——攻め難き牡牛、力において猛き者を。母は、遍歴のために傷なき仔を産み、彼はみずから、その存在の身のための道を求めていた。

Mantra 11

उत माता महिषमन्ववेनदमी त्वा जहति पुत्र देवाः । अथाब्रवीद्वृत्रमिन्द्रो हनिष्यन्त्सखे विष्णो वितरं वि क्रमस्व ॥

また母は、その大いなる者の後を追い、「わが子よ、これらの神々は汝を捨てる」と言った。するとインドラは、ヴリトラ（Vṛtra）を討たんとして語った。「友よヴィシュヌ（Viṣṇu）、さらに広く歩み出でよ、通路を大きく開け。」

Mantra 12

कस्ते मातरं विधवामचक्रच्छयुं कस्त्वामजिघांसच्चरन्तम् । कस्ते देवो अधि मार्डीक आसीद्यत्प्राक्षिणाः पितरं पादगृह्य ॥

誰が汝の母を寡婦とし、汝を捨て子としたのか。誰が道行く汝を殺そうとしたのか。汝が父を足をつかんで打ち倒したとき、癒しの慈恩をもって汝の上に立った神は誰であったか。

Mantra 13

अवर्त्या शुन आन्त्राणि पेचे न देवेषु विविदे मर्डितारम् । अपश्यं जायाममहीयमानामधा मे श्येनो मध्वा जभार ॥

苦難のうちに、わたしは犬の腸を煮た。神々の中に、わたしを癒し正しく立て直す者を見いだせなかった。わたしは、わが妻が貶められ、その偉大さを奪われてゆくのを見た。そのとき、わたしのために、隼が蜜なる甘味を運んで来た。